پدر من يک فرد مؤمن، دلسوز و متعهدی است. ايشان در تمام لحظات زندگي مرا راهنمايي کرده‌اند که من سعي کرده ام ...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

پدر من يک فرد مؤمن، دلسوز و متعهدی است. ايشان در تمام لحظات زندگي مرا راهنمايي کرده‌اند که من سعي کرده ام که طبق رهنمود پدر رفتار کنم. اما هم اکنون براي انتخاب همسر اختلاف نظر شديدي دارم. مي خواهم بدانم که از لحاظ شرعي آيا من بايد تابع بي چون و چرا پدر باشم و معيارهاي خود را کاملاً فراموش کنم؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

ابتدا باید توجه داشته باشیم که:

1. آنچه که بر فرزند واجب است حفظ حرمت و جایگاه والای پدر و مادر و احترام به آنها مي باشد. احترام در همه حال، حتي در حال کفر پدر و مادر؛ حتي در حال پيري و زود رنجي پدر و مادر و حتي در حالي که توقع نابجايي از فرد داشته باشند.

2. آنچه که حرام است بي احترامي به پدر و مادر است، اذيت پدر و مادر است و نیز حرف شنوي از آنها در صورت دعوت به معصيت الهي است.

حال در جايي که خواست والدین حرام نيست اما از انسان چيزي را مي خواهند که هزينه سنگيني براي انسان دارد، مثل ازدواج که بحث يک عمر زندگي است؛ انتخاب شغل، انتخاب رشته تحصيلي و ... که سرنوشت انسان رقم زده می‌شود، چه باید کرد؟

ضمن اينکه احترام والدین واجب است، اطاعت بی‌چون و چرا نیز واجب نيست؛ مگر در مواقع خاص که توضيح داده خواهد شد. جهت روشن شدن مسئله، داستاني را از زمان پيامبر اکرم ـ صلّي الله عليه و آله وسلّم ـ نقل مي کنیم. دختري نزد پيغمبر اکرم ـ صلّي الله عليه و آله وسلّم ـ آمد و گفت يا رسول الله پدرم مي خواهد مرا مجبور کند که با پسر برادرش ازدواج کنم و من با اين کار مخالفم و نمي خواهم با اين شخص ازدواج کنم ... پيامبر اکرم ـ صلّي الله عليه و آله وسلّم ـ ابتدا به خاطر رعايت احترام پدر، دختر را نصيحت کردند و فرمودند «اگر مي تواني، پيشنهاد پدرت را قبول کن». دختر گفت: اي پيامبر خدا من علاقه اي به پسرعمويم ندارم و نمي توانم او را به عنوان همسرم برگزينم. پيامبر اکرم ـ صلّي الله عليه و آله وسلّم ـ فرمودند: «اختيار با توست، مي خواهي قبول کن، نمي خواهي نکن».[1]

نکته اي که در اين داستان خوب است مورد توجه قرار گيرد اين است که اين اتفاق مربوط به يک دختر است که اسلام اذن پدر را براي ازدواج او لازم مي داند، طبيعتا براي يک پسر حق انتخاب بيشتر خواهد بود. پس حفظ حرمت و احترام والدین منافاتی با دفاع از حق مسلم خود و تصمیم بر سرنوشت خود ندارد. می‌شود در تصمیم معقول و منطقی خود محترمانه پافشاری کرد و در عین حال شأن و جایگاه والای آنها را پاسداشت. البته در جایی که در تصمیم خود تردید داریم و یا واقعا یقین نداریم که این تصمیم در شأن و شخصیت ما و مطابق ارزش‌های خود و خانواده‌مان است یا نه، بهتر است جانب احتیاط را رعایت کنیم و مسئله را با یک مشاور امین در میان بگذاریم.

نکته ديگر اينکه در مواقعي مخالفت با پدر و مادر حرام است که ازدواج با فرد خاص باعث ايذاء والدین باشد. مثلا براي يک خانواده متشخصِ مؤمن و شناخته شده، ازدواج با دختري که اهل رعايت مسائل شرعي نيست، اگر از جهت اجتماعي موجب ايذاء پدر و مادر شود، شاید باعث بی‌حرمتی آنها گردد. البته ازدواج باطل نيست و يا اختيار از بين نمي رود، بلکه ايذائي که از اين کار حاصل مي شود حرام است.

بهتر است تا حد امکان راهی را پیدا کنید تا بین تصمیم خود و خواسته والدین صلح ایجاد کنید. هر فردی شیوة اقناع‌سازی خاص خود را می‌طلبد. مثلا فردی که اهل دین و دینداری است بهتر است از متون دینی و احادیث اهل بیت برای اقناع‌سازی استفاده شود یا از فرد امینی خواست تا پا در میانی کند. به هر حال نباید از جایگاه و شأن والدین کاسته شود و با اخلاق خوب و منطق آنها را قانع کرد.

 


[1]. مظاهري، علي اکبر، جوانان و انتخاب همسر، قم، انتشارات پارسايان، ص79.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
12 امرداد 01
بازدید
۶۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.