آيا جملاتي به عربي در دعاها وجود دارد که مفاهيم زير را برساند. 1. خدايا شهادت در راه خودت را روزي من بگردان يا جمله اي مشابه اين. 2. خدايا ما را بر عذاب قبر ياري بفرما يا عبارات مشابهي مثلاً خدايا عذاب قبر را بر ما آسان بگير يا مورد مشابه ديگري. 3. پروردگارا همنشيني با پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و ائمه ـ عليهم السلام ـ را در بهشت روزيم بگردان يا عبارت مشابهي. 4. خدايا حسابرسي قيامت را بر من آسان بگير يا عبارت مشابهي.؟
آيا جملاتي به عربي در دعاها وجود دارد که مفاهيم زير را برساند.
پرسش
پاسخ
در آيات و روايات اسلامي اهميت زيادي به مسأله دعا داده شده است. خداوند در آخرين کتابش قرآن کريم در مورد دعا مي فرمايد:(( هر گاه بندگانم اي پيامبر از تو مرا بخواهند من از همه کس به خودش نزديک هستم و دعاي دعا کننده را اجابت مي کنم.))[1] ( در جاي ديگر مي فرمايد: ((اگر دعاي شما نبود خدا به شما اعتنا نمي کرد.))[2]
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: «دعا کليد بخشش خدا و وسيله پيروزي و دسترسي به هر حاجتي است، نعمت ها و رحمت ها نزد پروردگار است که جز با دعا نمي توان به آن رسيد و هر دري که آن را انسان بيشتر بکوبد عاقبت گشوده مي شود».[3]
امّا آنچه در سئوال آمده است مطالبي است که در کلمات و دعاهاي معصومين ـ عليهم السلام ـ به بهترين وجه بيان شده است که به نمونه اي از آنها اشاره مي شود:
1. امام سجاد ـ عليه السلام ـ در فراز 14 از دعا 42 از صحيفه سجاديه اين گونه به درگاه خداوند عرضه مي دارد: «اللهم صل علي محمد و آله و بارک لنا في حلول دار البلاي و طول المقامة بين اطباق الثري و اجعل القبور بعد فراق الدنيا خير منازلنا و افتح لنا برحمتک في ضيق ملاحدنا؛ بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست. و فرود آمدن به خانه کهنه (قبر) و بسيار ماندن در ميان طبقه هاي خاک را براي ما مبارک و نيکو ساز و قبرها را پس از مفارقت از دنيا، براي ما بهترين منزلها قرار بده و تنگي لحدهاي مان را به وسيله رحمت و مهربانيت گشاده گردان».[4]
2. در دعاي ابوحمزه ثمالي اين گونه آمده است: «إرحم في هذه الدنيا غربتي و عند الموت کربتي و في القبر وحدتي و...؛ خدايا! رحم کن در اين دنيا بر غربتم و درهنگام مرگ بر گرفتاريم و در قبر بر تنهائيم.[5]
3. «و ارحم في ذلک البيت الجديد غربتي حتّي لا أستانس بغيرک؛ به غربت من در آن آن خانه جديد (قبر) رحم کن به گونه اي که جز به تو به غير تو مأنوس نباشم».[6]
4. از امام صادق ـ عليه السلام ـ در دعاي شب آخر شعبان و اول رمضان فراز 9 اين گونه مي خوانيم: «اللهم إني أسئلک الراحة عند الموت و العفو عند الحساب عظم الذنب من عبدک فليحسن التجاوز من عندک يا اهل التقوي و يا اهل المغفرة عفوک عفوک؛ خدايا من از تو راحتي هنگام مرگ و عفو در وقت حساب را مي خواهم زيرا گناه بنده ات بزرگ است و نيکو باشد گذشت از نزد تو اي اهل تقوي و آمرزش».[7]
5. در اعمال مشترکه ماه رمضان که ابوبصير از امام صادق نقل نموده در بخشي از آن اين گونه مي خوانيم: «و اسئلک أن تجعل وفاتي قتلا في سبيلک تحت رايه نبيک مع اوليائک و اسئلک أن تقتل بي اعدائک و اعداء رسولک و اسئلک أن تکرمني بهوان من شئت من خلقک و لا تهنّي بکرامة احد من اوليائک اللهم اجعل بي مع الرسول سبيلا؛ خدايا از تو خواهم که وفاتم را شهادت در راه خودت زير پرچم پيامبرت (منظور پرچم آن حضرت است که به دست مهدي فاطمه است) قرار دهي و از تو خواهم که به قتل رساني به دست من دشمنانت و دشمنان رسولت را و از تو خواهم اينکه مرا گرامي داري به خواري هر کسي که خواهي از خلقت و خوارم مکن به گرامي داشتن احدي از دوستانت خدايا مرا با رسولت همراه ساز».[8]
