نحوة صحيح برخورد دختر و پسر در كلاسهاي دانشگاه را بيان كنيد؟
نحوة صحيح برخورد دختر و پسر در كلاسهاي دانشگاه را بيان كنيد؟
پرسش
پاسخ
امروزه ارتباط دختران و پسران يكي از مسائل مهم جامعه ماست و اگر بينش و گرايش جوانان در اين زمينه بر اساس اصول و مباني اصيل اسلامي اصلاح نشود پيامدهاي منفي بسياري را به دنبال خواهد داشت.
نحوة ارتباط در دوران نوجواني و جواني ميان دختران و پسران از اهميت ويژهاي برخوردار است. زيرا امكان و زمينة آسيب پذيري اين قشر در اين دوره بيش از هر زمان ديگري است. دقيقاً مانند گلهاي گلستاني كه هر چه ظريفتر و لطيفتر باشند، نياز به مراقبت بيشتري دارند و لذا باغبان عنايت ويژهاي بر آنها دارد و هميشه از مجاورت علفهاي هرز با گلها بيمناك است. همين طور كوچه و خيابان، پاركها، اماكن عمومي و كلاسهاي درس دانشگاه همه و همه، محيطهايي هستند كه محل رشد و تعالي نوجوانان و جواناناند و از اين جهت فرقي نميكند چون در هر جايي زمينة انحراف وجود دارد، چون هواي نفس و شيطان در هر جائي مترصد شكار انسان هستند. توضيح اينكه با بيدار شدن غريزة جنسي در دورة جواني، توجه به مسائل عاطفي و جذابيتهاي ظاهري جنس مخالف بيشتر ميشود و در اين موقع احساسات بر تعقل غلبه مينمايد و محور نحوة عمل و رفتار و تصميمگيري ميشود: اينجا همان جايي است كه سر و كلة ابليس پيدا ميشود و تا زمينه را براي معصيت آماده ميبيند، تيشة توجيه را بر ميدارد و به جان صدها قانون و احكام ارزشي ميافتد. كه مثلاً كلاس دانشگاه و ارتباط علمي و پرسش و پاسخ پيرامون موضوع درس با جاهاي ديگر فرق دارند!؟
براي رسيدن به پاسخ مناسب، ابتدا بهتر است به نکات زير توجه نماييم:
1. احكام اسلام هيچ يك بدون دليل نيستند:
امام رضا ـ عليه السّلام ـ در جواب نامة يكي از اصحاب فرمودند: «... اگر دستورات اسلام تعبد محض بود و خداوند حكيم بدون دليل و برهان چيزي را حلال يا حرام مينمود، بايد حق تعالي (در جائي) برعكس دستور ميداد به طوري كه چيزهاي حلال را حرام و كارهاي حرام را حلال ميكرد... . ما اطلاع كامل داريم و ميدانيم كه آنچه خداوند تبارك و تعالي حلال كرده، صلاح و سعادت مردم در آن بوده و بقاء و دوام جامعه به آن چيزهاي حلال بستگي دارد. ... و اما چيزهاي حرام سبب فساد جامعه خواهد شد و مردم را به طرف نابودي و هلاكت ميكشاند.»[1]
2. ارضاي صحيح نيازمنديهاي روحي و جسمي راه سعادت انسان است.
انسان داراي نيازمنديهاي روحي و جسمي بسياري است و براي رسيدن به تكامل و آرامش بايد به هر دو بعد مادي و معنوي خود بپردازد. از طرفي دين اسلام داراي مجموعة قوانين كامل و جامعي است كه به همةنيازهاي او توجه نموده است و در تعاليم خود مصالح عمومي و سعادت دنيا و آخرت او را مدنظر قرار داده است.
3. بسياري از احكام نقش پيشگيرانه دارند.
