اگر دختری به خاطر عشق نافرجامش ديگه ازدواج نکند جايزاست؟ اينکه چرا خودارضاي گناهه؟ اگر کسي نتواند ازدواج بکند چرا به جاي زنا خود ارضايي نکند؟
اگر دختری به خاطر عشق نافرجامش ديگه ازدواج نکند جايزاست؟ اينکه چرا خودارضاي گناهه؟ اگر کسي نتواند ازدواج بکند چرا به جاي زنا خود ارضايي نکند؟
پرسش
پاسخ
زماني که عشق، تمام وجود فرد را فرا مي گيرد، خواسته ها و اميال او رنگ و بوي ديگري مي گيرد و تمام هستي فرد در راه رسيدن به معشوق خود صرف مي شود. سهمگين ترين ضربه روحي، زماني به عاشق وارد مي شود که بنا بر دلايلي از رسيدن به معشوق خود منع مي گردد و به درد هجران دچار مي شود. در چنين شرائطي فرد علاقمند دچار سردرگمي، نا اميدي و غم و اندوه مي شود. او چنين مي پندارد که تمام دنيا به آخر رسيده و هيچ راه ديگري در پيش روي نيست. حال آنکه انسان در زندگي، هميشه در حال فراز و نشيب بوده، و تجربيات زيادي از تلخي و شيريني زندگي کسب مي کند. تمام انسان ها در مقوله اي بنام «سختی و مشکل» مشترک هستند و هيچ کس را نمي توان پيدا کرد که ادعا کند، من مشکل ندارم. طبیعی است که نوعی و شکل مسائل گوناگون است. در قرآن مجيد، عمومي بودن مشکلات براي تمام افراد بشر مورد تأکيد قرار گرفته، و خداوند در قرآن کريم مي فرمايند: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي کبَدٍ[1]». يعني ما انسان را در رنج آفريديم.
بنابراين کسي که پا به دنيا گذاشته، اين مقوله را تجربه مي کند، ولي آنچه که انسان ها با هم متفاوتند، و آن ها را با هم متمايز مي کند، نوع برخورد آنها با مشکل است، بعضي از انسان ها، موضوعي را که با آن مشکل دارند، به جاي اين که دنبال راهکاري بگردند، يا مهارتي را براي مقابله با آن پيدا کنند، مسئله را از زندگي حذف مي کنند. ولي بعضي از انسان ها، به جاي حذف مسئله، به دنبال کسب مهارت براي مقابله با آن مشکل و حل مسئله هستند ، که البته اينها موفقند.
درست است که در دنيا مشکلات زياد است، ولي براي هر مشکلي راه حل هاي مختلفي ممکن است وجود داشته باشد، و ما بايد از راه کسب مهارت هاي لازم، برخورد منطقي با مشکلات داشته باشيم.
قبل از اين که مهارت هايي براي مقابله با مشکلات، در مورد موضوع مطرح شده ارائه کنيم، لازم است به دو نکته مهم اشاره کنيم.
نکته اوّل: بايد به اين نکته توجه کرد که، محصول و ره آورد ازدواج، فقط دفع شهوت جنسي و ارضاء اين غريزه نيست بلکه اين، يکي از فوايد ازدواج است. فضيلت و ارزش و ره آورد ازدواج و تشکيل خانواده، علاوه بر ارضاء غريزه جنسي، تعهد و تکامل و رشد و شخصيت و آرامش و فوايد ارزنده ديگري است، که براي انسان به ارمغان مي آورد. متعهد شدن در برابر همسر و خانواده، براي انسان، بزرگواري و احساس مسؤوليت اجتماعي به وجود مي آورد و بسياري از لياقت ها و استعدادهاي نهفته دروني او را بارور و بالنده مي کند. در واقع... بعد از ازدواج، شخصيت انسان تبديل به يک شخصيت اجتماعي مي شود، و خود را شديدا مسؤول حفظ همسر و آبروي خانواده و تأمين وسائل زندگي فرزندان آينده مي بيند، به همين دليل، تمام هوش و ابتکار و استعداد خود را به کار مي گيرد... .[2]
در تشکيل خانواده لذت و رشدي است که هيچ چيز ديگري جايگزين آن نمي شود. استاد مطهري (ره) در اين باره مي فرمايد: «يک سري خصائص اخلاقي هست که انسان جز در مکتب تشکيل خانواده نمي تواند آنها را کسب کند...، اخلاقيون و رياضت کشها که اين دوران را نگذرانده اند، تا آخر عمر يک نوع «خامي» و يک نوع «بچگي» در آنها وجود داشته است، و يکي از علل اين که در اسلام ازدواج يک امر مقدّس و يک عبادت تلقّي شده همين است... . ازدواج اوّلين مرحله خروج از خود طبيعي فردي، و توسعه پيدا کردن شخصيت انسان است.»[3]
