چرا روحانيت سعي دارد تمام چيزهاي دين را درست نشان بدهد و انتظار دارد که مردم تمام حرف هاي آنها را بدون فکر قبول کنند؟
چرا روحانيت سعي دارد تمام چيزهاي دين را درست نشان بدهد و انتظار دارد که مردم تمام حرف هاي آنها را بدون فکر قبول کنند؟
پرسش
پاسخ
برای پاسخ به اين سئوال ذکر چند نکته را لازم مي دانيم.
1. درستي يا نادرستي قضايا و گزاره هاي علمي و يا هر مطلبي معيار خود را دارد که فقط بايد با آن معيار و ميزان سنجيده شود.
2. روش تحقيق در هر علمي مناسب با آن علم و آموزه ها و اهداف آن علم بايد باشد.
3. اهداف هر علم را در داخل آن و در ميان گزاره هاي آن بايد جستجو کرد و از هر علمي بایدهمان انتظار را داشت که براي آن منظور به وجود آمده است.
حال با توجه به مطالب فوق بايد گفت درستي يا نادرستي آموزه هاي دين مقدس را بايد با معيار خودش، سنجيد که آن يا عقل سليم است و يا از خود وحي صحت و درستي آن را مي توان به دست آورد، نه با چيزهاي ديگر مثل علوم تجربي يا آزمايشگاهي و رياضي.
البته خود عقل هم همه جا معيار و ميزان دين نيست بلکه عقل مصباح و چراغ دين است و بعضي مطالب و کليات را به وسيله آن مي توان فهميد. زیرا همه چيز را هم عقل نمي فهمد،مانند اين که نماز صبح چرا دو رکعت است يا نماز ظهر و عصر چهار رکعت؟ البته چون عقل اذعان و اعتراف به عدم توانايي خود در اين حوزه ها مي کند،لذا خودش راهنمايي مي کند که بايد به سراغ پيامبر و ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ رفت واز گفتار و رفتار آنها استفاده کردچون معصوم هستند، يعني نه تنها گناه نمي کنند بلکه خطا و اشتباه و نسيان هم ندارند. بنابراين بايد براي فهميدن اين که چه چيزي و کدام مطالب و آموزه هاي دين اسلام درست است؟ بايد به دو منبع عقل و وحي (قرآن و سنت معصومين ـ عليهم السلام ـ) رجوع کرد ، نه به گفته هاي ديگران. دين و حقيقت نيز تابع اميال و هواهاي نفساني انسانها نيست که هر چيزي با خواهش هاي نفساني يا اميال هر کسي و هر انساني درست نيامد و سازگاري نداشت پس غلط و ناصحيح باشد.
ذکر اين نکته نيز لازم است که وقتي يک چيزي دليل قطعي از نقل يا عقل داشت براي انسان علم حاصل مي شود و پذيرش علم ارادي نيست. مثلا وقتي دو ضرب در دو چهار باشد، انسان ها چه بخواهند و چه نخواهند اين مسئله درست است. آموزه هاي ديني نيز اين گونه اند وقتي برهاني شدند و دليل قطعي بر درستي آنها ارائه شد خواه ناخواه براي انسان علم به آنها حاصل مي شود.
به اختصار بايد گفت دين که متشکل از وحي و عقل و سنت معصومين ـ عليهم السلام ـ است درستي يا نادرستي آنها را با رجوع به خود آنها و عقل سليم بايد سنجيد و تابع خواسته هاي انسان ها نيستند.
اين گونه نيست که روحانيون سعي مي کنند مردم حرف آنها را بدون فکروتامل قبول کنند بلکه مردم حتی المقدور از راه شناخت وآگاهی از دین پیروی می نمايند. و در اين خصوص روحاني بايد پيشرو باشد و لازمه اش اين است که خوب مطالعه کند خوب بفهمد و خوب به مردم آگاهی و شناخت بدهد. و شهامت و شجاعت اين را داشته باشد که با سنت ها و آداب و رسوم غلط و باطل مبارزه کند و در صدد اصلاح آنها بر آيد نه اين که با معتقدين به آداب و رسوم غلط همراهي و همگامي کند. البته تبليغات مسموم بيگانگان را نيز نبايد دور داشت که در صدد ايجاد شکاف بين روحانيت و مردم هستند، چون به شهادت تاريخ تنها روحانيت بوده است که زودتر از همه دست استعمار و استبداد را در اين کشور خوانده و به ياري مردم دست آنها را قطع کرده است و در اين راه خود متحمل شکنجه ها و زندان ها و شهادت ها شده اند و استقلال و آزادي اين کشور و مردم را به دست آورده و حفظ کرده اند. فلذا دشمنان اين ملت و کشور دل خوشي از آنان ندارند و با تبليغات مسموم و جهت دار خود مي خواهند مردم و روحانيت را از هم جدا کنند تا دوباره سلطه استعماري خود را به اين کشور بگسترانند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۹۱
چرا روحانيت سعي دارد تمام چيزهاي دين را درست نشان بدهد و انتظار دارد که مردم تمام حرف هاي آنها را بدون فکر قبول کنند؟
- نشان کردن
پرسش
چرا روحانيت سعي دارد تمام چيزهاي دين را درست نشان بدهد و انتظار دارد که مردم تمام حرف هاي آنها را بدون فکر قبول کنند؟
پاسخ
برای پاسخ به اين سئوال ذکر چند نکته را لازم مي دانيم.
