چکار کنيم که دخترمان با پسران نامحرم ارتباط نداشته باشد؟
چکار کنيم که دخترمان با پسران نامحرم ارتباط نداشته باشد؟
پرسش
پاسخ
ابتدا لازم است که عوامل مؤثر در ايجاد و شکل گيري رابطه نادرست و ناسالم را ذکر کرده و سپس به وظيفه والدين در اين رابطه و جهت جلوگيري نمودن از ارتباطات ناسالم فرزندان شان خصوصاً دختران، بپردازیم.
الف) عوامل مؤثر در ايجاد روابط ناسالم
چندين عامل در ايجاد روابط ناسالم نقش دارد که مهمترين آنها عبارتند از:
1. طنازي در سخن: يعني زنان در برابر مردان آهنگ سخن گفتن را نازک و لطيف کنند، تا دل او را دچار ريبه و خيال هاي شيطاني نموده شهوتش را برانگيزانند و در نتيجه آن مردي که دل بيمار دارد به طمع بيفتد. قرآن کريم براي جلوگيري از روابط ناسالم ميان زنان و مردان مي فرمايد: «نازک و نرم با مردان سخن مگوئيد مبادا آنکه دلش بيمار است به طمع افتد بلکه درست و نيکو سخن بگوييد».[1]
2. تأخير در ازدواج: زن و مرد، مکمل نيازهاي روحي و رواني يکديگرند و هر يک بدون ديگري احساس فقر و نياز مي نمايد. تا زماني که دختر و پسر جوان اين نياز فطري را از راه ازدواج تأمين نکرده و به آرامش رواني نرسيده باشند در معرض خطر هستند. لذا رسول خدا(ص) فرمود: «آن کس که ازدواج کند نيمي از دينش را حفظ کرده است».[2]
3. بستر اجتماعي و باورها نادرست: يک عامل بسيار مهم در ايجاد چنين روابطي، وجود زمينه اجتماعي و گاه پنهان در ميان جوانان است. اگر در جامعه جوان چنين افکاري رايج شود که داشتن دوست پسر و يا دوست دختر، نشانه قدرت و جاذبه اجتماعي است، روز به روز بر ميزان اين روابط افزوده خواهد شد.
4. گم گشتگي نقش: اريکسون سن 12ـ20 سالگي را مرحله احساس هويت در مقابل سردرگمي هويت مي داند و مي گويد مشکل اين دوره خطر آشفتگي نقش به ويژه هويت جنسي و شغلي نوجوان است. در بعضي موارد جواناني که قادر به رو در رويي با سردرگمي نقش جنسي و شغلي خود نيستند، هويتي منفي را انتخاب مي کنند و به هويت ها و نقش هايي متکي مي شوند که به صورت نامطلوب ترين و خطرناک ترين اعمال به آنها عرضه شده است.[3] يکي از اين رفتارهاي جايگزين، برقراري ارتباط هاي ناسالم است.
5. ضعف خانواده در پایبندی به مسائل ديني: جوانان اولين برخوردها و معاشرت هاي ناسالم و مختلط را در خانه تجربه مي کنند. فرهنگ خانواده است که حد و مرزها را به فرزندان مي آموزد. اگر خانواده ها حدود شرعي را در روابط شان مراعات نکنند، ديگر چه انتظاري از جوانان با آن شرايط روحي و هيجاني مي توان داشت.
