مادري دارم كه بر اثر تصادف پدرم كه منجر به مرحوم شدن پدرم شد...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

مادري دارم كه بر اثر تصادف پدرم كه منجر به مرحوم شدن پدرم شد و بعد از اين حادثه تا به حال داراي ناراحتي‎هاي روحي و عصبي مي‎باشد طوري كه يكي از ما برادران يا خواهران از منزل بيرون مي‎رويم بسيار نگران و ناراحت مي‎باشد لطفاً در اين زمينه راهنمايي لازم را مبذول فرماييد؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

مادر شما با مرحوم شدن پدرتان , حادثه‎اي دردناك و سخت را تجربه كرده و تحمّل آن برايش بسيار مشكل است. اين تجربة تلخ باعث شده كه از مرگ دوستان بترسد و احتمال دهد كه اگر كسي جايي رفت ممكن است در اثر تصادف يا حادثه ديگر آسيبي ببيند. در اين مورد بهترين راه اين است كه تصور و برداشت وي را در مورد فلسفة زندگي و مرگ اصلاح نماييد.[1] راهكارهاي زير مي‎تواند بسيار مفيد باشد.
1. ايجاد بينش درست و صحيح نسبت به مرگ
به ايشان بگوييد كه مرگ يك پديدة حتمي است، همه انسان‎ها روزي خواهند مرد، امّا اينكه هر كس چه زماني مي‎ميرد و چه عاملي باعث مرگ وي مي‎شود، براي هيچ كسي جز خداوند معلوم نيست زيرا خداوند در قرآن مي‎فرمايد:«كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ»[2] همه مي‎ميرند. و يا در جاي ديگر مي‎فرمايد: «أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ»[3] هر كجا باشيد مرگ به سراغ شما مي‎آيد هر چند در برج‎هاي آهنين.
بنابراين از مرگ , گريزي نيست، چه اينكه انسان بيرون از منزل و مشغول كار و فعاليت باشد يا هميشه در منزل باقي بماند وقتي زمان مرگ وي فرا رسد، با كوچكترين بهانه مي‎ميرد. و البته بيشتر روي اين نكته تأكيد كنيد كه تا زمان مرگ انسان فرا نرسيده , خداوند انسان را در سخت‎ترين شرايط نگه مي‎دارد، چنانچه مي‎بينيم بسياري افراد در موقعيت‎هايي قرار گرفته‎اند كه از نظر ما و با محاسبات ظاهري ما، مرگ آنها حتمي به نظر مي‎رسد امّا چون زمان مرگ آنها فرا نرسيده يا بخاطر ارتباط معنوي كه با خدا دارند كاري انجام داده‎اند كه از آن موقعيت‎هاي سخت، جان سالم به در برده‎اند لذا افرادي كه مانند شما(مادر) از نظر تديُّن و باورهاي مذهبي قوي مي‎باشد، هيچگاه از مرگ نمي‎ترسد.[4] اگر خيلي از مرگ به اين صورت بترسيم كم‎كم عقايد مذهبي ما زير سؤال خواهد رفت. با توضيح اين مطالب , مادر شما نسبت به پديدة مرگ نگرش و تصور بهتري پيدا مي‎كند و مي‎داند كه ترسيدن بيش از حدّ كار درستي نيست. (البته اين امر بهتر است زير نظر كارشناس معارف ديني آموزش داده شود)
2. توضيح درست و معقول در مورد حادثه اي كه اتفاق افتاده
در مورد حادثه تصادف كه باعث مرگ پدرتان شد، يك بار خوب توضيح بدهيد و بگوييد كه وضعيت از چه قرار بوده و نيز به اين نكته اشاره كنيد كه هميشه چنين وضعيتي پيش نمي‎آيد.
3. توجه به سلامت ايشان
به مادرتان بگوييد كه نگران حال ايشان هستيد، اگر بيش از اندازه حساس باشد ممكن است سلامتي وي به خطر افتد و نيز توضيح دهيد كه اگر مي‎خواهيد روح پدر ما از شما راضي باشد سعي كنيد مواظب سلامتي خودتان باشيد.
4. رعايت ادب و احترام نسبت به مادر
