با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانوادههاي مذهبي قطع رابطه ديده ميشود. حتي خانوادههايي هستند كه با تمام فاميل قطع رابطه كردهاند. براي برقراري دوباره بين اقوام چه پيشنهادي داريد؟
با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانوادههاي مذهبي قطع رابطه ديده ميشود. حتي خانوادههايي هستند ...
پرسش
پاسخ
اصلاح بين فاميل و تلاش براي از بين بردن كدورتها و برقراري روابط آنها، بسيار مورد تأکید اسلام قرار گرفته است. تا آنجا كه رسول خدا(ص) در كلامي زيبا اين امر را برتر از روزه و نماز و صدقه برشمردند[1]. اما اين كار غالباً امري پيچيده است؛ مخصوصاً در كينههاي ريشهدار و كهنه به همين دليل براي رسيدن به آن بايد از نكات و دقايقي بهره گرفت، كه به برخي اشاره ميشود.
1. پيدا كردن ريشههاي اختلاف: چرا كه با ريشهيابي، موضع درمان و تصميم براي راه حل آن روشنتر ميگردد.
2. شتابزدگي در بسياري از مواقع، نتيجه معكوس دارد به خصوص اگر اختلافات عميق و ريشهدار باشد. در اين گونه موارد بايد جهات اختلاف را بررسي كرد و گاه روي كاغذ آورد، سپس به حل يك يك آنها پرداخت و به هر يك از دو طرف امتيازي داده شود و تعادلي برقرار گردد و كار به صلح و آشتي و سپس برقراري روابط بيانجامد.
3. بايد در مسائل عاطفي، از آيات و رواياتي كه عواطف مذهبي طرفين را تحريك و بسيج ميكند، بهره گرفت و هر دو طرف يا آنكه قطع روابط نموده، را از عواقب و زشتي آن با خبر نمود.
4. ميتوان براي هر دو طرف شخصيت والايي قائل شد تا به خاطر احساس شخصيت حاضر به عفو و گذشت نسبت به بعضي از خواستههاي خود بشود و يا از آنكه آگاهتر است يا خاضعتر و يا كوچكتر است، در كمال احترام خواهش نمود كه پيش قدم شود و با دادن هديه و يا با شروع سخن به قضيه خاتمه بدهد.
5. مراحل تدريج را نبايد از نظر دور داشت و مثلا در ابتدا با پيغام و بعد تلفني و بعد حضوري باب رفع كدورتها و قطع رحم را باز نمود.
6. گاه اصلاح كننده در صورت نياز، بايد از خود نوعي فداكاري به خرج دهد و مثلاً زمينه تشكيل جلسهاي مشترك و يا تحمل ديگر هزينههاي مالي را فراهم آورد.
7. شخص مصلح بايد خود را بيطرف و نسبت به هر دو علاقهمند و با محبت نشان دهد، زيرا هرگونه جانبداري از يكي از طرف او را از رسيدن به مقصود باز ميدارد.
8. شخص آشتي دهنده نبايد به دنبال تعيين مقصر و مجرم باشد. چرا كه آتش اختلاف و كدورت را شعلهور مينمايد، بلكه از آنها بخواهد با بزرگواري همديگر را ببخشند و از كوتاهيهاي جزئي صرفنظر نمايند.
9. جايگاه خانوادگي و يا اجتماعي كسي كه ميانجيگري ميكند؛ بسيار مهم است.
10. يكي از موارد جواز دروغ[2] همين موارد است؛ مثلاً بگويد فلان كس به تو علاقه زياد دارد و بارها در پشت سر ذكر خير شما را ميگفت) و براي آشتي ابراز آمادگي نمود.
11. در بسياري از مواقع، پيمودن اين راه نياز به صبر و حوصله و خونسردي دارد. و نبايد زود نااميد شد؛ چرا كه پيچيدهترين اختلافات را ميتوان با شكيبايي و تدبير حل كرد. به هم زدن روابط و قطع رحم، كار سريع و آساني است، ولي اصلاح آن نياز به زمان دارد. يك بناي عظيم را ميتوان با چند بمب منفجر كرد و با خاك يكسان نمود، ولي ساختن آن سالها وقت لازم دارد. بناي اعتماد و دوستي و محبت و صميميت در ميان فاميل و ارحام نيز چنين است. بنابراين شتابزدگي هرگز عاقلانه نيست.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 8 امرداد 01
- بازدید
- ۵۳
با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانوادههاي مذهبي قطع رابطه ديده ميشود. حتي خانوادههايي هستند ...
