صحبت اصلی سران فتنه چيست و چه می خواهند چرا به آنها اجازه صحبت و شرکت در مناظره های تلويزيونی داده نمی شود؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

صحبت اصلی سران فتنه چيست و چه می خواهند چرا به آنها اجازه صحبت و شرکت در مناظره های تلويزيونی داده نمی شود؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

پاسخ به این سوال مستلزم این است که ابتدا در باره دیدگاه اسلام در زمینه برخورد اولیه با آنچه خطا می پنداریم را بدانیم. بر اساس مبانی دینی هر مسلمانی موظف است تا زمانی که می تواند ، فعل برادر دینی خود را حمل بر صحت نماید. به این معنا که اگر خطایی از فردی دید تا جایی که امکان دارد اقدام او را توجیه نموده و آن را منتسب به اموری از قبیل عدم شناخت کافی و... بنماید. در این زمینه امام صادق علیه السلام می فرماید: «ضَعْ أَمْرَ أَخِيک عَلَى أَحْسَنِهِ حَتَّى يَأْتِيَک مَا يَغْلِبُک مِنْهُ وَ لَا تَظُنَّنَّ بِکلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَخِيک سُوءاً وَ أَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِي الْخَيْرِ مَحْمِلا»[1] کار برادر دینی خود را به نحو نیکویی توجیه کن تا جایی که به عقیده ای برسی که بر دیدگاه دیگر غلبه داشته باشد و به خاطر کلمه خلافی که از زبان او خارج شد تا جایی که امکان توجیه مثبت او وجود دارد نسبت به او سوء ظن پیدا نکن.

بنابراین از دیدگاه اسلام اقداماتی که به ظاهر از روی نیت خلاف انجام شده است تا زمانی که امکان توجیه داشته باشد باید توجیه گردند به ویژه با توجه به اینکه افرادی که این قبیل اقدامات را انجام داده اند خود از کسانی باشند که دارای سابقه نیکی باشند. این موضوع در باره جریان فتنه نیز صدق می کند. البته لازم به ذکر است که هیچ گاه سابقه نیک نمی تواند ضامن عدم انحراف فردی تلقی گردد و تاریخ اسلام شاهد دهها نمونه از افرادی است که علیرغم سابقه نیکی که در اسلام داشتند سرانجام سر از جبهه فتنه گران در آورده و بر علیه حق و عدالت شمشیر کشیدند که طلحه و زبیر نمونه بارز این قبیل افراد هستند.[2]

در این میان آقایان موسوی و کروبی نیز از جمله شخصیت هایی بودند که در طول سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی در کنار امام و رهبری مدافع اسلام و انقلاب بودند اما با این حال همانگونه که امام خمینی (ره) در وصیتنامه سیاسی الهی خویش فرمودند: «میزان حال فعلی افراد است» و نمی توان فردی را به خاطر سابقه انقلابی اش و رنج هایی که در این مدت متحمل شده است مبرا از هر گونه خطا و اشتباه دانست. با این حال این سابقه، برای این افراد این امتیاز را دارد که اقدامات دشمنانه آنها بر علیه نظام اسلامی را تا جایی که بتوانیم توجیه نماییم. چرا که اساسا قابل باور نیست اين اشخاص ناگهان روی از جبهه انقلاب برگردانده و به بريدن شاخه ای که خود نیز بر آن نشسته اند مشغول گردند.

