دلایل منع همجنسبازی چیست؟
دلایل منع همجنسبازی چیست؟
پرسش
پاسخ
در رابطه با چرایی یا فلسفه حرمت همجنس بازی می توان این موضوع را از منظرهای گوناگون مورد بررسی قرار داد:
الف) از منظر دین و شرع
علت یا عللی که برای حرمت این عمل شنیع در روایات اهل بیت ـ علیهم السلام ـ به عنوان مفسران واقعی قرآن آمده است، بدین شرح است:
1. حفاظت از نسل انسان و جلوگيري از بروز مفاسد زياد: یکی از ثمرات مهمي که دين مقدس اسلام در فلسفه ازدواج قرار داده است، توليد و تکثر نسل آدمي است؛ از این رو، امام صادق ـ عليه السلام ـ در بیان فلسفه حرمت لواط (همجنس بازي) در پاسخ سوال کسي که از او سوال کرد، چرا خداوند لواط را حرام کرده است؟ فرمود: «من اجل انه لو کان اتيان الغلام حلالا لاسغني الرجال عن النساء و کان فيه قطع النسل و تعطيل الفروج و کان في اجازة ذلک فساد کبير؛ اگر آميزش با پسران حلال بود مردان از زنان بي نياز (و نسبت به آنان بي ميل) مي شدند. و اين باعث قطع نسل انسان مي شد و باعث از بين رفتن آميزش طبيعي جنس موافق و مخالف مي گشت، و اين کار مفاسد زياد اخلاقي و اجتماعي به بار مي آورد».[1]
2. خلاف فطرت بودن اين عمل: خداوند متعال طبيعت انسان را به گونه اي آفريده است که به صورت طبيعي و فطري، تمايل جنسي به جنس مخالف دارد. بنابراين هرگونه کاري که اين ميل را از مسير اصلي خود خارج کند، مخالفت با فطرت سالم بشري است. به طور کلي هر عملي که با فطرت انسان هم خوانی نداشته باشد، تأثیر سوء دارد و بر تحیر و سرگردانی و پریشانی آدمي مي افزايد. خلاصه هر گونه انحراف جنسي در تمام روحيات و ساختمان وجود انسان اثري مي گذارد، و تعادل او را بر هم مي زند.
اين دليل از بيان ائمه ـ علیهم السلام ـ هم تفهيم مي شود. در حديثي از امام علي بن موسي الرضا ـ عليه السلام ـ در فلسفه تحريم همجنس گرايي چنين آمده است: «علة تحريم الذکران للذکران، ... لما رکب في الاناث و ما طبع عليه الذکران، و لما في اتيان الذکران، الذکران و الاناث للاناث، من انقطاع النسل، و فساد التدبير، و خراب الدنيا؛ فلسفه تحريم مردان بر مردان و زنان بر زنان اين است که اين امر بر خلاف طبيعتي است که خداوند براي زن و مرد قرار داده (و مخالفت با اين ساختمان فطري و طبيعي، سبب انحراف روح و جسم انسان خواهد شد) و به خاطر اين است که اگر مردان و زنان همجنس گرا شوند، نسل بشر قطع مي گردد، و تدبير زندگي اجتماعي به فساد مي گرايد، و دنيا به ويراني مي کشد».[2]
پس طبق اين حديث علت حرام بودن مردان بر مردان يعني لواط؛ آن است که حق تعالي در آفرينش زنان و مردان گويا آنها را با يکديگر مرکب قرار داده، يعني زنان را از براي مردان خلق کرده و بر طبق طبع مردان مقرر داشته است يعني در اصل آفرينش و وضع خلقت بني آدم زنان را به جهت رغبت و ميل مردان آفريد و اجزاء آنها را مناسب ميل مردان گردانيد.[3]
نکته: البته لازم به ذکر است که در برخي موارد چرايي يا فلسفه برخي احکام بيان نشده است و در اين جا نيز که برخي از حکمت هاي حرمت هم جنس بازي بيان شده است، ممکن است حکمت هاي ديگري نيز داشته باشد که بيان نگرديده است و یا دسترسی به آنها نداشتهایم. امّا همين که ما ممنوعيت آن را از روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ مي يابيم، لازم و واجب است که از اين عمل زشت و ناروا دوري نمائيم؛ چرا که آنها انسان هاي کاملي هستند که بر خير و شر ما آگاهند.