هم چنين درباره نقش تربيتي ازدواج مي فرمايد: «... يک «پختگي» هست که اين پختگي جز در پرتو ازدواج و تشکيل خانواده پيدا نمي شود، در مدرسه پيدا نمي شود، در جهاد نفس پيدا نمي شود، در نماز شب پيدا نمي شود، با ارادت به نيکان هم پيدا نمي شود، اين را فقط در همين جا (ازدواج و تشکيل خانواده) بايد به دست آورد...».[4]
آيا منطقي به نظر مي رسد که انسان به دليل يک حادثه تلخ، تمام کمالاتي که در پرتو ازدواج براي او تحقق پيدا مي کند را کنار بگذارد. پس بايد تصميم خود را دوباره مورد ارزيابي قرار دهيد و با دقت به سؤالات زير پاسخ دهيد:
- آيا نمي توانم فرد ديگري را که لايق عشق ورزيدن باشد را براي خود انتخاب کنم؟
- آيا تمام خوبي ها و صفات مثبت در فرد مورد نظر من خلاصه شده است؟
- چگونه مي توانم به زندگي عادي خود برگردم و بر مشکلاتي که براي من پيش آمده است، غلبه کنم؟ و...
بنابراين ازدواج فقط براي دفع شهوات یا عشق و عاشقی نيست. بلکه ازدواج هدف بالاتري چون تکامل و رشد و بروز شخصيت نهفته انسان دارد.
نکته دوّم: بايد توجه کرد که غريزه جنسي همانند تمام غريزه ها و نيازهاي انسان، بايد ارضا شود، امّا چگونه؟
فرهنگ غرب، بر اين باورند که مردان و زنان کليسا بايد خويشتن دار باشند و هيچ رابطه جنسي با کسي نداشته باشند.
امّا درباره بقيه مردم، به آزادي جنسي سپس به ازدواج اعتقاد دارند، و بر اين باورند که مردم مي توانند آزادانه، به ارضاء غريزه جنسي خود بپردازند و يا ازدواج کنند، اين ديدگاه بر اساس نظريه اي که هدف از غريزه جنسي را لذت جنسي مي داند، پايه ريزي شده است. امّا در ديدگاه دين، بر اساس آنچه از قرآن استفاده مي گردد، دين به ازدواج و سپس به خويشتن داري جنسي معتقد است؛ چون هدف از غريزه جنسي را تداوم نسل مي داند، پس ازدواج و تشکيل خانواده در اولويت قرار دارد و چون هدف، لذت بردن به هر شکل نيست و زيان هاي زيادي هم براي او دارد، ارضاي آزاد غريزه جنسي را نمي پذيرد و انسان تا هنگامي که نمي تواند ازدواج کند، بايد عفت پيشه کند.[5] قرآن کريم در اين باره مي فرمايند: و کساني که وسيله زناشويي نمي يابند، بايد عفت ورزند، تا خدا با فضل خودش، آنان را بي نياز گرداند.[6]
طبق مطالب بالا روشن مي شود که از ديدگاه اسلام بايد غريزه جنسي از طريق شيوه خاص و در چارچوب خانواده ارضاء شود و هر گونه ارضاء غير از اين طريق گناه محسوب مي شود. شايد به نظر ما لذت يک گناه کمتر از گناه ديگر باشد، ولي نبايد فراموش کنيم گناه به هر اندازه هم کوچک باشد باز براي روح انسان سمي مهلک و کشنده محسوب مي شود. براي روشن شدن مطلب به ذکر مثالي مي پردازيم: تصور کنيد که 2 ظرف آب در مقابل شما قرار دارد: يکي در يک ظرف يک قطره سم در ظرف ديگر 10 قطره آيا به خود اجازه مي دهيد که از ظرفي که يک قطره سم در آن است به بهانه اين که سم آن کم تر است، استفاده کنيد. قطعا جواب شما منفي است؛ چرا که سم براي انسان کشنده است چه يک قطره چه ده قطره، انحرافات جنسي هم براي روح انسان کشنده است، حال اين انحراف به وسيله زنا صورت پذيرد يا از طريق استمناء. پس بهتر است ضمن اين که با سعي و تلاش غريزه جنسي خود را کنترل مي کنيد، زمينه ازدواج خود را با فرد مناسبي فراهم کنيد.