6. بي توجهي به نيازهاي جوانان در خانه: جوانان به محبت، برقراري صميميت، تنوع، تفريح و هر چيزي که شور و نشاط آنان را حفظ کند، نيازمند هستند. اگر والدين اين نيازها را تأمين نکنند، خود آنان دست به کار مي شوند و از آنجا که معمولا جوانان شتابزده و ناپخته عمل مي کنند، از هر طريقي براي رفع نياز خود اقدام مي کنند. والدين در برخورد با جوانان بايد طريق اعتدال را پيش بگيرند و از هرگونه افراط، تفريط، برخورد خشک، خشن و انعطاف ناپذير خودداري کنند. و در ضمن نظارت و کنترل نامحسوس بر رفت و آمد و رفتارهاي آنان، شخصيت و حريم خصوصي آنان راحفظ نمايند زيرا اگر شخصيت او از بين برود و عزت و کرامتي نداشته باشد، هيچ اميد خيري در او نيست.[4] و از سرزنش و ملامت نيز پرهيز کنند که آتش لجاجت را در آنان شعله ورتر مي کند.[5]
ب) وظايف والدين
از آنجا که عوامل مهم دخيل در ارتباطات ناسالم فرزندان بيان شد، اکنون راهکارهايي جهت پيشگيري و جلوگيري نمودن از ايجاد روابط ناسالم فرزندان شان خصوصاً با جنس مخالف به پدران و مادرانارائه میشود.:
1. تامين نيازها: فرزند انسان مملو از نياز است: 1. نياز به محبت؛ 2. نياز به بازي؛ 3. نياز به امنيت؛ 4. نياز به اعتماد به نفس؛ 5. نياز به عزت نفس؛ 6. نياز به استقلال؛ 7. نياز به پذيرش؛ 8. و... وظيفه پداران و مادران گرامي است که نسبت به اين نيازها و چگونگي ارضاء آنها آگاهي و شناخت لازم و کافي کسب نموده و در ارضاء به موقع آنها گام هاي لازم و مؤثري بر دارند. عدم ارضاي به موقع و ناکافي اين نيازها آثار زيانبار جمسي و رواني فراواني به دنبال داشته و نا خواسته جوانان را به دام اعتياد، روابط ناسالم، بزهکاري و انواع رفتارهاي انحرافي ديگر مي اندازد. به ویژه تأمین نیاز به محبت دختران از طرف پدر، در جلوگیری از گرایش آنها به برقراری ارتباط با پسران بسیار مؤثر است.
2. راهنمايي به موقع در خصوص مسايل جنسي: در آستانة بلوغ که انگيزه و ميل جنسي تا حدي در نوجوانان بيدار مي شود، آنها را از نشانه هاي بلوغ و عوارض آن آگاه کنند تا در ابتدا از نگراني و اضطراب حاصله از اين پديده جلو گيري به عمل آمده و در درجة دوّم از مراجعه به دوستان يا خواندن کتابهايي که معمولاً زيانهاي گوناگوني را به دنبال دارد، بي نياز شوند.
3. نظارت بر رفتار نوجوانان: ديدن و تماشاي پوستر، عکس، فيلم هاي محرک جنسي در خانه و اجتماع سبب تحريک جنسي و ايجاد انحراف جنسي و روابط ناسالم مي شود.
4. دور نگه داشتن روابط جنسي والدين از ديد نوجوان: آگاهي نوجوانان از روابط جنسي والدين از عوامل مهم انحراف نوجوانان به شمار مي رود.
5. حساسيت در برابر دوستان نوجوان: تاثيرپذيري نوجوانان از دوستان و همسالان شان بيش از ديگر گروههاست، بيش از حد به دوستان شان اعتماد دارند و اين سر آغاز زنگ خطري براي کشيده شدن نوجوان به انحراف است. والدين بايد به دوستي هاي مشکوک، به ويژه با شخصي که بزرگ تر از فرزند شان است، دقت عمل به خرج داده و چنين رفاقت ها و دوستي ها را تحت کنترل قرار دهند.
6. تکريم منزلت و شخصيت دهي: نوجوان و جوان اگر احترام و محبت ببيند اعتماد مي کند و انرژي هايش را در مسير سالم و سازنده اي به کار مي اندازد. جواني که تمايلات شخصي اش سرکوب شده و در خانواده به او بي احترامي شده و اهانت ديده است، دچار احساس حقارت مي شود و ممکن است خيلي زود به ذلت ها و پستي ها تن در دهد و به آساني دامن خود را به ناپاکي و گناه آلوده سازد و در باتلاق روابط ناسالم گرفتار شود.
7. پذيرش: يکي از نيازهاي مهم نوجوان و جوان اين است که مقبول خانواده و مورد پذيرش والدين باشد و احساس کند که در خانواده اش موقعيتي مطلوب و پذيرفتني دارد. عدم پذيرش نوجوان باعث به وجود آمدن استعداد و آمادگي پرخاشگري و روابط ناسالم وي با ديگران مي شود.
