انسان با چه کسانی باید همنشین شود و چگونه می بایست از آسیب های همنشین بد جلوگیری کرد؟
انسان با چه کسانی باید همنشین شود و چگونه می بایست از آسیب های همنشین بد جلوگیری کرد؟
پرسش
پاسخ
در متون ديني و دستورات اسلامي به مسئله همنشين زياد پرداخته شده و شرايط خاصي را براي آن ذکر کرده اند چنان که در روايتي آمده است که حواريون از عيسي ـ عليه السلام ـ پرسيدند با چه کسي همنشين شويم؟ حضرت پاسخ دادند: با کسي که ديدن او شما را به ياد خدا بيندازد و صحبت او به علم شما بيفزايد و عمل و رفتار او شما را نسبت به آخرت فرا خواند و ترغيب کند»[1]
آنچه براي انسان مهم است حفظ دين، انجام تکاليف شرعي و در نتيجه سعادت دنيوي و اخروي است تا بعد از اين زندگي کوتاه دنيا گرفتار عذاب و حسرت ابدي نشويم. يکي از حسرت هاي آخرت همين همنشين هايي هستند که دين انسان را به خطر مي اندازند چنان که قرآن کريم مي فرمايد: «روزي که مردم ظالم پشت دست را با حسرت به دندان گرفته و گويند اي کاش من (در دنيا) با رسول حق راه دوستي و (طاعت) پيش مي گرفتم. واي بر من اي کاش فلان (مرد کافر و رفيق فاسق) را دوست نمي گرفتم رفاقت او از پيروي قرآن و رسول حق مرا محروم ساخت و گمراه گردانيد آري دوستي شيطان (انسي و جني) براي انسان مايه خذلان و گمراهي است.»[2] پس انسان بايد مواظب خود و دين و آخرت خود باشد زيرا هر کسي در روز قيامت سر سفره عمل خود مي نشيند و گرفتار اعمال خود است همان طور که قرآن کريم مي فرمايد: «هر نفسي در گرو عملي است که انجام داده است»[3] و هدايت و ضلالت هر کسي به نفع يا به ضرر خود اوست و هيچ کس بار ديگري را به دوش نمي کشد لذا قرآن کريم مي فرمايد: «هر کسي راه هدايت يافت تنها به نفع و سعادت خود يافته و هر که به گمراهي شتافت آن هم به زيان و شقاوت خود شتافته و هيچ کس بار عمل ديگري را به دوش نگيرد و ...»[4]
جواني سن حساس و سرنوشت ساز و دوران شکل گيري هويت، افکار و عقايد است، لذا اهميت همنشين براي جوانان بيشتر است لذا بايد در اين مسأله دقت بيشتري بفرماييد. اگر آن افراد که باعث سرد شدن انسان نسبت به تکاليف شرعي مي شوند از دوستان باشند، بايد به سرعت از آن ها فاصله گرفت، زيرا ممکن است به مرور زمان افکار و عقايد آن ها در انسان اثر بگذارد و باعث تباهي دين و دنياي شود و اين حرف که با آن ها دوستی کرد تا آن ها را هدايت شوند، درست نيست وباید مواظب بود فريب حرف هاي شيطاني را نخوريم و سعي کنيم با مطالعه و در نظر گرفتن معيار هاي دوست يابي و ويژگي هاي يک دوست خوب، دوستاني انتخاب کنيم که در امور ديني و دنيايي، يار و ياور ما باشند. و اگر آن افراد از فاميل و بستگان هستند، چنانچه از فاميل هاي درجه يک. و ارحام نيستند و رابطه با آن ها ضروري نيست، رابطه را باید قطع کرد و اگر از بستگان درجه يک بوده و رابطه با آن ها ضروري است، ارتباط را به حداقل رساند و دين خود را حفظ کرد؛ اماباید متوجه باشيم که اين کار لازم است ولي کافي نیست وباید تا زماني که ثبات در عقيده پيدا نشده دوباره با آنها رجوع نکرد. لذا بايد از طرف ديگر با مطالعه در اصول عقايد و بالا بردن سطح معنويت و تحصيل ايمان و يقين قلبي، در همه امور خود و مخصوصاً امر مهم دينداري، راسخ و ثابت قدم شد و چنان ايماني داشت که اگر همه در طريق کفر و بي ديني و بي بند و باري قرار گرفتند، تزلزلي در ما ايجاد نکند بلکه به امر معروف و نهي از منکر اقدام کنيد و به اصلاح آن ها پرداخت. و هميشه اين توصيه حضرت علي ـ عليه السلام ـ را مورد عنايت و توجه داشته و فراموش نکنيم که فرمودند: «ايها الناس لا تستوحشوا في طريق الهدي لقله أهله»[5] اي مردم در راه رستگاري و هدايت از کمي اهل آن وحشت نکنيد.
