آيا روايتي از پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ وارد شده که: هر گاه مرا نيافتيد به عقل خود رجوع کنيد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا روايتي از پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ وارد شده که: هر گاه مرا نيافتيد به عقل خود رجوع کنيد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

به نظر مي رسد عده اي با مطرح کردن اينگونه سخنان سعي دارند انحراف جامعه صدر اسلام از مسير امامت را توجيه کرده و حق جلوه دهند و به پندار خويش لباس شرعي به غاصبان خلافت بپوشانند در حالي که هم در کتاب هاي شيعه و هم در کتاب هاي اهل سنت آمده است که رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ به مردم دستور مي داد که بعد از خودش به علي بن ابي طالب و امام حسن و حسين و نه امام از نسل امام حسين ـ عليهم السلام ـ مراجعه کنند و اين سفارش شخص رسول الله نبود و بلکه دستور خداوند و وحي بود که توسط جبرييل به آن حضرت ابلاغ مي شد و حضرت بارها اين ابلاغ الهي و وحياني را به مردم رساند؛ ولي عده اي بعد از آن حضرت همه چيز را زير پا گذاشته و دنبال دنياگرايي خود رفتند و کردند آنچه را که نبايد مي کردند.

در اين ميان روايات فراوان است و فقط به يک روايت اشاره مي شود که در کتاب هاي شيعه و سني وجود دارد:

سلمان فارسي رضي الله عنه حديث کندکه رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ براي ما خطبه خواند و فرمود:

((مردم! من بزودي از نزد شما به سوي آخرت مي روم، و به شما در باره عترتم به نيکي سفارش مي کنم، و بترسيد از بدعت ها زيرا هر بدعتي گمراهي است و هر گمراهي و اهل آن در آتش است. اي مردم! هر که خورشيد را از دست دهد بايد به ماه چنگ زند و هر که ماه را از دست دهد بايد به فرقدان چنگ زند، و هنگامي که فرقدان را از دست داديد به ستارگان درخشان چنگ زنيد. به او عرض شد: اي رسول خدا خورشيد و ماه و فرقدان و ستارگان درخشان کيانند؟ فرمود: من خورشيد و علي ماه است، پس آنگاه که مرا نيافتيد پس از من به او چنگ زنيد، و اما فرقدان حسن و حسين هستند، پس آن گاه که ماه را نيافتيد به آن دو متمسّک شويد، و اما ستارگان درخشان؛ پس ايشان امامان نه گانه از صلب حسين ـ عليه السلام ـ هستند و نهمي شان مهدي آنها است.

سپس فرمود: ايشان اوصيا و جانشينان و امامان نيکوکار بعد از من هستند، به شماره سبط هاي يعقوب و حواريين عيسي. (سلمان گويد) عرض کردم: اي رسول خدا نام شان را براي من بيان فرما. فرمود: اولي آنها و آقايشان علي بن ابي طالب و پس از او دو سبط من و بعد از ايشان علي بن الحسين زين العابدين، و پس از او محمد بن علي شکافنده علم پيغمبران و صادق جعفر بن محمد و فرزندش کاظم همنام موسي بن عمران، و آنکه در زمين غربت کشته شود علي فرزند او، سپس فرزند او محمد، و دو راستگو علي و حسن و حجت قائم که در حال نهان بودن انتظارش را دارند، ايشانند عترت من از گوشت و خون من که علم شان علم من و حکم شان حکم من است، هر که مرا در باره ايشان بيازارد خداوند شفاعتم را به آن کس نرساند.))[1]

 

[1]. ر.ک: حاکم حسکاني، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، ج1، ص77؛ ر.ک: فيروزآبادي، مرتضي، فضائل الخمسة من الصحاح الستة، تهران، اسلاميه، چاپ دوم، 1392ق، ج2، ص53؛ ر.ک: شيخ صدوق، معاني الأخبار، قم، جامعه مدرسين، چاپ اول، 1403ق، ص114؛ ر.ک: بحراني هاشم، الإنصاف في النص علي الأئمة، ترجمه رسولي محلاتي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، ص372.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
13 امرداد 01
بازدید
۸۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.