چرا آدم ها بعد از مدتی از هم دل می کنند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا آدم ها بعد از مدتی از هم دل می کنند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

محبت طناب محکمی است که بر گردن هر کس انداخته شود، او را مجذوب خود می کند. چنان چه پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمودند: «مردم را دوست بدار، تا تو را دوست بدارند».[1] مثلاً عشق و محبت پدر و مادر را نسبت به فرزند خویش در نظر بگیرید، حتی اگر از فرزند هم دلگیر شوند، هیچ گاه ذره ای از عشقشان نسبت به او کم نمی گردد.

اما گاهی اوقات بنا به دلایل مختلفی من جمله، کینه، دشمنی، دو رویی و... انسان ها نسبت به هم بی محبتی می کنند و عشق نمی ورزند که در این صورت مهم ترین عامل برای دور شدن دل ها از هم دیگر می شود. ما در این جا به صورت اختصار، نکات و علت هایی چند، در رابطه با آن چه که سبب بی محبتی می شود را بیان می کنیم که از جمله آن ها عبارت است از:

1ـ اخلاق بد و تند خویی: که مهم ترین عامل برای بی مهری و بی محبتی می باشد، چنان چه هر کس بد اخلاق باشد، کم کم دوستانش از اطراف او پراکنده می گردد و او یکّه و تنها می ماند. همان طوری که گشاده رویی و لبخند زدن در به‌دست آوردن مهر و محبت تأثیر دارد، ترش رویی و بد اخلاقی در دوری دل ها از یکدیگر و قطع پیوند ها مؤثر است. چنان چه امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمودند: «روی ترش کردن به مردم مایه دشمنی است.»[2]

2ـ عدم اظهار علاقه به طرف مقابل: اگر به کسی اظهار علاقه و محبت نکنیم و رابطه کلامی کمی داشته باشیم، بی‌تفاهمی ها و بدبینی ها رشد می کند و فرد مقابل احساس خوشایندی در رابطه با ما نخواهد داشت.

3ـ طرز سخن گفتن: الف) اگر به آن چه که مورد علاقه خودمان می باشد سخن بگوئیم نه آن چه که طرف مقابل مان دوست دارد، باعث می گردد که او ما را فردی خودخواه تصور کند و سعی در دوری کردن از ما می نمایند.

ب) نام طرف مقابل را به حالت تمسخر صدا بزنیم: نام هر کسی برای او مهم ترین و شیرین ترین واژه در زندگی اوست، لذا که با او سال ها زندگی کرده است اگر ما شیرین ترین واژه زندگی فردی را به تمسخر بگیریم، طبیعتاً از ما نفرت پیدا می کند و سعی می کند پیوند دوستی اش را با ما قطع کند.

ج) تشکر و قدر دانی نکردن از کارهای نیک دوستان مان، جدال و چاپلوسی در پرحرفی و شوخی های زشت نمودن آفت محبت است و سبب ناراحتی و کدورت و گسسته شدن پیوند دوستی می گردد.

4ـ طرز گوش دادن: الف) گوش ندادن به سخنان طرف مقابل: هر کسی هنگام صحبت دوست دارد با نهایت احترام به حرف هایش تا آخر گوش داده شود و اگر کسی این کار را نکند او فکر می کند که نسبت به او بی احترامی می شود و لذا بی احترامی او در روابطش تأثیر بسزایی می گذارد.

ب) راز هایی را که برای ما گفته، پیش دیگران فاش کنیم.

5ـ از انتقاد های دوستان اظهار نگرانی و ناراحتی کنیم و از خود سعه صدر نشان ندهیم که باعث می گردد مهر و محبت ما در دلش کمتر گردد.

6ـ کم کردن ارتباطات و دید و بازدید نکردن: معنای کم شدن ارتباطات این است که ما او را از یاد برده ایم و ارزشی برایش قائل نیستیم. لذا در این جاست که شاعر می فرماید: «از دل برود                  هر آن چه از دیده برفت»

7ـ در مشکلات و گرفتاری ها که از دوستان، انتظار زیادتر می رود، او را یاری نکردن که یکی دیگر از عوامل بی محبتی است.

8ـ سوء ظن داشتن به طرف مقابل، که ناخودآگاه باعث می شود انسان نسبت به او بدبین گشته و غیبت کردن... پشت سر او بپردازد.

9ـ دوستی و محبت در راه خدا و بخاطر خدا نباشد: اگر دوستی ما در سمت و سوی الهی قرار نگیرد، بسیار سست و ناپایدار خواهد بود و باعث می شود که از هم گسسته شود. موسی بن جعفر ـ علیه السلام ـ می فرمایند: «محکم ترین ریسمان ایمان، دوستی و دشمنی در راه خداست.»[3]

10ـ مدارا نکردن: چون علایق و سلیقه های افراد، متفاوت است احترام نگذاشتن به علایق و سلیقه های فرد سبب تیره شدن روابط می شود ولی با مدارا کردن این تنش به مهر و محبت تبدیل خواهد شد.

11ـ عدم بذل و بخشش: دیده شده که انسان ها معمولاً در مقابل بذل و بخشش و هدیه، اظهار فروتنی کرده و برای آن شخص اظهار میل و علاقه می کنند. لذا سعی کنیم برای ایجاد و تحکیم رابطه دوستی از هدیه دادن و بخشش کردن دریغ نورزیم.

12ـ عدم دقت در گزینش دوست.

13ـ هر چه برخود می خواهند برای دیگری نمی خواهند.

14ـ دیدن نقاط قوت خود و تمرکز بر نقاط ضعف دیگران.

 معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ کاشفی، محمدرضا، آیین مهر ورزی، قم، بوستان کتاب، 1376.

2ـ مقدس نیان، سید محمد، محمد مهدي محمدی، آداب معاشرت، مرکز نمایندگی ولی فقیه در سپاه، 1378.

3ـ دست داده، زین العابدین، شمیم دوستی، مجتمع فرهنگی هنری شهید عبد الرضا مصلی نژاد، 1378.

 


[1] . کلینی، محمدبن یعقوب، اصول کافی، باب التحبب الی الناس و التودد الیهم، روایت 1.

[2] . همان، باب حسن المعاشره، روایت5.

[3] . آیین بندگی و نیایش، ترجمه عده الداعی، ص 308.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
24 امرداد 01
بازدید
۱۰۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.