چه تفاوتی بین آرایش کردن زن برای همسر و آرایش در نزد زنان دیگر و پدر شوهر وجود دارد؟
چه تفاوتی بین آرایش کردن زن برای همسر و آرایش در نزد زنان دیگر و پدر شوهر وجود دارد؟
پرسش
پاسخ
آرايش و زينت کردن، يکي از وظايفي است که زن در قبال شوهر خود دارد. زن بايد براي شوهر خود آرايش کند و لباسهاي متنوع بپوشد. در نگاه ابتدايي و سطحي شايد چنين موضوعي در روابط خانوادگي، زياد حائز اهميت به نظر نيايد، ولي با دقت نظر بيشتر، ميتوان به اهميت آن در استحکام خانواده پي برد.
زماني که زن و شوهر براي مدت نسبتاَ طولاني در کنار هم زندگي کردند، ممکن است چهره زن براي مرد جذابيت خاص خودش را از دست بدهد و براي شوهر حالت يکنواختي و تکراری پيدا کند. در چنين وضعيتي، زن ميتواند با آرايش کردن و تنوع بخشيدن به لباسهايي که ميپوشد در چشم شوهر جذاب به نظر آيد و از حالت يکنواختي خارج شود. در ضمن احتمال دارد چشم مرد در محل کار يا کوچه و بازار به زنان آرايش کرده بيفتد و سر و وضع آنان را با زن خود مقايسه کند و از زندگي خود تا حد زيادي دلسرد شود. امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «بر زن لازم است خودش را خوشبو کند، بهترين لباسهايش را بپوشد، به بهترين وجه زينت کند و با چنين وضعي صبح و شب با شوهرش ملاقات کند.[1]»
با توجه به مطالب بالا اهميت آرايش زن براي شوهر معلوم شد و روشن گرديد. اين عمل از ديد اسلام مستحب است.
اکنون حالات آرايش کردن زن را بر ميشماريم و آن را مورد بررسي قرار ميدهيم:
الف) آرايش کردن زن براي شوهر: در حريم خصوصي زن و شوهر، زن بايد خود را آرايش کند و بهترين و متنوعترين لباسها را مورد استفاده قرار دهد. همانگونه که از مطالب بالا روشن شد، چنين عملي در دين اسلام مستحب محسوب مي شود و رواياتي در اين زمينه وجود دارد.
ب)آرايش کردن در جمع اعضاي خانواده (محارم): در اين مورد زن بايد شئون اخلاقي و تربيتي را رعايت کند و با توجه به موقعيت و وضعيت خانواده تصميم بگيرد. به عنوان مثال؛ چنانچه خانوادهاي پسر يا دختر بزرگ دارد، بهتر است زن از آرايش کردن نزد آنان خودداري کند، خصوصاََ زماني که از اين طريق احتمال به گناه افتادن آنان را بدهد، در اين حالت ترک آرايش بر زن واجب است. مگر در حريم کاملاَ خصوصي و خلوت با شوهر که لازم است.
ج) آرايش در جمع نامحرمان: زن زماني که در جمع نامحرمان حاضر مي شود، بايد حجاب اسلامي را رعايت کند و نبايد به گونهاي در اين جلسات حاضر شود که جلب توجه کند. بنابر اين آرايش کردن زن در برابر چشمان نامحرمان، حرام مي باشد.
د) آرايش در نزد زنان ديگر: در اين زمينه بيشتر نظر عرف مطرح ميشود. از نظر شرعي در شرائط عادي اشکال ندارد زنان پيش هم آرايش کرده باشند، اما گاهي بعضي آرايشها را عرف بعضي از جوامع سبک ميدانند که در اين جا بايد عرف محل زندگي را رعايت کرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
- احکام روابط زن و مرد، سيد مسعود معصومي.
- رساله توضيح المسائل مرجع تقليد.
