مادري دارم كه بر اثر تصادف پدرم كه منجر به مرحوم شدن پدرم شد...

پرسش
پاسخ
مادر شما با مرحوم شدن پدرتان , حادثهاي دردناك و سخت را تجربه كرده و تحمّل آن برايش بسيار مشكل است. اين تجربة تلخ باعث شده كه از مرگ دوستان بترسد و احتمال دهد كه اگر كسي جايي رفت ممكن است در اثر تصادف يا حادثه ديگر آسيبي ببيند. در اين مورد بهترين راه اين است كه تصور و برداشت وي را در مورد فلسفة زندگي و مرگ اصلاح نماييد.[1] راهكارهاي زير ميتواند بسيار مفيد باشد.
1. ايجاد بينش درست و صحيح نسبت به مرگ
به ايشان بگوييد كه مرگ يك پديدة حتمي است، همه انسانها روزي خواهند مرد، امّا اينكه هر كس چه زماني ميميرد و چه عاملي باعث مرگ وي ميشود، براي هيچ كسي جز خداوند معلوم نيست زيرا خداوند در قرآن ميفرمايد:«كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ»[2] همه ميميرند. و يا در جاي ديگر ميفرمايد: «أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ»[3] هر كجا باشيد مرگ به سراغ شما ميآيد هر چند در برجهاي آهنين.
بنابراين از مرگ , گريزي نيست، چه اينكه انسان بيرون از منزل و مشغول كار و فعاليت باشد يا هميشه در منزل باقي بماند وقتي زمان مرگ وي فرا رسد، با كوچكترين بهانه ميميرد. و البته بيشتر روي اين نكته تأكيد كنيد كه تا زمان مرگ انسان فرا نرسيده , خداوند انسان را در سختترين شرايط نگه ميدارد، چنانچه ميبينيم بسياري افراد در موقعيتهايي قرار گرفتهاند كه از نظر ما و با محاسبات ظاهري ما، مرگ آنها حتمي به نظر ميرسد امّا چون زمان مرگ آنها فرا نرسيده يا بخاطر ارتباط معنوي كه با خدا دارند كاري انجام دادهاند كه از آن موقعيتهاي سخت، جان سالم به در بردهاند لذا افرادي كه مانند شما(مادر) از نظر تديُّن و باورهاي مذهبي قوي ميباشد، هيچگاه از مرگ نميترسد.[4] اگر خيلي از مرگ به اين صورت بترسيم كمكم عقايد مذهبي ما زير سؤال خواهد رفت. با توضيح اين مطالب , مادر شما نسبت به پديدة مرگ نگرش و تصور بهتري پيدا ميكند و ميداند كه ترسيدن بيش از حدّ كار درستي نيست. (البته اين امر بهتر است زير نظر كارشناس معارف ديني آموزش داده شود)
2. توضيح درست و معقول در مورد حادثه اي كه اتفاق افتاده
در مورد حادثه تصادف كه باعث مرگ پدرتان شد، يك بار خوب توضيح بدهيد و بگوييد كه وضعيت از چه قرار بوده و نيز به اين نكته اشاره كنيد كه هميشه چنين وضعيتي پيش نميآيد.
3. توجه به سلامت ايشان
به مادرتان بگوييد كه نگران حال ايشان هستيد، اگر بيش از اندازه حساس باشد ممكن است سلامتي وي به خطر افتد و نيز توضيح دهيد كه اگر ميخواهيد روح پدر ما از شما راضي باشد سعي كنيد مواظب سلامتي خودتان باشيد.
4. رعايت ادب و احترام نسبت به مادر
از مادرتان به گونهاي مواظبت كنيد و با وي به گونهاي رفتار نماييد كه كمتر به ياد پدر مرحومتان بيفتد. سعي كنيد تا جايي كه امكان دارد ايشان را تنها نگذاريد زيرا اگر تنها بماند ممكن است خاطرات گذشته به يادش بيايد و ذهناش به آن مسايل مشغول شود و از سوي ديگر تنها ماندن ممكن است اين فكر را در وي ايجاد كند كه بعد از مرگ همسر، قدر و منزلتاش در خانواده كم شده و كسي به فكر وي نيست. لذا از ايشان مواظبت كنيد تا فكر نكند كه ديگر كسي به ياد او نيست.