ب) از لحاظ روان شناختی
از دید روان شناسی، هم جنس گرایی تا سال 1973م در ایالات متحده آمریکا در فهرست "اختلالات روانی" (Mental Disorder) طبقه بندی می شده است. در پی اعتراض های صنفی هم جنس گرایان به (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) DSM ، و تحت فشارهای سیاسی و جو فرهنگی حاکم، در فاصله سال های 1970 تا 1973 هم جنس گرایی از لیست "اختلال های روانی" حذف شد و در عوض به عنوان "آشفتگی در گرایش جنسی" اعلام گردید. که آن نیز در نهایت در سال 1987 به کلی حذف شد. در روان شناسي هشدار داده شده است که اين عمل به مرور تمايلات جنسي را نسبت به جنس مخالف در انسان از بين مي برد و در مورد کسي که تن به اين کار مي دهد در صورتي که مرد باشد احساسات زنانه اي پيدا مي شود و کم کم هر دو گرفتار بيماري هاي جنسي مي شوند.
«با توجه به اينکه احساسات جنسي مرد و زن هم در ارگانيسم آنها مؤثر است و هم در روحيات و اخلاق ويژه آنان، روشن مي شود که از دست دادن احساسات طبيعي تا چه حد ضربه بر جسم و روح انسان وارد مي سازد، و حتي ممکن است افرادي که گرفتار چنين انحرافي هستند، چنان گرفتار ضعف جنسي شوند که ديگر قدرت بر توليد فرزند پيدا نکنند.
اين گونه اشخاص از نظر رواني غالباً سالم نيستند و در خود يک نوع بيگانگي از خويشتن و بيگانگي از جامعه اي که به آن تعلق دارند احساس مي کنند. قدرت اراده را که شرط هر نوع پيروزي است تدريجاً از دست مي دهند، و يک نوع سرگرداني و بي تفاوتي در روح آنها لانه مي کند.[4]
ج) از نظر پزشکی
فارغ از نگاه ديني و شرعي به مساله همجنس بازي، علم پزشکي نيز برقراري ارتباط جنسي با فرد همجنس، به دليل به همراه داشتن بيماري هاي عديده اي از جمله ایدز و هپاتیت B و سایر بیماري های عفونی، و ویروسی... مجاز نمي شمارد.
د) ازديدگاه جامعه شناختي
علاوه بر اديان آسماني، علوم روان شناسي و پزشکي، جامعه شناسي نيز همجنس بازي را نوعي عمل ناهنجار و انحرافي تلقي مي کند، که آسيب هاي خاص خود از جمله فروپاشي خانواده ها و... را به دنبال دارد. به عنوان مثال پارسونز از جامعه شناسان معروف با توجه به الگوي نقش ها، دو نقش متفاوت در خانواده مطرح مي کند، او به مرد نقش ابزاري (Instrumental role) و به زن نقش بيانگر (Expresiveness rolr) قائل است. نقش ابزاري بيشتر شامل حالات مردانه و نقش بيانگر شامل حالات زنانه است، به اعتقاد پارسونز اين تقسيم نقش، باعث تداوم تعادل خانواده مي شود، اما تداخل نقش ها موجب به هم خوردن تعادل و سازگازي خانواده مي شود.[5] طبق اين تحليل چنانچه مرد به همجنس بازي و همجنس خواهي روي آورد موجب خواهد شد، او نقش مردي خود را در ارضاي ميل جنسي همسرش به خوبي ايفاء نکند و در نتيجه آن، به تدريج روابط آنها به سردي گراييده و نظام خانواده به هم بخورد.
نمونه ديگر از تبيين جامعه شناختي، نظريه آرل و همکارانش از جامعه شناسان ساختاري است، که کارکردهاي ساختاري را در نظام هاي اجتماعي مطالعه مي کنند. به نظر آنها هر جامعه اي وابسته به ويژگي هاي جمعيتي جامعه است، هر جامعه بايد روش کارآمدي براي بقاء روابط جنسي داشته باشد، روابط جنسي زن و مرد بايد چنان شکلي داشته باشد که هردو فرصت هاي کافي براي کنش متقابل داشته باشند.[6]
طبق اين تحليل چنانچه در جامعه اي روابط جنسي به صورت همجنس بازي و همجنس گرايي باشد، زن و شوهر نمي توانند نيازهاي جنسي استعدادهاي همديگر را برآورده کنند، اختلاف و ناسازگاري بين زن و شوهر بروز مي کند و انحلال پيوند زناشوئي زوجين بوجود مي آيد، چه چنين خانواده هايي فاقد کارکرد يا بيکار کرد خواهد بود.