8. تربيت ديني و صحيح فرزندان: والدين بايد از ابتداي تولد تا زماني که فرزندان به سنين نوجواني و جواني مي رسند در تربيت صحيح ديني فرزندان شان کوشا باشند. براي مثال نوع رفتارها و برخوردهايي که در مجامع عمومي و خصوصاً در ارتباط با جنس مخالف روي مي دهد بسيار مهم مي باشد که بايد با توجه به دستورات ديني به فرزندان آموزش هاي لازم داده شود.
همچنين بايد نوع ارتباط سالم ديني را براي فرزندان توضيح دهند و با عمل نمودن خود به آنها، اين اعمال و رفتارها را در آنها نهادينه نمايند.
علاوه بر اين والدين موظف هستند همان گونه که به خوراک و نيازهاي جسمي فرزندان رسيدگي مي نمايند، نيازهاي روحي و معنوي آنان را نيز ارضاء نمايند و هر چه بيشتر فرزندان خود را ترغيب به مسائل ديني و معنوي بنمايند، زيرا يکي از مستحکم ترين دژهايي که باعث مي شوند جوانان به راحتي ارتباط ناسالم برقرار ننمايند، داشتن اعتقاد ديني و معنوي بالا مي باشد. و هر چه اين اعتقادات بالاتر باشد اين دژ دفاعي، مستحکم تر خواهد بود.
9. زمينه سازي ازدواج: يکي از وظايف والدين، بستر سازي مناسب براي ازدواج فرزندان است. دين مبين اسلام توصيه مي کند که براي پسران خود همسر انتخاب کنيد و دختران خود را شوهر دهيد؛ پيش از آن که زمينة آلودگي آنها فراهم شود. والدين نبايد اجازه دهند، زمان چيدن ميوه هاي زندگي شان بگذرد و به فساد آلوده شوند.
10. کمک به انتخاب شغل مناسب و زمينه سازي آن: داشتن شغل آبرومندانه و با ارزش عزت نفس را زياد نموده و به ايجاد احساس ايمني و هويت با ثبات کمک مي کند. و کمک مي کند که افراد به روابط ناسالم روي نياورند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۲۹۴
چکار کنيم که دخترمان با پسران نامحرم ارتباط نداشته باشد؟
- نشان کردن
پرسش
چکار کنيم که دخترمان با پسران نامحرم ارتباط نداشته باشد؟
پاسخ
ابتدا لازم است که عوامل مؤثر در ايجاد و شکل گيري رابطه نادرست و ناسالم را ذکر کرده و سپس به وظيفه والدين در اين رابطه و جهت جلوگيري نمودن از ارتباطات ناسالم فرزندان شان خصوصاً دختران، بپردازیم.
الف) عوامل مؤثر در ايجاد روابط ناسالم
چندين عامل در ايجاد روابط ناسالم نقش دارد که مهمترين آنها عبارتند از:
1. طنازي در سخن: يعني زنان در برابر مردان آهنگ سخن گفتن را نازک و لطيف کنند، تا دل او را دچار ريبه و خيال هاي شيطاني نموده شهوتش را برانگيزانند و در نتيجه آن مردي که دل بيمار دارد به طمع بيفتد. قرآن کريم براي جلوگيري از روابط ناسالم ميان زنان و مردان مي فرمايد: «نازک و نرم با مردان سخن مگوئيد مبادا آنکه دلش بيمار است به طمع افتد بلکه درست و نيکو سخن بگوييد».[1]
2. تأخير در ازدواج: زن و مرد، مکمل نيازهاي روحي و رواني يکديگرند و هر يک بدون ديگري احساس فقر و نياز مي نمايد. تا زماني که دختر و پسر جوان اين نياز فطري را از راه ازدواج تأمين نکرده و به آرامش رواني نرسيده باشند در معرض خطر هستند. لذا رسول خدا(ص) فرمود: «آن کس که ازدواج کند نيمي از دينش را حفظ کرده است».[2]
3. بستر اجتماعي و باورها نادرست: يک عامل بسيار مهم در ايجاد چنين روابطي، وجود زمينه اجتماعي و گاه پنهان در ميان جوانان است. اگر در جامعه جوان چنين افکاري رايج شود که داشتن دوست پسر و يا دوست دختر، نشانه قدرت و جاذبه اجتماعي است، روز به روز بر ميزان اين روابط افزوده خواهد شد.
