الظفر بالحزم، و الحزم باجاله الراي، و الراي بتحصين الاسرار.(( اين حديث از حضرت علي ـ عليه السلام ـ است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

الظفر بالحزم، و الحزم باجاله الراي، و الراي بتحصين الاسرار.(( اين حديث از حضرت علي ـ عليه السلام ـ است؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

دورانديشي آن است که انسان در رويدادها تا جائي که ممکن است، پيش از هر عمل، کاري را که به سلامت نزديک تر و از فريب خوردن به دور است، انجام دهد، زيرا اگر فکر به کار بيفتد ممکن است کاري که پيش از رخدادها انجام مي گيرد با آن هماهنگي نداشته باشد و در نتيجه دورانديشي به عمل نيامده است و لذا دورانديشي باعث پيروزي مي گردد لذا امير المومنين ـ عليه السلام ـ فرمود:

((پيروزي در دور انديشي و دور انديشي در ميدان داري انديشه (فکر و احتياط) و ميدان داري انديشه در نگهداري راز مي باشد.))[1]

امير مومنان علي ـ عليه السلام ـ در اين فرمايش کوتاه، راهکاري براي رسيدن به اهداف ارائه مي دهد که اين اهداف گاهي فرهنگي و معنوي است و گاهي سياسي و اقتصادي و گاهي نيز در ميدان جنگ که حفظ اسرار يکي از اساسي ترين راه رسيدن به هدف است، چرا که بايد اسرار حفظ گردد تا دشمنان فرهنگي و نظامي نتوانند در آن رخنه ايجاد کنند. لذا قبل از انجام هر کاري در نگرش امير مومنان ـ عليه السلام ـ بايستي سه چيز«اصل» مدنظر گيرد:

1. فکر و احتياط و دور انديشي.

2. مشورت و طرح برنامه و سنجيدن نکات قوت و ضعف.

3. حفظ اسرار.[2]

بنابراين انسان مي تواند با توجه به جوانب امور و مرتب کردن امور آن گونه که سزاوار است به پيروزي رسد و اين جديت بايد همراه با مشورت و تبادل آراء با افراد صالح باشد و قبل از انجام هر کاري بايد آن را از نگاه افراد سود جو و دشمن دور نگه داشت تا با ايجاد موانع نتوانند انسان را در رسيدن به پيروزي نا موفق کنند.[3]

امير مومنان علي ـ عليه السلام ـ در سخن ديگر فرموده اند که:(( ثمره دور انديشي رهايي از گرفتاري هاست.[4]

يعني فايده دور انديشي کردن در کارها و فکر و تأمل در عاقبت آن سلامتي عاقبت است زيرا هر کاري که بعد از حزم و دور انديشي کردن کرده شود، غالب اين است که مفسده اي بر آن مترتب نشود و اگر مشکلي داشته باشد، مشکلات دنيوي است و حل آن آسان مي باشد.[5]

آري دور انديشي ملکه اي است که براثر تجربه ها و کارآموزي ها فراهم مي شود و ريشه آن قوت عقل است که شخص خردمند همواره از اشتباه کردن مي ترسد و هميشه مراقب کارهاي خود مي باشد و هر کس از چيزي بترسد از آن پرهيز مي کند و اين پرهيز همان دور انديشي است.[6]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ ترجمه و شرح نهج البلاغه؛ ميثم بن علي بن ميثم بحراني، ترجمه: قربانعلي محمد مقدم و علي اصغر نوايي يحيي زاده، ج5، ص544.

 

[1]. نهج البلاغه، بي جا، بنياد نهج البلاغه، چاپ اول، 1372ش، حکمت 45، ص414.

[2]. هاشمي خوئي، حبيب الله، منهاج البراعه، تهران، مکتبه الاسلاميه، چاپ چهارم، 1358ش، ج21، ص87.

[3]. حسيني شيرازي، سيد محمد، توضيح نهج البلاغه، تهران، دارتراث الشيعه، بي تا، ج4، ص283.

[4]. تميمي آمدي، عبدالواحد، غررالحکم و دررالکلم، ترجمه انصاري، تهران، چاپ هشتم، بي تا، ج1، ص358.

[5]. خوانساري، محمد، شرح غررالحکم و دررالکلم، تهران، دانشگاه تهران، چاپ چهارم، 1366ش، ج3، ص322.

[6]. ابن ابي الحديد، عزالدين، ابو حامد؛ جلوه تاريخ در شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، مترجم مهدوي دامغاني، محمود، تهران، نشر ني، چاپ دوم، 1375ش، ص404.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
10 امرداد 01
بازدید
۹۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.