چرا ما در سياست با برخي از کشورها حتي کشورهايي که در جنگ بر عليه ما بوده اند رابطه داريم؟
چرا ما در سياست با برخي از کشورها حتي کشورهايي که در جنگ بر عليه ما بوده اند رابطه داريم؟
پرسش
پاسخ
در پاسخ به اين سؤال لازم است متذکر شويم که با وجود اين که خداوند در قرآن کريم فرموده اند:
«انما ينهاکم الله عن الذين قاتلوکم في الدين و اخرجوکم من ديارکم و ظاهروا علي اخراجکم ان تولوهم و من يتولهم فاولئک هم الظالمون»؛ «يعني خداوند نهي مي کند دوستي ورزيدن با کساني را که با شما جنگيدند و شما را از خانه هايتان بيرون راندند و...». لکن اين آيه و نهي آن درباره زماني است که آنان با مسلمانان درحال جنگ و خصومت هستند، بنابراين براي همين خداي متعال مي فرمايند: «وان جنحوا للسلم فاجنح لها و توکل علي الله»؛ «اگر به صلح روي آوردند پس با آنان صلح نما و بر خدا توکل کن». در عين حال هر رابطه اي دلالت بر دوستي نمي کند بلکه روابط و مناسبات بين کشورها داراي انواع و سطوحي است يعني مي تواند رابطه هاي ضروري در حد تجاري و يا سياسي بين کشورها وجود داشته باشد ولي رابطه آنها در حد و سطح رابطه دوستانه نباشد.
با اين حال امروزه روابط و ارتباطاتي که شکل مي گيرد اهتمام بر اين است که بر اساس عزت و حکمت و مصلحت صورت گيرد به خصوص روابط با ملل غير مسلمان که روابط با آنان به آن معنايي که در اذهان عمومي مطرح مي شود نيست يعني سعي بر اين است که اين روابط بر اساس مصالح باشد يعني وقتي که دنياي سرمايه داري در صدد تحريم ملت مسلمان ايران است براي خروج از انزوا و مقاومت در برابر اين دنياي استکباري مصلحت چه اقتضاء مي کند و وظيفه ديني چيست؟ آيا مي گوييد کشورهايي که به حکومت عراق کمک کرده اند ديگر رابطه با آنان جايز نيست مسلماً اين تلقي درست نمي باشد در واقع ما هر چقدر روابط و مناسبات را بر اساس مصالح تنظيم کنيم در واقع کشورهاي غير مسلمان و يا حتي مسلمان را از اردوگاه غرب فاصله داده ايم و حداقل آن است که آنان را از خود فاصله نداده و به سمت وضعيّت خصمانه پيش نبرده ايم بنابراين روابط با مللي که روزگاري با ملت مسلمان ايران جنگ کرده اند يا به آنان در جنگ کمک کرده اند بايد بر اساس مصالح ملل مسلمان باشد و ما با اين روابط و مناسبات مي توانيم اردوگاه غرب و متخاصم را تضعيف کرده و تلاش نمائيم تا آنان يک جبهه واحدي را بر عليه ملت مسلمان ايران تشکيل ندهند ما در سيره پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هم نظير چنين روابط و مناسباتي سراغ داريم که بايد به سيره آن حضرت مراجعه نمائيد و آن را مورد مطالعه قرار دهيد.
