آیا دعایی وجود دارد که با خواندن آن بتوان به خدا نزديک تر شد و احساس تنهايي نکرد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آیا دعایی وجود دارد که  با خواندن آن بتوان به خدا نزديک تر شد و احساس تنهايي نکرد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

انسان موجودي است که همواره محتاج به خداست و بايد در همه احوال متوسل به خداي متعال شده و از وي به عنوان منبع فيوضات و کرامات استمداد کند.

در مقابل، خداوند تبارک نيز به انسان وعده استجابت داده است. چنان که در قرآن کريم مي فرمايد: «دعاي هر کس را که مرا بخواند، اجابت مي کنم» و در جاي ديگر مي فرمايد: «مرا بخوانيد تا شما را اجابت کنم».

آياتي از قرآن کريم دلالت بر اين دارند که انسان ها بايد خدا را بخوانند و از او طلب نمايند. از جمله آن آيات، آيه 77 سوره فرقان که مي فرمايد: «بگو پروردگارم به شما اعتنايي نمي کرد اگر دعاي شما نبود» يا در سوره غافر آيه 60 مي فرمايد: «عبادتي سيدخلون جهنم واخرين؛ مرا بخوانيد اجابتتان مي کنم، آناني که از عبادت من (دعا) اعراض و سرکشي مي کنند، زود با ذلت و خواري در دوزخ شوند».[1]

ما انسان ها در دو حال به سراغ دعا مي رويم:

1. آن گاه که يک حالت اضطراري براي ما پيش بيايد و اسباب و وسايل طبيعي و مادي دنيايي به ما نتيجه ندهد.

2. وقتي که به نقطه اوج و معنويت برسيم که در اين حال تمام اسباب و علل مادي و طبيعي را از خود دور مي کنيم و به سمت خدا مي رويم. در چنين حالي مي خواهيم خود را از عالم ماده و تنگناي ماديت و طبيعت رها کنيم و از اسارت و بردگي نجات دهيم و با يک حالت معراج گونه اي به سمت و سوي عالم معنا برويم.

امّا در صورت اوّل، دعوتي در کار نيست، چون با حالت اضطرار و انقطاع از علل و اسباب طبيعي به سوي پروردگار رفته ايم و با انبوهي از محنت ها و رنج ها و شدايد زندگي رو به خدا مي کنيم و ناخودآگاه به سمت و سوي يک علة العللي مي رويم که حداقل از اين وضعيت آشفته نجات پيدا کنيم. که قرآن هم براي اين مثالي مي زند و مي فرمايد: «اوست که شما را در خشکي و در دريا سير مي دهد؛ تا آن گاه که در کشتي ها هستيد و باد موافق به حرکتشان مي آورد شادمانند، چون توفان فرا رسد و موج از هر سو بر آنها ريزد، چنان پندارند که در محاصره موج قرار گرفته اند، خدا را از روي اخلاص عقيده بخوانند، که اگر ما را از اين خطر برهاني از سپاسگذاران خواهيم بود».[2]

امّا در صورت دوّم، دعوتي در کار است، خودمان زمينه را ايجاد کرده ايم. يک تحول روحاني در خودمان به وجود آورده ايم، با نيايش، راز و نياز، دعا و با هر آنچه که در زبان دين به عنوان وسيله از آن ياد شده است.

هدف در اين مرحله رسيدن به کمال انساني است.

خداوند متعال در قرآن کريم مي فرمايد: «اي کساني که ايمان آورده ايد از خدا پروا کنيد و به او توسل و تقرب بجوييد».[3] آيه مبارکه حال اضطرار و انقطاع از اسباب و علل مادي را بيان نمي کند، بلکه خطابش به همه افراد با تقواست. همه ما براي رسيدن به مقصد، نيازمند وسيله هستيم.

در معارف ديني و مذهبي ما آمده است که: «انّا نحن الوسيله» ما اهل بيت ـ عليهم السلام ـ وسيله تقرب و نزديکي به خداوند هستيم و رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: «ما کشتي نجات هستيم» براي نجات بايد بر کشتي اهل بيت ـ عليهم السلام ـ سوار شد تا نجات پيدا کرد.

نکته قابل توجه اين که مصداق اتم و اکمل توسل و تمسک حضرات معصومين ـ عليهم السلام ـ هستند. امّا مصاديق مختلف ديگري نيز براي آن بيان شده است از جمله، نماز، روزه، زکات،خمس و از همه مهم تر نيايش که انسان با نيايش مي تواند خودش را به محبوبش نزديک کند.

از جمله دعاهايي که مي تواند انسان را به خدا نزديک کند ـ که مورد سوال هم همين است دعاي «مکارم الاخلاق» است. که در صحيفه سجاديه و مفاتيح الجنان شيخ عباس قمي آمده است.

اين دعاي شريف اين گونه آغاز مي شود: «اللهم صل علي محمد و آله و بلّغ بايماني اکمل الايمان واجعل يقيني افضل اليقين و انته بنيتي الي احسن النيات و بعملي الي احسن الاعمال، اللهم وفرّ بلطفلک نيتي و صحح بما عندک يقيني و استصلح بقدرتک ما فسد مني... يعني خدايا درود فرست بر محمد و آلش عليهم السلام و مقام ايمان مرا به حد اکمل «کامل ترين» برسان و مقام يقينم را برترين مقام يقين قرار بده و از مقام علم اليقين به مقام حق اليقين که کامل ترين مقام يقين است برسان و عملم را نيکو ترين اعمال قرار بده و به لطف و کرمت نيت (خيرم) را به حد وفور و مقام يقينم را صحيح و ثابت و کامل بگردان و به قدرت (کامله ات) هر عمل فاسدي از من سر زد اصلاح گردان، و ادعيه ديگر مثل دعاي عالية المضامين که هر کدام مي تواند انسان را از فرش به عرش برساند که البته توجه به مضامين اين ادعيه و عمل به فرامين معصومين اصل اساسي در اين طريق مي باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ آئين نيايش، ابراهيم غفاري.

2ـ امدادهاي غيبي در زندگي بشر، شهيد مطهري.

3ـ شرح دعاي سحر، حضرت امام (ره).

 

[1]. آيات ديگري در اين زمينه وجود دارد که به آدرس آنها اکتفاء مي کنيم: بقره/186، اعراف/56، انعام/43، کهف/28.

[2]. يونس/22.

[3]. مائده/35

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
11 امرداد 01
بازدید
۹۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.