جمله «الهي يا حميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر به حق فاطمه و...» از کيست؟ ؟ و به چه دليل و توسط چه کسي گفته شد؟ سند دقيق آن را بیان کنید؟
جمله «الهي يا حميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر به حق فاطمه و...» از کيست؟ ؟ و به چه دليل و توسط چه کسي گفته شد؟ سند دقيق آن را بیان کنید؟
پرسش
پاسخ
از صاحب کتاب الدرالثمين در تفسير آيه سوره بقره که خداوند مي فرمايد: «سپس حضرت آدم ـ عليه السلام ـ از پروردگارش کلماتي دريافت داشت و خداوند توبه او را پذيرفت، چرا که خداوند توبه پذير و مهربان است» چنين نقل شده است: «حضرت آدم ـ عليه السلام ـ به ساق عرش نگاه کرد و اسامي مبارک رسول گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ را مشاهده نمود.
جبرئيل امين اين اسامي را بر حضرت آدم ـ عليه السلام ـ تلقين نموده و گفت که اين دعا را بخوان:
«ياحميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر بحق فاطمه يا محسن بحق الحسن و الحسين و منک الاحسان» وقتي حضرت آدم ـ عليه السلام ـ نام امام حسين ـ عليه السلام ـ را گفت، اشک از چشمانش جاري شده و قلبش دگرگون شد و از جبرئيل پرسيد:
چرا وقتي نام امام حسين ـ عليه السلام ـ را گفتم، اشکم جاري شده و قلبم شکست؟!
جبرئيل پاسخ داد: براي آن حضرت مصيبتي رخ خواهد داد که همه مصيبت ها در مقايسه با آن کوچک هستند!
حضرت آدم ـ عليه السلام ـ پرسيد: اين چه مصيبتي است؟
جبرئيل پاسخ داد: عطشان، بي کس، تنها و بي ياور کشته مي شود که در آن حال ندا در مي دهد که واي از عطش واي از نداشتن ياور و کمک رسان!
تا اينکه در اثر عطش آسمان را همچون دود بيند، ولي دشمنانش بجاي آب با شمشيرهايشان او را جواب مي دهند و در اين حال او را همانند گوسفندي که از پشت گردن ذبح کنند، مي کشند و خيمه هايش را غارت نموده و سر مبارکش را با سرهاي يارانش به همراه زنانش در شهرها مي گردانند.
در اين هنگام حضرت آدم ـ عليه السلام ـ گريه کرد و جبرئيل امين نيز با او به شدت گريست.[1]
سند اين دعا
علامه مجلسي فقط مي نويسد از صاحب درالثمين روايت شده و بحراني نيز در العوالم مي گويد که برخي از اصحاب ما از صاحب الدرالثمين روايت کرده اند و ابطحي اصفهاني نيز از همان نقل مي کند ولي همان گونه که مشاهده مي شود، در اين متن نيامده است که کدام يک از معصومان ـ عليهم السلام ـ اين تفسير را بيان فرموده اند، هر چند از لفظ «روايت شده» مي توان فهميد که اين متن را روايت معصوم مي دانند.
اما صاحب الدرالثمين: براي پي بردن به سند اصلي اين متن بايستي مشخص شود که صاحب الدر الثمين چه کسي است، زيرا بيش از 20 کتاب با همين نام از نويسندگان مختلف وجود دارد و لذا نمي توان گفت صاحب اين کتاب که اين داستان از او نقل شده، يک از اين مؤلفان مي باشد.
از سوي ديگر مشخص نيست که اين روايت را از آن کتاب نقل کرده باشند، زيرا ممکن است صاحب کتاب، اين متن را به کسي نقل نموده است ولي در کتابش ننوشته است و شايد بخاطر همين بجاي اينکه علامه و ديگران بنويسند که درکتاب الدرالثمين آمده، مي نويسند از صاحب اين کتاب نقل شده است.
خلاصه سخن اينکه نمي توان سند اين متن و داستان را يافت ولي مي توان اين دعا را به قصد رجاء يعني به اين اميد که خداوند با خواندنش دعاهاي مان را اجابت کند و به اين اميد که شايد از معصوم ـ عليهم السلام ـ نقل شده و سند داشته ولي به دست ما نرسيده، آن را خواند.