بنابراین علیرغم دشمنانه و حتی خائنانه بودن برخی اقدامات این افراد، نظام اسلامی با اغماض کامل با این عناصر برخورد نمود تا زمانی که در اثر جریاناتی همچون همراهی با دشمنان در شعار علیه دفاع از ملت مظلوم فلسطین، تلاش برای خدشه دار کردن روز مبارزه با استکبار جهانی، انتساب برخی جنایت ها به نظام اسلامی بدون ارائه هیچ گونه دليل و استناد، اهانت به امام راحل، شکستن حرمت روز عاشورا و متعاقب آن دفاع از حرمت شکنان و... برای همگان ثابت شد که این افراد دقیقا فرامین دیکته شده دشمنان نظام اسلامی را اجرا می کنند، به ویژه که امروزه با پناهنده شدن برخی از مرتبطين این افراد مشخص شد که متاسفانه حتی بیانیه های آنان نیز توسط این گروههای ضد انقلاب نگاشته می شد. به هر حال اصل اینکه فردی که جزء نیروهای انقلاب بوده و برای این انقلاب سنگ تمام هم گذاشته باشد ضامن عدم انحراف وی نخواهد بود.

البته در مورد سخن اصلی این افراد به نظر می رسد حتی خود این افراد هم نمی دانند چه خواسته ای مد نظرشان می باشد. چرا که اصل اعتراضات این افراد به جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 88 بود اما در ادامه به ساختارشکنی بر علیه کلیت نظام جمهوری اسلامی پرداختند و طرفداران آنها نیز شعارهایی بر علیه نظام اسلامی، اصل ولایت فقیه، آرمان های امام راحل و نیز مقدسات سردادند که نه تنها هرگز از سوی این افراد با واکنش منفی مواجه نشد بلکه با سکوت معنادار خود در واقع همه این شعارها را تایید کردند. در مورد مناظره تلویزیونی نیز باید بگوییم که از طرفی مناظره راه حل اساسی و حل کننده مشکل نیست چرا که راه حل هایی همچون مناظره و نیز دعوت به تجمعات و راهپیمایی و... اموری هستند که در شرایطی مورد استفاده قرار می گیرند که فردی احساس کند همه راهکارهای قانونی به روی او بسته شده باشد در حالی که در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته تمامی راهکارهای قانونی بلا استفاده مانده و در اولین مرتبه مساله حضور در خیابان پیش کشیده شد که منجر به اغتشاش و کشته شدن برخی هموطنان و بروز خسارات گردید. سران فتنه از همان ابتدا اقدام به کنار گذاشتن قانون نمودند و اثبات نمودند که اساسا به راهکارهای قانونی اعتقادی ندارند و تنها به دنبال تریبون هایی هستند که برای هوچی گری هر چه بیشتر می باشند و در اختیار گذاشتن تریبون رسانه ملی برای این روند یعنی کمک به قانون شکنی و هنجار شکنی. از سویی دیگر مساله مناظره از جمله مسائلی بود که در بیانیه های اولیه همین افراد به عنوان جرایم نظام قلمداد شده بود و حتی سخنان مطرح شده یکی از کاندیداها در جریان مناظره آزاد انتخاباتی را به عنوان دلایل عدم صلاحیت ایشان برای تصدی ریاست جمهوری اعلام نمودند.[3]

بنابراین، این مساله نشان دهنده این است که آقایان بر خلاف ادعاهای آزادی بیان، به آزادی بیانی که مغایر با منافع آنها باشد اعتقادی ندارند در حالی که در این انتخابات طرفین آزادانه حق داشتند از فرصت خود استفاده نموده و به بیان دیدگاه های خویش بپردازند و هر یک از این سران فتنه آزادانه توانستند از برخی خط قرمزهای نظام هم عبور نمایند. با این حال مسئولان رسانه ملی از همان روزهای بروز فتنه اقدام به دعوت از همین افراد برای بیان دیدگاههای خود در قالب های برنامه های مناظره ای نمودند که با مخالفت همین افراد مواجه شد. در این راستا دعوت رییس رسانه ملی از آقای موسوی برای حضور در مناظره تلویزیونی اگر چه ابتدا با تکذیب اطرافیان آقای موسوی مواجه شد اما با سکوت خود آقای موسوی و اعلام رسمی آقای ضرغامی مبنی بر رد مناظره توسط اقای موسوی مشخص شد که این جریان واقعا اعتقادی به مناظره ندارند.[4]