شکست و ناکامي در امور زندگي از مواردي است که همه ما، آن را تجربه کرده ايم و ناکامي در عشق هم از مواردي است که اکثر جوانان امروزي شايد آن را تجربه کرده اند، لذا براي رهائي از اين ناکامي و رسيدن به يک زندگي مطلوب و رعايت بهداشت رواني مهارت هاي ذيل را توصيه مي کنيم.
1. به زندگي خود معنا ببخشيد، يعني براي زندگي خود اهدافي را معين کنيد و براي رسيدن به اين اهداف تلاش کنيد.
2. ويکتور فرانکل (بنيان گذار معنا درماني) بر اين باور است که انسان آنگاه از سلامت روان برخوردار بوده و آرامش را لمس مي کند که در زندگي خود احساس معنا کند.[7] يکي از عوامل مهم در معنا بخشي به زندگي، رو آوردن به عبادات و نماز است چرا که اعمال عبادي مي تواند حيات طيب را براي انسان فراهم آورد و روح دوباره اي به زندگي بخشد، قرآن کريم مي فرمايند: «هر کس، اعم از زن و مرد، عمل صالح انجام دهد، او را به حياتي پاک و طيب زنده مي گردانيم.»[8] پس با اعمال عبادي به زندگي خود معنا ببخشيد.
2. سعي کنيد به جنبه هاي مثبت زندگي توجه کنيد؛ ممکن است فرد به علت عدم توجه به جنبه هاي مثبت زندگي خويش نعمت هاي خداوندي، احساس نوميدي و افسردگي نمايد، از اين رو با شناخت و آگاهي نسبت به جنبه هاي مثبت زندگي، مي توان به زندگي اميدوار بود، و زندگي را به سمت آرامش روحي و رواني سوق داد.
3. به شکست ها در زندگي به عنوان يک فرصت خود شناسي نگاه کنيد بر اساس آموزه هاي ديني هيچ رويدادي تصادفي نيست و همگي از جانب خداوند مي باشند و جنبه آزمايش دارند.[9] به طور کلي هدف از خلقت، مرگ و زندگي، آزمايش انسان است تا در عمل، افراد خود را نشان دهند. در واقع هر شکستي فرصتي براي خود شناسي مي باشد، پس اين فرصت را غنيمت بشماريد، و خودکاوي کنيد و به دنبال علل شکست و يا علل انتخاب معشوق باشيد، تا در تجربه بعدي دچار مشکل نشويد.
4. از تنهايي اجتناب کنيد. بکوشيد به جز مواقعي که ضرورت دارد، در تنهايي قرار نگيريد.
5. با افراد شاداب، فعال، خوش اخلاق، اجتماعي، و متدين و در عين حال مثبت نگر معاشرت کنيد و از افرادي که هميشه وقتي با آنها مواجهه مي شويد، از زندگي شکايت مي کنند، دوري کنيد.
6. ورزش را جزء ضروري ترين فعاليت هاي خود قرار داده و هر روز کمي ورزش کنيد ولي به صورت مداوم.
7. هر وقت احساس دلتنگي مي کنيد، حدود ده دقيقه دوش آب ولرم بگيريد و در صورت امکان شنا کنيد.
8. با توسل به اهل بيت ـ عليهم السلام ـ و جواد الائمه ـ عليه السلام ـ از اين بزرگواران طلب کمک نمائيد و همواره اميدوار به لطف و رحمت خداوند منان باشيد و در هيچ شرايطي و موقعيتي از درگاه خداوند منان نااميد نشويد.
