اهل سنت با استناد به کتاب بحارالأنوار، جلد 27، صفحه 33 مي گويند: که شيعه معتقد است که رعد و برق آسمان به اراده امير المؤمنين است؟ چه جوابي داده شود؟
اهل سنت با استناد به کتاب بحارالأنوار، جلد 27، صفحه 33 مي گويند: که شيعه معتقد است که رعد و برق آسمان به اراده امير المؤمنين است؟ چه جوابي داده شود؟
پرسش
پاسخ
حديثي که در سئوال به آن اشاره شده است از جمله رواياتي است که از نظر سند و محتوا اعتبار ندارد در حالي بر آگاهان پوشيده نيست که التزام به مضمون روايتي آنگاه پذيرفته و عقلائي است که از نظر سند يعني راوي يا راويان حديث اعتبار داشته باشند و از نظر مضمون مخالف قرآن و سنت قطعي نباشد.
ولي در سند روايت مورد بحث شخصي به اسم «عبد الله بن القاسم» وجود دارد که نجاشي از علماي برجسته علم رجال او را به کذّاب و غلو توصيف نموده و فرموده است ايشان کذّاب و غالي است و از غلاة روايت مي کند و به روايات او اعتمادي نيست.[1] لذا به صرف اين که اين روايت در بحار الأنوار آمده نمي توان به آن استناد کرد اصلا يکي از بلاها و گرفتاري هايي که جامعه اسلامي با آن مواجه شد، موضوع جعل حديث بود که جاعلان، روي انگيزه هاي مختلفي وارد ميدان شدند. برخي از يهوديان و مسيحيان مسلمان نما نظير «کعب الاحبار» و «وهب بن منبه» روي عداوتي که با اسلام داشتند يکسري اسرائيليات و مسيحيات را وارد تاريخ و عقايد اسلام نمودند، گروهي از مسلمانان ضعيف الايمان به تحريک خلفا و امراي وقت و يا روي اغراض ديگري دست به جعل حديث زدند که در کتاب هاي رجال و حديث، نام و نشان و تعداد روايات برخي از حديث سازان، دروغگويان و جاعلان ضبط شده است.[2]
روي همين جهت در ميان روايات هم رواياتي يافت مي شود که از نظر سند فاقد اعتبار است و هم رواياتي پيدا مي شود که از جهت محتوا فاقد اعتبار است و گاهي نيز روايتي است که از هر دو جهت فاقد اعتبار است و روايتي که به آن اشاره شد از قسم سوم مي باشد و از هر دو نظر بي اعتبار است:
از نظر سندي همان طوري که اشاره شد در سند آن يکي از راوي ها از غلاة بوده و غالبا از غلات روايت مي کند و به روايتي که چنين کساني در سند آن باشد اعتماد نمي شود.
امّا از جهت محتوا آنچه که در اين روايت اشاره شده يکي از عقايد غالي ها مي باشد:
ابن ابي الحديد ذيل خطبه 127 نهج البلاغه، بحثي کلامي و تاريخي را مطرح نموده و فصلي را پيرامون غلات شيعه عنوان کرده است و از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ روايتي آورده است که آن حضرت به علي ـ عليه السلام ـ فرموده است «مثل تو مانند عيسي بن مريم است که يهوديان او را چنان دشمن داشتند که به مادرش تهمت و بهتان زدند و مسيحيان او را چنان دوست داشتند که فراتر از قدر و منزلتش بردند)).
آنگاه مي گويد درباره علي ـ عليه السلام ـ نيز عده اي گرفتار غلو شدند و قائل به الوهيت ايشان گرديدند ابن ابي الحديد مي نويسد علي ـ عليه السلام ـ ايشان را مکلف به توبه کرد و آنان را از عقيده باطل شان منع کرد ولي آنان برنگشتند حضرت به آنان فرمود: ((واي بر شما من بنده اي از بندگان خدا هستم از خدا بترسيد و به اسلام برگرديد)).[3]
با توجه به مطالبي که بيان شد اوّلا سند روايت مشاراليه فاقد اعتبار است ثانيا آنچه در اين روايت مطرح شده از عقايد غلات است که اصلا خارج از دين اسلام و هيچ ربطي به اسلام و شيعه ندارد و هر فرد آگاهي مي داند که شيعيان از چنين خرافات و عقايد باطلي بري هستند.
ثالثا خود ائمه شيعه از اين دسته مردم بيزاري جسته اند.
در روايتي امام صادق ـ عليه السلام ـ از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ روايت مي کند که حضرت فرمود: ((دو دسته از امت من هستند که بهره اي از اسلام ندارند يکي غلات و ديگري قدريه».[4]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ علي کيست، فضل الله کمپاني.
2ـ امام شناسي، علامه طهراني.
[1]. النجاشي الاسدي الکوفي، احمد بن علي، رجال نجاشي، قم، جامعه مدرسين، 1416، ص226؛ علامه، خلاصه الاقوال، ص273.
[2]. سبحاني، جعفر، پرسش ها و پاسخ ها، قم، موسسه سيد الشهداء(ع)، 1369ش، ص141.
[3]. ابن ابي الحديد، عز الدين ابو حامد، جلوه تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ترجمه محمود مهدوي، نشر ني، 1375ش، ج4، ص81.
