پروژه هائی هم چون تعادل ویرانگر که در زمان بعد از دوم خرداد 76 مطرح شد توضیحاتی بفرمائید.
پروژه هائی هم چون تعادل ویرانگر که در زمان بعد از دوم خرداد 76 مطرح شد توضیحاتی بفرمائید.
پرسش
پاسخ
«تعادل ویرانگر» یا «تعادل بحرانی» ناظر به شرایطی است که نیروهای دارای اختلاف سلیقه درون حاکمیت (خودی ها) در جامعه، به موجب مجموعه ای از توان ها، حمایت ها و شرایط یارگیری و آرایش قوا، در یک «تعادل فرسایشی» و یا «توازن کاهنده» قرار دارند و قادر به غلبه بر یکدیگر نیستند، اما به واسطه همین جریان مبارزه و الزامات حاکم بر آن، توان جریان های داخل حاکمیت (خودی ها) هر روز رو به تحلیل و کاهش می رود و این «تضعیف متقابل» به نقطه ای می رسد که حامیان آن ها، از آنان سلب اعتماد می کنند و در چنان شرایطی نیروهای بیرون حاکمیت (غریبه ها و غیر خودی ها) با طرح تاکتیک ها و شعارهایی ـ که توده مردم را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد و معمولاً پیروزی اش به استقرار و ظهور یک جنبش و یا نهایتاً رژیم شبه فاشیستی، وابسته گرا و ضد مردمی منتهی می شود ـ قدرت را از دست نیروهای درون حاکميت که ضعیف و بی اعتبار شده اند، می ربایند و کشور را با یک فاجعه تاریخی مواجه می سازند.[1]
بدیهی است اگر نیروهای خودی با وجود اختلاف نظر و سلیقه با یکدیگر تعامل و هم گرایی داشته باشند فرصت سوء استفاده را به نیروهای غیر خودی که خارج از حاکمیت بوده و اعتقادی به آن ندارند، نخواهند داد . از طرفي نیرو های خودی برای رقابت های سیاسی باید حد و مرزهایی را قرار دهند و بی حد و مرز با هم به رقابت برنخیزند تا فرصت و زمینه فعالیت نیروهای غیر خودی فراهم نشود. به عبارت دیگر مرزبندی و مشخص نمودن حدود رقابت سیاسی، آن را به سمتی هدایت می کند که موجب تحلیل و کاهش توان جریان های درون حاکمیت نشده و باصطلاح سبب «تضعیف متقابل» نخواهد شد و در نتیجه فضای سیاسی کشور آن چنان گل آلود نخواهد شد که فرصت سوء استفاده از آن را در اختیار نیروهای بیرون از حاکمیت قرار دهد. اینجاست که جایگاه و ارزش تدبیر حکیمانه و هوشمندانه مقام معظم رهبری در مرزبندی و تقسیم بندی جریان های سیاسی داخل و خارج به خودی و غیر خودی و لزوم «همگرایی» نیروهای سیاسی درون حاکمیت به خوبی آشکار می گردد. در واقع ایشان با این تدبیر حکیمانه، فرصت سوء استفاده نیروهای خارج از حاکمیت -که اعتقادی به نظام جمهوری اسلامی نداشتند- از رقابت های سیاسی نیروهای درون حاکمیت را از آنان سلب نموده و تیر خلاصی به اردوگاه غیر خودی ها زدند. ایشان خطاب به جناح های سیاسی کشور فرمودند: جناح های سیاسی باید صریحاً موضعشان را نسبت به کسانی که با اسلام و انقلاب و امام ـ رحمه الله علیه ـ مخالف هستند، روشن کنند»[2] . هم چنین فرمودند: «برای کار سیاسی ودرگیری سیاسی، حدی قایل شوید و یک خط قرمزی بگذارید، بی حساب و کتاب با هم مبارزه نکنید که آن قدر مشغول شوید که به دشمن اجازه بدهید این طور بیاید و داخل این میدان ها بشود».[3]
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۶۳
پروژه هائی هم چون تعادل ویرانگر که در زمان بعد از دوم خرداد 76 مطرح شد توضیحاتی بفرمائید.
