تأثير ماهواره بر روي انحراف مردم، خصوصاً جوانان چگونه است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

تأثير ماهواره بر روي انحراف  مردم، خصوصاً جوانان چگونه  است؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

گرچه ماهواره وسيله‌ای است که مي توان از آن  استفاده مفيد کرد و آن را به وسيله کارآمدي تبديل کرد. اما متاسفانه اين وسيله نوعا براي مقاصد و اهداف منفي مورد استفاده قرار مي گيرد. اينجاست که ماهواره به عنوان ابزاري خطرساز براي اخلاق و فرهنگ و معنويت جامعه و به ويژه جوانان مطرح مي شود. با توجه به جذابيت برنامه هاي ماهواره اي استفاده نادرست از آن مي تواند تأثيرات منفي بسيار زيادي بر روي روح افراد جامعه داشته باشد.

حقيقت آن است که جسم انسان در خدمت روح انسان است و زماني که روح انسان فاسد شد به طور مسلم بر روي جسم انسان نيز تأثير مي گذارد و زمينه ساز غرق شدن انسان در منجلاب گناه مي شود. اکنون اين سوال پيش مي آيد که آثار سوء برنامه هاي ماهواره چيست؟ و اين برنامه ها چه آسيب ها و خطراتي را براي افراد جامعه مي تواند به همراه داشته؟ آيا از اين آسيب ها مي تواند گامي موثر براي جلوگيري از شيوع اين برنامه ها در بين جوانان داشته باشد؟ بديهي است يکي از راههاي مبارزه با برنامه هاي ماهواره اي آگاه کردن جوانان نسبت به آسيب هاي اين برنامه ها مي باشد. بي شک زماني که جوانان از اين آسيب ها اطلاع پيدا کنند، به سراغ اينگونه برنامه ها نمي روند و از آن پرهيز مي کنند.

آسيب هاي برنامه هاي ماهواره اي

1. ترويج فحشا و منکرات: با پيشرفت علم و تکنولوژي، استکبار به مرور زمان به جاي مبارزه مسلحانه و جنگ، سلاحهاي جديدي را براي از پا درآوردن ملت هاي مقاوم به کار گرفته است. يکي از سلاح هايي که براي ترويج فساد و منکرات در بين جوانان بکار گرفته شده، ماهواره است. تماشاي فيلم هاي ماهواره اي از عوامل بسيار مؤثر در ارتکاب جرائمي از قبيل قتل، سرقت، تجاوز به کودکان و انحرافات جنسي مي باشد. گزارش هاي به دست آمده از مراجع قضايي حاکي از اين واقعيت است که متأسفانه نوع جديدي از فحشا و منکرات در حال شکل گرفتن درجامعه است که تا به حال درجامعه ما سابقه نداشته است. در ضمن اين گزارش ها نشان گر اين مطلب است: اکثر کساني که مرتکب جرم يا بزهکاری شده اند، عادت به تماشاي برنامه هاي ماهواره اي و ويدئويي داشتند.[1]

2. نقش ماهواره در نفي حاکميت و نظارت ملي

در هر جامعه اي مسولان و کارگزاران آن جامعه براي موفقيت در اجراي برنامه ها و اصلاحات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و سياسي خود نيازمند نوعي اعمال حاکميت، نظارت و هدايت افکار عمومي هستند. مهم ترين ابزار براي تحقق اين هدف وسايل ارتباط جمعي (مانند تلويزيون، راديو، رسانه ها) است. حال اگر وسيله اي ظهور کند که جايگزين ابزار فوق شود و خارج از حيطه نظارت و کنترل دولت و کارگزاران جامعه باشد، جامعه دچار نوعي گسيختگي و نابساماني مي شود.[2]

آري ماهواره باعث مي شود که شهروندان جامعه، سرچشمه ديگري براي افکار، عقايد و... خود پيدا کنند و به مرور زمان افکار، عقايد و نظرات آنان به وسيله هجوم برنامه هاي ماهواره اي تغيير کند.  بديهي است زماني که افکار و عقايد انسان تغيير و نگرش او نسبت به مسائل زندگي عوض شود، رفتار و کردارهاي فردي و اجتماعي او نيز عوض مي شود و به طور مستقيم افراد جامعه تسليم خواست و نيات شوم صاحبان سرمايه مي شوند و آن کاري را انجام مي دهند که مورد نظر آنان است.