البته علاوه بر این دعوت ها برنامه هایی همچون دیروز، امروز، فردا و نیز دهها برنامه در ایام حوادث پس از انتخابات با حضور طیف هایی از افرادی که همسو با جریان اصلاحات و منتقد دولت بودند برگزار شد که در آنها دیدگاه های این افراد ارائه شد . در این زمینه آقای ضرغامی در مصاحبه ای باخبرنگاران چنین اعلام داشتند: «در مجلس همه اعضای فراکسیون اقلیت را به طور مستمر و جدی به ویژه پس از انتخابات و در جریان تعیین وزرا به صدا وسیما دعوت کردیم و شبکه خبر بیش از صد نشست برگزار کرد و دولت نیز تحمل زیادی در این قسمت از خود نشان داد».[5] با این حال این جریان حتی به این دوستان خود که در مناظره های مستقیم رادیو و تلویزیونی شرکت کرده بودند نیز حمله کردند.

نتیجه اینکه اولا عملکرد سران فتنه نشان داده است که به مناظره اعتقادی ندارند و به دنبال تریبونهايی برای بیان یک جانبه دیدگاه های ساختار شکنانه خود و دعوت به اغتشاشات هستند.

ثانیا رسانه ملی در جریان انتخابات سعه صدر کامل نشان داده و علاوه بر پخش فیلم های ساختارشکن تبلیغاتی سران فتنه مناظره هایی ترتیب داد که طرفین آزادانه بتوانند هر آنچه دل تنگشان می خواهد بگویند و جالب اینجاست که برخی از آنها به علت استفاده يکي از کانديداها از حق اظهار نظر خود و بیان دیدگاههای خویش شاکی هستند.

ثالثا اگر چه سخن آغازین جریان فتنه مساله تقلب در انتخابات بود اما اقدامات بعدی این جریان و هتاکی هایی که نسبت به نظام انجام شد و حمایت از جریانات برانداز اساسا ارتباطی به جریان انتخابات نداشت. امروزه علاوه بر اعتراف برخی دستگیر شدگان حوادث پس از انتخابات در دادگاهها، اعتراف برخی دوستان همین افراد در خارج از کشور و در فضای کاملا آزاد (همچون تصریح اکبر گنجی از عناصر اتاق فکر جنبش سبز در لندن در مورد بهانه بودن موضوع تقلب) به عدم تقلب و یا پخش ویدیویی از آقای تاج زاده که در جمع محفلی خودشان سخن از عدم امکان تقلب گسترده در انتخابات به میان آورده بود و دهها نمونه و شاهد دیگر اثبات شده است که این جریان همانگونه که مقام معظم رهبری نیز از همان ابتدا تاکید فرمودند جز جریان فتنه شایسته عنوان دیگری نمي باشد.

 


[1]. کليني، محمد بن يعقوب، کافی، باب التهمه و سوء الظن. ج2، ص362.

[2]. در روایات اسلامی به خاطر مجاهدت هایی که زبیر در راه اسلام نموده بود ملقب به سیف الاسلام شده بود اما با این حال در زمان فتنه جمل با زیر پا گذاشتن تمام سوابق خود در محضر رسول خدا، بر علیه خلیفه برحقی که خود با آن بیعت کرده بود شمشیر کشید.

[3]. ر.ک: نامه آقای کروبی به شورای نگهبان در بیان دلایل تقلب ادعایی.

[4]. رییس رسانه ملی در این زمینه در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشت : «یکی دو روز بعد [از انتخابات] پیغام دادم که ما حاضریم به شکل گفتگو با افراد دیگر حضور یابند و مناظره کنند که موسوی نپذیرفت زیرا تصمیم داشت به طور مستقیم بحث هایی را مطرح کند که ثبات جامعه را دچار تزلزل می کرد». نقل از پایگاه اینترنتی واحد مرکزی خبر http://www.iribnews.ir/Default.aspx?Page=MainContent&news_num=205455

[5]. پایگاه اطلاع رسانی واحد مرکزی خبر.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
28 امرداد 01
بازدید
۸۲
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.