از مادرتان به گونه‎اي مواظبت كنيد و با وي به گونه‎اي رفتار نماييد كه كمتر به ياد پدر مرحوم‎تان بيفتد. سعي كنيد تا جايي كه امكان دارد ايشان را تنها نگذاريد زيرا اگر تنها بماند ممكن است خاطرات گذشته به يادش بيايد و ذهن‎اش به آن مسايل مشغول شود و از سوي ديگر تنها ماندن ممكن است اين فكر را در وي ايجاد كند كه بعد از مرگ همسر، قدر و منزلت‎اش در خانواده كم شده و كسي به فكر وي نيست. لذا از ايشان مواظبت كنيد تا فكر نكند كه ديگر كسي به ياد او نيست.
5. وقتي بيرون از منزل هستيد به مادرتان اطلاع دهيد
هر يك از شما كه از منزل بيرون مي‎رويد بعد از مدتي با وي تماس بگيريد، تا مادر شما مطمئن شود كه شما در سلامت هستيد و مي‎توانيد ابتدا با فاصله‎هاي كم مثلاً دو ساعت يكبار تماس بگيريد، امّا بعد از مدتي كه فهميديد مادرتان حساسيت و نگراني‎اش كمتر شده و از بيرون رفتن شما مثل گذشته نگران نيست اگر با فاصله‎هاي بيشتر هم تماس بگيريد، مشكلي نيست.
6. توجه داشته باشيد كه اين حالات تا حدودي طبيعي است
در نامه خود اشاره كرده بوديد كه بعد از فوت پدر، مادر شما دچار ناراحتي‎هاي روحي و عصبي مي‎باشد، امّا توضيح نداده بوديد كه از حادثه فوت پدرتان چند روز يا چند هفته گذشته است. توجه داشته باشيد كه در اين گونه موارد , افسردگي و ناراحتي‎هاي روحي تا حدودي امري طبيعي مي‎باشد. مادر شما در واقع بهترين كس خود را كه يك عمر با وي زندگي كرده و خاطرات و سرگذشت‎هاي فراموش نشدني با هم دارند، از دست داده است، شايد شما هم از اين حادثه متأثر شده باشيد امّا وضعيت شما با مادرتان بسيار فرق مي‎كند، شما هرگز نمي‎توانيد احساس ايشان را درك كنيد.[5] بنابراين اگر به تازگي, پدرتان مرحوم شده است، ناراحتي روحي و عصبي مادر شما يك امر طبيعي است.[6] منتهي سعي كنيد به گونه‎اي با وي رفتار كنيد و شرايط را فراهم سازيد كه كم‎كم اين حالات از بين برود. البته اگر اين حالات ادامه پيدا كند خطرناك است و جاي نگراني دارد. نحوة برخورد شما با مادر، مواظبت كردن و احترام نسبت به ايشان قطعاً در كاهش ناراحتي‎هاي وي مؤثر است. بنابراين در برخورد با ايشان كمال ادب و احتياط را رعايت كنيد زيرا گذشته ازتمام اين مسايل، احترام به مادر و مواظبت از ايشان بر شما واجب و لازم است.
خداوند در اين باره مي‎فرمايد: «وَ قَضي رَبُّكَ أنْ لما تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً»[7] و خداي تو حكم فرموده كه جز او هيچ كس را نپرستيد و به پدر و مادر احسان و نيكي كنيد.
7. به متخصص مراجعه كنيد
اگر اين راهكارها مفيد واقع نشد و مشاهده كرديد كه هر روز حال ايشان بدتر مي‎شود، در آن صورت به روان‎شناس يا روان پزشك مراجعه نماييد.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. زهرة خسروي، روان درماني داغديدگي، انتشارات نقش هستي، چاپ اوّل، 1374.
2. لارنس شولمن، مهارت‎هاي كمك كردن به افراد، خانواده و گروه‎ها، ترجمه: ميربهاء و بخشي نياه، دانشگاه علامه طباطبايي، چاپ اوّل، 1378، بخش سوّم.
3. شهيد ثاني، اسلام رد كار داغديدگان، ترجمه سيد محمد باقر حجتي، نشر جوانه رشد.

پي نوشت ها:
[1] .رك: ديواني، امير، حيات جاودانه، معارف، چاپ اوّل، 1376، بخش دوّم.
[2] . آل عمران/185.
[3] . نساء/78.
[4] . برقعي، علي اكبر، چرا از مرگ بترسيم؟، نوين، بي‎تا.
[5] .ر.ج. خسروي، زهره، روان درماني داغديدگي، نقش هستي، چاپ اوّل، 1374، فصل 2.
[6] . س .دادستان، پريرخ، روان‎شناسي مرضي، انتشارات سمت، چاپ دوّم، 1376، ج1، فصل 12.
[7] . اسراء/23.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
16 آذر 93
بازدید
۱٬۰۴۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.