چرا خانواده ها بيشتر به پسر اهميت مي دهند و اگر کسي پسر نداشته باشد مي گويند آخر و عاقبتي ندارند؟
چرا خانواده ها بيشتر به پسر اهميت مي دهند و اگر کسي پسر نداشته باشد مي گويند آخر و عاقبتي ندارند؟
پرسش
پاسخ
خواهر محترم؛ از ديدگاه اسلام هيچ فرقي بين زن و مرد نيست. خداوند متعال در قرآن کریم به مرد و زن هر دو خطاب مي كند و خواستار هدايت هر دوي آنهاست. و براي تكامل و پيشرفت انساني و معنوي، اسلام هيچ فرقي بين زن و مرد نمي گذارد.[1] خداوند متعال در قرآن مي فرمايد: «اني لا اضيع عمل عامل منكم من ذكر او انثي[2]» (تباه ننمايم كار هر عمل كننده اي را از شما، مرد (باشد) يا زن) بنابراين هر انساني كه براي تكامل تلاش كند، خداوند متعال او را به هدفش مي رساند.
خداوند متعال در محيط زندگي اجتماعي هم، بين مرد و زن عدالت برقرار كرده است. البته خوب مي دانيد كه خداوند متعال، براي مصلحت هايي كه براي جامعة انساني لازم است، انسان ها را دو جنسي آفريده و تفاوت هايي بين آنها قرار داده است كه اين تفاوت ها، براي ادارة نظام انساني ضروري است، و اسلام با در نظر داشتن اين تفاوت ها عدالت را برقرار كرده است.
هر كس به خوبي درك مي كند كه بايد تفاوت ها در برخورد با دختر و پسر رعايت شوند، عدالت بين دختر و پسر اين نيست كه با هر دو به گونه ای مساوی رفتار شود، مثلاً براي هر دو مانتو و يا كت و شلوار بخرند؛ بلكه عدالت اين است كه براي دختر، مانتو و براي پسر، كت و شلوار خريد.[3] شايد از اين اختلاف در برخوردها، اين طور به ذهن برسد كه پدر و مادرها پسر را بيشتر دوست دارند. پدر و مادر پسر را بايد آماده تحمل مسؤوليت ادارة يك خانواده و تأمين احتياجات زن و فرزندان آينده كنند. بايد شرايط اشتغال و كسب و كار او را فراهم كنند. و دختر را براي شوهر داري و تربيت فرزندان آماده کنند. اگر پدر و مادرها، در عين حاليكه تفاوت ها را رعايت مي كنند واقعاً عدالت را در برخوردها رعايت نمي كنند بايد به نحوي آنها را متوجه كرد، با آنها صحبت كرد و آنها را متوجه عملكردشان نمود.
خواهر محترم، اين كمبودها و بي عدالتي ها، هرگز به اين معني نيست كه انسان، از پيشرفت و تكامل محروم است. خيلي از بزرگان بوده اند كه با بودن اين بي عدالتي ها سعي و تلاش كردند و به مقاماتي دست يافتند كه آنهايي را كه در حق آنها كوتاهي مي كردند شرمنده نمودند.
متأسفانه در برخي خانواده ها و فرهنگ ها، به پسر بيشتر اهميت مي دهند؛ پسر را مايه عاقبت و پسر نداشتن را بي عاقبتي مي دانند. اين تفکر و ديدگاه، ديدگاه تازه اي نيست. قبل از اسلام نيز اين ديدگاه بر جامعه بشري حاکم بود. تا آنجا که دختردار شدن مايه ننگ محسوب مي شد و شخص بي پسر را دنباله بريده و ابتر مي دانستند. حتي به پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نيز چنين زخم زبان هايي را زدند. اما اسلام تمام اين کوته بيني ها را مورد نقد قرار داده و در جاي جاي قرآن و احاديث، در مورد مقام و منزلت والاي دختران سخن گفته است.
امروز نيز برخي خانواده ها به شکل نويني به اين انديشه هاي باطل دامن مي زنند و گاه عملاً ارزش دختر را از پسر کمتر مي پندارند. در حالي که در روايات دختردار شدن مايه سعادت خانواده ها محسوب مي گردد و جايگاه رفيع دختران را هيچ پسري پر نمي کند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. عدل الهي، مرتضي مطهري.