1. درستي يا نادرستي قضايا و گزاره هاي علمي و يا هر مطلبي معيار خود را دارد که فقط بايد با آن معيار و ميزان سنجيده شود.
2. روش تحقيق در هر علمي مناسب با آن علم و آموزه ها و اهداف آن علم بايد باشد.
3. اهداف هر علم را در داخل آن و در ميان گزاره هاي آن بايد جستجو کرد و از هر علمي بایدهمان انتظار را داشت که براي آن منظور به وجود آمده است.
حال با توجه به مطالب فوق بايد گفت درستي يا نادرستي آموزه هاي دين مقدس را بايد با معيار خودش، سنجيد که آن يا عقل سليم است و يا از خود وحي صحت و درستي آن را مي توان به دست آورد، نه با چيزهاي ديگر مثل علوم تجربي يا آزمايشگاهي و رياضي.
البته خود عقل هم همه جا معيار و ميزان دين نيست بلکه عقل مصباح و چراغ دين است و بعضي مطالب و کليات را به وسيله آن مي توان فهميد. زیرا همه چيز را هم عقل نمي فهمد،مانند اين که نماز صبح چرا دو رکعت است يا نماز ظهر و عصر چهار رکعت؟ البته چون عقل اذعان و اعتراف به عدم توانايي خود در اين حوزه ها مي کند،لذا خودش راهنمايي مي کند که بايد به سراغ پيامبر و ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ رفت واز گفتار و رفتار آنها استفاده کردچون معصوم هستند، يعني نه تنها گناه نمي کنند بلکه خطا و اشتباه و نسيان هم ندارند. بنابراين بايد براي فهميدن اين که چه چيزي و کدام مطالب و آموزه هاي دين اسلام درست است؟ بايد به دو منبع عقل و وحي (قرآن و سنت معصومين ـ عليهم السلام ـ) رجوع کرد ، نه به گفته هاي ديگران. دين و حقيقت نيز تابع اميال و هواهاي نفساني انسانها نيست که هر چيزي با خواهش هاي نفساني يا اميال هر کسي و هر انساني درست نيامد و سازگاري نداشت پس غلط و ناصحيح باشد.
ذکر اين نکته نيز لازم است که وقتي يک چيزي دليل قطعي از نقل يا عقل داشت براي انسان علم حاصل مي شود و پذيرش علم ارادي نيست. مثلا وقتي دو ضرب در دو چهار باشد، انسان ها چه بخواهند و چه نخواهند اين مسئله درست است. آموزه هاي ديني نيز اين گونه اند وقتي برهاني شدند و دليل قطعي بر درستي آنها ارائه شد خواه ناخواه براي انسان علم به آنها حاصل مي شود.
به اختصار بايد گفت دين که متشکل از وحي و عقل و سنت معصومين ـ عليهم السلام ـ است درستي يا نادرستي آنها را با رجوع به خود آنها و عقل سليم بايد سنجيد و تابع خواسته هاي انسان ها نيستند.
اين گونه نيست که روحانيون سعي مي کنند مردم حرف آنها را بدون فکروتامل قبول کنند بلکه مردم حتی المقدور از راه شناخت وآگاهی از دین پیروی می نمايند. و در اين خصوص روحاني بايد پيشرو باشد و لازمه اش اين است که خوب مطالعه کند خوب بفهمد و خوب به مردم آگاهی و شناخت بدهد. و شهامت و شجاعت اين را داشته باشد که با سنت ها و آداب و رسوم غلط و باطل مبارزه کند و در صدد اصلاح آنها بر آيد نه اين که با معتقدين به آداب و رسوم غلط همراهي و همگامي کند. البته تبليغات مسموم بيگانگان را نيز نبايد دور داشت که در صدد ايجاد شکاف بين روحانيت و مردم هستند، چون به شهادت تاريخ تنها روحانيت بوده است که زودتر از همه دست استعمار و استبداد را در اين کشور خوانده و به ياري مردم دست آنها را قطع کرده است و در اين راه خود متحمل شکنجه ها و زندان ها و شهادت ها شده اند و استقلال و آزادي اين کشور و مردم را به دست آورده و حفظ کرده اند. فلذا دشمنان اين ملت و کشور دل خوشي از آنان ندارند و با تبليغات مسموم و جهت دار خود مي خواهند مردم و روحانيت را از هم جدا کنند تا دوباره سلطه استعماري خود را به اين کشور بگسترانند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۹۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.