و اگر ملت مسلمان ايران در اين وضعيّت با اين ملل غير مسلمان ارتباط و مناسبات نداشته باشد معناي آن انزوا و کمک به تحريمي است که دنياي سرمايه داري همواره خواهان آن بر عليه ملت مسلمان ايران بوده است و اين قطعا خلاف حکمت و مصلحت ملت مسلمان است و ديگراين که حضور ما در اين کشورها و حضور و ظهور پيام انقلاب اسلامي با همين روابط و مناسبات در اين کشورها محقق مي شود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ سياست خارجي پيامبر، دکتر سعيد جليلي، انتشارات سازمان تبليغات اسلامي.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۸۲
چرا ما در سياست با برخي از کشورها حتي کشورهايي که در جنگ بر عليه ما بوده اند رابطه داريم؟
- نشان کردن
پرسش
چرا ما در سياست با برخي از کشورها حتي کشورهايي که در جنگ بر عليه ما بوده اند رابطه داريم؟
پاسخ
در پاسخ به اين سؤال لازم است متذکر شويم که با وجود اين که خداوند در قرآن کريم فرموده اند:
«انما ينهاکم الله عن الذين قاتلوکم في الدين و اخرجوکم من ديارکم و ظاهروا علي اخراجکم ان تولوهم و من يتولهم فاولئک هم الظالمون»؛ «يعني خداوند نهي مي کند دوستي ورزيدن با کساني را که با شما جنگيدند و شما را از خانه هايتان بيرون راندند و...». لکن اين آيه و نهي آن درباره زماني است که آنان با مسلمانان درحال جنگ و خصومت هستند، بنابراين براي همين خداي متعال مي فرمايند: «وان جنحوا للسلم فاجنح لها و توکل علي الله»؛ «اگر به صلح روي آوردند پس با آنان صلح نما و بر خدا توکل کن». در عين حال هر رابطه اي دلالت بر دوستي نمي کند بلکه روابط و مناسبات بين کشورها داراي انواع و سطوحي است يعني مي تواند رابطه هاي ضروري در حد تجاري و يا سياسي بين کشورها وجود داشته باشد ولي رابطه آنها در حد و سطح رابطه دوستانه نباشد.
با اين حال امروزه روابط و ارتباطاتي که شکل مي گيرد اهتمام بر اين است که بر اساس عزت و حکمت و مصلحت صورت گيرد به خصوص روابط با ملل غير مسلمان که روابط با آنان به آن معنايي که در اذهان عمومي مطرح مي شود نيست يعني سعي بر اين است که اين روابط بر اساس مصالح باشد يعني وقتي که دنياي سرمايه داري در صدد تحريم ملت مسلمان ايران است براي خروج از انزوا و مقاومت در برابر اين دنياي استکباري مصلحت چه اقتضاء مي کند و وظيفه ديني چيست؟ آيا مي گوييد کشورهايي که به حکومت عراق کمک کرده اند ديگر رابطه با آنان جايز نيست مسلماً اين تلقي درست نمي باشد در واقع ما هر چقدر روابط و مناسبات را بر اساس مصالح تنظيم کنيم در واقع کشورهاي غير مسلمان و يا حتي مسلمان را از اردوگاه غرب فاصله داده ايم و حداقل آن است که آنان را از خود فاصله نداده و به سمت وضعيّت خصمانه پيش نبرده ايم بنابراين روابط با مللي که روزگاري با ملت مسلمان ايران جنگ کرده اند يا به آنان در جنگ کمک کرده اند بايد بر اساس مصالح ملل مسلمان باشد و ما با اين روابط و مناسبات مي توانيم اردوگاه غرب و متخاصم را تضعيف کرده و تلاش نمائيم تا آنان يک جبهه واحدي را بر عليه ملت مسلمان ايران تشکيل ندهند ما در سيره پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هم نظير چنين روابط و مناسباتي سراغ داريم که بايد به سيره آن حضرت مراجعه نمائيد و آن را مورد مطالعه قرار دهيد.
و اگر ملت مسلمان ايران در اين وضعيّت با اين ملل غير مسلمان ارتباط و مناسبات نداشته باشد معناي آن انزوا و کمک به تحريمي است که دنياي سرمايه داري همواره خواهان آن بر عليه ملت مسلمان ايران بوده است و اين قطعا خلاف حکمت و مصلحت ملت مسلمان است و ديگراين که حضور ما در اين کشورها و حضور و ظهور پيام انقلاب اسلامي با همين روابط و مناسبات در اين کشورها محقق مي شود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ سياست خارجي پيامبر، دکتر سعيد جليلي، انتشارات سازمان تبليغات اسلامي.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۸۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.