چرا کشورهای اسلامی با اين جمعیت و داشتن اتحادیه کشورهای مسلمان اجازه مداخله به کشورهای غربی و استعمارگر در حل مشکلات بعضی از کشورها را مي دهند؟
چرا کشورهای اسلامی با اين جمعیت و داشتن اتحادیه کشورهای مسلمان اجازه مداخله به کشورهای غربی و استعمارگر در حل مشکلات بعضی از کشورها را مي دهند؟
پرسش
پاسخ
با نگاهی گذرا به تاریخ سیاسی و اجتماعی کشورهای اسلامی ، استقلال و عدم استقلال آنان در قبال بیگانگان و هم چنین تفکرات و عقائد مذهبی و فکری آنان، به راحتی می توان پاسخ قانع کننده ای برای این سوال که چرا کشورهای اسلامی با وجود امکانات مادی و منابع غنی طبیعی و انسانی و پشتوانه عقیدتی و توحید در جهان کنونی، در پراکندگی و تفرق از یک طرفدر حال وابستگی به غرب و شرق از طرف دیگر قرار دارند. هر چند ماجراهای صدر اسلام و جریان دو دستگی مسلمانان و امتداد آن تا به امروز اصلی ترین عامل و مهم ترین علت دوری از فرهنگ اتحاد و انسجام و عقب ماندگی و وابستگی مسلمانان به بیگانگان و اهل کفر به شمار می آید، ولی با صرف نظر از این علت و با توجه به استعدادهای بالفعل و بالقوه کشورهای اسلامی برای پیشرفت و ترقّی و اتحاد و هماهنگی و استقلال و آزادی ، چند دلیل عمده را می توان از دلائل حضور بیگانگان در تصمیم گیری های خرد و کلان کشورهای اسلامی و نفوذ و سیطره آنان در زوایای گوناگون اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بر شمرد.
1. اولین عامل را می توان عدم وجود عقلانیت برگرفته از وحی در مناسبات زمامداران کشورهای اسلامی دانست. عقلانیت در معنای سکولار آن به معنای محاسبه سود و زیان و نفع و ضرر است که انگیزه های مادی و دنیوی از یک طرف و امیال و خواسته های گروه ها و جناح ها از طرف دیگر در پی این نوع عقلانیت به تکاپو افتاده و نظریات و ایده های مختلفی را در حوزه سیاست، اقتصاد و فرهنگ تحویل جامعه داده اند، از جمله آنان می توان به لیبرالیسم و ... اشاره کرد.
امّا عقلانیت وحیانی، بدین معناست که افراد و گروه ها در پی هدف مشترک که دین مشخص کرده و خواسته های درونی و نفسانی در آن دخالت نداشته و گروه ها با همفکری و از سوی تقرب به حق تن به این اصول و مبانی داده و زندگی مادّی و معنوی را توأمان بدون تفرقه بسازند. متاسفانه عده ای از زمامداران کشورهای اسلامی با برداشت های مختلف از دین و ظاهرگرایی و سلفی گری، یکدیگر را تکفير کرده و به جای تمسک به حبل الله و اتحاد و هم بستگی به جاهلیت قبل از اسلام روی آورده، و قومیت و عصبیت و اصالت را به جای توحید و تقوا معیار و میزان مسلمان بودن تلقّی کرده و بر اساس آن رفتار می کنند که این خود عامل نفوذ بیگانگان در کشورهای اسلامی است.
2. عامل دوم؛ ادعای داشتن عقیده و مذهب حق از یک طرف و ادعای رهبری مسلمانان در جهان از طرف دیگر است که در قضیه فلسطین این موضوع بسیار مشهود و آشکار است. فلسطین امروز خواه نا خواه به مرکز ثقل توجهات و خط مقدم رویارویی با جهان اسلام و جهان کفر تبدیل شده است و هدایت این جریان و رهبری این جبهه از سوی هر کشوری که باشد او را به سمت رهبری کلان خواهد کشاند،البته کشمکش های سیاسی و نزاع های ناسیونالیستی میان کشورهای اسلامی با انگیزه های مختلف وجود دارد کهچالش های زیادی را برای جهان اسلام و مسلمانان پدید آورده است. دوستی با دشمنان اسلام برای تسلط و نفوذ استراتژیک بر منطقه، دادن امتیاز به کشورهایی هم چون ایالات متحده و انگلستان برای افزایش قدرت سیاسی و نظامی، تهاجم یک کشور اسلامی به کشور دیگر و هزاران چالش دیگر از پیامدهای آن است.