شياطين جن و انس زياد در کمين هستند تا دين و معنويت را از ما بگيرند؛ ما بايد مواظب خود باشيم و با برقراري ارتباط با افراد صالح، علما، جلسات وعظ و خطابه، شرکت در مراسم هاي مذهبي، نماز اول وقت و ذکر و خواندن قرآن و توسل به حضرات معصومين ـ عليهم السلام ـ سعادت دنيوي و اخروي خود را تضمين نماييم.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۶۶
انسان با چه کسانی باید همنشین شود و چگونه می بایست از آسیب های همنشین بد جلوگیری کرد؟
- نشان کردن
پرسش
انسان با چه کسانی باید همنشین شود و چگونه می بایست از آسیب های همنشین بد جلوگیری کرد؟
پاسخ
در متون ديني و دستورات اسلامي به مسئله همنشين زياد پرداخته شده و شرايط خاصي را براي آن ذکر کرده اند چنان که در روايتي آمده است که حواريون از عيسي ـ عليه السلام ـ پرسيدند با چه کسي همنشين شويم؟ حضرت پاسخ دادند: با کسي که ديدن او شما را به ياد خدا بيندازد و صحبت او به علم شما بيفزايد و عمل و رفتار او شما را نسبت به آخرت فرا خواند و ترغيب کند»[1]
آنچه براي انسان مهم است حفظ دين، انجام تکاليف شرعي و در نتيجه سعادت دنيوي و اخروي است تا بعد از اين زندگي کوتاه دنيا گرفتار عذاب و حسرت ابدي نشويم. يکي از حسرت هاي آخرت همين همنشين هايي هستند که دين انسان را به خطر مي اندازند چنان که قرآن کريم مي فرمايد: «روزي که مردم ظالم پشت دست را با حسرت به دندان گرفته و گويند اي کاش من (در دنيا) با رسول حق راه دوستي و (طاعت) پيش مي گرفتم. واي بر من اي کاش فلان (مرد کافر و رفيق فاسق) را دوست نمي گرفتم رفاقت او از پيروي قرآن و رسول حق مرا محروم ساخت و گمراه گردانيد آري دوستي شيطان (انسي و جني) براي انسان مايه خذلان و گمراهي است.»[2] پس انسان بايد مواظب خود و دين و آخرت خود باشد زيرا هر کسي در روز قيامت سر سفره عمل خود مي نشيند و گرفتار اعمال خود است همان طور که قرآن کريم مي فرمايد: «هر نفسي در گرو عملي است که انجام داده است»[3] و هدايت و ضلالت هر کسي به نفع يا به ضرر خود اوست و هيچ کس بار ديگري را به دوش نمي کشد لذا قرآن کريم مي فرمايد: «هر کسي راه هدايت يافت تنها به نفع و سعادت خود يافته و هر که به گمراهي شتافت آن هم به زيان و شقاوت خود شتافته و هيچ کس بار عمل ديگري را به دوش نگيرد و ...»[4]
جواني سن حساس و سرنوشت ساز و دوران شکل گيري هويت، افکار و عقايد است، لذا اهميت همنشين براي جوانان بيشتر است لذا بايد در اين مسأله دقت بيشتري بفرماييد. اگر آن افراد که باعث سرد شدن انسان نسبت به تکاليف شرعي مي شوند از دوستان باشند، بايد به سرعت از آن ها فاصله گرفت، زيرا ممکن است به مرور زمان افکار و عقايد آن ها در انسان اثر بگذارد و باعث تباهي دين و دنياي شود و اين حرف که با آن ها دوستی کرد تا آن ها را هدايت شوند، درست نيست وباید مواظب بود فريب حرف هاي شيطاني را نخوريم و سعي کنيم با مطالعه و در نظر گرفتن معيار هاي دوست يابي و ويژگي هاي يک دوست خوب، دوستاني انتخاب کنيم که در امور ديني و دنيايي، يار و ياور ما باشند. و اگر آن افراد از فاميل و بستگان هستند، چنانچه از فاميل هاي درجه يک. و ارحام نيستند و رابطه با آن ها ضروري نيست، رابطه را باید قطع کرد و اگر از بستگان درجه يک بوده و رابطه با آن ها ضروري است، ارتباط را به حداقل رساند و دين خود را حفظ کرد؛ اماباید متوجه باشيم که اين کار لازم است ولي کافي نیست وباید تا زماني که ثبات در عقيده پيدا نشده دوباره با آنها رجوع نکرد. لذا بايد از طرف ديگر با مطالعه در اصول عقايد و بالا بردن سطح معنويت و تحصيل ايمان و يقين قلبي، در همه امور خود و مخصوصاً امر مهم دينداري، راسخ و ثابت قدم شد و چنان ايماني داشت که اگر همه در طريق کفر و بي ديني و بي بند و باري قرار گرفتند، تزلزلي در ما ايجاد نکند بلکه به امر معروف و نهي از منکر اقدام کنيد و به اصلاح آن ها پرداخت. و هميشه اين توصيه حضرت علي ـ عليه السلام ـ را مورد عنايت و توجه داشته و فراموش نکنيم که فرمودند: «ايها الناس لا تستوحشوا في طريق الهدي لقله أهله»[5] اي مردم در راه رستگاري و هدايت از کمي اهل آن وحشت نکنيد.
شياطين جن و انس زياد در کمين هستند تا دين و معنويت را از ما بگيرند؛ ما بايد مواظب خود باشيم و با برقراري ارتباط با افراد صالح، علما، جلسات وعظ و خطابه، شرکت در مراسم هاي مذهبي، نماز اول وقت و ذکر و خواندن قرآن و توسل به حضرات معصومين ـ عليهم السلام ـ سعادت دنيوي و اخروي خود را تضمين نماييم.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 24 امرداد 01
- بازدید
- ۶۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.