در آیه 218 سوره بقره که در مورد حرمت شراب خواری و قمار است فقط به زیان داشتن آن دو اشاره کرده و چیزی در مورد مجازات آن نگفته است ، پس چرا مجازات می شوند؟
در آیه 218 سوره بقره که در مورد حرمت شراب خواری و قمار است فقط به زیان داشتن آن دو اشاره کرده و چیزی در مورد مجازات آن نگفته است ، پس چرا مجازات می شوند؟

پرسش
پاسخ
مجازات دنیوی شرب خمر(شراب خوار) در قرآن نیامده است لکن عدم ورود این حکم در قرآن کریم دلیل بر آن نیست که این حکم در اسلام وجود ندارد.
نه تنها اين حكم بلكه بسيارى از احكام مسلم شرعى كه حتى از ضروريات دين است در قرآن نيامده است. از باب نمونه مسائل راجع به غسل و تعداد ركعات نماز ,کیفیت ازدواج و....
البته ضرورتى هم ايجاب نمىكند كه تك تك احكام شرعى به صورت مبسوط در قرآن ذكر شود. قرآن كريم در آيات متعددى ما را به سوى پيامبر و اهل بيت او عليهم السلام رهنمون شده دستور به فراگیری احکام الهی از رسول مکرم اسلام نموده [1]و اطاعت ازآنان را بر ما واجب نموده و يا اطاعت از پيامبر را اطاعت از خداوند دانسته است.[2] به همين جهت سنّت كه گفتار پيامبر و اهل بيت معصومين پيامبر علیهم صلوات الله است يكى از منابع استخراج احكام شرعى در کنار قرآن و به عنوان یکی از ثقلین که مسلمانان به تمسک به آن سفارش شدند ،به شمار مىرود. تمسک به ثقلین و منبع بودن روایات معصومین علیهم السلام در کنار آیات قرآن به عنوان وجه تمایز دیدگاه شیعه و سنی است. بسيارى از احكام شرعى از روايات پيامبر و اهل بيتعليه السلام استفاده مىشود، همان طور كه بیش از سه هزار حکم شرعی در مورد نماز در قرآن نيامده ولى در سنت معصومينعليه السلام تبيين شدهاند .
حكم مجازات شراب خوار یکی از مسائلى است كه با روايات متعدد از پيامبر و ائمه معصومينعليهم السلام ثابت شده است و محل اتفاق جميع فقها است بلكه به حد ضرورت و بداهت بين مسلمانان رسيده و جاى تأمل و ترديد در اين حكم وجود ندارد. در جلد 28 کتاب شریف وسائل الشیعه ده ها روایت به طور صریح و صحیح در این مورد نقل شده است.[3]
در حديثي از بريد بن معاويه از امام صادق(ع) ميخوانيم فرمود: «اِنَّ في كِتابِ عَلِيٍّ يُضْرَبُ شارِبُ الْخَمْرِ ثَمانِينَ وَ شارِبُ النَّبيذِ ثَمانينَ؛(مرآت العقول 23/330) در كتاب علي(ع) (كتابي كه به خط امير مؤمنان و املاء رسول خدا(ص) بود) آمده است، به كسي كه شرب خمر كند هشتاد تازيانه، و همچنين كسي كه شرب نبيذ كند هشتاد تازيانه زده ميشود». (خمر شراب انگور، نبيذ شراب خرماست و گاه به معني وسيع تري نيز اطلاق ميشود).[4]
[1] .حشر :7 . {Q ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُواQ}
[2] . {Qاطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الأمر منكمQ}، (نساء / 59) و آيه {Qمن يطع الرسول فقد اطاع اللهQ}، (نساء / 80).