[4]. الحر العاملي، الفصول المهمه في اصول الائمه، موسسه معارف اسلامي امام رضا(ع)، 1418ق، ج1، ص234.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 13 امرداد 01
- بازدید
- ۷۷
اهل سنت با استناد به کتاب بحارالأنوار، جلد 27، صفحه 33 مي گويند: که شيعه معتقد است که رعد و برق آسمان به اراده امير المؤمنين است؟ چه جوابي داده شود؟
- نشان کردن
پرسش
اهل سنت با استناد به کتاب بحارالأنوار، جلد 27، صفحه 33 مي گويند: که شيعه معتقد است که رعد و برق آسمان به اراده امير المؤمنين است؟ چه جوابي داده شود؟
پاسخ
حديثي که در سئوال به آن اشاره شده است از جمله رواياتي است که از نظر سند و محتوا اعتبار ندارد در حالي بر آگاهان پوشيده نيست که التزام به مضمون روايتي آنگاه پذيرفته و عقلائي است که از نظر سند يعني راوي يا راويان حديث اعتبار داشته باشند و از نظر مضمون مخالف قرآن و سنت قطعي نباشد.
ولي در سند روايت مورد بحث شخصي به اسم «عبد الله بن القاسم» وجود دارد که نجاشي از علماي برجسته علم رجال او را به کذّاب و غلو توصيف نموده و فرموده است ايشان کذّاب و غالي است و از غلاة روايت مي کند و به روايات او اعتمادي نيست.[1] لذا به صرف اين که اين روايت در بحار الأنوار آمده نمي توان به آن استناد کرد اصلا يکي از بلاها و گرفتاري هايي که جامعه اسلامي با آن مواجه شد، موضوع جعل حديث بود که جاعلان، روي انگيزه هاي مختلفي وارد ميدان شدند. برخي از يهوديان و مسيحيان مسلمان نما نظير «کعب الاحبار» و «وهب بن منبه» روي عداوتي که با اسلام داشتند يکسري اسرائيليات و مسيحيات را وارد تاريخ و عقايد اسلام نمودند، گروهي از مسلمانان ضعيف الايمان به تحريک خلفا و امراي وقت و يا روي اغراض ديگري دست به جعل حديث زدند که در کتاب هاي رجال و حديث، نام و نشان و تعداد روايات برخي از حديث سازان، دروغگويان و جاعلان ضبط شده است.[2]
روي همين جهت در ميان روايات هم رواياتي يافت مي شود که از نظر سند فاقد اعتبار است و هم رواياتي پيدا مي شود که از جهت محتوا فاقد اعتبار است و گاهي نيز روايتي است که از هر دو جهت فاقد اعتبار است و روايتي که به آن اشاره شد از قسم سوم مي باشد و از هر دو نظر بي اعتبار است:
از نظر سندي همان طوري که اشاره شد در سند آن يکي از راوي ها از غلاة بوده و غالبا از غلات روايت مي کند و به روايتي که چنين کساني در سند آن باشد اعتماد نمي شود.
امّا از جهت محتوا آنچه که در اين روايت اشاره شده يکي از عقايد غالي ها مي باشد:
ابن ابي الحديد ذيل خطبه 127 نهج البلاغه، بحثي کلامي و تاريخي را مطرح نموده و فصلي را پيرامون غلات شيعه عنوان کرده است و از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ روايتي آورده است که آن حضرت به علي ـ عليه السلام ـ فرموده است «مثل تو مانند عيسي بن مريم است که يهوديان او را چنان دشمن داشتند که به مادرش تهمت و بهتان زدند و مسيحيان او را چنان دوست داشتند که فراتر از قدر و منزلتش بردند)).
آنگاه مي گويد درباره علي ـ عليه السلام ـ نيز عده اي گرفتار غلو شدند و قائل به الوهيت ايشان گرديدند ابن ابي الحديد مي نويسد علي ـ عليه السلام ـ ايشان را مکلف به توبه کرد و آنان را از عقيده باطل شان منع کرد ولي آنان برنگشتند حضرت به آنان فرمود: ((واي بر شما من بنده اي از بندگان خدا هستم از خدا بترسيد و به اسلام برگرديد)).[3]
با توجه به مطالبي که بيان شد اوّلا سند روايت مشاراليه فاقد اعتبار است ثانيا آنچه در اين روايت مطرح شده از عقايد غلات است که اصلا خارج از دين اسلام و هيچ ربطي به اسلام و شيعه ندارد و هر فرد آگاهي مي داند که شيعيان از چنين خرافات و عقايد باطلي بري هستند.
ثالثا خود ائمه شيعه از اين دسته مردم بيزاري جسته اند.
در روايتي امام صادق ـ عليه السلام ـ از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ روايت مي کند که حضرت فرمود: ((دو دسته از امت من هستند که بهره اي از اسلام ندارند يکي غلات و ديگري قدريه».[4]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ علي کيست، فضل الله کمپاني.
2ـ امام شناسي، علامه طهراني.
[1]. النجاشي الاسدي الکوفي، احمد بن علي، رجال نجاشي، قم، جامعه مدرسين، 1416، ص226؛ علامه، خلاصه الاقوال، ص273.
[2]. سبحاني، جعفر، پرسش ها و پاسخ ها، قم، موسسه سيد الشهداء(ع)، 1369ش، ص141.
[3]. ابن ابي الحديد، عز الدين ابو حامد، جلوه تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ترجمه محمود مهدوي، نشر ني، 1375ش، ج4، ص81.
[4]. الحر العاملي، الفصول المهمه في اصول الائمه، موسسه معارف اسلامي امام رضا(ع)، 1418ق، ج1، ص234.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 13 امرداد 01
- بازدید
- ۷۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.