تلقّی و ديدگاه ايران در مورد بمب هستهاي چيست؟
تلقّی و ديدگاه ايران در مورد بمب هستهاي چيست؟
پرسش
پاسخ
در حوزة مطالعاتي مباحث سياست خارجي و نظام بينالملل، برخی معتقدند که در جهان امروز بازدارندگي يكي از عوامل اصلي كسب قدرت و پرستيژ به شمار ميآيد و برخی از دولتها هم براي جلوگيري از تهديدات منطقهاي و فرامنطقهاي در پي دستيابي به تجهيزات نظامي مدرن هستند. يكي از اين جنگ افزارها داشتن سلاح هستهاي و سلاحهاي كشتار جمعي است به باور غربيها، دستيابي به سلاحهاي كشتار جمعي همچون انواع بمبها و سلاحهاي هستهاي، هيدروژني، نوتروني و بيولوژيك ميتواند، كشور متخاصم را از انجام هرگونه اقدامي در جهت حملة مستقيم نظامي منصرف كرده و يك تأمين امنيتي و بازدارندگي نسبي در قبال اينگونه تهديدات به وجود آورد. از ديدگاه جمهوري اسلامي ايران كه مبتني بر معيارهاي ديني و انساني است هم ساخت و هم بكارگيري اين نوع سلاحها چه در بعد سياسي آن و چه به لحاظ مباني عقيدتي و اخلاقي نميتواند راهكار درستي براي جلوگيري از تهديدات امنيتي باشد.
1. اما به لحاظ مباني ديني و عقيدتي ، در اسلام ابزارهای كشتار جمعي انسانها نهي و نفي شده است[1] و در هيچ جنگ و نبردي اسلام اجازة چنين عملي را به مسلمانان نداده است، علاوه بر اينكه ساخت اينگونه سلاحها نيز از نگاه اجتهادي اسلام نفي شده است. به گونهاي كه عنصر مصلحت نيز نميتواند مجوزي براي چنين موضوعي باشد. چنانكه در مواضع جمهوري اسلامي ايران نيز اين مطلب از سوي مقام معظم رهبري به عنوان يك سياست راهبردي اعلام شده است و ما نميتوانيم در اين باره اقدامي داشته باشيم.
2. ما نمی توانيم بپذيريم كه ساخت يا كاربرد سلاح هستهاي بنابر مصالح دنياي امروز موضوعيت داشته و ميتواند عامل بازدارندگي باشد، بايد گفت: منشأ قدرت و بازدارندگي در برابر تهديدات، بيداري تودههاي مردم و ايمان و عمل است چنانچه اين مطلب نيز از سوي رهبر انقلاب كراراً گفته شده، و شاهد بر آن نيز فروپاشي شوروي سابق با وجود دارا بودن بيش از هزار كلاهك هستهاي و درماندگي رژيم صهيونيستی در مقابل فلسطينيان است كه آن بزرگترين چالش يعني چالش امنيتي را تجربه ميكند. لذا ديدگاه جمهوري اسلامي ايران در قبال بمب اتمي نفي اين مقوله است حالا از ناحية هر كشوری باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. جهاد، آيت الله حسين نوري، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، تهران 1366.
2. جهاد و مشروعيت آن در قرآن، مرتضي مطهري، دفتر انتشارات اسلامي، قم 1361.
3. آئين جهاد از ديدگاه نهج البلاغه و امام علي ، روشنگر، بنياد نهج البلاغه 1367.
[1] . از مواردی كه در شريعت اسلامي از آن نهي شده، استفاده از مواد سمّي در جنگ است. همچنين بهكارگيري سلاحهاي جنگي يا مواد سمي و ميكروبي، سوزاندن دشمن چه در حال حيات و چه پس از مرگ، قطع اشجار و ايجاد حريق در كشتزارها و قطع آب آشاميدني ممنوع است. پس ممكن نيست با اقدامات بيمنطق كشتار جمعي موافقت داشته باشد.