6. دعا ابوحمزه ثمالي: «و اذا نشرت للحساب بين يديک ذلّ موقفي و اغفرلي...؛ و زماني که از قبر برخيزم و براي حساب مرا در برابرت آورند به خواري موقف و جايگاهم بر حال من رحم فرما».[9]
7. «و ادحلني الجنة برحمتک و زوّجني من الحور العين بفضلک و الحقني باوليائک الصالحين محمد و آله الابرار الطيبين الطاهرين الاخيار صلواتک عليهم و علي اجسادهم و ارواحهم و رحمة الله و برکاته؛ و داخل کن مرا به بهشت به رحمت خودت و تزويجم کن از حورالعين به فضل خودت و ملحق کن (داخل جمع آنان کن) مرا به اولياء شايسته ات محمد و آل محمد که نيکان و پاکان و پاکيزکان و برگزيدگان هستند که درود خدا بر آنان باد».[10]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ صحيفه سجاديه، ترجمه و شرح فيض الاسلام، تمام کتاب به ويژه دعا، 31 و 12 و 47.
[1] .بقره ،186
[2]. فرقان،77
[3]. اصول کافي، ج6، ص16.
[4]. امام سجاد(ع)، صحيفه سجاديه، ترجمه و شرح فيض الاسلام، دعا 42، بي نا، 1375ش، ص272، سطر 6.
[5]. قمي، شيخ عباس، مفاتيح الجنان، ترجمه موسوي کلانتري، فاطمه الزهراء، چاپ سوم، 1376ش، ص320.
[6]. قمي، شيخ عباس، مفاتيح الجنان، ترجمه موسوي کلانتري، فاطمه الزهراء، چاپ سوم، 1376ش، ص320، سطر 12.
[7]. همان.، ص282.
[8]. مفتايح الجنان، ص291، سطر9.
[9]. همان، ص32، سطر 6.
[10]. همان، ص323، سطر 12.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۶۸
آيا جملاتي به عربي در دعاها وجود دارد که مفاهيم زير را برساند.
- نشان کردن
پرسش
آيا جملاتي به عربي در دعاها وجود دارد که مفاهيم زير را برساند. 1. خدايا شهادت در راه خودت را روزي من بگردان يا جمله اي مشابه اين. 2. خدايا ما را بر عذاب قبر ياري بفرما يا عبارات مشابهي مثلاً خدايا عذاب قبر را بر ما آسان بگير يا مورد مشابه ديگري. 3. پروردگارا همنشيني با پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و ائمه ـ عليهم السلام ـ را در بهشت روزيم بگردان يا عبارت مشابهي. 4. خدايا حسابرسي قيامت را بر من آسان بگير يا عبارت مشابهي.؟
پاسخ
در آيات و روايات اسلامي اهميت زيادي به مسأله دعا داده شده است. خداوند در آخرين کتابش قرآن کريم در مورد دعا مي فرمايد:(( هر گاه بندگانم اي پيامبر از تو مرا بخواهند من از همه کس به خودش نزديک هستم و دعاي دعا کننده را اجابت مي کنم.))[1] ( در جاي ديگر مي فرمايد: ((اگر دعاي شما نبود خدا به شما اعتنا نمي کرد.))[2]
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: «دعا کليد بخشش خدا و وسيله پيروزي و دسترسي به هر حاجتي است، نعمت ها و رحمت ها نزد پروردگار است که جز با دعا نمي توان به آن رسيد و هر دري که آن را انسان بيشتر بکوبد عاقبت گشوده مي شود».[3]
امّا آنچه در سئوال آمده است مطالبي است که در کلمات و دعاهاي معصومين ـ عليهم السلام ـ به بهترين وجه بيان شده است که به نمونه اي از آنها اشاره مي شود:
