روايات ذيل از كدام امام معصوم(ع) و در كدام كتاب يا كتاب ها آ...

پرسش
پاسخ
متن عربي روايت اول چنين است:
«قال الله تبارك و تعالي: لم يسعني سمائي و لا ارضي و وسعني قلب عبدى المؤمن;[1] نه آسمان وسعت آن را دارد كه مرا در خودش جاي دهد و نه زمين، اما قلب بنده مؤمن وسعت آن را دارد كه مرا دريابد.»
تا آنجا كه ما بررسي و تحقيق نموديم، اين روايت، حديث قدسي[2] است و كنايه از بزرگي و عظمت قلب مؤمن است به اين معنا كه قلب مؤمن توان محبت و معرفت خداوند را دارد ولي زمين و آسمان با آن همه وسعت تاب چنين كاري را ندارند، چنانچه حضرت علي(ع) مي فرمايد: «لا تُدْرِكُه العيونُ بمشاهدةِ العيانِ و لكنْ تدركُهُ القلوبُ بحقائقِ الإيمانِ»; چشم ها هرگز خدا را آشكارا نمي بينند ولي قلوب با نور ايمان او را درك مي كنند.
متن عربي روايت دوم چنين است: «قال رسول الله(ص): من آذي مؤمناً بغيرِ حقٍّ فكأنمّا هدَمَ مكةَ و بيْتَ اللهِ المعمورِ عشْرَ مرّاتٍ و كانما قَتَلَ ألفَ ملكٍ مِنَ المُقَرَّبين;[3] هر كس مؤمن را بدون دليل اذيت كند مانند اين است كه مكه و كعبه را ده بار خراب كرده است و مانند اين است كه هزار فرشته مقرب درگاه الهي را به قتل رسانده است.
البته روايات ديگري هم در مورد شأن و عظمت مؤمن وارد شده است، مانند اين روايت كه امام صادق(ع) مي فرمايد: «المؤمنُ أعظمُ حرمةً مِنَ الكعبةِ;[4] مؤمن احترامش از كعبه بالاتر است».
پي نوشت ها:
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج58، ص39.
[2]. حديث قدسي، مطلبي است كه از قول خداوند متعال نقل مي شود و فرق آن با قرآن اين است كه در مورد آيات قرآن، لفظ و معنا هر دو از طرف خداوند مي باشد اما در مورد حديث قدسي، الفاظ از ناحيه خود معصوم مي باشد و معنا از جانب خداوند است.
[3] . العوالي، ج1، ص361.
[4]. صدوق، خصال، ص27؛ کليني، بحارالانوار، ج67، ص71 و ج74، ص221ـ232.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 5 شهریور 93
- بازدید
- ۲٬۱۲۹
روايات ذيل از كدام امام معصوم(ع) و در كدام كتاب يا كتاب ها آ...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
متن عربي روايت اول چنين است:
«قال الله تبارك و تعالي: لم يسعني سمائي و لا ارضي و وسعني قلب عبدى المؤمن;[1] نه آسمان وسعت آن را دارد كه مرا در خودش جاي دهد و نه زمين، اما قلب بنده مؤمن وسعت آن را دارد كه مرا دريابد.»
تا آنجا كه ما بررسي و تحقيق نموديم، اين روايت، حديث قدسي[2] است و كنايه از بزرگي و عظمت قلب مؤمن است به اين معنا كه قلب مؤمن توان محبت و معرفت خداوند را دارد ولي زمين و آسمان با آن همه وسعت تاب چنين كاري را ندارند، چنانچه حضرت علي(ع) مي فرمايد: «لا تُدْرِكُه العيونُ بمشاهدةِ العيانِ و لكنْ تدركُهُ القلوبُ بحقائقِ الإيمانِ»; چشم ها هرگز خدا را آشكارا نمي بينند ولي قلوب با نور ايمان او را درك مي كنند.
متن عربي روايت دوم چنين است: «قال رسول الله(ص): من آذي مؤمناً بغيرِ حقٍّ فكأنمّا هدَمَ مكةَ و بيْتَ اللهِ المعمورِ عشْرَ مرّاتٍ و كانما قَتَلَ ألفَ ملكٍ مِنَ المُقَرَّبين;[3] هر كس مؤمن را بدون دليل اذيت كند مانند اين است كه مكه و كعبه را ده بار خراب كرده است و مانند اين است كه هزار فرشته مقرب درگاه الهي را به قتل رسانده است.
البته روايات ديگري هم در مورد شأن و عظمت مؤمن وارد شده است، مانند اين روايت كه امام صادق(ع) مي فرمايد: «المؤمنُ أعظمُ حرمةً مِنَ الكعبةِ;[4] مؤمن احترامش از كعبه بالاتر است».
پي نوشت ها:
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج58، ص39.
[2]. حديث قدسي، مطلبي است كه از قول خداوند متعال نقل مي شود و فرق آن با قرآن اين است كه در مورد آيات قرآن، لفظ و معنا هر دو از طرف خداوند مي باشد اما در مورد حديث قدسي، الفاظ از ناحيه خود معصوم مي باشد و معنا از جانب خداوند است.
[3] . العوالي، ج1، ص361.
[4]. صدوق، خصال، ص27؛ کليني، بحارالانوار، ج67، ص71 و ج74، ص221ـ232.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 5 شهریور 93
- بازدید
- ۲٬۱۲۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.