3. عامل دیگر عدم بیداری و در پی آن عدم تلاش برای مقابله با نفوذ استعمارگران از سوی مسلمانان و آحاد ملت های مسلمان است. هر چند حرکت های بیدارری در سده اخیر و قبل از آن از سوی سیدجمال، تا انقلاب اسلامی ایرانو بازتاب آن شُک های جدی بر پیکره خواب آلود و پریشان امت اسلامی واردنموده است و در حال حاضر به رغم اين که کشورهای اسلامی تحت تأثیر دستگاه های رسانه ای و تبلیغاتی غرب همچنان قرار دارند و زمامداران آنان نیز افرادی سر سپرده به دنیای مادّی غرب هستند که جز به سود فردی و لذت نفسانی به چیز دیگری نمی اندیشند، و جز شقاوت و بدبختی ارمغانی برای اسلام و مسلمانان نیاورده اند در عين حال خيزش ها و قيام های اخير در منطقه جهان اسلام ، تغيير و تحول در سرنوشت اين ملت ها را نويد می دهد
4. عامل دیگر که عمدتاً در روشنفکران دیده می شود، عدم اعتقاد محکم به مبانی دینی و اسلامی است که عملاً دین را به حاشیه می راند و پیامدی جز جدایی دین و سیاست و سکولار بودن جامعه مسلمين ندارد، چنین اندیشه ای راه نفوذ اندیشه های غیر دینی را به جامعه در سطوح مختلف هموار کرده و با نپذیرفتن آشکار و يا تلویحی جنبه های اجتماعی دین عملاً دین را به حاشیه می راند و دستورات دینی همانند جلوگیری از تسلط کفار (آیه نفی سبیل) را امری موهوم می پندارد.
5. عامل دیگر که در معتقدان به دین و دینداری و یکی بودن دین و سیاست دیده می شود عدم خودباوری و خود کم بینی و احساس حقارت و ضعف در مقابل دنیای به ظاهر متمدن غرب و نوآوری های آن است. که این در میدان واقعیت عملاً قدرت غرب را هر چند با اکراه قبول می کند و در مقابل تکنولوژی غرب سرخم کرده و زانو می زند و مقهور و مفتون جلوه های آن می شود.[1]
در یک تحلیل کلی باید گفت که دنیای امروز و بررسی مناسبات حاکم بر آن ، دیدگاه برخی از کشورهای اسلامی مبتنی بر قدرت و منافع است نه آموزه های وحیانی و توحید لذا کشورهایي چون عربستان و ... که کشورهای تأثیرگذار هستند عمدتاً از سر سازش با آمریکا و اسرائیل در آمده و آنان را به عنوان مصالحه گر و مداخله گر و میانجی گر می پذیرند کشورهای خُرد نیز پیرو سیاست این چند کشور هستند، برای عوامل ذکر شده هر چند نمی توان نقش عامل اصلی نام نهاد امّا مجموعه این عوامل، دنیایی را برای مسلمین رقم زده که اجازه مداخله به کشورهای غربی را می دهد. لذا کشورهای اسلامی با اين جمعیت در دنیا و با داشتن اتحادیه کشورهای عرب و سازمان کنفرانس اسلامی، تا حال نتوانسته به وظائف انسانی و ایمانی خود عمل کند البته جمهوری اسلامی ایران همواره تلاش هایی را در جهت تقریب آراء اندیشمندان اسلامی در حوزه های مختلف، سیاسی و اندیشه ای به کار بسته است لکن تا رسیدن به نقطه مطلوب راه زیادی در پیش داریم با اين حال این امر نیز دور از ذهن نیست که با اجبارهای جهانی، و فشارهای عالم سیاست بر گروه مسلمین بالاخره، آنان را به سوی وحدت کشانده و اتحاد و انسجامرا از نگاه امت اسلام ضروری نمايد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ خود باختگی و خود باوری از دیدگاه امام خمینی، تبیان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۶
چرا کشورهای اسلامی با اين جمعیت و داشتن اتحادیه کشورهای مسلمان اجازه مداخله به کشورهای غربی و استعمارگر در حل مشکلات بعضی از کشورها را مي دهند؟
- نشان کردن
پرسش