1. امام سجاد ـ عليه السلام ـ در فراز 14 از دعا 42 از صحيفه سجاديه اين گونه به درگاه خداوند عرضه مي دارد: «اللهم صل علي محمد و آله و بارک لنا في حلول دار البلاي و طول المقامة بين اطباق الثري و اجعل القبور بعد فراق الدنيا خير منازلنا و افتح لنا برحمتک في ضيق ملاحدنا؛ بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست. و فرود آمدن به خانه کهنه (قبر) و بسيار ماندن در ميان طبقه هاي خاک را براي ما مبارک و نيکو ساز و قبرها را پس از مفارقت از دنيا، براي ما بهترين منزلها قرار بده و تنگي لحدهاي مان را به وسيله رحمت و مهربانيت گشاده گردان».[4]
2. در دعاي ابوحمزه ثمالي اين گونه آمده است: «إرحم في هذه الدنيا غربتي و عند الموت کربتي و في القبر وحدتي و...؛ خدايا! رحم کن در اين دنيا بر غربتم و درهنگام مرگ بر گرفتاريم و در قبر بر تنهائيم.[5]
3. «و ارحم في ذلک البيت الجديد غربتي حتّي لا أستانس بغيرک؛ به غربت من در آن آن خانه جديد (قبر) رحم کن به گونه اي که جز به تو به غير تو مأنوس نباشم».[6]
4. از امام صادق ـ عليه السلام ـ در دعاي شب آخر شعبان و اول رمضان فراز 9 اين گونه مي خوانيم: «اللهم إني أسئلک الراحة عند الموت و العفو عند الحساب عظم الذنب من عبدک فليحسن التجاوز من عندک يا اهل التقوي و يا اهل المغفرة عفوک عفوک؛ خدايا من از تو راحتي هنگام مرگ و عفو در وقت حساب را مي خواهم زيرا گناه بنده ات بزرگ است و نيکو باشد گذشت از نزد تو اي اهل تقوي و آمرزش».[7]
5. در اعمال مشترکه ماه رمضان که ابوبصير از امام صادق نقل نموده در بخشي از آن اين گونه مي خوانيم: «و اسئلک أن تجعل وفاتي قتلا في سبيلک تحت رايه نبيک مع اوليائک و اسئلک أن تقتل بي اعدائک و اعداء رسولک و اسئلک أن تکرمني بهوان من شئت من خلقک و لا تهنّي بکرامة احد من اوليائک اللهم اجعل بي مع الرسول سبيلا؛ خدايا از تو خواهم که وفاتم را شهادت در راه خودت زير پرچم پيامبرت (منظور پرچم آن حضرت است که به دست مهدي فاطمه است) قرار دهي و از تو خواهم که به قتل رساني به دست من دشمنانت و دشمنان رسولت را و از تو خواهم اينکه مرا گرامي داري به خواري هر کسي که خواهي از خلقت و خوارم مکن به گرامي داشتن احدي از دوستانت خدايا مرا با رسولت همراه ساز».[8]
6. دعا ابوحمزه ثمالي: «و اذا نشرت للحساب بين يديک ذلّ موقفي و اغفرلي...؛ و زماني که از قبر برخيزم و براي حساب مرا در برابرت آورند به خواري موقف و جايگاهم بر حال من رحم فرما».[9]
7. «و ادحلني الجنة برحمتک و زوّجني من الحور العين بفضلک و الحقني باوليائک الصالحين محمد و آله الابرار الطيبين الطاهرين الاخيار صلواتک عليهم و علي اجسادهم و ارواحهم و رحمة الله و برکاته؛ و داخل کن مرا به بهشت به رحمت خودت و تزويجم کن از حورالعين به فضل خودت و ملحق کن (داخل جمع آنان کن) مرا به اولياء شايسته ات محمد و آل محمد که نيکان و پاکان و پاکيزکان و برگزيدگان هستند که درود خدا بر آنان باد».[10]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ صحيفه سجاديه، ترجمه و شرح فيض الاسلام، تمام کتاب به ويژه دعا، 31 و 12 و 47.
[1] .بقره ،186
[2]. فرقان،77
[3]. اصول کافي، ج6، ص16.
[4]. امام سجاد(ع)، صحيفه سجاديه، ترجمه و شرح فيض الاسلام، دعا 42، بي نا، 1375ش، ص272، سطر 6.
[5]. قمي، شيخ عباس، مفاتيح الجنان، ترجمه موسوي کلانتري، فاطمه الزهراء، چاپ سوم، 1376ش، ص320.
[6]. قمي، شيخ عباس، مفاتيح الجنان، ترجمه موسوي کلانتري، فاطمه الزهراء، چاپ سوم، 1376ش، ص320، سطر 12.
[7]. همان.، ص282.
[8]. مفتايح الجنان، ص291، سطر9.
[9]. همان، ص32، سطر 6.
[10]. همان، ص323، سطر 12.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۶۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.