- نشان کردن
پرسش
با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانوادههاي مذهبي قطع رابطه ديده ميشود. حتي خانوادههايي هستند كه با تمام فاميل قطع رابطه كردهاند. براي برقراري دوباره بين اقوام چه پيشنهادي داريد؟
پاسخ
اصلاح بين فاميل و تلاش براي از بين بردن كدورتها و برقراري روابط آنها، بسيار مورد تأکید اسلام قرار گرفته است. تا آنجا كه رسول خدا(ص) در كلامي زيبا اين امر را برتر از روزه و نماز و صدقه برشمردند[1]. اما اين كار غالباً امري پيچيده است؛ مخصوصاً در كينههاي ريشهدار و كهنه به همين دليل براي رسيدن به آن بايد از نكات و دقايقي بهره گرفت، كه به برخي اشاره ميشود.
1. پيدا كردن ريشههاي اختلاف: چرا كه با ريشهيابي، موضع درمان و تصميم براي راه حل آن روشنتر ميگردد.
2. شتابزدگي در بسياري از مواقع، نتيجه معكوس دارد به خصوص اگر اختلافات عميق و ريشهدار باشد. در اين گونه موارد بايد جهات اختلاف را بررسي كرد و گاه روي كاغذ آورد، سپس به حل يك يك آنها پرداخت و به هر يك از دو طرف امتيازي داده شود و تعادلي برقرار گردد و كار به صلح و آشتي و سپس برقراري روابط بيانجامد.
3. بايد در مسائل عاطفي، از آيات و رواياتي كه عواطف مذهبي طرفين را تحريك و بسيج ميكند، بهره گرفت و هر دو طرف يا آنكه قطع روابط نموده، را از عواقب و زشتي آن با خبر نمود.
4. ميتوان براي هر دو طرف شخصيت والايي قائل شد تا به خاطر احساس شخصيت حاضر به عفو و گذشت نسبت به بعضي از خواستههاي خود بشود و يا از آنكه آگاهتر است يا خاضعتر و يا كوچكتر است، در كمال احترام خواهش نمود كه پيش قدم شود و با دادن هديه و يا با شروع سخن به قضيه خاتمه بدهد.
5. مراحل تدريج را نبايد از نظر دور داشت و مثلا در ابتدا با پيغام و بعد تلفني و بعد حضوري باب رفع كدورتها و قطع رحم را باز نمود.
6. گاه اصلاح كننده در صورت نياز، بايد از خود نوعي فداكاري به خرج دهد و مثلاً زمينه تشكيل جلسهاي مشترك و يا تحمل ديگر هزينههاي مالي را فراهم آورد.
7. شخص مصلح بايد خود را بيطرف و نسبت به هر دو علاقهمند و با محبت نشان دهد، زيرا هرگونه جانبداري از يكي از طرف او را از رسيدن به مقصود باز ميدارد.
8. شخص آشتي دهنده نبايد به دنبال تعيين مقصر و مجرم باشد. چرا كه آتش اختلاف و كدورت را شعلهور مينمايد، بلكه از آنها بخواهد با بزرگواري همديگر را ببخشند و از كوتاهيهاي جزئي صرفنظر نمايند.
9. جايگاه خانوادگي و يا اجتماعي كسي كه ميانجيگري ميكند؛ بسيار مهم است.
10. يكي از موارد جواز دروغ[2] همين موارد است؛ مثلاً بگويد فلان كس به تو علاقه زياد دارد و بارها در پشت سر ذكر خير شما را ميگفت) و براي آشتي ابراز آمادگي نمود.
11. در بسياري از مواقع، پيمودن اين راه نياز به صبر و حوصله و خونسردي دارد. و نبايد زود نااميد شد؛ چرا كه پيچيدهترين اختلافات را ميتوان با شكيبايي و تدبير حل كرد. به هم زدن روابط و قطع رحم، كار سريع و آساني است، ولي اصلاح آن نياز به زمان دارد. يك بناي عظيم را ميتوان با چند بمب منفجر كرد و با خاك يكسان نمود، ولي ساختن آن سالها وقت لازم دارد. بناي اعتماد و دوستي و محبت و صميميت در ميان فاميل و ارحام نيز چنين است. بنابراين شتابزدگي هرگز عاقلانه نيست.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 8 امرداد 01
- بازدید
- ۵۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.