اگر پسر نا محرمي از دختري سوء استفاده کند ولي دختر تقصيري نداشته باشد و پسر هاي ديگر هم بخواهند از او سوء استفاده کنند چه مي شود؟ چه بايد کرد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر پسر نا محرمي از دختري سوء استفاده کند ولي دختر تقصيري نداشته باشد و پسر هاي ديگر هم بخواهند از او سوء استفاده کنند چه مي شود؟ چه بايد کرد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

در ابتدا بايد ديد که آيا دختري که هيچ تقصيري در سوء استفاده قرار گرفتن نداشته، آيا از خود هيچ اختياري نداشته، بالاخره او با پاي خود در مکاني قرار گرفته که پسري توانسته از او سوء استفاده کند. اگر به فرض او در خيابان و جاي شلوغي بود، آيا باز آن پسر مي توانست از او سوء استفاده کند؟ طبيعي است که نمي توانست اين کار را بکند. اگر دختر هيچ رضايتي نداشته باشد، به سختي مي توان او را مورد سوء استفاده قرار داد. پس اين که دختر تقصيري نداشته باشد، نيست. البته اين نكته قابل پذيرش است كه برخي از دختران فريب مسائل عاطفي و عشق و محبت ظاهري پسران را مي‌خورند و بعد در دام سوء استفاده آنها مي‌افتند.

او بايد متوجه اشتباه خود شود. کدامين کوتاهي از او سرزده تا منجر به اين امر شده است. لذا با پي بردن به اشتباهش و بالا بردن آگاهي‌اش كه اكثر اين روابط به مسائل جنسي ختم‌ مي‌شود، سعي در جبران گناه خود کند  و جبران گناهش به اين شکل است که توجه نمايد و توبه نيز بايد واقعي و حقيقي باشد و با خداوند عهد ببندد که ديگر هيچگاه اشتباه قبلي را تکرار نکند تا پليدان به آساني به او دست پيدا نکنند.

در رابطه با ديگر پسران که فکر پليدي دارند، ابتدا نبايد به وسوسه شيطان و نفس توجه كرد كه حالا كه كار از كار گذشته چه عيبي دارد كه با آنها هم رابطه داشته باشد. گاه اين وسوسه ها از طرف آنها نيز القا مي‌شود و گاه تحديد هم مي‌كنند، كه هيچكدام نمي‌تواند دليلي براي در دام افتادن دوبارة شما باشد. لازم است به راه‌كارها و توصيه‌هاي حکيمانه الهي ملتزم شد تا عاملي براي حفظ شخصيت و مصونيت او از لغزش ها شود؛ که در زير به اختصار برخي از آن ها را بررسي مي کنيم:

1. پرهيز از تحريک و جلوه گري: خداوند در قرآن کريم مي فرمايد: « (زنان) هنگام راه رفتن پاهاي خود را به زمين نزنند تا زينت پنهانشان معلوم شود.»[1] در اين آيه زنان را از حساس نمودن مردان و جلب نظر آنان به زينت هاي پنهان نهي مي کند تا سبب تحريک غريزه آن ها نشود. پس به طور کلي دختران و زنان بايد در مقابل نامحرم با قاطعيت و وقار صحبت کنند و از حرف زدن با عشوه و تبسم که نامحرمان را تحريک مي کند بپرهيزد.

2. حفظ عفت و حياء: حياء و عفت براي دختران سرمايه بزرگي به شمار مي آيد و بزرگترين مانع براي فريب و لغزش آنان است. عفت و حيا از خصوصيات مهم زن و سرمايه سلامتي اخلاقي و رواني او و حتي موجب سلامت جامعه و پاکدامني مردان است. حضرت علي ـ عليه السلام ـ  در اين مورد مي فرمايند: «حياء ميوه پاکدامني است.»[2] پس زنان و دختران بايد در جامعه و بيرون منزل، با وقار و عفاف ظاهر شوند و در عين رسيدگي به کار و تحصيل خود، به گونه اي رفتار کند که از نگاه هاي آلوده به دور باشد و سبب تحريک نامحرمان نشود.

3. پرهيز از خوش باوري و ساده لوحانه: اصولاً دختران بسيار ساده و خوش  بين هستن و اگر از سوي غريبه اي به آن ها اظهار علاقه شود، با همان ديد خودشان آن را باور مي کند و لذا در دام اين افراد غريبه که شيطان صفت نيز هستند قرار مي گيرند و به حريم آن ها تجاوز مي شود.

4. امتناع از خلوت کردن با فرد نامحرم: دختران بايد از توقف در محل خلوت با فرد نامحرم پرهيز نمايند. از اين روي، در ديدگاه اسلامي قرار گرفتن زن و مرد نامحرم در يک اتاق بسته حرام است، هر چند که آنها مشغول دعا و نماز باشند. چرا که پروردگار مي داند به دام افتادن اين افراد قطعي است.

همچنين دختران براي اين که بتوانند خودشان را از انحراف ها حفظ کنند لازم است به موارد ذيل توجه بيشتري داشته باشند:

  1. از پوشيدن لباس هاي تنگ و چسبيده خود داري کنند.
  2. با دوستان خوب و مومن رفت و آمد کنند و از دوستان بي بند و بار و منحرف دوري نمايند.
  3. در مقابل فرد نامحرم رفتاري سنگين و متکبرانه داشته باشند.
  4. هنگام صحبت با نامحرم به وي نگاه نکنند و به اندام او خيره نشوند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

  1. مقيمي حاجي، ابوالقاسم، جوانان و روابط، قم، مرکز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه قم، 1380.
  2. احمدي، علي اصغر، تحليلي تربيتي بر روابط دختر و پسر در ايران، تهران، تربيت، 1371.

اکبري، محمود، دختران، پند ها و هشدار ها، قم، گلستان ادب، 1381.

 


[1]. نور/ 31.

[2]. نهج البلاغه، فيض الاسلام، حکمت 226.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
23 امرداد 01
بازدید
۶۴
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.