خلاصه، اين عمل وقيح و رفتار ناشايست علاوه بر ادله حرمت شرعي و در عين حال خلاف طبيعت، به دليل داشتن خطرات رواني، جسمي و اخلاقي، اجتماعي و فردي، ممنوع خواهد بود.
از این رو، با توجه به اين همه آثار و پيامد، ممنوعيت شرعي و آثار رواني و جسمي و... آيات و رواياتي در مذمت و نکوهش اين عمل وارد شده است، که به نمونه هايي بسنده مي کنيم.
خداوند متعال در سوره مبارکه شعرا آيه 166 مي فرمايد: «وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَکمْ رَبُّکمْ مِنْ أَزْواجِکمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عادُونَ»؛ و همسراني را که پروردگارتان براي شما آفريده است رها مي کنيد؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگري هستيد!» در سوره مؤمنون، آيه 7 بعد از بيان اينکه مؤمنان کساني اند که دامان خود را (از آلوده شدن به بي عفتي) حفظ مي کنند؛ تنها آميزش جنسي با همسران و کنيزان شان دارند، که در بهره گيري از آنان ملامت نمي شوند، در ادامه مي فرمايد: «فَمَنِ ابْتَغي وَراءَ ذلِک فَأُولئِک هُمُ العادُونَ[7]»؛ و کساني که غير از اين طريق را طلب کنند، تجاوزگرند!». همين آيه را در سوره معارج آيه 31 تکرار مي کند. که دال براهميت موضوع است.اين آيات و بيان حکايت قوم لوط همه انذار از پيامدهاي اين عمل ناپسند است. روايات نيز به آن اشاره کرده اند:
پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: «هر که پسري را به شهوت ببوسد، خداوند در قيامت دهانه آتشين به دهانش بزند».
علي ـ عليه السلام ـ : «هر که خود را در اختيار کسي نهد که با او بازي کند، خداوند شهوت زنان بر او افکند».
امام صادق ـ عليه السلام ـ : «خداوند به کساني که لواط دهند، نشستن بر استبرق بهشتي را حرام کرده».[8]
رواياتي که در مذمت همجنس بازي از پيشوايان اسلام نقل شده آن قدر زياد و تکان دهنده است که با مطالعه آن هر کس احساس مي کند که زشتي اين گناه به اندازه اي است که کمتر گناهي در پايه آن قرار دارد.
از جمله در روايتي از پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي خوانيم: «لما عمل قوم لوط ما عملوا بکت الارض الي ربها حتي بلغ دموعها الي السماء، بکت السماء حتي بلغ دموعها العرش. فاوحي اللّه الي السماء ان احصبيهم و اوحي الي الارض ان اخسفي بهم؛ هنگامي که قوم لوط آن اعمال ننگين را انجام دادند زمين آنچنان ناله و گريه سر داد که اشک هايش به آسمان رسيد، و آسمان آنچنان گريه کرد که اشک هايش به عرش رسيد! در اين هنگام خداوند به آسمان وحي کرد که آنها را سنگباران کن! و به زمين وحي فرستاد که آنها را فرو بر! (بديهي است گريه و اشک جنبه تشبيه و کنايه دارد)».
در حديثي از امام صادق ـ عليه السلام ـ مي خوانيم که پيامبر ـ صلي الله عليه و اله وس لم ـ فرمود: «من جامع غلاما جاء يوم القيامة جنبا لا ينقيه ماء الدنيا، و غضب اللّه عليه و لعنه و اعد له جهنم و سائت مصيرا... ثم قال: ان الذکر يرکب الذکر فيهتز العرش لذلک؛ هر کس با نوجواني آميزش کند روز قيامت ناپاک وارد محشر مي شود آن چنان که تمام آب هاي جهان او را پاک نخواهند کرد. و خداوند او را غضب مي کند، و از رحمت خويش دور مي دارد، و دوزخ را براي او آماده ساخته است. و چه بد جايگاهي است! سپس فرمود: هرگاه جنس مذکر با مذکر آميزش کند عرش خداوند به لرزه در مي آيد».[9]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ عيون أخبار الرضا(ع)، ترجمه محمد تقي آقا نجفي اصفهاني، تهران، انتشارات علميه اسلاميه، ج2.