3. به هدر رفتن سرمايه جواني

جوانان از گرانمايه ترين سرمايه هاي يک جامعه هستند. چرخ هاي اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي و سياسي يک جامعه به دست تواناي آنان به گردش در مي آيد. اگر جوانان جامعه اي، لا ابالي و فاسد، بي همت و هوسران و بي تفاوت تربيت شوند، اميد چنداني به بهروزي و سعادت آن جامعه نبايد داشت.[3] قدرت هاي جبار تاريخ براي تداوم حاکميت خود بر ملت ها به سراغ جوانان مي روند و با شيوه هاي جديد سعي دارند که آنان را مقهور اراده خود کنند.

بسياري از جوانان ساعت ها از عزيز ترين عمر خود را به جاي کار و تلاش در راه ترقي و اعتلاي جامعه، صرف برنامه هاي مبتذل و پوچ ماهواره اي مي کنند. تماشاي صحنه هاي مبتذل، ذهن و انديشه آنان را تسخير مي کند و آدمي به طور ناخود آگاه اين گونه صحنه ها را هميشه و همه جا پيش روي خود مجسم خواهد کرد. فردي که خود را به ديدن اين گونه تصويرها، عادت داده است، به کار و فعاليت اقتصادي، علمي، اجتماعي و... بي رغبت مي شود و هرگاه بخواهد فکر خود را روي مسئله مهمي متمرکز کند، به ياد آوردن آن صحنه مبتذل، توان تمرکز را از او مي گيرد.[4]

  از آنجا که برنامه هاي ماهواره اي باعث سلب اراده از جوانان مي شود و موجب شعله ور شدن غريزه جنسي در جوانان مي شود؛ بديهي است در چنين فضايي جوان به جاي کار و تلاش براي ترقي علمي، تحصيلي و اجتماعي خود، به هوسراني و شهوت راني مشغول مي شود و از کارهاي مهمي که بر عهده اوست غافل مي شود و به کارهاي پوچ و پست رو مي آورد.

4. ايجاد روحيه بي تفاوتي و لا ابالي گري

برنامه هاي مبتذل ماهواره اي با تقويت روحيه شهوت پرستي و خودخواهي در جوانان، حس ديگرخواهي و ايثارگري و توجه به سرنوشت ديگران را در آنان تضعيف نموده و در نتيجه او را به موجودي عاطل و باطل که صرفاً به دنبال اشباع خواسته هاي نفساني خويش است، تبديل کرده و انگيزه شرکت در فعاليت هاي علمي، سياسي و اجتماعي را در او مي ميراند.[5]

روشن است چنين فکري بر چيزي جز خواسته هاي نفساني نمي انديشد و اهدف بلند انساني براي او سرابي بيش نيست و تمام نيروها و انرژي هاي او صرف خواسته هاي نفساني مي شود و جايي براي اهداف بلند انساني باقي نمي ماند. اين روحيه بي اعتنايي نسبت به سرنوشت خود، جامعه و کشور و انقلاب خويش، دقيقاً همان چيزي است که استکبار به دنبال آن است. چنين انساني دايره هستي را در همان محدوده تن خود مي بيند. يعني آنقدر هستي براي او کوچک مي شود که غرايز و نيازهاي جنسي و جسمي او محور قرار مي گيرند و تمام همت او صرف ارضاء اين نيازها مي شود و بديهي است چنين فردي ارزشش به اندازه چيزي است که از او خارج مي شود.[6]

5. الگو دهي نادرست به جوانان

جواني و نوجواني دوره الگودهي و الگو پذيري است در اين دوران فرد در پي آن است تا فرد يا افرادي را به عنوان الگو بيابد و خويشتن را بر اساس آن بسازد. نقش الگو در تکوين شخصيت جوان بسيار حياتي است.[7] با توجه به اينکه بیشتر شبکه های ماهواره ای الگوهای درست و صحیحی   به مخاطبان خود ارائه نمی کنند،  بسیاری از جوانان در شناخت الگو دچار مشکل مي شود و زماني که نياز الگو پذيري جوان توسط رسانه ها و مسئولين کشور به طور صحيح جواب داده نشود جوان اين نياز را به وسيله ساير کانال ها ارضاء مي کندکه يکي از  آن راهها برنامه هاي ماهواره اي است.

