ذکر يونسيه چيست وچه خواصي دارد؟
ذکر يونسيه چيست وچه خواصي دارد؟
پرسش
پاسخ
خداوند متعال در آيات 87 و 88 سوره انبياء و در ذکر گوشه اي از زندگي حضرت يونس ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ. فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ»؛ «وذاالنون (يونس)] را (به ياد آور) در آن هنگام که خشمگين (از ميان قوم خود) رفت و چنين مى پنداشت که ما بر او تنگ نخواهيم گرفت (امّا موقعى که در کام نهنگ فرو رفت) در آن ظلمت ها (ى متراکم) صدا زد: (خداوندا!) جز تو معبودى نيست! منزّهى تو! من از ستمکاران بودم! ما دعاى او را به اجابت رسانديم و از آن اندوه نجاتش بخشيديم و اين گونه مؤمنان را نجات مى دهيم».
ذکر يونسيه
به اين قسمت آيه 87 سوره انبياء ذکر يونسيه گويند. «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ».
آثار ذکر يونسيه
اول: برطرف کننده غم و اندوه
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: تعجب مي کنم از کسي که از چهار چيز ناراحت است ولي به چهار چيز پناه نمي برد:
1. تعجب مي کنم از کسي که مي ترسد ولي به قول خداوند متعال توجه ندارد که فرمود: «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکيلُ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ؛».
2. تعجب مي کنم از کسي که غمگين مي شود ولي به اين آيه توجه ندارد: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».
3. تعجب مي کنم از کسي که به او نيرنگ مي زنند واو از اين آيه بي خبر است: «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَکرُوا».
4. تعجب مي کنم از کسي که دنيا و زينت هاي آن را مي خواهد ولي به اين آيه توجه ندارد: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْک مالًا وَ وَلَداً فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِک الْآيَةَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ».[1]
امام صادق ـ عليه السلام ـ در روايتي ديگر فرمود: اين آيه براي از ين بردن غم و اندوه است: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».[2]
امام صادق ـ عليه السلام ـ در روايتي ديگر فرمود: هر کس که غمناک شد يا کسي به او نيرنگ زد و يا دچار بلايي گشت بعد از نماز عشاء روز جمعه اين آيه را بخواند: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».[3]
دوم: براي بچه دار شدن
مردي به امام صادق ـ عليه السلام ـ عرض کرد: فدايت شوم من بچه دار نمي شوم.
امام فرمود:(( در هنگام همبستر شدن با همسرت سه مرتبه اين آيه را بخوان که ان شاء الله خداوند متعال فرزندي به تو مي دهد: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».[4]
سوم: حاجت گرفتن
امام حسين ـ عليه السلام ـ فرمود: «هر وقتي حاجتي داشتي چهار رکعت نماز (دو تا دو رکعتي) بخوان و ان شاء الله خداوند حاجتت را خواهد داد:
در رکعت اول بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکيلُ».
در رکعت دوم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْک مالًا وَ وَلَداً».
در رکعت سوم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».
در رکعت چهارم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ».[5]
نماز خضر ـ عليه السلام ـ در شب جمعه: اين نماز چهار رکعت است (دو نماز دو رکعتي) که بعد از حمد 100 بار بگويد: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَکرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ».
پس از سلام آخر 100 بار بگويد لاحول و لا قوة إلا بالله العلي العظيم و سپس حاجتش را از خدابخواهدکه انشاءلله خدا برآورده خواهد ساخت.[6]
چهارم: ذکر نماز غفيله
نماز عفيله دو رکعت است که بعد از نماز مغرب خوانده مي شود و ذکر يونسيه يکي از ذکرهاي ان است که امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود در رکعت اول بعد از حمد اين آيه را بخواند: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».
و در رکعت دوم بعد از حمد اين آيه را بخواند: «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي کتابٍ مُبِينٍ».
و در قنوت اين دعا را بخواند: «اللهم إني أسألک بمفاتح الغيب التي لا يعلمها إلا أنت أن تصلي على محمد و آل محمد و أن تفعل بي کذا و کذا (به جاي کذا و کذا هر حاجتي داشته باشد بگويد) و سپس بگويد: اللهم أنت ولي نعمتي و القادر على طلبتي تعلم حاجتي فأسألک بحق محمد و آل محمد لما قضيتها لي».[7]
آثار و فوائدی نیز در کتاب هاي عرفاني براي ذکر يونسيه نوشته اند که چون مستند به روايات نبوده و ذوقي بود، از ذکر آنها خودداري شد. ضمن اينکه ما هيچ گاه نمي توانيم تمام خواص يک ذکر يا آيه شريفه را بدانيم و ذکر کنيم.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 12 امرداد 01
- بازدید
- ۷۲
ذکر يونسيه چيست وچه خواصي دارد؟
- نشان کردن
پرسش
ذکر يونسيه چيست وچه خواصي دارد؟
پاسخ
خداوند متعال در آيات 87 و 88 سوره انبياء و در ذکر گوشه اي از زندگي حضرت يونس ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ. فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ»؛ «وذاالنون (يونس)] را (به ياد آور) در آن هنگام که خشمگين (از ميان قوم خود) رفت و چنين مى پنداشت که ما بر او تنگ نخواهيم گرفت (امّا موقعى که در کام نهنگ فرو رفت) در آن ظلمت ها (ى متراکم) صدا زد: (خداوندا!) جز تو معبودى نيست! منزّهى تو! من از ستمکاران بودم! ما دعاى او را به اجابت رسانديم و از آن اندوه نجاتش بخشيديم و اين گونه مؤمنان را نجات مى دهيم».