چرا کشورهای اسلامی با اين جمعیت و داشتن اتحادیه کشورهای مسلمان اجازه مداخله به کشورهای غربی و استعمارگر در حل مشکلات بعضی از کشورها را مي دهند؟
پاسخ
با نگاهی گذرا به تاریخ سیاسی و اجتماعی کشورهای اسلامی ، استقلال و عدم استقلال آنان در قبال بیگانگان و هم چنین تفکرات و عقائد مذهبی و فکری آنان، به راحتی می توان پاسخ قانع کننده ای برای این سوال که چرا کشورهای اسلامی با وجود امکانات مادی و منابع غنی طبیعی و انسانی و پشتوانه عقیدتی و توحید در جهان کنونی، در پراکندگی و تفرق از یک طرفدر حال وابستگی به غرب و شرق از طرف دیگر قرار دارند. هر چند ماجراهای صدر اسلام و جریان دو دستگی مسلمانان و امتداد آن تا به امروز اصلی ترین عامل و مهم ترین علت دوری از فرهنگ اتحاد و انسجام و عقب ماندگی و وابستگی مسلمانان به بیگانگان و اهل کفر به شمار می آید، ولی با صرف نظر از این علت و با توجه به استعدادهای بالفعل و بالقوه کشورهای اسلامی برای پیشرفت و ترقّی و اتحاد و هماهنگی و استقلال و آزادی ، چند دلیل عمده را می توان از دلائل حضور بیگانگان در تصمیم گیری های خرد و کلان کشورهای اسلامی و نفوذ و سیطره آنان در زوایای گوناگون اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بر شمرد.
1. اولین عامل را می توان عدم وجود عقلانیت برگرفته از وحی در مناسبات زمامداران کشورهای اسلامی دانست. عقلانیت در معنای سکولار آن به معنای محاسبه سود و زیان و نفع و ضرر است که انگیزه های مادی و دنیوی از یک طرف و امیال و خواسته های گروه ها و جناح ها از طرف دیگر در پی این نوع عقلانیت به تکاپو افتاده و نظریات و ایده های مختلفی را در حوزه سیاست، اقتصاد و فرهنگ تحویل جامعه داده اند، از جمله آنان می توان به لیبرالیسم و ... اشاره کرد.
امّا عقلانیت وحیانی، بدین معناست که افراد و گروه ها در پی هدف مشترک که دین مشخص کرده و خواسته های درونی و نفسانی در آن دخالت نداشته و گروه ها با همفکری و از سوی تقرب به حق تن به این اصول و مبانی داده و زندگی مادّی و معنوی را توأمان بدون تفرقه بسازند. متاسفانه عده ای از زمامداران کشورهای اسلامی با برداشت های مختلف از دین و ظاهرگرایی و سلفی گری، یکدیگر را تکفير کرده و به جای تمسک به حبل الله و اتحاد و هم بستگی به جاهلیت قبل از اسلام روی آورده، و قومیت و عصبیت و اصالت را به جای توحید و تقوا معیار و میزان مسلمان بودن تلقّی کرده و بر اساس آن رفتار می کنند که این خود عامل نفوذ بیگانگان در کشورهای اسلامی است.
2. عامل دوم؛ ادعای داشتن عقیده و مذهب حق از یک طرف و ادعای رهبری مسلمانان در جهان از طرف دیگر است که در قضیه فلسطین این موضوع بسیار مشهود و آشکار است. فلسطین امروز خواه نا خواه به مرکز ثقل توجهات و خط مقدم رویارویی با جهان اسلام و جهان کفر تبدیل شده است و هدایت این جریان و رهبری این جبهه از سوی هر کشوری که باشد او را به سمت رهبری کلان خواهد کشاند،البته کشمکش های سیاسی و نزاع های ناسیونالیستی میان کشورهای اسلامی با انگیزه های مختلف وجود دارد کهچالش های زیادی را برای جهان اسلام و مسلمانان پدید آورده است. دوستی با دشمنان اسلام برای تسلط و نفوذ استراتژیک بر منطقه، دادن امتیاز به کشورهایی هم چون ایالات متحده و انگلستان برای افزایش قدرت سیاسی و نظامی، تهاجم یک کشور اسلامی به کشور دیگر و هزاران چالش دیگر از پیامدهای آن است.
