پدرم در رفتار و معاشرت اجتماعي به شوخ طبعي و محبت و همراهي با مردم معتقد است و به آن عمل مي كند. او اعتقاد دارد در همه زمينه هاي زندگي اجتماعي بايد تسليم ديگران باشيم. رفتار او بارها موجب تحقير و ناراحتي من شده است. متاسفانه پدرم هيچ وقت در خانه و با خانواده خود رفتار خوبي نداشته است و اين موجب ايجاد تعارض شخصيتي در من شده است. مردم نيز به دلايل مختلفي به او احترام مي گذارند، اما من با اين گونه رفتار در خانه و جامعه مخالف هستم و مي خواهم بر طبق سليقه و اعتقاد خودم با ديگران در مسير درست ارتباط داشته باشم. با پدرم نيز بارها صحبت كردم اما فايده اي نداشت. او مي گويد من به او بي احترامي مي كنم و آبروي او را مي برم. آيا به عنوان يك انسان حق تعيين مسير زندگي خود را ندارم؟ آيا رفتار من و مخالفتم با پدرم گناه است؟
پدرم در رفتار و معاشرت اجتماعي به شوخ طبعي و محبت و همراهي با مردم معتقد است و به آن عمل مي كند. او اعتقاد ...
پرسش
پاسخ
صفات و نکاتي که درباره پدرتان گفته ايد، اگر در حد متعارف باشد، پسنديده و خوب و مورد سفارش دين است. البته دين هم سفارش نمي کند که ما هميشه تسليم و همرنگ ديگران باشيم، امّا در بسياري از موارد توصيه مي کند که صبر داشته باشيم، مدارا کنيم و اهل گذشت باشيم. حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايند «طوري زندگي کنيد که وقتي مردم شما را نمي بينند، دلشان براي شما تنگ شود و وقتي از دنيا رفتيد براي شما گريه کنند.» با اين مقدمه به برخي از نکات مهم مي پردازيم:
1. احقاق حق: در برخورد با مردم در جاهايي که حق زيادي از ما ضايع نمي شود و افراد بد عادت نمي شوند، بايد گذشت کنيم؛ اما اگر کسي قصد ظلم، حق کشي و غصب را داشته باشد، بايد با احترام از طريق واسطه هاي معتبر و از شيوه هاي قانوني براي گرفتن حق خود اقدام کنيم.
2. گذشت: بله چشم پوشي از خطاهاي ديگران و مدارا با آنها در بسياري موارد براي انسان تلخ است، امّا چشيدن اين تلخي هاي کم، اجر شيرين خداوند، افزايش ظرفيت و توفيق ما، احترام در اجتماع و به خودآمدن فرد مقابل را در پي دارد. اين شيوه، تأسي و الگوگيري از امامان ـ عليهم السلام ـ و بزرگان دين است و سنّت پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ است.
3. رفتار بد پدر در خانه: تا جايي امکان دارد مشکلات پدرتان را به شيوه هاي غير مستقيم به ايشان تذکر بدهيد. گاهي مي توان از مادر و نوشتن نامه، دادن کتاب اخلاقي در روزهاي اعياد و مثلا روز پدر،[1] کمک گرفت، هيچ گاه تذکرهاي متعدد و پي در پي به ايشان ندهيد تلاش کنيد «انتقاد ساندويچي» داشته باشيد؛ يعني اولا زماني انتقاد کنيد که ايشان آرامش داشته باشد.
ثانيا در بين انتقاد به ويژه اول و آخر آن از صفات خويش تحسين کنيد. گاهي بايد با عادات بد بزرگان خانواده که قابل تغيير نيست، سازش کرد. همان گونه که فردي که طاس است بايد با کچلي خود کنار بيايد و نمي تواند سرش را کنار بگذارد.
4. ساختار شخصيت و شخصيت ما با عوامل متعددي چون، ژنتيک، محيط خانواده، تربيت خانوادگي، محيط زندگي، مدرسه، محيط کار، تجربه و عبرت گيري، دوستان، کار مطالعه، تفکر و اراده ساخته مي شود و از بين آنها اختيار و اراده ما نقش مهم و کليدي دارد. پدر شما هر شخصيتي داشته باشد، اما شخصيت شما بسته نيست و شما مي توانيد با برنامه، شخصيت خود را تغيير دهيد. معاويه پسر يزيد بن معاويه با اين که بدترين پدران را داشته، ولي او نسبت به او اعلام انزجار کرد و مسيرش را از او جدا دانست. بحمد الله پدر شما فردي سالم و اجتماعي است؛ هر چند ممکن است مثل هر انسان ديگري، غير معصوم، ضعف هاي اخلاقي و شخصيتي هم داشته باشد.