2ـ جامعه شناسي خانواده، شهلا اعزازي، تهران، انتشارات روشنگران، چاپ سوم، 1382ش.
3ـ احتجاجات ـ ترجمه جلد چهارم بحارالانوار، موسي خسروي، تهران، انتشارات اسلاميه، 1379ش.
4ـ نظريه هاي جامعه شناسي در دوران معاصر، جورج ريتزر، ترجمه محسن ثلاثي، تهران، چاپ ششم، 1381ش
5ـ تفسير آسان، محمد جواد نجفي خميني، تهران، انتشارات اسلاميه، 1398ق.
6ـ مکارم شيرازي ناصر، تفسير نمونه، دار الکتب الإسلامية، تهران، 1374ش.
7ـ مکارم الأخلاق، ترجمه سيد ابراهيم ميرباقري، تهران، چاپ دوم، 1365ش.
[1]. نجفي خميني، محمد جواد، تفسير آسان، ج7، ص352؛ خسروي، موسي، ترجمه جلد چهارم بحارالانوار، (احتجاجات)، ج2، ص177.
[2]. مکارم شيرازي ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص320.
[3]. آقا نجفي اصفهاني، محمد تقي، ترجمه عيون اخبار الرضا(ع)، ج2، ص330.
[4]. تفسير نمونه، همان، ج9، ص196.
[5]. اعزازي، شهلا، جامعه شناسي خانواده، ص120.
[6]. ريتزر، جورج، نظريه هاي جامعه شناسي در دوران معاصر، ترجمه محسن ثلاثي، ص127ـ128.
[7]. ترجمه آيت الله مکارم.
[8]. مير باقري، ترجمه مکارم الأخلاق، ج1، ص455.
[9]. نجفي خميني، محمد جواد، تفسير آسان، ج7، ص351.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 امرداد 01
- بازدید
- ۱۰۷
دلایل منع همجنسبازی چیست؟
- نشان کردن
پرسش
دلایل منع همجنسبازی چیست؟
پاسخ
در رابطه با چرایی یا فلسفه حرمت همجنس بازی می توان این موضوع را از منظرهای گوناگون مورد بررسی قرار داد:
الف) از منظر دین و شرع
علت یا عللی که برای حرمت این عمل شنیع در روایات اهل بیت ـ علیهم السلام ـ به عنوان مفسران واقعی قرآن آمده است، بدین شرح است:
1. حفاظت از نسل انسان و جلوگيري از بروز مفاسد زياد: یکی از ثمرات مهمي که دين مقدس اسلام در فلسفه ازدواج قرار داده است، توليد و تکثر نسل آدمي است؛ از این رو، امام صادق ـ عليه السلام ـ در بیان فلسفه حرمت لواط (همجنس بازي) در پاسخ سوال کسي که از او سوال کرد، چرا خداوند لواط را حرام کرده است؟ فرمود: «من اجل انه لو کان اتيان الغلام حلالا لاسغني الرجال عن النساء و کان فيه قطع النسل و تعطيل الفروج و کان في اجازة ذلک فساد کبير؛ اگر آميزش با پسران حلال بود مردان از زنان بي نياز (و نسبت به آنان بي ميل) مي شدند. و اين باعث قطع نسل انسان مي شد و باعث از بين رفتن آميزش طبيعي جنس موافق و مخالف مي گشت، و اين کار مفاسد زياد اخلاقي و اجتماعي به بار مي آورد».[1]
2. خلاف فطرت بودن اين عمل: خداوند متعال طبيعت انسان را به گونه اي آفريده است که به صورت طبيعي و فطري، تمايل جنسي به جنس مخالف دارد. بنابراين هرگونه کاري که اين ميل را از مسير اصلي خود خارج کند، مخالفت با فطرت سالم بشري است. به طور کلي هر عملي که با فطرت انسان هم خوانی نداشته باشد، تأثیر سوء دارد و بر تحیر و سرگردانی و پریشانی آدمي مي افزايد. خلاصه هر گونه انحراف جنسي در تمام روحيات و ساختمان وجود انسان اثري مي گذارد، و تعادل او را بر هم مي زند.