3. عامل دیگر عدم بیداری و در پی آن عدم تلاش برای مقابله با نفوذ استعمارگران از سوی مسلمانان و آحاد ملت های مسلمان است. هر چند حرکت های بیدارری در سده اخیر و قبل از آن از سوی سیدجمال، تا انقلاب اسلامی ایرانو بازتاب آن شُک های جدی بر پیکره خواب آلود و پریشان امت اسلامی واردنموده است و در حال حاضر به رغم اين که کشورهای اسلامی تحت تأثیر دستگاه های رسانه ای و تبلیغاتی غرب همچنان قرار دارند و زمامداران آنان نیز افرادی سر سپرده به دنیای مادّی غرب هستند که جز به سود فردی و لذت نفسانی به چیز دیگری نمی اندیشند، و جز شقاوت و بدبختی ارمغانی برای اسلام و مسلمانان نیاورده اند در عين حال خيزش ها و قيام های اخير در منطقه جهان اسلام ، تغيير و تحول در سرنوشت اين ملت ها را نويد می دهد
4. عامل دیگر که عمدتاً در روشنفکران دیده می شود، عدم اعتقاد محکم به مبانی دینی و اسلامی است که عملاً دین را به حاشیه می راند و پیامدی جز جدایی دین و سیاست و سکولار بودن جامعه مسلمين ندارد، چنین اندیشه ای راه نفوذ اندیشه های غیر دینی را به جامعه در سطوح مختلف هموار کرده و با نپذیرفتن آشکار و يا تلویحی جنبه های اجتماعی دین عملاً دین را به حاشیه می راند و دستورات دینی همانند جلوگیری از تسلط کفار (آیه نفی سبیل) را امری موهوم می پندارد.
5. عامل دیگر که در معتقدان به دین و دینداری و یکی بودن دین و سیاست دیده می شود عدم خودباوری و خود کم بینی و احساس حقارت و ضعف در مقابل دنیای به ظاهر متمدن غرب و نوآوری های آن است. که این در میدان واقعیت عملاً قدرت غرب را هر چند با اکراه قبول می کند و در مقابل تکنولوژی غرب سرخم کرده و زانو می زند و مقهور و مفتون جلوه های آن می شود.[1]
در یک تحلیل کلی باید گفت که دنیای امروز و بررسی مناسبات حاکم بر آن ، دیدگاه برخی از کشورهای اسلامی مبتنی بر قدرت و منافع است نه آموزه های وحیانی و توحید لذا کشورهایي چون عربستان و ... که کشورهای تأثیرگذار هستند عمدتاً از سر سازش با آمریکا و اسرائیل در آمده و آنان را به عنوان مصالحه گر و مداخله گر و میانجی گر می پذیرند کشورهای خُرد نیز پیرو سیاست این چند کشور هستند، برای عوامل ذکر شده هر چند نمی توان نقش عامل اصلی نام نهاد امّا مجموعه این عوامل، دنیایی را برای مسلمین رقم زده که اجازه مداخله به کشورهای غربی را می دهد. لذا کشورهای اسلامی با اين جمعیت در دنیا و با داشتن اتحادیه کشورهای عرب و سازمان کنفرانس اسلامی، تا حال نتوانسته به وظائف انسانی و ایمانی خود عمل کند البته جمهوری اسلامی ایران همواره تلاش هایی را در جهت تقریب آراء اندیشمندان اسلامی در حوزه های مختلف، سیاسی و اندیشه ای به کار بسته است لکن تا رسیدن به نقطه مطلوب راه زیادی در پیش داریم با اين حال این امر نیز دور از ذهن نیست که با اجبارهای جهانی، و فشارهای عالم سیاست بر گروه مسلمین بالاخره، آنان را به سوی وحدت کشانده و اتحاد و انسجامرا از نگاه امت اسلام ضروری نمايد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ خود باختگی و خود باوری از دیدگاه امام خمینی، تبیان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.