9. گذشته نا موفق و شکست ها را فراموش کنيد؛ اگر تصوري نامطلوب از گذشته داريد، به دست فراموشي بسپاريد، چرا که تصور نامطلوب اجازه نمي دهد، به تغييرات خويش پي ببريد و حقيقت کنوني خود را در يابيد، پس گذشته را فراموش کنيد و برنامه اي براي آينده خود داشته باشيد، حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «نگراني هاي سال را بر نگراني امروزت اضافه مکن، براي امروز مشکلات خودش کافي است.»[10] حتي شما مي توانيد شکست را به ديد يک پل پيشرفت و ترقي خود بنگريد. بدانید که خدا این توان را که رنجهایش را فراموش کند.
10. بدانيد مشکلات و رنج ها، هميشگي نيست و روزگار در حال تغيير و تحول است و چه بسا حوادث پيش بيني نشده اي، در حل مشکلات به ياري انسان بشتابد و خيلي از مشکلات با گذر زمان حل خواهد شد.
11. در بيشتر مواقع تصور ما از موضوعي اين است که اگر در زندگي ما بود يا اتفاق مي افتاد به نفع ما مي شد، و زماني که نتوانستيم به آن برسيم، احساس شکست و نا اميدي مي کنيم، اين در حالي است که ما اکثرا يک روي سکه را مي بينيم و آن روي سکه که حکمت خداوند است نمي بينيم، خداوند در قرآن مي فرمايند: «کتِبَ عَلَيْکمُ الْقِتَالُ وَهُوَ کرْهٌ لَّکمْ وَعَسَي أَن تَکرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّکمْ وَعَسَي أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ[11]». يعني چه بسا چيزي را خوش نداشته باشيد حال آنکه خير شما در آن است و يا چيزي را دوست داشته باشد، حال آن که شر شما در آن است... . توجه به اين آيه در بيشتر مواقع مي تواند نااميدي در زندگي را از بين ببرد و از نظر رواني استرس ها و اضطراب ها را برطرف کند. مثلا در مورد موضوع شما ناکامي در عشق به ظاهر به ضرر شما بوده ولي با توجه به اين آيه مي توان گفت، شايد اين رابطه عاشقانه به نفع شما و آينده و حتي نسل شما نبوده و خوشبختي که شما در انتظارش بوده ايد در اين ازدواج نبوده و صلاح و خير شما شايد در ازدواج با ديگري است پس از خداوند بخواهيد، مرد آينده شما را هر آن کس که به مصلحت شما است، در مسير زندگيتان قرار دهد.
12. اين به نفع شما نيست که به خاطر ناکامي در زندگي آن را تعميم به کل زندگي دهيد يعني در زندگي شما کسي عشق را مخدوش کرده، شما نبايد عاشق شدن را کنار بگذاريد و بگوييد همه معشوق ها عين هم هستند.
به هر حال در چنین وضعیتی افراد نیاز به مشاوره با یک روانشناس دارند، و توصیه میشود که شما نیز با یک روانشناس با تجربه مشاوره داشته باشید.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ اختلاف رفتاري، ابوالقاسم بشيري، چاپ نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها.
2ـ رضايت از زندگي، عباس پسنديده، چاپ دارالحديث قم.
3ـ مهارت هاي سازگاري، علي حسين زاده، چاپ موسسه آموزشي، پژوهشي امام خميني.
4ـ مباني روان شناسي ازدواج ، دکتر غلامعلي افروز، چاپ موسسه انتشارات دانشگاه تهران.
[1]. بلد / 4.
[2]. مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، قم، چاپخانه امير المؤمنين علي(ع)، 1362ش، ج14، ص465.
[3]. مطهري، مرتضي، تعليم و تربيت در اسلام، تهران، انتشارات صدرا، 1371ش، ص252 ـ 251.
[4]. همان، ص398.
[5]. گروه نويسندگان حديث زندگي، جوان، هيجان و خويشتن داري، قم، انتشارات دارالحديث، چاپ دوم، 1386ش، ص112، با کمي تلخيص
[6]. نور / 33.
[7]. علي نقي، فقيهي، بهداشت و سلامت روان در آينه علم و دين، قم، انتشارات حيات سبز، چاپ اول، 1384ش، ص214.
[8]. نحل / 97.
[9]. تغابن / 11 و 15، انبياء / 3.
[10]. حر العاملي، محمد بن حسن، وسائل الشيعه، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث العربي، 1414ق، ج17، باب 13، ح21952، ص50.