4. گم گشتگي نقش: اريکسون سن 12ـ20 سالگي را مرحله احساس هويت در مقابل سردرگمي هويت مي داند و مي گويد مشکل اين دوره خطر آشفتگي نقش به ويژه هويت جنسي و شغلي نوجوان است. در بعضي موارد جواناني که قادر به رو در رويي با سردرگمي نقش جنسي و شغلي خود نيستند، هويتي منفي را انتخاب مي کنند و به هويت ها و نقش هايي متکي مي شوند که به صورت نامطلوب ترين و خطرناک ترين اعمال به آنها عرضه شده است.[3] يکي از اين رفتارهاي جايگزين، برقراري ارتباط هاي ناسالم است.
5. ضعف خانواده در پایبندی به مسائل ديني: جوانان اولين برخوردها و معاشرت هاي ناسالم و مختلط را در خانه تجربه مي کنند. فرهنگ خانواده است که حد و مرزها را به فرزندان مي آموزد. اگر خانواده ها حدود شرعي را در روابط شان مراعات نکنند، ديگر چه انتظاري از جوانان با آن شرايط روحي و هيجاني مي توان داشت.
6. بي توجهي به نيازهاي جوانان در خانه: جوانان به محبت، برقراري صميميت، تنوع، تفريح و هر چيزي که شور و نشاط آنان را حفظ کند، نيازمند هستند. اگر والدين اين نيازها را تأمين نکنند، خود آنان دست به کار مي شوند و از آنجا که معمولا جوانان شتابزده و ناپخته عمل مي کنند، از هر طريقي براي رفع نياز خود اقدام مي کنند. والدين در برخورد با جوانان بايد طريق اعتدال را پيش بگيرند و از هرگونه افراط، تفريط، برخورد خشک، خشن و انعطاف ناپذير خودداري کنند. و در ضمن نظارت و کنترل نامحسوس بر رفت و آمد و رفتارهاي آنان، شخصيت و حريم خصوصي آنان راحفظ نمايند زيرا اگر شخصيت او از بين برود و عزت و کرامتي نداشته باشد، هيچ اميد خيري در او نيست.[4] و از سرزنش و ملامت نيز پرهيز کنند که آتش لجاجت را در آنان شعله ورتر مي کند.[5]
ب) وظايف والدين
از آنجا که عوامل مهم دخيل در ارتباطات ناسالم فرزندان بيان شد، اکنون راهکارهايي جهت پيشگيري و جلوگيري نمودن از ايجاد روابط ناسالم فرزندان شان خصوصاً با جنس مخالف به پدران و مادرانارائه میشود.:
1. تامين نيازها: فرزند انسان مملو از نياز است: 1. نياز به محبت؛ 2. نياز به بازي؛ 3. نياز به امنيت؛ 4. نياز به اعتماد به نفس؛ 5. نياز به عزت نفس؛ 6. نياز به استقلال؛ 7. نياز به پذيرش؛ 8. و... وظيفه پداران و مادران گرامي است که نسبت به اين نيازها و چگونگي ارضاء آنها آگاهي و شناخت لازم و کافي کسب نموده و در ارضاء به موقع آنها گام هاي لازم و مؤثري بر دارند. عدم ارضاي به موقع و ناکافي اين نيازها آثار زيانبار جمسي و رواني فراواني به دنبال داشته و نا خواسته جوانان را به دام اعتياد، روابط ناسالم، بزهکاري و انواع رفتارهاي انحرافي ديگر مي اندازد. به ویژه تأمین نیاز به محبت دختران از طرف پدر، در جلوگیری از گرایش آنها به برقراری ارتباط با پسران بسیار مؤثر است.
2. راهنمايي به موقع در خصوص مسايل جنسي: در آستانة بلوغ که انگيزه و ميل جنسي تا حدي در نوجوانان بيدار مي شود، آنها را از نشانه هاي بلوغ و عوارض آن آگاه کنند تا در ابتدا از نگراني و اضطراب حاصله از اين پديده جلو گيري به عمل آمده و در درجة دوّم از مراجعه به دوستان يا خواندن کتابهايي که معمولاً زيانهاي گوناگوني را به دنبال دارد، بي نياز شوند.
