چرا مقام معظم رهبري با وجود علم به انحرافات و اشکالات برخي مسئولين و مديران دولتي با آنها رفتاري قاطعانه ندارند و آنها را از مسئوليتشان بر کنار نمي کنند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا مقام معظم رهبري با وجود علم به انحرافات و اشکالات برخي مسئولين و مديران دولتي با آنها رفتاري قاطعانه ندارند و آنها را از مسئوليتشان بر کنار نمي کنند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

پاسخ سئوال شما را با توضيح چند نکته ارايه مي دهيم؛ نکته اوّل اينکه؛ مقام معظم رهبري بر اساس مسئوليت هدايت جهت گيري کلي نظام و جلوگيري از هر گونه کجروي و انحراف در حرکت کلي آن، همواره بر عملکرد مسئولان نظام نظارت داشته و در مواقع مختلف، تذکرات و نصايح لازم را به آنان داده و انتظارات خودشان را از آنان مطرح مي نمايند و اين گونه نيست که نسبت به عملکرد مسئولان نظام بي توجه باشند و يا برخوردي در اين زمينه انجام ندهند . ايشان در پاسخ سئوالي در اين مورد فرمودند: «آن جايي که جاي تذکّر است تذکّر مي دهيم امّا تذکّر به شخص چيزي نيست که از تلويزيون پخش شود آن مقدار که شما مي بينيد بنده در سخراني ها، نماز جمعه و در ديدار با هيأت دولت تذکّر مي دهم و نصيحت مي کنم که در خبرها پخش مي شود چند برابرش را گاهي با زبان هاي بسيار تلخ در جلسات خصوصي به مسئولان مي گويم ليکن بنا نيست که هر چه به مسئولان تذکّر مي دهيم و مي گوييم يا تلخي نشان مي دهيم حتما پخش شود تا مردم مطّلع شوند. هدف اين است که آن شخص راهنمايي بشود که خيلي از اوقات اثر مي کند و گاهي هم اثر نمي کند و بعد مي بينيد آن شخص مي رود».[1] نکته دوّم اينکه: نبايد تصوّر کرد راه اصلاح افراد بر کنار کردن آنان از مسئوليت هاي خويش است بلکه برکنار کردن افراد از مسئوليت ها به عنوان آخرين راه مطرح است و در بسياري از موارد تذکّرها و توبيخ ها در اصلاح افراد مؤثر است و نيازي به کنار گذاردن افراد نيست، بله در مواردي که برخي مسئولان پايبند به ارزش هاي نظام نبوده و عملکرد آنان بر خلاف مصالح کشور و مردم باشد و بر کناري آنان مشکلاتي را براي نظام به وجود نياورده و موجب تضعيف نظام نباشد، با اين افراد مماشات نمي شود.

نکته سوّم: در پاره اي از موارد برخورد قاطع با افراد و کنارگذاردن آنان از مسئوليت ها بر خلاف مصالح کشور و نظام مي باشد در اين صورت مقام معظم رهبري به تذکر و نصيحت بسنده نموده و از برخورد و موضع گيري صريح خود داري مي نمايد و اين در راستاي رعايت مصالح مردم و نظام مي باشد. مشکلي که پيوسته رهبران ديني با آن مواجه بوده اند، نحوه برخورد با کساني است که از نظر فکر ديني کاستي هايي دارند و عملکرد آنها با بينش اسلامي وفق نمي دهد. امّا از آنجا که مهم ترين چيز براي رهبر، حفظ اساس اسلام و نظام اسلامي است، ناچار مي بايست در برابر برخي انحراف ها به تذکّر و نصيحت بسنده کند، زيرا موضع گيري صريح گاه ممکن است بيش از آن که در تقويت نظام مؤثر باشد، اساس آن را تضعيف کند».[2]

البته برخي از اين استمهال و يا فرصت دادن و مهلت دادن ها به خاطر خام بودن موضوع است و يا دادن فرصت تنبه افراد و يا عموم مردم است که با سر رسيدن موقع مناسب و متنبه نشدن فرد خاطي همراه با آمادگي ها و آگاهي هاي مردم، اقدام قاطع از سوي رهبري صورت مي گيرد و اين نوع تصميم گيري در واقع با پختگي موضوع و آمادگي هاي لازم انجام مي گيرد و جلوي سوء استفاده و سوء تفاهم ها را مي گيرد.

 


[1]. پرسمان، مجموعه پرسش و پاسخ هاي دانشگاهيان با مقام معظم رهبري، قم، نشر معارف، 1383ش، ص194.

[2]. مصباح يزدي، محمد تقي، پرسش ها و پاسخ ها، قم، موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)، 1380ش، ج3، ص87.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
28 امرداد 01
بازدید
۵۲
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.