پيشگيری هميشه بهتر از درمان است، به ويژه در خصوص ارتباط دختر و پسر که مثل پنبه و آتش میمانند. اسلام براي پاسداري از حريم پاكي و جلوگيري از انحرافات،رعايت ضوابطي را در روابط دختران و پسران نامحرم ضروري دانسته و آزادي مطلق و بدون حساب و دوستيها و عشق بازيهاي مصطلح امروزي را ناپسند و مردود شمرده است. اسلام صحبت كردن زن و مرد را در موارد ضروري و در جريان رسيدگي به كارهاي روزمره زندگي حرام ندانسته است، اما براي پيشگيري از پيامدهاي خطرناك احتمالي، آنان را از ارتباطات خارج از حدي كه دين خدا تعيين كرده برحذر داشته است. برخي از اين حدود موجود در آيات و روايات به ترتيب زير است:
- خداوند در قرآن كريم دربارة نحوة ارتباط ميان نامحرم به زنان و مردان ميفرمايد:
«قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم و يحفظوا فروجهم ذلك ازكي لهم ان الله خبير بما يصنعون و قل للمؤمنات يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن و لا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها»؛ به مؤمنان بگو چشمهاي خود را (از نگاه به نامحرم) فرو گيرند و عفاف خود را حفظ كنند! اين براي آنان پاكيزهتر است. خداوند از آنچه انجام ميدهند آگاه است. و به زنان با ايمان بگو چشمهاي خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را جز آن مقدار كه نمايان است، آشكار ننمايند.[2]
در اين آيه به صراحت دستور داده شده است كه زن و مرد نامحرم به يكديگر نگاه نكنند و از نگاههاي هوس آلود پرهيز نمايند.
- هم چنين خداوند در قرآن خطاب به زنان پيامبر كه الگويي براي تمامي زنان هستند ميفرمايد:
«فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض و قلن قولا معروفا[3]» به گونهاي هوس انگيز سخن نگوييد تا بيمار دلي در شما طمع نكند و به گونهاي شايسته و معمولي سخن بگوييد.
3. حضرت علي ـ عليه السّلام ـ فرمودند: «اياك و محادثة النساء فانه لا تخلوا رجلٌ بامرأةٍ ليس لها محرمٌ الا همّ بها»؛ از گفتگو و اختلاط با زنان (نامحرم) بپرهيز. به راستي هيچ مردي با زن نامحرمي در خلوت سخن نميگويد مگر اينكه در دل نسبت به وي رغبت پيدا ميكند.[4]
حفظ حجاب شرعي چه در مردان و چه در زنان، حفظ حريم عفت در كلام، پوشش و نگاه، پرهيز از ارتباط كلامي بيش از حد مجاز با نامحرم و... همه ارزشهايي است كه براي جلوگيري از انحراف فرد و جامعه در شرع مقدس اسلام پيش بيني شده است. در اين ميان، در دوران جواني، عواطف و احساسات ميدان وسيعتري دارند و طبيعت جواني هم به طور طبيعتي مايل به زيبائيها و جذابيتها است. از طرف ديگر حضور چنين طبيعتي در برخي محيطها مانند محيطهاي مختلط دانشگاه، زمينه را براي عواقب سوء فراهم ميسازد. اين است دليل تأكيد بر حفظ حدود ارتباطات ميان نامحرم.
شايد عدّهاي مدعي باشند كه ارتباطي كه مورد نظر ماست، ارتباطي علمي و كاري است و از اين مسائل به دور است. در پاسخ بايد گفت: اولاً اصرار و تأكيد بر حفظ حدود در ارتباطات دختران و پسران، بهخاطر عاقبت سوء احتمالي آن است و البته هيچ كس نميتواند بگويد «دربارة من چنين احتمالي وجود ندارد»؟ ثانياً در حالي كه مثلاً در محيط مختلط دانشگاه ميتوان كارهاي ضروري را مانند همكاريهاي علمي حتي الامكان با جنس موافق انجام داد، جايي براي قرار گرفتن در مواضع لغزش باقي نميماند.