[11]. بقره / 216.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 امرداد 01
- بازدید
- ۸۱
اگر دختری به خاطر عشق نافرجامش ديگه ازدواج نکند جايزاست؟ اينکه چرا خودارضاي گناهه؟ اگر کسي نتواند ازدواج بکند چرا به جاي زنا خود ارضايي نکند؟
- نشان کردن
پرسش
اگر دختری به خاطر عشق نافرجامش ديگه ازدواج نکند جايزاست؟ اينکه چرا خودارضاي گناهه؟ اگر کسي نتواند ازدواج بکند چرا به جاي زنا خود ارضايي نکند؟
پاسخ
زماني که عشق، تمام وجود فرد را فرا مي گيرد، خواسته ها و اميال او رنگ و بوي ديگري مي گيرد و تمام هستي فرد در راه رسيدن به معشوق خود صرف مي شود. سهمگين ترين ضربه روحي، زماني به عاشق وارد مي شود که بنا بر دلايلي از رسيدن به معشوق خود منع مي گردد و به درد هجران دچار مي شود. در چنين شرائطي فرد علاقمند دچار سردرگمي، نا اميدي و غم و اندوه مي شود. او چنين مي پندارد که تمام دنيا به آخر رسيده و هيچ راه ديگري در پيش روي نيست. حال آنکه انسان در زندگي، هميشه در حال فراز و نشيب بوده، و تجربيات زيادي از تلخي و شيريني زندگي کسب مي کند. تمام انسان ها در مقوله اي بنام «سختی و مشکل» مشترک هستند و هيچ کس را نمي توان پيدا کرد که ادعا کند، من مشکل ندارم. طبیعی است که نوعی و شکل مسائل گوناگون است. در قرآن مجيد، عمومي بودن مشکلات براي تمام افراد بشر مورد تأکيد قرار گرفته، و خداوند در قرآن کريم مي فرمايند: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي کبَدٍ[1]». يعني ما انسان را در رنج آفريديم.
بنابراين کسي که پا به دنيا گذاشته، اين مقوله را تجربه مي کند، ولي آنچه که انسان ها با هم متفاوتند، و آن ها را با هم متمايز مي کند، نوع برخورد آنها با مشکل است، بعضي از انسان ها، موضوعي را که با آن مشکل دارند، به جاي اين که دنبال راهکاري بگردند، يا مهارتي را براي مقابله با آن پيدا کنند، مسئله را از زندگي حذف مي کنند. ولي بعضي از انسان ها، به جاي حذف مسئله، به دنبال کسب مهارت براي مقابله با آن مشکل و حل مسئله هستند ، که البته اينها موفقند.
درست است که در دنيا مشکلات زياد است، ولي براي هر مشکلي راه حل هاي مختلفي ممکن است وجود داشته باشد، و ما بايد از راه کسب مهارت هاي لازم، برخورد منطقي با مشکلات داشته باشيم.
قبل از اين که مهارت هايي براي مقابله با مشکلات، در مورد موضوع مطرح شده ارائه کنيم، لازم است به دو نکته مهم اشاره کنيم.
نکته اوّل: بايد به اين نکته توجه کرد که، محصول و ره آورد ازدواج، فقط دفع شهوت جنسي و ارضاء اين غريزه نيست بلکه اين، يکي از فوايد ازدواج است. فضيلت و ارزش و ره آورد ازدواج و تشکيل خانواده، علاوه بر ارضاء غريزه جنسي، تعهد و تکامل و رشد و شخصيت و آرامش و فوايد ارزنده ديگري است، که براي انسان به ارمغان مي آورد. متعهد شدن در برابر همسر و خانواده، براي انسان، بزرگواري و احساس مسؤوليت اجتماعي به وجود مي آورد و بسياري از لياقت ها و استعدادهاي نهفته دروني او را بارور و بالنده مي کند. در واقع... بعد از ازدواج، شخصيت انسان تبديل به يک شخصيت اجتماعي مي شود، و خود را شديدا مسؤول حفظ همسر و آبروي خانواده و تأمين وسائل زندگي فرزندان آينده مي بيند، به همين دليل، تمام هوش و ابتکار و استعداد خود را به کار مي گيرد... .[2]