[3] . وسائل الشيعة، ج28، ص: 62
[4] پيام قرآن ج 10، حضرت آيت الله شيرازي، مكارم و ساير همكاران به نقل از سايت تبيان
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۹
در آیه 218 سوره بقره که در مورد حرمت شراب خواری و قمار است فقط به زیان داشتن آن دو اشاره کرده و چیزی در مورد مجازات آن نگفته است ، پس چرا مجازات می شوند؟
- نشان کردن
پرسش
در آیه 218 سوره بقره که در مورد حرمت شراب خواری و قمار است فقط به زیان داشتن آن دو اشاره کرده و چیزی در مورد مجازات آن نگفته است ، پس چرا مجازات می شوند؟
پاسخ
مجازات دنیوی شرب خمر(شراب خوار) در قرآن نیامده است لکن عدم ورود این حکم در قرآن کریم دلیل بر آن نیست که این حکم در اسلام وجود ندارد.
نه تنها اين حكم بلكه بسيارى از احكام مسلم شرعى كه حتى از ضروريات دين است در قرآن نيامده است. از باب نمونه مسائل راجع به غسل و تعداد ركعات نماز ,کیفیت ازدواج و....
البته ضرورتى هم ايجاب نمىكند كه تك تك احكام شرعى به صورت مبسوط در قرآن ذكر شود. قرآن كريم در آيات متعددى ما را به سوى پيامبر و اهل بيت او عليهم السلام رهنمون شده دستور به فراگیری احکام الهی از رسول مکرم اسلام نموده [1]و اطاعت ازآنان را بر ما واجب نموده و يا اطاعت از پيامبر را اطاعت از خداوند دانسته است.[2] به همين جهت سنّت كه گفتار پيامبر و اهل بيت معصومين پيامبر علیهم صلوات الله است يكى از منابع استخراج احكام شرعى در کنار قرآن و به عنوان یکی از ثقلین که مسلمانان به تمسک به آن سفارش شدند ،به شمار مىرود. تمسک به ثقلین و منبع بودن روایات معصومین علیهم السلام در کنار آیات قرآن به عنوان وجه تمایز دیدگاه شیعه و سنی است. بسيارى از احكام شرعى از روايات پيامبر و اهل بيتعليه السلام استفاده مىشود، همان طور كه بیش از سه هزار حکم شرعی در مورد نماز در قرآن نيامده ولى در سنت معصومينعليه السلام تبيين شدهاند .
حكم مجازات شراب خوار یکی از مسائلى است كه با روايات متعدد از پيامبر و ائمه معصومينعليهم السلام ثابت شده است و محل اتفاق جميع فقها است بلكه به حد ضرورت و بداهت بين مسلمانان رسيده و جاى تأمل و ترديد در اين حكم وجود ندارد. در جلد 28 کتاب شریف وسائل الشیعه ده ها روایت به طور صریح و صحیح در این مورد نقل شده است.[3]
در حديثي از بريد بن معاويه از امام صادق(ع) ميخوانيم فرمود: «اِنَّ في كِتابِ عَلِيٍّ يُضْرَبُ شارِبُ الْخَمْرِ ثَمانِينَ وَ شارِبُ النَّبيذِ ثَمانينَ؛(مرآت العقول 23/330) در كتاب علي(ع) (كتابي كه به خط امير مؤمنان و املاء رسول خدا(ص) بود) آمده است، به كسي كه شرب خمر كند هشتاد تازيانه، و همچنين كسي كه شرب نبيذ كند هشتاد تازيانه زده ميشود». (خمر شراب انگور، نبيذ شراب خرماست و گاه به معني وسيع تري نيز اطلاق ميشود).[4]
[1] .حشر :7 . {Q ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُواQ}
[2] . {Qاطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الأمر منكمQ}، (نساء / 59) و آيه {Qمن يطع الرسول فقد اطاع اللهQ}، (نساء / 80).
[3] . وسائل الشيعة، ج28، ص: 62
[4] پيام قرآن ج 10، حضرت آيت الله شيرازي، مكارم و ساير همكاران به نقل از سايت تبيان
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.