ذکر يونسيه
به اين قسمت آيه 87 سوره انبياء ذکر يونسيه گويند. «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ».
آثار ذکر يونسيه
اول: برطرف کننده غم و اندوه
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: تعجب مي کنم از کسي که از چهار چيز ناراحت است ولي به چهار چيز پناه نمي برد:
1. تعجب مي کنم از کسي که مي ترسد ولي به قول خداوند متعال توجه ندارد که فرمود: «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکيلُ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ؛».
2. تعجب مي کنم از کسي که غمگين مي شود ولي به اين آيه توجه ندارد: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».
3. تعجب مي کنم از کسي که به او نيرنگ مي زنند واو از اين آيه بي خبر است: «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَکرُوا».
4. تعجب مي کنم از کسي که دنيا و زينت هاي آن را مي خواهد ولي به اين آيه توجه ندارد: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» که من شنيدم خداوند در دنباله اش فرموده اند: «إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْک مالًا وَ وَلَداً فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِک الْآيَةَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ».[1]
امام صادق ـ عليه السلام ـ در روايتي ديگر فرمود: اين آيه براي از ين بردن غم و اندوه است: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».[2]
امام صادق ـ عليه السلام ـ در روايتي ديگر فرمود: هر کس که غمناک شد يا کسي به او نيرنگ زد و يا دچار بلايي گشت بعد از نماز عشاء روز جمعه اين آيه را بخواند: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».[3]
دوم: براي بچه دار شدن
مردي به امام صادق ـ عليه السلام ـ عرض کرد: فدايت شوم من بچه دار نمي شوم.
امام فرمود:(( در هنگام همبستر شدن با همسرت سه مرتبه اين آيه را بخوان که ان شاء الله خداوند متعال فرزندي به تو مي دهد: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».[4]
سوم: حاجت گرفتن
امام حسين ـ عليه السلام ـ فرمود: «هر وقتي حاجتي داشتي چهار رکعت نماز (دو تا دو رکعتي) بخوان و ان شاء الله خداوند حاجتت را خواهد داد:
در رکعت اول بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکيلُ».
در رکعت دوم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْک مالًا وَ وَلَداً».
در رکعت سوم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ».
در رکعت چهارم بعد از حمد هفت بار اين آيه را بخوان: «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ».[5]
نماز خضر ـ عليه السلام ـ در شب جمعه: اين نماز چهار رکعت است (دو نماز دو رکعتي) که بعد از حمد 100 بار بگويد: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَکرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ».
پس از سلام آخر 100 بار بگويد لاحول و لا قوة إلا بالله العلي العظيم و سپس حاجتش را از خدابخواهدکه انشاءلله خدا برآورده خواهد ساخت.[6]
چهارم: ذکر نماز غفيله
نماز عفيله دو رکعت است که بعد از نماز مغرب خوانده مي شود و ذکر يونسيه يکي از ذکرهاي ان است که امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود در رکعت اول بعد از حمد اين آيه را بخواند: «وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَک إِنِّي کنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کذلِک نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ».
و در رکعت دوم بعد از حمد اين آيه را بخواند: «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي کتابٍ مُبِينٍ».
و در قنوت اين دعا را بخواند: «اللهم إني أسألک بمفاتح الغيب التي لا يعلمها إلا أنت أن تصلي على محمد و آل محمد و أن تفعل بي کذا و کذا (به جاي کذا و کذا هر حاجتي داشته باشد بگويد) و سپس بگويد: اللهم أنت ولي نعمتي و القادر على طلبتي تعلم حاجتي فأسألک بحق محمد و آل محمد لما قضيتها لي».[7]
آثار و فوائدی نیز در کتاب هاي عرفاني براي ذکر يونسيه نوشته اند که چون مستند به روايات نبوده و ذوقي بود، از ذکر آنها خودداري شد. ضمن اينکه ما هيچ گاه نمي توانيم تمام خواص يک ذکر يا آيه شريفه را بدانيم و ذکر کنيم.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 12 امرداد 01
- بازدید
- ۷۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.