استفتاء از دفتر مراجع که مي توانيد از اطلاعات قم شمارههاي آنها را بگيريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 22 امرداد 01
- بازدید
- ۷۶
چه تفاوتی بین آرایش کردن زن برای همسر و آرایش در نزد زنان دیگر و پدر شوهر وجود دارد؟
- نشان کردن
پرسش
چه تفاوتی بین آرایش کردن زن برای همسر و آرایش در نزد زنان دیگر و پدر شوهر وجود دارد؟
پاسخ
آرايش و زينت کردن، يکي از وظايفي است که زن در قبال شوهر خود دارد. زن بايد براي شوهر خود آرايش کند و لباسهاي متنوع بپوشد. در نگاه ابتدايي و سطحي شايد چنين موضوعي در روابط خانوادگي، زياد حائز اهميت به نظر نيايد، ولي با دقت نظر بيشتر، ميتوان به اهميت آن در استحکام خانواده پي برد.
زماني که زن و شوهر براي مدت نسبتاَ طولاني در کنار هم زندگي کردند، ممکن است چهره زن براي مرد جذابيت خاص خودش را از دست بدهد و براي شوهر حالت يکنواختي و تکراری پيدا کند. در چنين وضعيتي، زن ميتواند با آرايش کردن و تنوع بخشيدن به لباسهايي که ميپوشد در چشم شوهر جذاب به نظر آيد و از حالت يکنواختي خارج شود. در ضمن احتمال دارد چشم مرد در محل کار يا کوچه و بازار به زنان آرايش کرده بيفتد و سر و وضع آنان را با زن خود مقايسه کند و از زندگي خود تا حد زيادي دلسرد شود. امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «بر زن لازم است خودش را خوشبو کند، بهترين لباسهايش را بپوشد، به بهترين وجه زينت کند و با چنين وضعي صبح و شب با شوهرش ملاقات کند.[1]»
با توجه به مطالب بالا اهميت آرايش زن براي شوهر معلوم شد و روشن گرديد. اين عمل از ديد اسلام مستحب است.
اکنون حالات آرايش کردن زن را بر ميشماريم و آن را مورد بررسي قرار ميدهيم:
الف) آرايش کردن زن براي شوهر: در حريم خصوصي زن و شوهر، زن بايد خود را آرايش کند و بهترين و متنوعترين لباسها را مورد استفاده قرار دهد. همانگونه که از مطالب بالا روشن شد، چنين عملي در دين اسلام مستحب محسوب مي شود و رواياتي در اين زمينه وجود دارد.
ب)آرايش کردن در جمع اعضاي خانواده (محارم): در اين مورد زن بايد شئون اخلاقي و تربيتي را رعايت کند و با توجه به موقعيت و وضعيت خانواده تصميم بگيرد. به عنوان مثال؛ چنانچه خانوادهاي پسر يا دختر بزرگ دارد، بهتر است زن از آرايش کردن نزد آنان خودداري کند، خصوصاََ زماني که از اين طريق احتمال به گناه افتادن آنان را بدهد، در اين حالت ترک آرايش بر زن واجب است. مگر در حريم کاملاَ خصوصي و خلوت با شوهر که لازم است.
ج) آرايش در جمع نامحرمان: زن زماني که در جمع نامحرمان حاضر مي شود، بايد حجاب اسلامي را رعايت کند و نبايد به گونهاي در اين جلسات حاضر شود که جلب توجه کند. بنابر اين آرايش کردن زن در برابر چشمان نامحرمان، حرام مي باشد.
د) آرايش در نزد زنان ديگر: در اين زمينه بيشتر نظر عرف مطرح ميشود. از نظر شرعي در شرائط عادي اشکال ندارد زنان پيش هم آرايش کرده باشند، اما گاهي بعضي آرايشها را عرف بعضي از جوامع سبک ميدانند که در اين جا بايد عرف محل زندگي را رعايت کرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
- احکام روابط زن و مرد، سيد مسعود معصومي.
- رساله توضيح المسائل مرجع تقليد.
استفتاء از دفتر مراجع که مي توانيد از اطلاعات قم شمارههاي آنها را بگيريد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 22 امرداد 01
- بازدید
- ۷۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.