بر اين اساس بايد اذعان کرده تماشاي برنامه هاي ماهواره اي که با متدهاي روان شناسي و جامعه شناسي تهيه شده است، در الگوي رفتاري جوانان تأثير منفي بر جاي مي گذارد و بسياري از الگوهاي رفتاري غير اخلاقي، مدهاي نامناسب لباس و مو، و... از طريق برنامه هاي ماهواره اي به جوانان ارائه مي شود ما تبلور تقليد جوانان را از برنامه هاي ماهواره اي را مي توانيم در رفتار، گفتار، حرکات، تکيه کلام ها، نحوه آرايش مو و لباس مشاهده کنيم.

6. ترويج خشونت

ديدن صحنه هاي خشونت آميز فيلم ها و برنامه هاي ماهواره اي موجب افزايش سطح خشونت در افراد به ويژه جوانان و نوجوانان مي شود. نتايج بيش از 20 سال پژوهش هاي ميداني نشان مي دهد که ديدن صحنه هاي خشونت آميز بر رفتار هاي جوانان، پي آمد منفي دارد. از آنجا که يکي از راه هاي يادگيري از طريق مشاهده و تقليد مي باشد، تماشاي پرخاشگري و خشونت، رفتار هاي خشونت آميز تازه اي را به رفتار هاي جوان اضافه مي کند. در ضمن ديدن برنامه هاي خشونت آميز ماهواره اي، موجب افزايش سطح برانگيختگي جوان مي شود. جوان با ديدن صحنه هاي خشونت آميز جذب آن مي شود و پس از چند لحظه، سطح هيجان پذيري آن افزايش مي يابد. بدين ترتيب، احساسات و افکار پرخاشگرايانه و خشونت آميز در جوان دروني مي شود.[8]

7. حمله به مقدسات مذهبي

وقتي سخن از کارکردهاي منفي ماهواره به ميان مي آيد، آنچه بيشتر از همه رخ مي نمايد برنامه هاي مبتذل و فيلم هاي غير اخلاقي آن است و آنچه که از نظر مخفي مي ماند حمله موذيانه و با برنامه شبکه هاي ماهواره اي به مقدسات مذهبي و اعتقادي مردم است. اين حملات با طراحي دقيق، موشکافانه و بسيار ظريف صورت مي گيرد. به گونه اي که حتي در برخي از موارد مخاطب هم از آن آگاهي پيدا نمي کند. زير سوال بردن ضروريات دين مانند حجاب، قصاص و...، بيان افکار التقاطي، تبليغ بر ضد مرجعيت و روحانيت شيعه، القاء شبهات و... از اقدامات و برنامه هاي شبکه هاي ماهواره اي براي سست کردن اعتقادات مردم به ويژه جوانان است.

بديهي است کارکردها و تأثيرات ماهواره به موارد بالا خلاصه نمي شود و ما براي طولاني نشدن جواب از ذکر ساير موارد خودداري مي کنيم

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ منابعي که با پي نوشت ها معرفي شده است.

2ـ ستيز با تهاجم فرهنگي غرب، دفتر عقيدتي سياسي فرماندهي معظم کل قوا، نشر رامين.

3ـ ميرزايي، منصور، شبيخون فرهنگي، ، انتشارات تبريز.

4ـ مجله ديدار آشنا، شماره 65، ص 20 تا صفحه 31.

5ـ يوسف وند، علي، تهاجم فرهنگي، راه هاي مبارزه با آن ، انتشارات دار النشر اسلام.

 


[1]. کارشناسان امور فرهنگي و هنري، بحثي پيرامون پديده ويدئو، معاونت پرورشي اداره آموزش و پرورش خراسان، ص14 ،.

[2]. همان، ص15.

[3]. همان، ص17.

[4]. خاني، هادي حسين، رسانه هاي گروهي، مجله صباح، شماره 4، ص39،.

[5]. بحثي پيرامون پديده ويدئو، ص20.

[6]. اشاره به روايتي از امير المومنين.

[7]. بي ريا و همکاران، روان شناسي رشد با نگرش به منابع اسلامي، دفتر همکاري حوزه و دانشگاه، ج2، ص555.

[8]. شجاعي، محمد صادق، رسانه هاي گروهي، مجله صباح، شماره 4، ص27.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
23 امرداد 01
بازدید
۷۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.