5. وقتي بيرون از منزل هستيد به مادرتان اطلاع دهيد
هر يك از شما كه از منزل بيرون ميرويد بعد از مدتي با وي تماس بگيريد، تا مادر شما مطمئن شود كه شما در سلامت هستيد و ميتوانيد ابتدا با فاصلههاي كم مثلاً دو ساعت يكبار تماس بگيريد، امّا بعد از مدتي كه فهميديد مادرتان حساسيت و نگرانياش كمتر شده و از بيرون رفتن شما مثل گذشته نگران نيست اگر با فاصلههاي بيشتر هم تماس بگيريد، مشكلي نيست.
6. توجه داشته باشيد كه اين حالات تا حدودي طبيعي است
در نامه خود اشاره كرده بوديد كه بعد از فوت پدر، مادر شما دچار ناراحتيهاي روحي و عصبي ميباشد، امّا توضيح نداده بوديد كه از حادثه فوت پدرتان چند روز يا چند هفته گذشته است. توجه داشته باشيد كه در اين گونه موارد , افسردگي و ناراحتيهاي روحي تا حدودي امري طبيعي ميباشد. مادر شما در واقع بهترين كس خود را كه يك عمر با وي زندگي كرده و خاطرات و سرگذشتهاي فراموش نشدني با هم دارند، از دست داده است، شايد شما هم از اين حادثه متأثر شده باشيد امّا وضعيت شما با مادرتان بسيار فرق ميكند، شما هرگز نميتوانيد احساس ايشان را درك كنيد.[5] بنابراين اگر به تازگي, پدرتان مرحوم شده است، ناراحتي روحي و عصبي مادر شما يك امر طبيعي است.[6] منتهي سعي كنيد به گونهاي با وي رفتار كنيد و شرايط را فراهم سازيد كه كمكم اين حالات از بين برود. البته اگر اين حالات ادامه پيدا كند خطرناك است و جاي نگراني دارد. نحوة برخورد شما با مادر، مواظبت كردن و احترام نسبت به ايشان قطعاً در كاهش ناراحتيهاي وي مؤثر است. بنابراين در برخورد با ايشان كمال ادب و احتياط را رعايت كنيد زيرا گذشته ازتمام اين مسايل، احترام به مادر و مواظبت از ايشان بر شما واجب و لازم است.
خداوند در اين باره ميفرمايد: «وَ قَضي رَبُّكَ أنْ لما تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً»[7] و خداي تو حكم فرموده كه جز او هيچ كس را نپرستيد و به پدر و مادر احسان و نيكي كنيد.
7. به متخصص مراجعه كنيد
اگر اين راهكارها مفيد واقع نشد و مشاهده كرديد كه هر روز حال ايشان بدتر ميشود، در آن صورت به روانشناس يا روان پزشك مراجعه نماييد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. زهرة خسروي، روان درماني داغديدگي، انتشارات نقش هستي، چاپ اوّل، 1374.
2. لارنس شولمن، مهارتهاي كمك كردن به افراد، خانواده و گروهها، ترجمه: ميربهاء و بخشي نياه، دانشگاه علامه طباطبايي، چاپ اوّل، 1378، بخش سوّم.
3. شهيد ثاني، اسلام رد كار داغديدگان، ترجمه سيد محمد باقر حجتي، نشر جوانه رشد.
پي نوشت ها:
[1] .رك: ديواني، امير، حيات جاودانه، معارف، چاپ اوّل، 1376، بخش دوّم.
[2] . آل عمران/185.
[3] . نساء/78.
[4] . برقعي، علي اكبر، چرا از مرگ بترسيم؟، نوين، بيتا.
[5] .ر.ج. خسروي، زهره، روان درماني داغديدگي، نقش هستي، چاپ اوّل، 1374، فصل 2.
[6] . س .دادستان، پريرخ، روانشناسي مرضي، انتشارات سمت، چاپ دوّم، 1376، ج1، فصل 12.