اگر ما انسان ها را بدون ضعف هاي خودمان در نظر بگيريم بي ترديد اشکالات زيادي از ديگران خواهيم گرفت و البته به همين دليل محبوبيت اجتماعي خود را نيز از دست مي دهيم.
5. جواني و بي تجربگي: آنچه پير در خشت خام مي بيند، جوان در آينه مي بيند. گاهي ممکن است ما به دليل خام بودن احساس کنيم بهتر از والدين خود مديريت و يا رفتار مي کنيم. بي ترديد چون والدين مسئوليت بيشتري دارند و در وسط ميدان هستند، بيشتر مي توان از کار آنها اشکال گرفت، ولي ما مسئوليت چنداني نداريم تا وسط ميدان نيامده ايم، ظاهراً مشکلي نداريم؛ چون املاء نانوشته غلط ندارد.
حال با اين مقدمه اگر مشکلاتي را که به او نسبت مي دهيد، افراد قابل اعتماد شما نيز آن را تأييد مي کنند، شما لازم نيست همان مسير را برويد و البته لازم نيست براي مسير جديدتان با پدرتان مشاجره کنيد. با شيوه صحيح و درست با او گفتگو کنيد. از شيوه درست انتقاد، کمک بگيريد و براي اصلاح ايشان حتما از اصل تدريج، استمداد بگيريد؛ چون رفتار ايشان پس از سال هاي متمادي شکل گرفته است و به آن شيوه ها عادت کرده است.
6. احترام به والدين: احترام به والدين و اطاعت از اوامر آنها به غير از گناه لازم است و خداوند در قرآن پس از مسأله توحيد، احسان (کلامي و غير کلامي) به پدر و مادر را مطرح کرده است.[2] بنابراين در همه حال احترام پدر مؤمن لازم است و در برخي موارد رعايت دستور پدر واجب مي شود. و بايد رضايت او را فراهم کرد تا موجبات نزول برکات خدا و رضايت او فراهم شود و از عاق والدين در امان باشيم. قرآن شريف در کل به ما توصيه کرده که با تندي با آنها رفتار نکنيم[3] و به والدين خود احسان کنيم و اگر پير و سالخورده باشند، احترام و احسان به آنها تأکيد زيادتري شده است.
بنابراين در همه حال احترام پدرتان را داشته باشيد و براي رفتار کردن به شيوه صحيح با ايشان مشاجره نکنيد و شرايط سني ايشان را در انتقاد و تذکر در نظر بگيريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 8 امرداد 01
- بازدید
- ۵۰
پدرم در رفتار و معاشرت اجتماعي به شوخ طبعي و محبت و همراهي با مردم معتقد است و به آن عمل مي كند. او اعتقاد ...
- نشان کردن
پرسش
پدرم در رفتار و معاشرت اجتماعي به شوخ طبعي و محبت و همراهي با مردم معتقد است و به آن عمل مي كند. او اعتقاد دارد در همه زمينه هاي زندگي اجتماعي بايد تسليم ديگران باشيم. رفتار او بارها موجب تحقير و ناراحتي من شده است. متاسفانه پدرم هيچ وقت در خانه و با خانواده خود رفتار خوبي نداشته است و اين موجب ايجاد تعارض شخصيتي در من شده است. مردم نيز به دلايل مختلفي به او احترام مي گذارند، اما من با اين گونه رفتار در خانه و جامعه مخالف هستم و مي خواهم بر طبق سليقه و اعتقاد خودم با ديگران در مسير درست ارتباط داشته باشم. با پدرم نيز بارها صحبت كردم اما فايده اي نداشت. او مي گويد من به او بي احترامي مي كنم و آبروي او را مي برم. آيا به عنوان يك انسان حق تعيين مسير زندگي خود را ندارم؟ آيا رفتار من و مخالفتم با پدرم گناه است؟
پاسخ
صفات و نکاتي که درباره پدرتان گفته ايد، اگر در حد متعارف باشد، پسنديده و خوب و مورد سفارش دين است. البته دين هم سفارش نمي کند که ما هميشه تسليم و همرنگ ديگران باشيم، امّا در بسياري از موارد توصيه مي کند که صبر داشته باشيم، مدارا کنيم و اهل گذشت باشيم. حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايند «طوري زندگي کنيد که وقتي مردم شما را نمي بينند، دلشان براي شما تنگ شود و وقتي از دنيا رفتيد براي شما گريه کنند.» با اين مقدمه به برخي از نکات مهم مي پردازيم:
1. احقاق حق: در برخورد با مردم در جاهايي که حق زيادي از ما ضايع نمي شود و افراد بد عادت نمي شوند، بايد گذشت کنيم؛ اما اگر کسي قصد ظلم، حق کشي و غصب را داشته باشد، بايد با احترام از طريق واسطه هاي معتبر و از شيوه هاي قانوني براي گرفتن حق خود اقدام کنيم.