البته چه اشكالي دارد زن و مرد نامحرم يا دختر و پسر نامحرم در چارچوب حدود الهي با حفظ حريم عفت در نگاه و كلام و پوشش در حالي كه به چهرههاي يكديگر خيره نميشوند، به قدر ضرورت با يكديگر صحبت كنند. اما اينجا خودتان قضاوت كنيد. ممكن است روابطي در محيط كلاس بين دانشجويان دختر و پسر ايجاد شود كه در ابتدا ظاهراً عاري از اينگونه مسائل باشد، اما از آنجا كه دوران نوجواني و جواني اوج كشش جنسي و عاطفي است، آيا تكرار آن، اينگونه روابط به اصطلاح علمي را به نگاهها، صحبتها و رفتارهاي هوس آلود، آلوده نميكند.
به هر حال آلوده شدن يك شخصيت علمي به چنين مواردي چه در دانشگاه و چه در خارج از دانشگاه ميتواند پيامدهاي ناخوشايندي از جمله از بين رفتن كرامت انساني، سلب آرامش رواني و ايجاد اضطراب و افسردگي، تضعيف باورهاي اعتقادي و ايماني و كاهش ميل به علم آموزي و توليد را در برداشته باشد.
خلاصه اينكه با حفظ حدود شرعي زن و مرد ميتوانند با هم صحبت و ارتباط داشته باشند؛ يعني در حد ضرورت و بدون نگاهها و صحبتهاي هوس آلود. اما چون سن جواني اوج غريزة جنسي است، معمولاً افكار و رفتارها تحت تأثير اين غريزه قرار دارد. پس هر چه از اين ارتباطات حتي ميزان شرعي آن كاسته شود، براي محفوظ ماندن انسان مفيدتر خواهد بود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. محمدي نيا، اسدالله؛ پاسخ به پرسشهاي جوانان، قم، سبط اكبر، 1381، ج 1.
2. مركز مطالعات و پژوهشهاي فرهنگي حوزة علميه، مجلة فصلنامة پژوهشي صباح، سال دوم، شمارة 7 و 8 بهار و تابستان 1382.
3. غلامي ، يوسف، اخلاق و رفتارهاي جنسي دفتر نشر معارف، 1384.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۸۵
نحوة صحيح برخورد دختر و پسر در كلاسهاي دانشگاه را بيان كنيد؟
- نشان کردن
پرسش
نحوة صحيح برخورد دختر و پسر در كلاسهاي دانشگاه را بيان كنيد؟
پاسخ
امروزه ارتباط دختران و پسران يكي از مسائل مهم جامعه ماست و اگر بينش و گرايش جوانان در اين زمينه بر اساس اصول و مباني اصيل اسلامي اصلاح نشود پيامدهاي منفي بسياري را به دنبال خواهد داشت.
نحوة ارتباط در دوران نوجواني و جواني ميان دختران و پسران از اهميت ويژهاي برخوردار است. زيرا امكان و زمينة آسيب پذيري اين قشر در اين دوره بيش از هر زمان ديگري است. دقيقاً مانند گلهاي گلستاني كه هر چه ظريفتر و لطيفتر باشند، نياز به مراقبت بيشتري دارند و لذا باغبان عنايت ويژهاي بر آنها دارد و هميشه از مجاورت علفهاي هرز با گلها بيمناك است. همين طور كوچه و خيابان، پاركها، اماكن عمومي و كلاسهاي درس دانشگاه همه و همه، محيطهايي هستند كه محل رشد و تعالي نوجوانان و جواناناند و از اين جهت فرقي نميكند چون در هر جايي زمينة انحراف وجود دارد، چون هواي نفس و شيطان در هر جائي مترصد شكار انسان هستند. توضيح اينكه با بيدار شدن غريزة جنسي در دورة جواني، توجه به مسائل عاطفي و جذابيتهاي ظاهري جنس مخالف بيشتر ميشود و در اين موقع احساسات بر تعقل غلبه مينمايد و محور نحوة عمل و رفتار و تصميمگيري ميشود: اينجا همان جايي است كه سر و كلة ابليس پيدا ميشود و تا زمينه را براي معصيت آماده ميبيند، تيشة توجيه را بر ميدارد و به جان صدها قانون و احكام ارزشي ميافتد. كه مثلاً كلاس دانشگاه و ارتباط علمي و پرسش و پاسخ پيرامون موضوع درس با جاهاي ديگر فرق دارند!؟