اين دليل از بيان ائمه ـ علیهم السلام ـ هم تفهيم مي شود. در حديثي از امام علي بن موسي الرضا ـ عليه السلام ـ در فلسفه تحريم همجنس گرايي چنين آمده است: «علة تحريم الذکران للذکران، ... لما رکب في الاناث و ما طبع عليه الذکران، و لما في اتيان الذکران، الذکران و الاناث للاناث، من انقطاع النسل، و فساد التدبير، و خراب الدنيا؛ فلسفه تحريم مردان بر مردان و زنان بر زنان اين است که اين امر بر خلاف طبيعتي است که خداوند براي زن و مرد قرار داده (و مخالفت با اين ساختمان فطري و طبيعي، سبب انحراف روح و جسم انسان خواهد شد) و به خاطر اين است که اگر مردان و زنان همجنس گرا شوند، نسل بشر قطع مي گردد، و تدبير زندگي اجتماعي به فساد مي گرايد، و دنيا به ويراني مي کشد».[2]
پس طبق اين حديث علت حرام بودن مردان بر مردان يعني لواط؛ آن است که حق تعالي در آفرينش زنان و مردان گويا آنها را با يکديگر مرکب قرار داده، يعني زنان را از براي مردان خلق کرده و بر طبق طبع مردان مقرر داشته است يعني در اصل آفرينش و وضع خلقت بني آدم زنان را به جهت رغبت و ميل مردان آفريد و اجزاء آنها را مناسب ميل مردان گردانيد.[3]
نکته: البته لازم به ذکر است که در برخي موارد چرايي يا فلسفه برخي احکام بيان نشده است و در اين جا نيز که برخي از حکمت هاي حرمت هم جنس بازي بيان شده است، ممکن است حکمت هاي ديگري نيز داشته باشد که بيان نگرديده است و یا دسترسی به آنها نداشتهایم. امّا همين که ما ممنوعيت آن را از روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ مي يابيم، لازم و واجب است که از اين عمل زشت و ناروا دوري نمائيم؛ چرا که آنها انسان هاي کاملي هستند که بر خير و شر ما آگاهند.
ب) از لحاظ روان شناختی
از دید روان شناسی، هم جنس گرایی تا سال 1973م در ایالات متحده آمریکا در فهرست "اختلالات روانی" (Mental Disorder) طبقه بندی می شده است. در پی اعتراض های صنفی هم جنس گرایان به (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) DSM ، و تحت فشارهای سیاسی و جو فرهنگی حاکم، در فاصله سال های 1970 تا 1973 هم جنس گرایی از لیست "اختلال های روانی" حذف شد و در عوض به عنوان "آشفتگی در گرایش جنسی" اعلام گردید. که آن نیز در نهایت در سال 1987 به کلی حذف شد. در روان شناسي هشدار داده شده است که اين عمل به مرور تمايلات جنسي را نسبت به جنس مخالف در انسان از بين مي برد و در مورد کسي که تن به اين کار مي دهد در صورتي که مرد باشد احساسات زنانه اي پيدا مي شود و کم کم هر دو گرفتار بيماري هاي جنسي مي شوند.
«با توجه به اينکه احساسات جنسي مرد و زن هم در ارگانيسم آنها مؤثر است و هم در روحيات و اخلاق ويژه آنان، روشن مي شود که از دست دادن احساسات طبيعي تا چه حد ضربه بر جسم و روح انسان وارد مي سازد، و حتي ممکن است افرادي که گرفتار چنين انحرافي هستند، چنان گرفتار ضعف جنسي شوند که ديگر قدرت بر توليد فرزند پيدا نکنند.
اين گونه اشخاص از نظر رواني غالباً سالم نيستند و در خود يک نوع بيگانگي از خويشتن و بيگانگي از جامعه اي که به آن تعلق دارند احساس مي کنند. قدرت اراده را که شرط هر نوع پيروزي است تدريجاً از دست مي دهند، و يک نوع سرگرداني و بي تفاوتي در روح آنها لانه مي کند.[4]
ج) از نظر پزشکی
فارغ از نگاه ديني و شرعي به مساله همجنس بازي، علم پزشکي نيز برقراري ارتباط جنسي با فرد همجنس، به دليل به همراه داشتن بيماري هاي عديده اي از جمله ایدز و هپاتیت B و سایر بیماري های عفونی، و ویروسی... مجاز نمي شمارد.
