آيا سياست بر عقايد و آرمان هاي انقلابي مقدم است؟
آيا سياست بر عقايد و آرمان هاي انقلابي مقدم است؟
پرسش
پاسخ
براي پاسخ به سؤال مطروحه، ابتداء بايد روشن شود که سياست به چه معنايي است و سپس نسبت آن با عقايد و آرمان هاي اسلامي و انقلابي بررسي شود. از منظر ديني، سياست به دو قسم الهي و غير الهي تقسيم مي شود. سياست الهي آن سياستي است که سعادت محور، عاري از فريبکاري و دروغ، مبتني بر قسط و عدل و به دنبال اجراي احکام الهي در جامعه، باشد. امام خميني (ره) در تعريف سياست الهي مي فرمايد: «سياست اين است که جامعه را هدايت کند و راه ببرد، تمام مصالح جامعه را در نظر بگيريد و تمام ابعاد انسان و جامعه را در نظر بگيرد و اينها را هدايت کند به طرف آن چيزي که صلاحشان هست... و اين مختص به انبياست...».[1] با تأمل در معنا و مفهوم سياست الهي در مي يابيم که بين آن و عقايد و آموزه هاي اسلامي عينيت وجود دارد. به عبارتي ديانت، که همان پايبندي به عقايد، احکام و آرمان هاي اسلامي است، عين سياست و سياست عين ديانت است. امام راحل به عنوان اسلام شناسي که وارد عرصه سياست شد و انقلاب اسلامي را بنيان نهاد، در اين باره مي فرمايد: «سياست اين است که... هماني که در قرآن صراط مستقيم گفته مي شود... يک صراط مستقيمي که از اينجا شروع و به آخرت ختم مي شود».[2] ملاحظه مي شود که سياست صحيح همان صراط مستقيم که صراط عدالت و قسط و سعادت اخروي مي باشد، دانسته شده است.
سياست غير الهي که مقابل سياست الهي است، به آن سياستي گفته مي شود که بر اساس نگرش مادي گرايانه و منفعت طلبي فردي يا گروهي به وجود مي آيد و معمولا مبتني بر دروغ، خدعه و منافع مادي است.
واضح است که چنين سياستي در نگاه رهبران و علماي اسلامي مردود و ناپسند است. امام خميني (ره) از اين نوع سياست به سياست شيطاني تعبير کرده و مي فرمايند: «يک قصه هم من خودم دارم. وقتي که ما در حبس بوديم و بنا بود که حالا ديگر از حبس بيرون بياييم و برويم قيطريه و در حصر باشيم. آن رئيس امنيت آن وقت... گفت که آقا! سياست عبارت از دروغگويي است، عبارت از خدعه است، عبارت از فريب است. عبارت از پدر سوختگي است، اين را بگذاريد براي ما. من به او گفتم: اين سياست مال شماست... البته سياست به آن معنايي که اينها مي گويند که دروغگويي، با دروغگويي، چپاول مردم و با حيله و تزوير و ساير چيزها، تسلط بر اموال و نفوس مردم، اين سياست هيچ ربطي به سياست اسلامي ندارد، اين سياست شيطاني است...».[3] اين گونه از سياست چون رو به سوي بطالت و گمراهي دارد و از حق و حقيقت به دور است،[4] بنابراين با عقايد و احکام و آرمان هاي ديني در تضاد است و هيچ گونه سنخيتي با آنها ندارد.
