حديث سنگ داغ از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در ارتباط با سلمان و ابوذر چيست؟
حديث سنگ داغ از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در ارتباط با سلمان و ابوذر چيست؟
پرسش
پاسخ
اين حکايت را مؤلف کتاب پند تاريخ از کتاب «خزينة الجواهر في زينة المنابر» نقل کرده است متن فارسي کتاب خزينة الجواهر به اين صورت است:
روزي رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ سلمان و ابوذر را هر کدام درهمي سيم عنايت فرمود و سلمان در راه خدا انفاق کرد و ابوذر در نفقه و کفاف عيال صرف نمود. روز ديگر که شد خواجه کائنات بفرمود تا تابه اي بر سر آتش نهادند و آن را چنان تافتند که سرخ شد پس ايشان را فرمان داد تا موزه (کفش) بيافکنند و بر آن تابه ايستاده حساب دوم خود را پس دهند پس سلمان بدون تأمل بر تابه جست و گفت «أنفقت في سبيل الله» و بدين سوي آمد. ابوذر متحير و در جاي خود وقوف کرد که در گداز بود و حساب وي بس دراز. رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بر وي ببخشود و فرمود تو را معاف داشتم که تاب اين تابه نداري و تحمل بر اين کار نتواني ولي آگاه باش که از اين تابه زميني قيامت گرم تر و فروزان تر است و آفتاب قيامت از اين شعله، سوزان تر و آن جا بلا شک موقف حساب است و پيشگاه عتاب. سعي کنيد که هر که را حساب پاک است از عذاب نه باک است و هر که را عمل سقيم است در آتش ابد مقيم.[1]
کتاب خزينة الجواهر متن عربي اين حکايت را نقل نکرده است و با جستجوي انجام شده اين حکايت در منابع معتبر روايي و رجالي موجود نيست.
[1]. نهاوندي، علي اکبر، خزينة الجواهر في زينة المنابر، تهران، کتاب فروشي اسلاميه، چاپ ششم، 1364ش، ص699، حکايت 75؛ خسروي، موسي، پند تاريخ، مشهد، کتاب فروشي صحافيان، ج1، ص190.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۱۲۸
حديث سنگ داغ از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در ارتباط با سلمان و ابوذر چيست؟
- نشان کردن
پرسش
حديث سنگ داغ از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در ارتباط با سلمان و ابوذر چيست؟
پاسخ
اين حکايت را مؤلف کتاب پند تاريخ از کتاب «خزينة الجواهر في زينة المنابر» نقل کرده است متن فارسي کتاب خزينة الجواهر به اين صورت است:
روزي رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ سلمان و ابوذر را هر کدام درهمي سيم عنايت فرمود و سلمان در راه خدا انفاق کرد و ابوذر در نفقه و کفاف عيال صرف نمود. روز ديگر که شد خواجه کائنات بفرمود تا تابه اي بر سر آتش نهادند و آن را چنان تافتند که سرخ شد پس ايشان را فرمان داد تا موزه (کفش) بيافکنند و بر آن تابه ايستاده حساب دوم خود را پس دهند پس سلمان بدون تأمل بر تابه جست و گفت «أنفقت في سبيل الله» و بدين سوي آمد. ابوذر متحير و در جاي خود وقوف کرد که در گداز بود و حساب وي بس دراز. رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بر وي ببخشود و فرمود تو را معاف داشتم که تاب اين تابه نداري و تحمل بر اين کار نتواني ولي آگاه باش که از اين تابه زميني قيامت گرم تر و فروزان تر است و آفتاب قيامت از اين شعله، سوزان تر و آن جا بلا شک موقف حساب است و پيشگاه عتاب. سعي کنيد که هر که را حساب پاک است از عذاب نه باک است و هر که را عمل سقيم است در آتش ابد مقيم.[1]
کتاب خزينة الجواهر متن عربي اين حکايت را نقل نکرده است و با جستجوي انجام شده اين حکايت در منابع معتبر روايي و رجالي موجود نيست.
[1]. نهاوندي، علي اکبر، خزينة الجواهر في زينة المنابر، تهران، کتاب فروشي اسلاميه، چاپ ششم، 1364ش، ص699، حکايت 75؛ خسروي، موسي، پند تاريخ، مشهد، کتاب فروشي صحافيان، ج1، ص190.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۱۲۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.