- نشان کردن
پرسش
پروژه هائی هم چون تعادل ویرانگر که در زمان بعد از دوم خرداد 76 مطرح شد توضیحاتی بفرمائید.
پاسخ
«تعادل ویرانگر» یا «تعادل بحرانی» ناظر به شرایطی است که نیروهای دارای اختلاف سلیقه درون حاکمیت (خودی ها) در جامعه، به موجب مجموعه ای از توان ها، حمایت ها و شرایط یارگیری و آرایش قوا، در یک «تعادل فرسایشی» و یا «توازن کاهنده» قرار دارند و قادر به غلبه بر یکدیگر نیستند، اما به واسطه همین جریان مبارزه و الزامات حاکم بر آن، توان جریان های داخل حاکمیت (خودی ها) هر روز رو به تحلیل و کاهش می رود و این «تضعیف متقابل» به نقطه ای می رسد که حامیان آن ها، از آنان سلب اعتماد می کنند و در چنان شرایطی نیروهای بیرون حاکمیت (غریبه ها و غیر خودی ها) با طرح تاکتیک ها و شعارهایی ـ که توده مردم را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد و معمولاً پیروزی اش به استقرار و ظهور یک جنبش و یا نهایتاً رژیم شبه فاشیستی، وابسته گرا و ضد مردمی منتهی می شود ـ قدرت را از دست نیروهای درون حاکميت که ضعیف و بی اعتبار شده اند، می ربایند و کشور را با یک فاجعه تاریخی مواجه می سازند.[1]
بدیهی است اگر نیروهای خودی با وجود اختلاف نظر و سلیقه با یکدیگر تعامل و هم گرایی داشته باشند فرصت سوء استفاده را به نیروهای غیر خودی که خارج از حاکمیت بوده و اعتقادی به آن ندارند، نخواهند داد . از طرفي نیرو های خودی برای رقابت های سیاسی باید حد و مرزهایی را قرار دهند و بی حد و مرز با هم به رقابت برنخیزند تا فرصت و زمینه فعالیت نیروهای غیر خودی فراهم نشود. به عبارت دیگر مرزبندی و مشخص نمودن حدود رقابت سیاسی، آن را به سمتی هدایت می کند که موجب تحلیل و کاهش توان جریان های درون حاکمیت نشده و باصطلاح سبب «تضعیف متقابل» نخواهد شد و در نتیجه فضای سیاسی کشور آن چنان گل آلود نخواهد شد که فرصت سوء استفاده از آن را در اختیار نیروهای بیرون از حاکمیت قرار دهد. اینجاست که جایگاه و ارزش تدبیر حکیمانه و هوشمندانه مقام معظم رهبری در مرزبندی و تقسیم بندی جریان های سیاسی داخل و خارج به خودی و غیر خودی و لزوم «همگرایی» نیروهای سیاسی درون حاکمیت به خوبی آشکار می گردد. در واقع ایشان با این تدبیر حکیمانه، فرصت سوء استفاده نیروهای خارج از حاکمیت -که اعتقادی به نظام جمهوری اسلامی نداشتند- از رقابت های سیاسی نیروهای درون حاکمیت را از آنان سلب نموده و تیر خلاصی به اردوگاه غیر خودی ها زدند. ایشان خطاب به جناح های سیاسی کشور فرمودند: جناح های سیاسی باید صریحاً موضعشان را نسبت به کسانی که با اسلام و انقلاب و امام ـ رحمه الله علیه ـ مخالف هستند، روشن کنند»[2] . هم چنین فرمودند: «برای کار سیاسی ودرگیری سیاسی، حدی قایل شوید و یک خط قرمزی بگذارید، بی حساب و کتاب با هم مبارزه نکنید که آن قدر مشغول شوید که به دشمن اجازه بدهید این طور بیاید و داخل این میدان ها بشود».[3]
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 28 امرداد 01
- بازدید
- ۶۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.