البته اسلام با رعايت اصل تعدي نكردن از حدود الهي و رعايت شرايط جهاد، حدود يا محدوديتي براي بهرهبرداري از جنگ افزارها قائل نيست. نظر اسلام در مراعات موارد انساندوستانه و چشم داشتن به قواعد خيرخواهانه، آنقدر گسترده است كه بيشك استفاده از جنگافزارهايي را كه مغاير با اصول و اساس مقرّرات و آيين كارزار اسلامي باشد، منع ميكند؛ ولي اينكه مجاهدان بايد از چه نوع جنگافزار معيني استفاده كنند، چيزي بيان نميكند. معلوم است كه مثلاً استفاده از بمبهاي خوشهاي، بمبهاي شيميايي و هرگونه مهماتي كه به طبيعت منطقه جنگ و غيرجنگجويان و حتي حيوانات و جنبندگان آن ناحيه آسيبي برساند و داراي آثار و عواقب ناخوشايند بعدي باشد، از نظر شريعت اسلام حرام است.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۷۷
تلقّی و ديدگاه ايران در مورد بمب هستهاي چيست؟
- نشان کردن
پرسش
تلقّی و ديدگاه ايران در مورد بمب هستهاي چيست؟
پاسخ
در حوزة مطالعاتي مباحث سياست خارجي و نظام بينالملل، برخی معتقدند که در جهان امروز بازدارندگي يكي از عوامل اصلي كسب قدرت و پرستيژ به شمار ميآيد و برخی از دولتها هم براي جلوگيري از تهديدات منطقهاي و فرامنطقهاي در پي دستيابي به تجهيزات نظامي مدرن هستند. يكي از اين جنگ افزارها داشتن سلاح هستهاي و سلاحهاي كشتار جمعي است به باور غربيها، دستيابي به سلاحهاي كشتار جمعي همچون انواع بمبها و سلاحهاي هستهاي، هيدروژني، نوتروني و بيولوژيك ميتواند، كشور متخاصم را از انجام هرگونه اقدامي در جهت حملة مستقيم نظامي منصرف كرده و يك تأمين امنيتي و بازدارندگي نسبي در قبال اينگونه تهديدات به وجود آورد. از ديدگاه جمهوري اسلامي ايران كه مبتني بر معيارهاي ديني و انساني است هم ساخت و هم بكارگيري اين نوع سلاحها چه در بعد سياسي آن و چه به لحاظ مباني عقيدتي و اخلاقي نميتواند راهكار درستي براي جلوگيري از تهديدات امنيتي باشد.
1. اما به لحاظ مباني ديني و عقيدتي ، در اسلام ابزارهای كشتار جمعي انسانها نهي و نفي شده است[1] و در هيچ جنگ و نبردي اسلام اجازة چنين عملي را به مسلمانان نداده است، علاوه بر اينكه ساخت اينگونه سلاحها نيز از نگاه اجتهادي اسلام نفي شده است. به گونهاي كه عنصر مصلحت نيز نميتواند مجوزي براي چنين موضوعي باشد. چنانكه در مواضع جمهوري اسلامي ايران نيز اين مطلب از سوي مقام معظم رهبري به عنوان يك سياست راهبردي اعلام شده است و ما نميتوانيم در اين باره اقدامي داشته باشيم.
2. ما نمی توانيم بپذيريم كه ساخت يا كاربرد سلاح هستهاي بنابر مصالح دنياي امروز موضوعيت داشته و ميتواند عامل بازدارندگي باشد، بايد گفت: منشأ قدرت و بازدارندگي در برابر تهديدات، بيداري تودههاي مردم و ايمان و عمل است چنانچه اين مطلب نيز از سوي رهبر انقلاب كراراً گفته شده، و شاهد بر آن نيز فروپاشي شوروي سابق با وجود دارا بودن بيش از هزار كلاهك هستهاي و درماندگي رژيم صهيونيستی در مقابل فلسطينيان است كه آن بزرگترين چالش يعني چالش امنيتي را تجربه ميكند. لذا ديدگاه جمهوري اسلامي ايران در قبال بمب اتمي نفي اين مقوله است حالا از ناحية هر كشوری باشد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. جهاد، آيت الله حسين نوري، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، تهران 1366.
2. جهاد و مشروعيت آن در قرآن، مرتضي مطهري، دفتر انتشارات اسلامي، قم 1361.
3. آئين جهاد از ديدگاه نهج البلاغه و امام علي ، روشنگر، بنياد نهج البلاغه 1367.
[1] . از مواردی كه در شريعت اسلامي از آن نهي شده، استفاده از مواد سمّي در جنگ است. همچنين بهكارگيري سلاحهاي جنگي يا مواد سمي و ميكروبي، سوزاندن دشمن چه در حال حيات و چه پس از مرگ، قطع اشجار و ايجاد حريق در كشتزارها و قطع آب آشاميدني ممنوع است. پس ممكن نيست با اقدامات بيمنطق كشتار جمعي موافقت داشته باشد.
البته اسلام با رعايت اصل تعدي نكردن از حدود الهي و رعايت شرايط جهاد، حدود يا محدوديتي براي بهرهبرداري از جنگ افزارها قائل نيست. نظر اسلام در مراعات موارد انساندوستانه و چشم داشتن به قواعد خيرخواهانه، آنقدر گسترده است كه بيشك استفاده از جنگافزارهايي را كه مغاير با اصول و اساس مقرّرات و آيين كارزار اسلامي باشد، منع ميكند؛ ولي اينكه مجاهدان بايد از چه نوع جنگافزار معيني استفاده كنند، چيزي بيان نميكند. معلوم است كه مثلاً استفاده از بمبهاي خوشهاي، بمبهاي شيميايي و هرگونه مهماتي كه به طبيعت منطقه جنگ و غيرجنگجويان و حتي حيوانات و جنبندگان آن ناحيه آسيبي برساند و داراي آثار و عواقب ناخوشايند بعدي باشد، از نظر شريعت اسلام حرام است.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۷۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.