با توجه به تعاريف و توضيحاتي که پيرامون معناي سياست داده شد، مشخص مي گردد که اولا عقايد و آرمان هاي انقلابي و اسلامي بر سياست غير الهي و شيطاني مقدم هستند و بر آنها برتري دارند و نبايد عقايد، احکام و اهداف ديني و انقلابي را فداي چنين سياست هايي کرد، ثانيا بين سياست الهي و عقايد و آرمان هاي ديني و انقلابي نه تنها تضادي وجود ندارد بلکه عينيت وجود دارد بنابراين بحث تقدم يکي بر ديگري مطرح نمي شود زيرا هدف هر دو هدايت جامعه، تربيت انسان ها در رسيدن به سعادت، زمينه سازي براي رشد و تکامل جامعه و تحقق عدالت در جامعه مي باشد.[5] و به عبارت روشن تر چنان چه امام خميني (ره) مي گويند: «ديانت همان سياستي است که مردم را از اين جا حرکت مي دهد و تمام چيزهايي که به صلاح ملت است و به صلاح مردم است، آن ها را از آن راه مي برد که صلاح مردم است، که همان صراط مستقيم است».[6]
نکته مهمي که بايد به آن اشاره کرد اين است که برخي از اهداف اسلامي مانند نيل به قرب الهي، کلي و نهايي هستند که در هر زمان و شرايطي بايد مورد توجه قرار بگيرند زيرا جهت حرکت نهايي و مسير کلي را مشخص مي کنند. امّا برخي از اهداف اسلامي مانند: سرنگوني نظام طاغوتي، ايجاد عدالت اجتماعي، کسب استقلال و خود کفايي و...، آرمان هايي متوسط هستند که جامعه اسلامي در مسير رشد و تعالي خود نيازمند تحقق آنها است. اين گونه اهداف و آرمان ها هر چند ارزشمند و بلند مرتبه مي باشند امّا نسبت به اهداف نهايي، متوسط محسوب مي شوند و هم چنين تحقق چنين اهدافي تابع تحقق شرايط خاصي و طي مراحلي صورت مي گيرد. به عنوان نمونه، قبل از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، هدف و آرمان مهم، طبق شرايط آن دوران، سرنگوني شاه بود و تا اين هدف تحقق نمي يافت شرايط ايجاد حکومت اسلامي يا استقلال سياسي و اقتصادي مهيا نمي شد. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي تثبيت نظام نوپاي اسلامي مد نظر قرار گرفت و بعد از تحقق آن، در مرحله فعلي اهدافي همچون استقلال اقتصادي، گسترش عدالت اجتماعي، رشد علمي و... به عنوان آرمان ها و اهداف متوسط انقلابي و اسلامي مورد توجه هستند، حال سخن در اين است که رعايت سياست و تدبير ، مرحله بندي آرمان ها و اهداف را نبايد به حساب ناديده گرفتن آرمان ها و عقايد انقلابي يا مقدم دانستن سياست بر آنها، گذاشت.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
آيا سياست بر عقايد و آرمان هاي انقلابي مقدم است؟
- نشان کردن
پرسش
آيا سياست بر عقايد و آرمان هاي انقلابي مقدم است؟
پاسخ
براي پاسخ به سؤال مطروحه، ابتداء بايد روشن شود که سياست به چه معنايي است و سپس نسبت آن با عقايد و آرمان هاي اسلامي و انقلابي بررسي شود. از منظر ديني، سياست به دو قسم الهي و غير الهي تقسيم مي شود. سياست الهي آن سياستي است که سعادت محور، عاري از فريبکاري و دروغ، مبتني بر قسط و عدل و به دنبال اجراي احکام الهي در جامعه، باشد. امام خميني (ره) در تعريف سياست الهي مي فرمايد: «سياست اين است که جامعه را هدايت کند و راه ببرد، تمام مصالح جامعه را در نظر بگيريد و تمام ابعاد انسان و جامعه را در نظر بگيرد و اينها را هدايت کند به طرف آن چيزي که صلاحشان هست... و اين مختص به انبياست...».[1] با تأمل در معنا و مفهوم سياست الهي در مي يابيم که بين آن و عقايد و آموزه هاي اسلامي عينيت وجود دارد. به عبارتي ديانت، که همان پايبندي به عقايد، احکام و آرمان هاي اسلامي است، عين سياست و سياست عين ديانت است. امام راحل به عنوان اسلام شناسي که وارد عرصه سياست شد و انقلاب اسلامي را بنيان نهاد، در اين باره مي فرمايد: «سياست اين است که... هماني که در قرآن صراط مستقيم گفته مي شود... يک صراط مستقيمي که از اينجا شروع و به آخرت ختم مي شود».[2] ملاحظه مي شود که سياست صحيح همان صراط مستقيم که صراط عدالت و قسط و سعادت اخروي مي باشد، دانسته شده است.
سياست غير الهي که مقابل سياست الهي است، به آن سياستي گفته مي شود که بر اساس نگرش مادي گرايانه و منفعت طلبي فردي يا گروهي به وجود مي آيد و معمولا مبتني بر دروغ، خدعه و منافع مادي است.
