شرایط انتقادوفرق نقد کردن و نفي کردن راتوضیح دهید.
شرایط انتقادوفرق نقد کردن و نفي کردن راتوضیح دهید.
پرسش
پاسخ
بر اساس اعتقادات ديني ما فقط پيامبران، حضرت زهرا و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ معصوم اند. از اين رو هيچ كس نمي تواند ادعا كند که احتمال اشتباهي در رفتار و نظرات او وجود ندارد.
شرايط انتقاد شامل موارد ذيل است:
الف) پيش از انتقاد بايد اصل موضوع، محرز و عيب و اشكال، قطعي باشد؛ ب) به منظور اصلاح و سازندگي انتقاد شود، نه براي عيب جويي و رسوايي اشخاص؛ ج) انتقاد بر اثر دلسوزي، خيرخواهي و صميميت باشد ونه به سبب برتر طلبي؛ د) بدون هيچ توهين و جسارت، مودبانه وبا رعايت شؤون وي بيان شود. و در حقيقت انتقاد بايد بسان هديه اي تقديم شود.
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: «اَحَبُّ اِخْواني الَيَّ مَنْ اَهدي اِلَيّ عُيُوبي؛ محبوبترين برادرانم كسي است كه عيوب و اشكالاتم را به من هديه كند».[1]
البته در بيان مرز ميان انتقاد و نفي کردن بايد گفت: انتقاد يك اقدام دوستانه و دلسوزانه است كه با هدف اصلاح و تكميل انتقاد شونده، صورت مي پذيرد در حالي كه نفي کردن يك اقدامي است كه با هدف ساقط كردن انتقاد شونده و انداختن وي از چشم ديگران و در جامعه صورت مي پذيرد.
با اين اوصاف اساساً مي توان گفت از نظر مفهومي نقد به معناي ظاهر ساختن عيوب يا محاسن است و در فرايند نقد طبيعي است که ناقد هم به عيوب توجه نمايد و هم محاسن را مورد لحاظ قرار دهد و بر همين مبنا محاسني در کلام و يا فرد نقد شونده فرض گرديده و آن مورد لحاظ قرار مي گيرد در حالي که اين وضعيت براي مفهوم نفي و رد وجود ندارد. مضافاً اين که ناقد با نقد کلام و فرد ديگري، در واقع وارد يک تعامل قرار مي گيرد و ناقد با پذيرش و يا همراهي فرد نقد شونده آن را مورد نقد قرار مي دهد و اين وضعيت درباره موضع رد و نفي وجود ندارد و در موضع نفي و رد هيچگونه پذيرش و يا تعاملي وجود ندارد و موضوع از اساس مورد نفي و رد قرار مي گيرد، با اين وجود گرچه از لحاظ مفهوم اين دو با هم متفاوت و متمايز هستند لکن از لحاظ کاربرد اين دو اصطلاح، امروزه اين دو را در يک معنا در نظر مي گيرند و معمولاً منظور واحدي را از آن دو مد نظر قرار مي دهند.
در مجموع اولين كسي كه مي تواند با شناخت اين دو از يكديگر نائل آيد خود انسان است كه با موشكافي نيات خود خواهد دانست واقعاً از روي خيرخواهي و دلسوزي مطلبي را در مورد ديگري بيان مي كند يا نفي ديگري است. خداوند همه ما را در اصلاح نفس و تهذيب روح خود موفق و از شر وساوس شيطاني مصون بدارد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۱۱۲
شرایط انتقادوفرق نقد کردن و نفي کردن راتوضیح دهید.
- نشان کردن
پرسش
شرایط انتقادوفرق نقد کردن و نفي کردن راتوضیح دهید.
پاسخ
بر اساس اعتقادات ديني ما فقط پيامبران، حضرت زهرا و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ معصوم اند. از اين رو هيچ كس نمي تواند ادعا كند که احتمال اشتباهي در رفتار و نظرات او وجود ندارد.
شرايط انتقاد شامل موارد ذيل است:
الف) پيش از انتقاد بايد اصل موضوع، محرز و عيب و اشكال، قطعي باشد؛ ب) به منظور اصلاح و سازندگي انتقاد شود، نه براي عيب جويي و رسوايي اشخاص؛ ج) انتقاد بر اثر دلسوزي، خيرخواهي و صميميت باشد ونه به سبب برتر طلبي؛ د) بدون هيچ توهين و جسارت، مودبانه وبا رعايت شؤون وي بيان شود. و در حقيقت انتقاد بايد بسان هديه اي تقديم شود.
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: «اَحَبُّ اِخْواني الَيَّ مَنْ اَهدي اِلَيّ عُيُوبي؛ محبوبترين برادرانم كسي است كه عيوب و اشكالاتم را به من هديه كند».[1]
البته در بيان مرز ميان انتقاد و نفي کردن بايد گفت: انتقاد يك اقدام دوستانه و دلسوزانه است كه با هدف اصلاح و تكميل انتقاد شونده، صورت مي پذيرد در حالي كه نفي کردن يك اقدامي است كه با هدف ساقط كردن انتقاد شونده و انداختن وي از چشم ديگران و در جامعه صورت مي پذيرد.
با اين اوصاف اساساً مي توان گفت از نظر مفهومي نقد به معناي ظاهر ساختن عيوب يا محاسن است و در فرايند نقد طبيعي است که ناقد هم به عيوب توجه نمايد و هم محاسن را مورد لحاظ قرار دهد و بر همين مبنا محاسني در کلام و يا فرد نقد شونده فرض گرديده و آن مورد لحاظ قرار مي گيرد در حالي که اين وضعيت براي مفهوم نفي و رد وجود ندارد. مضافاً اين که ناقد با نقد کلام و فرد ديگري، در واقع وارد يک تعامل قرار مي گيرد و ناقد با پذيرش و يا همراهي فرد نقد شونده آن را مورد نقد قرار مي دهد و اين وضعيت درباره موضع رد و نفي وجود ندارد و در موضع نفي و رد هيچگونه پذيرش و يا تعاملي وجود ندارد و موضوع از اساس مورد نفي و رد قرار مي گيرد، با اين وجود گرچه از لحاظ مفهوم اين دو با هم متفاوت و متمايز هستند لکن از لحاظ کاربرد اين دو اصطلاح، امروزه اين دو را در يک معنا در نظر مي گيرند و معمولاً منظور واحدي را از آن دو مد نظر قرار مي دهند.
در مجموع اولين كسي كه مي تواند با شناخت اين دو از يكديگر نائل آيد خود انسان است كه با موشكافي نيات خود خواهد دانست واقعاً از روي خيرخواهي و دلسوزي مطلبي را در مورد ديگري بيان مي كند يا نفي ديگري است. خداوند همه ما را در اصلاح نفس و تهذيب روح خود موفق و از شر وساوس شيطاني مصون بدارد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۱۱۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.