براي رسيدن به پاسخ مناسب، ابتدا بهتر است به نکات زير توجه نماييم:
1. احكام اسلام هيچ يك بدون دليل نيستند:
امام رضا ـ عليه السّلام ـ در جواب نامة يكي از اصحاب فرمودند: «... اگر دستورات اسلام تعبد محض بود و خداوند حكيم بدون دليل و برهان چيزي را حلال يا حرام مينمود، بايد حق تعالي (در جائي) برعكس دستور ميداد به طوري كه چيزهاي حلال را حرام و كارهاي حرام را حلال ميكرد... . ما اطلاع كامل داريم و ميدانيم كه آنچه خداوند تبارك و تعالي حلال كرده، صلاح و سعادت مردم در آن بوده و بقاء و دوام جامعه به آن چيزهاي حلال بستگي دارد. ... و اما چيزهاي حرام سبب فساد جامعه خواهد شد و مردم را به طرف نابودي و هلاكت ميكشاند.»[1]
2. ارضاي صحيح نيازمنديهاي روحي و جسمي راه سعادت انسان است.
انسان داراي نيازمنديهاي روحي و جسمي بسياري است و براي رسيدن به تكامل و آرامش بايد به هر دو بعد مادي و معنوي خود بپردازد. از طرفي دين اسلام داراي مجموعة قوانين كامل و جامعي است كه به همةنيازهاي او توجه نموده است و در تعاليم خود مصالح عمومي و سعادت دنيا و آخرت او را مدنظر قرار داده است.
3. بسياري از احكام نقش پيشگيرانه دارند.
پيشگيری هميشه بهتر از درمان است، به ويژه در خصوص ارتباط دختر و پسر که مثل پنبه و آتش میمانند. اسلام براي پاسداري از حريم پاكي و جلوگيري از انحرافات،رعايت ضوابطي را در روابط دختران و پسران نامحرم ضروري دانسته و آزادي مطلق و بدون حساب و دوستيها و عشق بازيهاي مصطلح امروزي را ناپسند و مردود شمرده است. اسلام صحبت كردن زن و مرد را در موارد ضروري و در جريان رسيدگي به كارهاي روزمره زندگي حرام ندانسته است، اما براي پيشگيري از پيامدهاي خطرناك احتمالي، آنان را از ارتباطات خارج از حدي كه دين خدا تعيين كرده برحذر داشته است. برخي از اين حدود موجود در آيات و روايات به ترتيب زير است:
- خداوند در قرآن كريم دربارة نحوة ارتباط ميان نامحرم به زنان و مردان ميفرمايد:
«قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم و يحفظوا فروجهم ذلك ازكي لهم ان الله خبير بما يصنعون و قل للمؤمنات يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن و لا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها»؛ به مؤمنان بگو چشمهاي خود را (از نگاه به نامحرم) فرو گيرند و عفاف خود را حفظ كنند! اين براي آنان پاكيزهتر است. خداوند از آنچه انجام ميدهند آگاه است. و به زنان با ايمان بگو چشمهاي خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را جز آن مقدار كه نمايان است، آشكار ننمايند.[2]
در اين آيه به صراحت دستور داده شده است كه زن و مرد نامحرم به يكديگر نگاه نكنند و از نگاههاي هوس آلود پرهيز نمايند.
- هم چنين خداوند در قرآن خطاب به زنان پيامبر كه الگويي براي تمامي زنان هستند ميفرمايد:
«فلا تخضعن بالقول فيطمع الذي في قلبه مرض و قلن قولا معروفا[3]» به گونهاي هوس انگيز سخن نگوييد تا بيمار دلي در شما طمع نكند و به گونهاي شايسته و معمولي سخن بگوييد.