[7] . اسراء/23.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 آذر 93
- بازدید
- ۱٬۰۴۳
مادري دارم كه بر اثر تصادف پدرم كه منجر به مرحوم شدن پدرم شد...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
مادر شما با مرحوم شدن پدرتان , حادثهاي دردناك و سخت را تجربه كرده و تحمّل آن برايش بسيار مشكل است. اين تجربة تلخ باعث شده كه از مرگ دوستان بترسد و احتمال دهد كه اگر كسي جايي رفت ممكن است در اثر تصادف يا حادثه ديگر آسيبي ببيند. در اين مورد بهترين راه اين است كه تصور و برداشت وي را در مورد فلسفة زندگي و مرگ اصلاح نماييد.[1] راهكارهاي زير ميتواند بسيار مفيد باشد.
1. ايجاد بينش درست و صحيح نسبت به مرگ
به ايشان بگوييد كه مرگ يك پديدة حتمي است، همه انسانها روزي خواهند مرد، امّا اينكه هر كس چه زماني ميميرد و چه عاملي باعث مرگ وي ميشود، براي هيچ كسي جز خداوند معلوم نيست زيرا خداوند در قرآن ميفرمايد:«كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ»[2] همه ميميرند. و يا در جاي ديگر ميفرمايد: «أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ»[3] هر كجا باشيد مرگ به سراغ شما ميآيد هر چند در برجهاي آهنين.
بنابراين از مرگ , گريزي نيست، چه اينكه انسان بيرون از منزل و مشغول كار و فعاليت باشد يا هميشه در منزل باقي بماند وقتي زمان مرگ وي فرا رسد، با كوچكترين بهانه ميميرد. و البته بيشتر روي اين نكته تأكيد كنيد كه تا زمان مرگ انسان فرا نرسيده , خداوند انسان را در سختترين شرايط نگه ميدارد، چنانچه ميبينيم بسياري افراد در موقعيتهايي قرار گرفتهاند كه از نظر ما و با محاسبات ظاهري ما، مرگ آنها حتمي به نظر ميرسد امّا چون زمان مرگ آنها فرا نرسيده يا بخاطر ارتباط معنوي كه با خدا دارند كاري انجام دادهاند كه از آن موقعيتهاي سخت، جان سالم به در بردهاند لذا افرادي كه مانند شما(مادر) از نظر تديُّن و باورهاي مذهبي قوي ميباشد، هيچگاه از مرگ نميترسد.[4] اگر خيلي از مرگ به اين صورت بترسيم كمكم عقايد مذهبي ما زير سؤال خواهد رفت. با توضيح اين مطالب , مادر شما نسبت به پديدة مرگ نگرش و تصور بهتري پيدا ميكند و ميداند كه ترسيدن بيش از حدّ كار درستي نيست. (البته اين امر بهتر است زير نظر كارشناس معارف ديني آموزش داده شود)
2. توضيح درست و معقول در مورد حادثه اي كه اتفاق افتاده
در مورد حادثه تصادف كه باعث مرگ پدرتان شد، يك بار خوب توضيح بدهيد و بگوييد كه وضعيت از چه قرار بوده و نيز به اين نكته اشاره كنيد كه هميشه چنين وضعيتي پيش نميآيد.
3. توجه به سلامت ايشان
به مادرتان بگوييد كه نگران حال ايشان هستيد، اگر بيش از اندازه حساس باشد ممكن است سلامتي وي به خطر افتد و نيز توضيح دهيد كه اگر ميخواهيد روح پدر ما از شما راضي باشد سعي كنيد مواظب سلامتي خودتان باشيد.
4. رعايت ادب و احترام نسبت به مادر
از مادرتان به گونهاي مواظبت كنيد و با وي به گونهاي رفتار نماييد كه كمتر به ياد پدر مرحومتان بيفتد. سعي كنيد تا جايي كه امكان دارد ايشان را تنها نگذاريد زيرا اگر تنها بماند ممكن است خاطرات گذشته به يادش بيايد و ذهناش به آن مسايل مشغول شود و از سوي ديگر تنها ماندن ممكن است اين فكر را در وي ايجاد كند كه بعد از مرگ همسر، قدر و منزلتاش در خانواده كم شده و كسي به فكر وي نيست. لذا از ايشان مواظبت كنيد تا فكر نكند كه ديگر كسي به ياد او نيست.
