با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانواده‎هاي مذهبي قطع رابطه ديده مي‎شود. حتي خانواده‎هايي هستند ...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

با اينكه اسلام به صله ارحام سفارش كرده است، اما در بسياري از خانواده‎هاي مذهبي قطع رابطه ديده مي‎شود. حتي خانواده‎هايي هستند كه با تمام فاميل قطع رابطه كرده‎اند. براي برقراري دوباره بين اقوام چه پيشنهادي داريد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

اصلاح بين فاميل و تلاش براي از بين بردن كدورت‎ها و برقراري روابط آنها، بسيار مورد تأکید اسلام قرار گرفته است. تا آنجا كه رسول خدا(ص) در كلامي زيبا اين امر را برتر از روزه و نماز و صدقه برشمردند[1]. اما اين كار غالباً امري پيچيده است؛ مخصوصاً در كينه‎هاي ريشه‎دار و كهنه به همين دليل براي رسيدن به آن بايد از نكات و دقايقي بهره گرفت، كه به برخي اشاره مي‎شود.

1. پيدا كردن ريشه‎هاي اختلاف: چرا كه با ريشه‎يابي، موضع درمان و تصميم براي راه حل آن روشن‎تر مي‎گردد.

 2. شتابزدگي در بسياري از مواقع، نتيجه معكوس دارد به خصوص اگر اختلافات عميق و ريشه‎دار باشد. در اين گونه موارد بايد جهات اختلاف را بررسي كرد و گاه روي كاغذ آورد، سپس به حل يك يك آنها پرداخت و به هر يك از دو طرف امتيازي داده شود و تعادلي برقرار گردد و كار به صلح و آشتي و سپس برقراري روابط بيانجامد.

 3. بايد در مسائل عاطفي، از آيات و رواياتي كه عواطف مذهبي طرفين را تحريك و بسيج مي‎كند، بهره گرفت و هر دو طرف يا آنكه قطع روابط نموده، را از عواقب و زشتي آن با خبر نمود.

 4. مي‎توان براي هر دو طرف شخصيت والايي قائل شد تا به خاطر احساس شخصيت حاضر به عفو و گذشت نسبت به بعضي از خواسته‎هاي خود بشود و يا از آنكه آگاهتر است يا خاضع‎تر و يا كوچك‎تر است، در كمال احترام خواهش نمود كه پيش قدم شود و با دادن هديه و يا با شروع سخن به قضيه خاتمه بدهد.

 5. مراحل تدريج را نبايد از نظر دور داشت و مثلا در ابتدا با پيغام و بعد تلفني و بعد حضوري باب رفع كدورت‎ها و قطع رحم را باز نمود.

 6. گاه اصلاح كننده در صورت نياز، بايد از خود نوعي فداكاري به خرج دهد و مثلاً زمينه تشكيل جلسه‎اي مشترك و يا تحمل ديگر هزينه‎هاي مالي را فراهم آورد.

 7. شخص مصلح بايد خود را بي‎طرف و نسبت به هر دو علاقه‎مند و با محبت نشان دهد، زيرا هرگونه جانبداري از يكي از طرف او را از رسيدن به مقصود باز مي‎دارد.

8. شخص آشتي دهنده نبايد به دنبال تعيين مقصر و مجرم باشد. چرا كه آتش اختلاف و كدورت را شعله‎ور مي‎نمايد، بلكه از آنها بخواهد با بزرگواري همديگر را ببخشند و از كوتاهي‎هاي جزئي صرف‎نظر نمايند.

 9. جايگاه خانوادگي و يا اجتماعي كسي كه ميانجيگري مي‎كند؛ بسيار مهم است.

 10. يكي از موارد جواز دروغ[2] همين موارد است؛ مثلاً بگويد فلان كس به تو علاقه زياد دارد و بارها در پشت سر ذكر خير شما را مي‎گفت) و براي آشتي ابراز آمادگي نمود.

 11. در بسياري از مواقع، پيمودن اين راه نياز به صبر و حوصله و خونسردي دارد. و نبايد زود نااميد شد؛ چرا كه پيچيده‎ترين اختلافات را مي‎توان با شكيبايي و تدبير حل كرد. به هم زدن روابط و قطع رحم، كار سريع و آساني است، ولي اصلاح آن نياز به زمان دارد. يك بناي عظيم را مي‎توان با چند بمب منفجر كرد و با خاك يكسان نمود، ولي ساختن آن سال‎ها وقت لازم دارد. بناي اعتماد و دوستي و محبت و صميميت در ميان فاميل و ارحام نيز چنين است. بنابراين شتابزدگي هرگز عاقلانه نيست.

 


[1] . ميزان الحكمه، ج 2، ح 10517.

[2] . بحارالانوار، ج 69، ص 263.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
8 امرداد 01
بازدید
۵۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.