2. گذشت: بله چشم پوشي از خطاهاي ديگران و مدارا با آنها در بسياري موارد براي انسان تلخ است، امّا چشيدن اين تلخي هاي کم، اجر شيرين خداوند، افزايش ظرفيت و توفيق ما، احترام در اجتماع و به خودآمدن فرد مقابل را در پي دارد. اين شيوه، تأسي و الگوگيري از امامان ـ عليهم السلام ـ و بزرگان دين است و سنّت پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ است.
3. رفتار بد پدر در خانه: تا جايي امکان دارد مشکلات پدرتان را به شيوه هاي غير مستقيم به ايشان تذکر بدهيد. گاهي مي توان از مادر و نوشتن نامه، دادن کتاب اخلاقي در روزهاي اعياد و مثلا روز پدر،[1] کمک گرفت، هيچ گاه تذکرهاي متعدد و پي در پي به ايشان ندهيد تلاش کنيد «انتقاد ساندويچي» داشته باشيد؛ يعني اولا زماني انتقاد کنيد که ايشان آرامش داشته باشد.
ثانيا در بين انتقاد به ويژه اول و آخر آن از صفات خويش تحسين کنيد. گاهي بايد با عادات بد بزرگان خانواده که قابل تغيير نيست، سازش کرد. همان گونه که فردي که طاس است بايد با کچلي خود کنار بيايد و نمي تواند سرش را کنار بگذارد.
4. ساختار شخصيت و شخصيت ما با عوامل متعددي چون، ژنتيک، محيط خانواده، تربيت خانوادگي، محيط زندگي، مدرسه، محيط کار، تجربه و عبرت گيري، دوستان، کار مطالعه، تفکر و اراده ساخته مي شود و از بين آنها اختيار و اراده ما نقش مهم و کليدي دارد. پدر شما هر شخصيتي داشته باشد، اما شخصيت شما بسته نيست و شما مي توانيد با برنامه، شخصيت خود را تغيير دهيد. معاويه پسر يزيد بن معاويه با اين که بدترين پدران را داشته، ولي او نسبت به او اعلام انزجار کرد و مسيرش را از او جدا دانست. بحمد الله پدر شما فردي سالم و اجتماعي است؛ هر چند ممکن است مثل هر انسان ديگري، غير معصوم، ضعف هاي اخلاقي و شخصيتي هم داشته باشد.
اگر ما انسان ها را بدون ضعف هاي خودمان در نظر بگيريم بي ترديد اشکالات زيادي از ديگران خواهيم گرفت و البته به همين دليل محبوبيت اجتماعي خود را نيز از دست مي دهيم.
5. جواني و بي تجربگي: آنچه پير در خشت خام مي بيند، جوان در آينه مي بيند. گاهي ممکن است ما به دليل خام بودن احساس کنيم بهتر از والدين خود مديريت و يا رفتار مي کنيم. بي ترديد چون والدين مسئوليت بيشتري دارند و در وسط ميدان هستند، بيشتر مي توان از کار آنها اشکال گرفت، ولي ما مسئوليت چنداني نداريم تا وسط ميدان نيامده ايم، ظاهراً مشکلي نداريم؛ چون املاء نانوشته غلط ندارد.
حال با اين مقدمه اگر مشکلاتي را که به او نسبت مي دهيد، افراد قابل اعتماد شما نيز آن را تأييد مي کنند، شما لازم نيست همان مسير را برويد و البته لازم نيست براي مسير جديدتان با پدرتان مشاجره کنيد. با شيوه صحيح و درست با او گفتگو کنيد. از شيوه درست انتقاد، کمک بگيريد و براي اصلاح ايشان حتما از اصل تدريج، استمداد بگيريد؛ چون رفتار ايشان پس از سال هاي متمادي شکل گرفته است و به آن شيوه ها عادت کرده است.
6. احترام به والدين: احترام به والدين و اطاعت از اوامر آنها به غير از گناه لازم است و خداوند در قرآن پس از مسأله توحيد، احسان (کلامي و غير کلامي) به پدر و مادر را مطرح کرده است.[2] بنابراين در همه حال احترام پدر مؤمن لازم است و در برخي موارد رعايت دستور پدر واجب مي شود. و بايد رضايت او را فراهم کرد تا موجبات نزول برکات خدا و رضايت او فراهم شود و از عاق والدين در امان باشيم. قرآن شريف در کل به ما توصيه کرده که با تندي با آنها رفتار نکنيم[3] و به والدين خود احسان کنيم و اگر پير و سالخورده باشند، احترام و احسان به آنها تأکيد زيادتري شده است.
بنابراين در همه حال احترام پدرتان را داشته باشيد و براي رفتار کردن به شيوه صحيح با ايشان مشاجره نکنيد و شرايط سني ايشان را در انتقاد و تذکر در نظر بگيريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 8 امرداد 01
- بازدید
- ۵۰
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.