5. وقتي بيرون از منزل هستيد به مادرتان اطلاع دهيد
هر يك از شما كه از منزل بيرون ميرويد بعد از مدتي با وي تماس بگيريد، تا مادر شما مطمئن شود كه شما در سلامت هستيد و ميتوانيد ابتدا با فاصلههاي كم مثلاً دو ساعت يكبار تماس بگيريد، امّا بعد از مدتي كه فهميديد مادرتان حساسيت و نگرانياش كمتر شده و از بيرون رفتن شما مثل گذشته نگران نيست اگر با فاصلههاي بيشتر هم تماس بگيريد، مشكلي نيست.
6. توجه داشته باشيد كه اين حالات تا حدودي طبيعي است
در نامه خود اشاره كرده بوديد كه بعد از فوت پدر، مادر شما دچار ناراحتيهاي روحي و عصبي ميباشد، امّا توضيح نداده بوديد كه از حادثه فوت پدرتان چند روز يا چند هفته گذشته است. توجه داشته باشيد كه در اين گونه موارد , افسردگي و ناراحتيهاي روحي تا حدودي امري طبيعي ميباشد. مادر شما در واقع بهترين كس خود را كه يك عمر با وي زندگي كرده و خاطرات و سرگذشتهاي فراموش نشدني با هم دارند، از دست داده است، شايد شما هم از اين حادثه متأثر شده باشيد امّا وضعيت شما با مادرتان بسيار فرق ميكند، شما هرگز نميتوانيد احساس ايشان را درك كنيد.[5] بنابراين اگر به تازگي, پدرتان مرحوم شده است، ناراحتي روحي و عصبي مادر شما يك امر طبيعي است.[6] منتهي سعي كنيد به گونهاي با وي رفتار كنيد و شرايط را فراهم سازيد كه كمكم اين حالات از بين برود. البته اگر اين حالات ادامه پيدا كند خطرناك است و جاي نگراني دارد. نحوة برخورد شما با مادر، مواظبت كردن و احترام نسبت به ايشان قطعاً در كاهش ناراحتيهاي وي مؤثر است. بنابراين در برخورد با ايشان كمال ادب و احتياط را رعايت كنيد زيرا گذشته ازتمام اين مسايل، احترام به مادر و مواظبت از ايشان بر شما واجب و لازم است.
خداوند در اين باره ميفرمايد: «وَ قَضي رَبُّكَ أنْ لما تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً»[7] و خداي تو حكم فرموده كه جز او هيچ كس را نپرستيد و به پدر و مادر احسان و نيكي كنيد.
7. به متخصص مراجعه كنيد
اگر اين راهكارها مفيد واقع نشد و مشاهده كرديد كه هر روز حال ايشان بدتر ميشود، در آن صورت به روانشناس يا روان پزشك مراجعه نماييد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. زهرة خسروي، روان درماني داغديدگي، انتشارات نقش هستي، چاپ اوّل، 1374.
2. لارنس شولمن، مهارتهاي كمك كردن به افراد، خانواده و گروهها، ترجمه: ميربهاء و بخشي نياه، دانشگاه علامه طباطبايي، چاپ اوّل، 1378، بخش سوّم.
3. شهيد ثاني، اسلام رد كار داغديدگان، ترجمه سيد محمد باقر حجتي، نشر جوانه رشد.
پي نوشت ها:
[1] .رك: ديواني، امير، حيات جاودانه، معارف، چاپ اوّل، 1376، بخش دوّم.
[2] . آل عمران/185.
[3] . نساء/78.
[4] . برقعي، علي اكبر، چرا از مرگ بترسيم؟، نوين، بيتا.
[5] .ر.ج. خسروي، زهره، روان درماني داغديدگي، نقش هستي، چاپ اوّل، 1374، فصل 2.
[6] . س .دادستان، پريرخ، روانشناسي مرضي، انتشارات سمت، چاپ دوّم، 1376، ج1، فصل 12.
[7] . اسراء/23.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 آذر 93
- بازدید
- ۱٬۰۴۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.