2. زن در آيينة جلال و جمال، جوادي آملي.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۵۹
چرا خانواده ها بيشتر به پسر اهميت مي دهند و اگر کسي پسر نداشته باشد مي گويند آخر و عاقبتي ندارند؟
- نشان کردن
پرسش
چرا خانواده ها بيشتر به پسر اهميت مي دهند و اگر کسي پسر نداشته باشد مي گويند آخر و عاقبتي ندارند؟
پاسخ
خواهر محترم؛ از ديدگاه اسلام هيچ فرقي بين زن و مرد نيست. خداوند متعال در قرآن کریم به مرد و زن هر دو خطاب مي كند و خواستار هدايت هر دوي آنهاست. و براي تكامل و پيشرفت انساني و معنوي، اسلام هيچ فرقي بين زن و مرد نمي گذارد.[1] خداوند متعال در قرآن مي فرمايد: «اني لا اضيع عمل عامل منكم من ذكر او انثي[2]» (تباه ننمايم كار هر عمل كننده اي را از شما، مرد (باشد) يا زن) بنابراين هر انساني كه براي تكامل تلاش كند، خداوند متعال او را به هدفش مي رساند.
خداوند متعال در محيط زندگي اجتماعي هم، بين مرد و زن عدالت برقرار كرده است. البته خوب مي دانيد كه خداوند متعال، براي مصلحت هايي كه براي جامعة انساني لازم است، انسان ها را دو جنسي آفريده و تفاوت هايي بين آنها قرار داده است كه اين تفاوت ها، براي ادارة نظام انساني ضروري است، و اسلام با در نظر داشتن اين تفاوت ها عدالت را برقرار كرده است.
هر كس به خوبي درك مي كند كه بايد تفاوت ها در برخورد با دختر و پسر رعايت شوند، عدالت بين دختر و پسر اين نيست كه با هر دو به گونه ای مساوی رفتار شود، مثلاً براي هر دو مانتو و يا كت و شلوار بخرند؛ بلكه عدالت اين است كه براي دختر، مانتو و براي پسر، كت و شلوار خريد.[3] شايد از اين اختلاف در برخوردها، اين طور به ذهن برسد كه پدر و مادرها پسر را بيشتر دوست دارند. پدر و مادر پسر را بايد آماده تحمل مسؤوليت ادارة يك خانواده و تأمين احتياجات زن و فرزندان آينده كنند. بايد شرايط اشتغال و كسب و كار او را فراهم كنند. و دختر را براي شوهر داري و تربيت فرزندان آماده کنند. اگر پدر و مادرها، در عين حاليكه تفاوت ها را رعايت مي كنند واقعاً عدالت را در برخوردها رعايت نمي كنند بايد به نحوي آنها را متوجه كرد، با آنها صحبت كرد و آنها را متوجه عملكردشان نمود.
خواهر محترم، اين كمبودها و بي عدالتي ها، هرگز به اين معني نيست كه انسان، از پيشرفت و تكامل محروم است. خيلي از بزرگان بوده اند كه با بودن اين بي عدالتي ها سعي و تلاش كردند و به مقاماتي دست يافتند كه آنهايي را كه در حق آنها كوتاهي مي كردند شرمنده نمودند.
متأسفانه در برخي خانواده ها و فرهنگ ها، به پسر بيشتر اهميت مي دهند؛ پسر را مايه عاقبت و پسر نداشتن را بي عاقبتي مي دانند. اين تفکر و ديدگاه، ديدگاه تازه اي نيست. قبل از اسلام نيز اين ديدگاه بر جامعه بشري حاکم بود. تا آنجا که دختردار شدن مايه ننگ محسوب مي شد و شخص بي پسر را دنباله بريده و ابتر مي دانستند. حتي به پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نيز چنين زخم زبان هايي را زدند. اما اسلام تمام اين کوته بيني ها را مورد نقد قرار داده و در جاي جاي قرآن و احاديث، در مورد مقام و منزلت والاي دختران سخن گفته است.
امروز نيز برخي خانواده ها به شکل نويني به اين انديشه هاي باطل دامن مي زنند و گاه عملاً ارزش دختر را از پسر کمتر مي پندارند. در حالي که در روايات دختردار شدن مايه سعادت خانواده ها محسوب مي گردد و جايگاه رفيع دختران را هيچ پسري پر نمي کند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. عدل الهي، مرتضي مطهري.
2. زن در آيينة جلال و جمال، جوادي آملي.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۵۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.