3. حضرت علي ـ عليه السّلام ـ فرمودند: «اياك و محادثة النساء فانه لا تخلوا رجلٌ بامرأةٍ ليس لها محرمٌ الا همّ بها»؛ از گفتگو و اختلاط با زنان (نامحرم) بپرهيز. به راستي هيچ مردي با زن نامحرمي در خلوت سخن نميگويد مگر اينكه در دل نسبت به وي رغبت پيدا ميكند.[4]
حفظ حجاب شرعي چه در مردان و چه در زنان، حفظ حريم عفت در كلام، پوشش و نگاه، پرهيز از ارتباط كلامي بيش از حد مجاز با نامحرم و... همه ارزشهايي است كه براي جلوگيري از انحراف فرد و جامعه در شرع مقدس اسلام پيش بيني شده است. در اين ميان، در دوران جواني، عواطف و احساسات ميدان وسيعتري دارند و طبيعت جواني هم به طور طبيعتي مايل به زيبائيها و جذابيتها است. از طرف ديگر حضور چنين طبيعتي در برخي محيطها مانند محيطهاي مختلط دانشگاه، زمينه را براي عواقب سوء فراهم ميسازد. اين است دليل تأكيد بر حفظ حدود ارتباطات ميان نامحرم.
شايد عدّهاي مدعي باشند كه ارتباطي كه مورد نظر ماست، ارتباطي علمي و كاري است و از اين مسائل به دور است. در پاسخ بايد گفت: اولاً اصرار و تأكيد بر حفظ حدود در ارتباطات دختران و پسران، بهخاطر عاقبت سوء احتمالي آن است و البته هيچ كس نميتواند بگويد «دربارة من چنين احتمالي وجود ندارد»؟ ثانياً در حالي كه مثلاً در محيط مختلط دانشگاه ميتوان كارهاي ضروري را مانند همكاريهاي علمي حتي الامكان با جنس موافق انجام داد، جايي براي قرار گرفتن در مواضع لغزش باقي نميماند.
البته چه اشكالي دارد زن و مرد نامحرم يا دختر و پسر نامحرم در چارچوب حدود الهي با حفظ حريم عفت در نگاه و كلام و پوشش در حالي كه به چهرههاي يكديگر خيره نميشوند، به قدر ضرورت با يكديگر صحبت كنند. اما اينجا خودتان قضاوت كنيد. ممكن است روابطي در محيط كلاس بين دانشجويان دختر و پسر ايجاد شود كه در ابتدا ظاهراً عاري از اينگونه مسائل باشد، اما از آنجا كه دوران نوجواني و جواني اوج كشش جنسي و عاطفي است، آيا تكرار آن، اينگونه روابط به اصطلاح علمي را به نگاهها، صحبتها و رفتارهاي هوس آلود، آلوده نميكند.
به هر حال آلوده شدن يك شخصيت علمي به چنين مواردي چه در دانشگاه و چه در خارج از دانشگاه ميتواند پيامدهاي ناخوشايندي از جمله از بين رفتن كرامت انساني، سلب آرامش رواني و ايجاد اضطراب و افسردگي، تضعيف باورهاي اعتقادي و ايماني و كاهش ميل به علم آموزي و توليد را در برداشته باشد.
خلاصه اينكه با حفظ حدود شرعي زن و مرد ميتوانند با هم صحبت و ارتباط داشته باشند؛ يعني در حد ضرورت و بدون نگاهها و صحبتهاي هوس آلود. اما چون سن جواني اوج غريزة جنسي است، معمولاً افكار و رفتارها تحت تأثير اين غريزه قرار دارد. پس هر چه از اين ارتباطات حتي ميزان شرعي آن كاسته شود، براي محفوظ ماندن انسان مفيدتر خواهد بود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. محمدي نيا، اسدالله؛ پاسخ به پرسشهاي جوانان، قم، سبط اكبر، 1381، ج 1.
2. مركز مطالعات و پژوهشهاي فرهنگي حوزة علميه، مجلة فصلنامة پژوهشي صباح، سال دوم، شمارة 7 و 8 بهار و تابستان 1382.
3. غلامي ، يوسف، اخلاق و رفتارهاي جنسي دفتر نشر معارف، 1384.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۸۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.