د) ازديدگاه جامعه شناختي
علاوه بر اديان آسماني، علوم روان شناسي و پزشکي، جامعه شناسي نيز همجنس بازي را نوعي عمل ناهنجار و انحرافي تلقي مي کند، که آسيب هاي خاص خود از جمله فروپاشي خانواده ها و... را به دنبال دارد. به عنوان مثال پارسونز از جامعه شناسان معروف با توجه به الگوي نقش ها، دو نقش متفاوت در خانواده مطرح مي کند، او به مرد نقش ابزاري (Instrumental role) و به زن نقش بيانگر (Expresiveness rolr) قائل است. نقش ابزاري بيشتر شامل حالات مردانه و نقش بيانگر شامل حالات زنانه است، به اعتقاد پارسونز اين تقسيم نقش، باعث تداوم تعادل خانواده مي شود، اما تداخل نقش ها موجب به هم خوردن تعادل و سازگازي خانواده مي شود.[5] طبق اين تحليل چنانچه مرد به همجنس بازي و همجنس خواهي روي آورد موجب خواهد شد، او نقش مردي خود را در ارضاي ميل جنسي همسرش به خوبي ايفاء نکند و در نتيجه آن، به تدريج روابط آنها به سردي گراييده و نظام خانواده به هم بخورد.
نمونه ديگر از تبيين جامعه شناختي، نظريه آرل و همکارانش از جامعه شناسان ساختاري است، که کارکردهاي ساختاري را در نظام هاي اجتماعي مطالعه مي کنند. به نظر آنها هر جامعه اي وابسته به ويژگي هاي جمعيتي جامعه است، هر جامعه بايد روش کارآمدي براي بقاء روابط جنسي داشته باشد، روابط جنسي زن و مرد بايد چنان شکلي داشته باشد که هردو فرصت هاي کافي براي کنش متقابل داشته باشند.[6]
طبق اين تحليل چنانچه در جامعه اي روابط جنسي به صورت همجنس بازي و همجنس گرايي باشد، زن و شوهر نمي توانند نيازهاي جنسي استعدادهاي همديگر را برآورده کنند، اختلاف و ناسازگاري بين زن و شوهر بروز مي کند و انحلال پيوند زناشوئي زوجين بوجود مي آيد، چه چنين خانواده هايي فاقد کارکرد يا بيکار کرد خواهد بود.
خلاصه، اين عمل وقيح و رفتار ناشايست علاوه بر ادله حرمت شرعي و در عين حال خلاف طبيعت، به دليل داشتن خطرات رواني، جسمي و اخلاقي، اجتماعي و فردي، ممنوع خواهد بود.
از این رو، با توجه به اين همه آثار و پيامد، ممنوعيت شرعي و آثار رواني و جسمي و... آيات و رواياتي در مذمت و نکوهش اين عمل وارد شده است، که به نمونه هايي بسنده مي کنيم.
خداوند متعال در سوره مبارکه شعرا آيه 166 مي فرمايد: «وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَکمْ رَبُّکمْ مِنْ أَزْواجِکمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عادُونَ»؛ و همسراني را که پروردگارتان براي شما آفريده است رها مي کنيد؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگري هستيد!» در سوره مؤمنون، آيه 7 بعد از بيان اينکه مؤمنان کساني اند که دامان خود را (از آلوده شدن به بي عفتي) حفظ مي کنند؛ تنها آميزش جنسي با همسران و کنيزان شان دارند، که در بهره گيري از آنان ملامت نمي شوند، در ادامه مي فرمايد: «فَمَنِ ابْتَغي وَراءَ ذلِک فَأُولئِک هُمُ العادُونَ[7]»؛ و کساني که غير از اين طريق را طلب کنند، تجاوزگرند!». همين آيه را در سوره معارج آيه 31 تکرار مي کند. که دال براهميت موضوع است.اين آيات و بيان حکايت قوم لوط همه انذار از پيامدهاي اين عمل ناپسند است. روايات نيز به آن اشاره کرده اند:
پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: «هر که پسري را به شهوت ببوسد، خداوند در قيامت دهانه آتشين به دهانش بزند».