در تشکيل خانواده لذت و رشدي است که هيچ چيز ديگري جايگزين آن نمي شود. استاد مطهري (ره) در اين باره مي فرمايد: «يک سري خصائص اخلاقي هست که انسان جز در مکتب تشکيل خانواده نمي تواند آنها را کسب کند...، اخلاقيون و رياضت کشها که اين دوران را نگذرانده اند، تا آخر عمر يک نوع «خامي» و يک نوع «بچگي» در آنها وجود داشته است، و يکي از علل اين که در اسلام ازدواج يک امر مقدّس و يک عبادت تلقّي شده همين است... . ازدواج اوّلين مرحله خروج از خود طبيعي فردي، و توسعه پيدا کردن شخصيت انسان است.»[3]
هم چنين درباره نقش تربيتي ازدواج مي فرمايد: «... يک «پختگي» هست که اين پختگي جز در پرتو ازدواج و تشکيل خانواده پيدا نمي شود، در مدرسه پيدا نمي شود، در جهاد نفس پيدا نمي شود، در نماز شب پيدا نمي شود، با ارادت به نيکان هم پيدا نمي شود، اين را فقط در همين جا (ازدواج و تشکيل خانواده) بايد به دست آورد...».[4]
آيا منطقي به نظر مي رسد که انسان به دليل يک حادثه تلخ، تمام کمالاتي که در پرتو ازدواج براي او تحقق پيدا مي کند را کنار بگذارد. پس بايد تصميم خود را دوباره مورد ارزيابي قرار دهيد و با دقت به سؤالات زير پاسخ دهيد:
- آيا نمي توانم فرد ديگري را که لايق عشق ورزيدن باشد را براي خود انتخاب کنم؟
- آيا تمام خوبي ها و صفات مثبت در فرد مورد نظر من خلاصه شده است؟
- چگونه مي توانم به زندگي عادي خود برگردم و بر مشکلاتي که براي من پيش آمده است، غلبه کنم؟ و...
بنابراين ازدواج فقط براي دفع شهوات یا عشق و عاشقی نيست. بلکه ازدواج هدف بالاتري چون تکامل و رشد و بروز شخصيت نهفته انسان دارد.
نکته دوّم: بايد توجه کرد که غريزه جنسي همانند تمام غريزه ها و نيازهاي انسان، بايد ارضا شود، امّا چگونه؟
فرهنگ غرب، بر اين باورند که مردان و زنان کليسا بايد خويشتن دار باشند و هيچ رابطه جنسي با کسي نداشته باشند.
امّا درباره بقيه مردم، به آزادي جنسي سپس به ازدواج اعتقاد دارند، و بر اين باورند که مردم مي توانند آزادانه، به ارضاء غريزه جنسي خود بپردازند و يا ازدواج کنند، اين ديدگاه بر اساس نظريه اي که هدف از غريزه جنسي را لذت جنسي مي داند، پايه ريزي شده است. امّا در ديدگاه دين، بر اساس آنچه از قرآن استفاده مي گردد، دين به ازدواج و سپس به خويشتن داري جنسي معتقد است؛ چون هدف از غريزه جنسي را تداوم نسل مي داند، پس ازدواج و تشکيل خانواده در اولويت قرار دارد و چون هدف، لذت بردن به هر شکل نيست و زيان هاي زيادي هم براي او دارد، ارضاي آزاد غريزه جنسي را نمي پذيرد و انسان تا هنگامي که نمي تواند ازدواج کند، بايد عفت پيشه کند.[5] قرآن کريم در اين باره مي فرمايند: و کساني که وسيله زناشويي نمي يابند، بايد عفت ورزند، تا خدا با فضل خودش، آنان را بي نياز گرداند.[6]
طبق مطالب بالا روشن مي شود که از ديدگاه اسلام بايد غريزه جنسي از طريق شيوه خاص و در چارچوب خانواده ارضاء شود و هر گونه ارضاء غير از اين طريق گناه محسوب مي شود. شايد به نظر ما لذت يک گناه کمتر از گناه ديگر باشد، ولي نبايد فراموش کنيم گناه به هر اندازه هم کوچک باشد باز براي روح انسان سمي مهلک و کشنده محسوب مي شود. براي روشن شدن مطلب به ذکر مثالي مي پردازيم: تصور کنيد که 2 ظرف آب در مقابل شما قرار دارد: يکي در يک ظرف يک قطره سم در ظرف ديگر 10 قطره آيا به خود اجازه مي دهيد که از ظرفي که يک قطره سم در آن است به بهانه اين که سم آن کم تر است، استفاده کنيد. قطعا جواب شما منفي است؛ چرا که سم براي انسان کشنده است چه يک قطره چه ده قطره، انحرافات جنسي هم براي روح انسان کشنده است، حال اين انحراف به وسيله زنا صورت پذيرد يا از طريق استمناء. پس بهتر است ضمن اين که با سعي و تلاش غريزه جنسي خود را کنترل مي کنيد، زمينه ازدواج خود را با فرد مناسبي فراهم کنيد.