واضح است که چنين سياستي در نگاه رهبران و علماي اسلامي مردود و ناپسند است. امام خميني (ره) از اين نوع سياست به سياست شيطاني تعبير کرده و مي فرمايند: «يک قصه هم من خودم دارم. وقتي که ما در حبس بوديم و بنا بود که حالا ديگر از حبس بيرون بياييم و برويم قيطريه و در حصر باشيم. آن رئيس امنيت آن وقت... گفت که آقا! سياست عبارت از دروغگويي است، عبارت از خدعه است، عبارت از فريب است. عبارت از پدر سوختگي است، اين را بگذاريد براي ما. من به او گفتم: اين سياست مال شماست... البته سياست به آن معنايي که اينها مي گويند که دروغگويي، با دروغگويي، چپاول مردم و با حيله و تزوير و ساير چيزها، تسلط بر اموال و نفوس مردم، اين سياست هيچ ربطي به سياست اسلامي ندارد، اين سياست شيطاني است...».[3] اين گونه از سياست چون رو به سوي بطالت و گمراهي دارد و از حق و حقيقت به دور است،[4] بنابراين با عقايد و احکام و آرمان هاي ديني در تضاد است و هيچ گونه سنخيتي با آنها ندارد.
با توجه به تعاريف و توضيحاتي که پيرامون معناي سياست داده شد، مشخص مي گردد که اولا عقايد و آرمان هاي انقلابي و اسلامي بر سياست غير الهي و شيطاني مقدم هستند و بر آنها برتري دارند و نبايد عقايد، احکام و اهداف ديني و انقلابي را فداي چنين سياست هايي کرد، ثانيا بين سياست الهي و عقايد و آرمان هاي ديني و انقلابي نه تنها تضادي وجود ندارد بلکه عينيت وجود دارد بنابراين بحث تقدم يکي بر ديگري مطرح نمي شود زيرا هدف هر دو هدايت جامعه، تربيت انسان ها در رسيدن به سعادت، زمينه سازي براي رشد و تکامل جامعه و تحقق عدالت در جامعه مي باشد.[5] و به عبارت روشن تر چنان چه امام خميني (ره) مي گويند: «ديانت همان سياستي است که مردم را از اين جا حرکت مي دهد و تمام چيزهايي که به صلاح ملت است و به صلاح مردم است، آن ها را از آن راه مي برد که صلاح مردم است، که همان صراط مستقيم است».[6]
نکته مهمي که بايد به آن اشاره کرد اين است که برخي از اهداف اسلامي مانند نيل به قرب الهي، کلي و نهايي هستند که در هر زمان و شرايطي بايد مورد توجه قرار بگيرند زيرا جهت حرکت نهايي و مسير کلي را مشخص مي کنند. امّا برخي از اهداف اسلامي مانند: سرنگوني نظام طاغوتي، ايجاد عدالت اجتماعي، کسب استقلال و خود کفايي و...، آرمان هايي متوسط هستند که جامعه اسلامي در مسير رشد و تعالي خود نيازمند تحقق آنها است. اين گونه اهداف و آرمان ها هر چند ارزشمند و بلند مرتبه مي باشند امّا نسبت به اهداف نهايي، متوسط محسوب مي شوند و هم چنين تحقق چنين اهدافي تابع تحقق شرايط خاصي و طي مراحلي صورت مي گيرد. به عنوان نمونه، قبل از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران، هدف و آرمان مهم، طبق شرايط آن دوران، سرنگوني شاه بود و تا اين هدف تحقق نمي يافت شرايط ايجاد حکومت اسلامي يا استقلال سياسي و اقتصادي مهيا نمي شد. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي تثبيت نظام نوپاي اسلامي مد نظر قرار گرفت و بعد از تحقق آن، در مرحله فعلي اهدافي همچون استقلال اقتصادي، گسترش عدالت اجتماعي، رشد علمي و... به عنوان آرمان ها و اهداف متوسط انقلابي و اسلامي مورد توجه هستند، حال سخن در اين است که رعايت سياست و تدبير ، مرحله بندي آرمان ها و اهداف را نبايد به حساب ناديده گرفتن آرمان ها و عقايد انقلابي يا مقدم دانستن سياست بر آنها، گذاشت.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.