[1]. ر.ک: مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء، چاپ دوم، 1403ق، ج44، ص245، باب 30، ح44، ور.ک: بحراني، عبدالله، العوالم، الامام الحسين، (ع)، قم. امير، چاپ اول، 1407ق، ص104، و ر.ک: موحد ابطحي اصفهاني، علي؛ الامام الحسين (ع)، في احاديث الفريقين من قبل الولاده الي بعد الشهاده، بي جا، مولف، چاپ اول، 1418ق، ص312.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۴٬۸۳۶
جمله «الهي يا حميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر به حق فاطمه و...» از کيست؟ ؟ و به چه دليل و توسط چه کسي گفته شد؟ سند دقيق آن را بیان کنید؟
- نشان کردن
پرسش
جمله «الهي يا حميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر به حق فاطمه و...» از کيست؟ ؟ و به چه دليل و توسط چه کسي گفته شد؟ سند دقيق آن را بیان کنید؟
پاسخ
از صاحب کتاب الدرالثمين در تفسير آيه سوره بقره که خداوند مي فرمايد: «سپس حضرت آدم ـ عليه السلام ـ از پروردگارش کلماتي دريافت داشت و خداوند توبه او را پذيرفت، چرا که خداوند توبه پذير و مهربان است» چنين نقل شده است: «حضرت آدم ـ عليه السلام ـ به ساق عرش نگاه کرد و اسامي مبارک رسول گرامي اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ را مشاهده نمود.
جبرئيل امين اين اسامي را بر حضرت آدم ـ عليه السلام ـ تلقين نموده و گفت که اين دعا را بخوان:
«ياحميد بحق محمد يا عالي بحق علي يا فاطر بحق فاطمه يا محسن بحق الحسن و الحسين و منک الاحسان» وقتي حضرت آدم ـ عليه السلام ـ نام امام حسين ـ عليه السلام ـ را گفت، اشک از چشمانش جاري شده و قلبش دگرگون شد و از جبرئيل پرسيد:
چرا وقتي نام امام حسين ـ عليه السلام ـ را گفتم، اشکم جاري شده و قلبم شکست؟!
جبرئيل پاسخ داد: براي آن حضرت مصيبتي رخ خواهد داد که همه مصيبت ها در مقايسه با آن کوچک هستند!
حضرت آدم ـ عليه السلام ـ پرسيد: اين چه مصيبتي است؟
جبرئيل پاسخ داد: عطشان، بي کس، تنها و بي ياور کشته مي شود که در آن حال ندا در مي دهد که واي از عطش واي از نداشتن ياور و کمک رسان!
تا اينکه در اثر عطش آسمان را همچون دود بيند، ولي دشمنانش بجاي آب با شمشيرهايشان او را جواب مي دهند و در اين حال او را همانند گوسفندي که از پشت گردن ذبح کنند، مي کشند و خيمه هايش را غارت نموده و سر مبارکش را با سرهاي يارانش به همراه زنانش در شهرها مي گردانند.
در اين هنگام حضرت آدم ـ عليه السلام ـ گريه کرد و جبرئيل امين نيز با او به شدت گريست.[1]
سند اين دعا
علامه مجلسي فقط مي نويسد از صاحب درالثمين روايت شده و بحراني نيز در العوالم مي گويد که برخي از اصحاب ما از صاحب الدرالثمين روايت کرده اند و ابطحي اصفهاني نيز از همان نقل مي کند ولي همان گونه که مشاهده مي شود، در اين متن نيامده است که کدام يک از معصومان ـ عليهم السلام ـ اين تفسير را بيان فرموده اند، هر چند از لفظ «روايت شده» مي توان فهميد که اين متن را روايت معصوم مي دانند.
اما صاحب الدرالثمين: براي پي بردن به سند اصلي اين متن بايستي مشخص شود که صاحب الدر الثمين چه کسي است، زيرا بيش از 20 کتاب با همين نام از نويسندگان مختلف وجود دارد و لذا نمي توان گفت صاحب اين کتاب که اين داستان از او نقل شده، يک از اين مؤلفان مي باشد.
از سوي ديگر مشخص نيست که اين روايت را از آن کتاب نقل کرده باشند، زيرا ممکن است صاحب کتاب، اين متن را به کسي نقل نموده است ولي در کتابش ننوشته است و شايد بخاطر همين بجاي اينکه علامه و ديگران بنويسند که درکتاب الدرالثمين آمده، مي نويسند از صاحب اين کتاب نقل شده است.
خلاصه سخن اينکه نمي توان سند اين متن و داستان را يافت ولي مي توان اين دعا را به قصد رجاء يعني به اين اميد که خداوند با خواندنش دعاهاي مان را اجابت کند و به اين اميد که شايد از معصوم ـ عليهم السلام ـ نقل شده و سند داشته ولي به دست ما نرسيده، آن را خواند.
[1]. ر.ک: مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء، چاپ دوم، 1403ق، ج44، ص245، باب 30، ح44، ور.ک: بحراني، عبدالله، العوالم، الامام الحسين، (ع)، قم. امير، چاپ اول، 1407ق، ص104، و ر.ک: موحد ابطحي اصفهاني، علي؛ الامام الحسين (ع)، في احاديث الفريقين من قبل الولاده الي بعد الشهاده، بي جا، مولف، چاپ اول، 1418ق، ص312.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۴٬۸۳۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.