شکست و ناکامي در امور زندگي از مواردي است که همه ما، آن را تجربه کرده ايم و ناکامي در عشق هم از مواردي است که اکثر جوانان امروزي شايد آن را تجربه کرده اند، لذا براي رهائي از اين ناکامي و رسيدن به يک زندگي مطلوب و رعايت بهداشت رواني مهارت هاي ذيل را توصيه مي کنيم.
1. به زندگي خود معنا ببخشيد، يعني براي زندگي خود اهدافي را معين کنيد و براي رسيدن به اين اهداف تلاش کنيد.
2. ويکتور فرانکل (بنيان گذار معنا درماني) بر اين باور است که انسان آنگاه از سلامت روان برخوردار بوده و آرامش را لمس مي کند که در زندگي خود احساس معنا کند.[7] يکي از عوامل مهم در معنا بخشي به زندگي، رو آوردن به عبادات و نماز است چرا که اعمال عبادي مي تواند حيات طيب را براي انسان فراهم آورد و روح دوباره اي به زندگي بخشد، قرآن کريم مي فرمايند: «هر کس، اعم از زن و مرد، عمل صالح انجام دهد، او را به حياتي پاک و طيب زنده مي گردانيم.»[8] پس با اعمال عبادي به زندگي خود معنا ببخشيد.
2. سعي کنيد به جنبه هاي مثبت زندگي توجه کنيد؛ ممکن است فرد به علت عدم توجه به جنبه هاي مثبت زندگي خويش نعمت هاي خداوندي، احساس نوميدي و افسردگي نمايد، از اين رو با شناخت و آگاهي نسبت به جنبه هاي مثبت زندگي، مي توان به زندگي اميدوار بود، و زندگي را به سمت آرامش روحي و رواني سوق داد.
3. به شکست ها در زندگي به عنوان يک فرصت خود شناسي نگاه کنيد بر اساس آموزه هاي ديني هيچ رويدادي تصادفي نيست و همگي از جانب خداوند مي باشند و جنبه آزمايش دارند.[9] به طور کلي هدف از خلقت، مرگ و زندگي، آزمايش انسان است تا در عمل، افراد خود را نشان دهند. در واقع هر شکستي فرصتي براي خود شناسي مي باشد، پس اين فرصت را غنيمت بشماريد، و خودکاوي کنيد و به دنبال علل شکست و يا علل انتخاب معشوق باشيد، تا در تجربه بعدي دچار مشکل نشويد.
4. از تنهايي اجتناب کنيد. بکوشيد به جز مواقعي که ضرورت دارد، در تنهايي قرار نگيريد.
5. با افراد شاداب، فعال، خوش اخلاق، اجتماعي، و متدين و در عين حال مثبت نگر معاشرت کنيد و از افرادي که هميشه وقتي با آنها مواجهه مي شويد، از زندگي شکايت مي کنند، دوري کنيد.
6. ورزش را جزء ضروري ترين فعاليت هاي خود قرار داده و هر روز کمي ورزش کنيد ولي به صورت مداوم.
7. هر وقت احساس دلتنگي مي کنيد، حدود ده دقيقه دوش آب ولرم بگيريد و در صورت امکان شنا کنيد.
8. با توسل به اهل بيت ـ عليهم السلام ـ و جواد الائمه ـ عليه السلام ـ از اين بزرگواران طلب کمک نمائيد و همواره اميدوار به لطف و رحمت خداوند منان باشيد و در هيچ شرايطي و موقعيتي از درگاه خداوند منان نااميد نشويد.