علي ـ عليه السلام ـ : «هر که خود را در اختيار کسي نهد که با او بازي کند، خداوند شهوت زنان بر او افکند».
امام صادق ـ عليه السلام ـ : «خداوند به کساني که لواط دهند، نشستن بر استبرق بهشتي را حرام کرده».[8]
رواياتي که در مذمت همجنس بازي از پيشوايان اسلام نقل شده آن قدر زياد و تکان دهنده است که با مطالعه آن هر کس احساس مي کند که زشتي اين گناه به اندازه اي است که کمتر گناهي در پايه آن قرار دارد.
از جمله در روايتي از پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي خوانيم: «لما عمل قوم لوط ما عملوا بکت الارض الي ربها حتي بلغ دموعها الي السماء، بکت السماء حتي بلغ دموعها العرش. فاوحي اللّه الي السماء ان احصبيهم و اوحي الي الارض ان اخسفي بهم؛ هنگامي که قوم لوط آن اعمال ننگين را انجام دادند زمين آنچنان ناله و گريه سر داد که اشک هايش به آسمان رسيد، و آسمان آنچنان گريه کرد که اشک هايش به عرش رسيد! در اين هنگام خداوند به آسمان وحي کرد که آنها را سنگباران کن! و به زمين وحي فرستاد که آنها را فرو بر! (بديهي است گريه و اشک جنبه تشبيه و کنايه دارد)».
در حديثي از امام صادق ـ عليه السلام ـ مي خوانيم که پيامبر ـ صلي الله عليه و اله وس لم ـ فرمود: «من جامع غلاما جاء يوم القيامة جنبا لا ينقيه ماء الدنيا، و غضب اللّه عليه و لعنه و اعد له جهنم و سائت مصيرا... ثم قال: ان الذکر يرکب الذکر فيهتز العرش لذلک؛ هر کس با نوجواني آميزش کند روز قيامت ناپاک وارد محشر مي شود آن چنان که تمام آب هاي جهان او را پاک نخواهند کرد. و خداوند او را غضب مي کند، و از رحمت خويش دور مي دارد، و دوزخ را براي او آماده ساخته است. و چه بد جايگاهي است! سپس فرمود: هرگاه جنس مذکر با مذکر آميزش کند عرش خداوند به لرزه در مي آيد».[9]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ عيون أخبار الرضا(ع)، ترجمه محمد تقي آقا نجفي اصفهاني، تهران، انتشارات علميه اسلاميه، ج2.
2ـ جامعه شناسي خانواده، شهلا اعزازي، تهران، انتشارات روشنگران، چاپ سوم، 1382ش.
3ـ احتجاجات ـ ترجمه جلد چهارم بحارالانوار، موسي خسروي، تهران، انتشارات اسلاميه، 1379ش.
4ـ نظريه هاي جامعه شناسي در دوران معاصر، جورج ريتزر، ترجمه محسن ثلاثي، تهران، چاپ ششم، 1381ش
5ـ تفسير آسان، محمد جواد نجفي خميني، تهران، انتشارات اسلاميه، 1398ق.
6ـ مکارم شيرازي ناصر، تفسير نمونه، دار الکتب الإسلامية، تهران، 1374ش.
7ـ مکارم الأخلاق، ترجمه سيد ابراهيم ميرباقري، تهران، چاپ دوم، 1365ش.
[1]. نجفي خميني، محمد جواد، تفسير آسان، ج7، ص352؛ خسروي، موسي، ترجمه جلد چهارم بحارالانوار، (احتجاجات)، ج2، ص177.
[2]. مکارم شيرازي ناصر، تفسير نمونه، ج15، ص320.
[3]. آقا نجفي اصفهاني، محمد تقي، ترجمه عيون اخبار الرضا(ع)، ج2، ص330.
[4]. تفسير نمونه، همان، ج9، ص196.
[5]. اعزازي، شهلا، جامعه شناسي خانواده، ص120.
[6]. ريتزر، جورج، نظريه هاي جامعه شناسي در دوران معاصر، ترجمه محسن ثلاثي، ص127ـ128.
[7]. ترجمه آيت الله مکارم.
[8]. مير باقري، ترجمه مکارم الأخلاق، ج1، ص455.
[9]. نجفي خميني، محمد جواد، تفسير آسان، ج7، ص351.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 امرداد 01
- بازدید
- ۱۰۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.