3. نظارت بر رفتار نوجوانان: ديدن و تماشاي پوستر، عکس، فيلم هاي محرک جنسي در خانه و اجتماع سبب تحريک جنسي و ايجاد انحراف جنسي و روابط ناسالم مي شود.
4. دور نگه داشتن روابط جنسي والدين از ديد نوجوان: آگاهي نوجوانان از روابط جنسي والدين از عوامل مهم انحراف نوجوانان به شمار مي رود.
5. حساسيت در برابر دوستان نوجوان: تاثيرپذيري نوجوانان از دوستان و همسالان شان بيش از ديگر گروههاست، بيش از حد به دوستان شان اعتماد دارند و اين سر آغاز زنگ خطري براي کشيده شدن نوجوان به انحراف است. والدين بايد به دوستي هاي مشکوک، به ويژه با شخصي که بزرگ تر از فرزند شان است، دقت عمل به خرج داده و چنين رفاقت ها و دوستي ها را تحت کنترل قرار دهند.
6. تکريم منزلت و شخصيت دهي: نوجوان و جوان اگر احترام و محبت ببيند اعتماد مي کند و انرژي هايش را در مسير سالم و سازنده اي به کار مي اندازد. جواني که تمايلات شخصي اش سرکوب شده و در خانواده به او بي احترامي شده و اهانت ديده است، دچار احساس حقارت مي شود و ممکن است خيلي زود به ذلت ها و پستي ها تن در دهد و به آساني دامن خود را به ناپاکي و گناه آلوده سازد و در باتلاق روابط ناسالم گرفتار شود.
7. پذيرش: يکي از نيازهاي مهم نوجوان و جوان اين است که مقبول خانواده و مورد پذيرش والدين باشد و احساس کند که در خانواده اش موقعيتي مطلوب و پذيرفتني دارد. عدم پذيرش نوجوان باعث به وجود آمدن استعداد و آمادگي پرخاشگري و روابط ناسالم وي با ديگران مي شود.
8. تربيت ديني و صحيح فرزندان: والدين بايد از ابتداي تولد تا زماني که فرزندان به سنين نوجواني و جواني مي رسند در تربيت صحيح ديني فرزندان شان کوشا باشند. براي مثال نوع رفتارها و برخوردهايي که در مجامع عمومي و خصوصاً در ارتباط با جنس مخالف روي مي دهد بسيار مهم مي باشد که بايد با توجه به دستورات ديني به فرزندان آموزش هاي لازم داده شود.
همچنين بايد نوع ارتباط سالم ديني را براي فرزندان توضيح دهند و با عمل نمودن خود به آنها، اين اعمال و رفتارها را در آنها نهادينه نمايند.
علاوه بر اين والدين موظف هستند همان گونه که به خوراک و نيازهاي جسمي فرزندان رسيدگي مي نمايند، نيازهاي روحي و معنوي آنان را نيز ارضاء نمايند و هر چه بيشتر فرزندان خود را ترغيب به مسائل ديني و معنوي بنمايند، زيرا يکي از مستحکم ترين دژهايي که باعث مي شوند جوانان به راحتي ارتباط ناسالم برقرار ننمايند، داشتن اعتقاد ديني و معنوي بالا مي باشد. و هر چه اين اعتقادات بالاتر باشد اين دژ دفاعي، مستحکم تر خواهد بود.
9. زمينه سازي ازدواج: يکي از وظايف والدين، بستر سازي مناسب براي ازدواج فرزندان است. دين مبين اسلام توصيه مي کند که براي پسران خود همسر انتخاب کنيد و دختران خود را شوهر دهيد؛ پيش از آن که زمينة آلودگي آنها فراهم شود. والدين نبايد اجازه دهند، زمان چيدن ميوه هاي زندگي شان بگذرد و به فساد آلوده شوند.
10. کمک به انتخاب شغل مناسب و زمينه سازي آن: داشتن شغل آبرومندانه و با ارزش عزت نفس را زياد نموده و به ايجاد احساس ايمني و هويت با ثبات کمک مي کند. و کمک مي کند که افراد به روابط ناسالم روي نياورند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۲۹۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.