9. گذشته نا موفق و شکست ها را فراموش کنيد؛ اگر تصوري نامطلوب از گذشته داريد، به دست فراموشي بسپاريد، چرا که تصور نامطلوب اجازه نمي دهد، به تغييرات خويش پي ببريد و حقيقت کنوني خود را در يابيد، پس گذشته را فراموش کنيد و برنامه اي براي آينده خود داشته باشيد، حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «نگراني هاي سال را بر نگراني امروزت اضافه مکن، براي امروز مشکلات خودش کافي است.»[10] حتي شما مي توانيد شکست را به ديد يک پل پيشرفت و ترقي خود بنگريد. بدانید که خدا این توان را که رنجهایش را فراموش کند.
10. بدانيد مشکلات و رنج ها، هميشگي نيست و روزگار در حال تغيير و تحول است و چه بسا حوادث پيش بيني نشده اي، در حل مشکلات به ياري انسان بشتابد و خيلي از مشکلات با گذر زمان حل خواهد شد.
11. در بيشتر مواقع تصور ما از موضوعي اين است که اگر در زندگي ما بود يا اتفاق مي افتاد به نفع ما مي شد، و زماني که نتوانستيم به آن برسيم، احساس شکست و نا اميدي مي کنيم، اين در حالي است که ما اکثرا يک روي سکه را مي بينيم و آن روي سکه که حکمت خداوند است نمي بينيم، خداوند در قرآن مي فرمايند: «کتِبَ عَلَيْکمُ الْقِتَالُ وَهُوَ کرْهٌ لَّکمْ وَعَسَي أَن تَکرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّکمْ وَعَسَي أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّکمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ[11]». يعني چه بسا چيزي را خوش نداشته باشيد حال آنکه خير شما در آن است و يا چيزي را دوست داشته باشد، حال آن که شر شما در آن است... . توجه به اين آيه در بيشتر مواقع مي تواند نااميدي در زندگي را از بين ببرد و از نظر رواني استرس ها و اضطراب ها را برطرف کند. مثلا در مورد موضوع شما ناکامي در عشق به ظاهر به ضرر شما بوده ولي با توجه به اين آيه مي توان گفت، شايد اين رابطه عاشقانه به نفع شما و آينده و حتي نسل شما نبوده و خوشبختي که شما در انتظارش بوده ايد در اين ازدواج نبوده و صلاح و خير شما شايد در ازدواج با ديگري است پس از خداوند بخواهيد، مرد آينده شما را هر آن کس که به مصلحت شما است، در مسير زندگيتان قرار دهد.
12. اين به نفع شما نيست که به خاطر ناکامي در زندگي آن را تعميم به کل زندگي دهيد يعني در زندگي شما کسي عشق را مخدوش کرده، شما نبايد عاشق شدن را کنار بگذاريد و بگوييد همه معشوق ها عين هم هستند.
به هر حال در چنین وضعیتی افراد نیاز به مشاوره با یک روانشناس دارند، و توصیه میشود که شما نیز با یک روانشناس با تجربه مشاوره داشته باشید.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ اختلاف رفتاري، ابوالقاسم بشيري، چاپ نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها.
2ـ رضايت از زندگي، عباس پسنديده، چاپ دارالحديث قم.
3ـ مهارت هاي سازگاري، علي حسين زاده، چاپ موسسه آموزشي، پژوهشي امام خميني.
4ـ مباني روان شناسي ازدواج ، دکتر غلامعلي افروز، چاپ موسسه انتشارات دانشگاه تهران.
[1]. بلد / 4.
[2]. مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، قم، چاپخانه امير المؤمنين علي(ع)، 1362ش، ج14، ص465.
[3]. مطهري، مرتضي، تعليم و تربيت در اسلام، تهران، انتشارات صدرا، 1371ش، ص252 ـ 251.
[4]. همان، ص398.
[5]. گروه نويسندگان حديث زندگي، جوان، هيجان و خويشتن داري، قم، انتشارات دارالحديث، چاپ دوم، 1386ش، ص112، با کمي تلخيص
[6]. نور / 33.
[7]. علي نقي، فقيهي، بهداشت و سلامت روان در آينه علم و دين، قم، انتشارات حيات سبز، چاپ اول، 1384ش، ص214.
[8]. نحل / 97.
[9]. تغابن / 11 و 15، انبياء / 3.
[10]. حر العاملي، محمد بن حسن، وسائل الشيعه، قم، موسسه آل البيت لإحياء التراث العربي، 1414ق، ج17، باب 13، ح21952، ص50.
[11]. بقره / 216.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 امرداد 01
- بازدید
- ۸۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.