اگر کسي با دختر دايي خود رابطه داشته باشد، البته نه رابطه نامشروع فقط در حد دوست داشتن و گاهي ابراز علاقه، مثل بوسيدن و دست دادن و غيره؛ آيا اين رابطه مشکل دارد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر کسي با دختر دايي خود رابطه داشته باشد، البته نه رابطه نامشروع فقط در حد دوست داشتن و گاهي ابراز علاقه، مثل بوسيدن و دست دادن و غيره؛ آيا اين رابطه مشکل دارد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

برخی‌ها فکر می‌کنند که افرادی مثل دختر دایی یا دختر عمو با دختران نامحرم دیگر در چگونگی روابط متفاوتند؛ در حالی که آنها نیز جزو نامحرمان می‌باشند. این‌گونه ارتباط‌هایی که توصیف شد از مصداق‌‌های روابط نامشروع است؛ هرچند درجه آلودگی آن به حد زنا و رابطه کامل نرسد. بنابر این بهتر است در خصوص ارتباط دختر و پسر به نکته‌های اشاره شود.

نكته اول: ايام جواني، دوره شور احساسات، شوق جنسي و نشاط جسمي است. با بيدار شدن قواي مختلف جسمي، توجه به مسائل عاطفي و جذابيت هاي ظاهري جنس مخالف زياد تر مي شود. اين بلوغ طبيعي، در پيدايش دوستي ها و روابط دختر و پسر تأثير به سزايي دارد.

نكته دوم: همه ما معتقديم كه انسان موفّق كسي است كه در زندگي، داراي اهداف مشخص باشد و با برنامه ريزي درست و انتخاب راه مناسب به آن هدف دست يابد. يك جوان نيز، بايد سعي كند راهي را انتخاب نمايد كه او را به يك زندگي مطلوب ايده آل و سرشار از آرامش، كمال و شادي برساند. انسان داراي نيازمندي هاي روحي و جسمي بسياري است، و همان گونه كه به مسائل مادي نياز دارد، براي رسيدن به تكامل و آرامش به مسايل معنوي نيز نيازمنداست؛ از طرفي دين اسلام داراي مجموعه قوانين كامل و جامعي است كه به همه نيازمندي هاي انسان توجه نموده و در تعاليم خود، مصالح عمومي و سعادت دنيا و آخرت را مدّ نظر قرار داده است.

بر اين اساس، اسلام براي پاسداري از حريم پاكي و جلوگيري از انحرافات، روابط دختر و پسر را با رعايت روابطي پذيرفته و آزادي مطلق و بدون حساب، و دوستي ها و عشق بازي هاي مصطلح امروزي را ناپسند و مردود شمرده است. اسلام، صرف صحبت كردن لازم و ضروري زن و مرد را در جريان رسيدگي به كارهاي روزمره زندگي حرام ندانسته است، با توجه به اين كه در زمان جواني، غرايز جنسي، احساسات و شيفتگي و زيبايي هاي ظاهري تا حد زيادي خود نمايي مي كند، به طور نا خود آگاه نوجوان به طرف مسايل جنسي کشيده مي شود. بنابراين نوجوان بايد سعي کند که حدود شرعي را در ارتباط با نامحرم رعايت کند.

خداوند در قرآن كريم مي فرمايد: «به مؤمنان بگو چشم هاي خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گيرند و عفاف خود را حفظ كنند»!

اين براي آنان پاكيزه تر است؛ خداوند از آنچه انجام مي دهند آگاه است! و به زنان با ايمان بگو چشم هاي خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را ـ جز آن مقدار كه نمايان است ـ آشكار ننمايند.»[1]

در اين آيه، به صراحت دستور داده شده كه زن و مرد نا محرم به يكديگر نگاه نكنند واز نگاه هاي هوس آلود پرهيز نمايند. به راستي، اگر به اين آيه مباركه عمل شود و دختر و پسر نامحرم از ابتدا به يكديگر توجه ننمايند و به هم نگاه نكنند، آيا دوستي ها و عشق هاي مجازي به وجود مي آيد؟

حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «چشم پوشي از نگاه، بهترين عامل باز داري از شهوت است.»[2]

همچنين خداوند در سوره احزاب، خطاب به زنان پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايد: «به گونه اي هوس انگيز سخن نگوييد تا بيمار دلي در شما طمع نكند، و به گونه اي شايسته و معمولي سخن بگوييد.»[3]

به راستي، آيا روابط ميان دختران و پسران جوان، با آن ميل و كشش جنسي كه طبيعت سنّ جواني است، از نگاههاي آلوده و صحبت هاي هوس انگيز خالي و مبرّا است؟ آيا با در نظر گرفتن اين كلام صريح الهي مي توان حكم به جواز اين گونه روابط صادر نمود؟

شايد عدّه اي مدّعي باشند كه ما اين گونه روابط را قبول نداريم، بلكه ارتباطي مورد نظر ما است كه از اين مسائل به دور باشد! در پاسخ اينان بايد گفت: اصرار و تأكيد فراواني كه امروزه بر اين روابط مي شود، شاهدي است بر اين كه انگيزه ديگري ـ هر چند به صورت غير مستقيم و مخفي ـ در اين كار موجود است؛ لذا ممكن است به ظاهر روابطي ايجاد شود كه در ابتدا عاري از اين گونه مسائل باشد، اما از آنجا كه سن جواني اوج كشش جنسي و عاطفي است، به تدريج و بر طبق طبيعت بشري، اين روابط آلوده به نگاهها، صحبت ها و رفتارهاي هوس آلود مي شود. در پايان اين بخش، توجه شما را به احاديث ذيل ـ كه كاملاً مرتبط با موضوع مي باشد ـ جلب مي كنم: علامه مجلسي در ضمن احاديثي نقل مي كند:

«كسي كه به حرام دست به دست زني برساند، چون به صحراي محشر در آيد، دستش بسته باشد، و كسي كه با زنان نامحرم خوش طبعي، شوخي و مزاح كند، خداوند گار در عوض هر كلمه، هزار سال او را در محشر حبس مي كند؛ و اگر زني راضي شود كه مردي به حرام او را آغوش بگيرد، ببوسد يا به حرام با او ملاقات نمايد و يا با او خوش طبعي و شوخي كند، بر آن نيز گناهي همانند آن مرد است.» [4]

حال، قضاوت به عهده خواننده محترم است كه تشخيص دهد « آيا دوستي هاي تلفني، رفت و آمدها، دست دادن و بوسيدن نامحرم و روابط ميان دختر و پسر مشمول اين آيات و روايات مي شود يا خير؟» آيا باز هم مي توان ادعا نمود كه اين روابط بدون اشكال است؟

نكته ديگري كه بايد توضيح داد اين است كه بعضي افراد اين روابط را بدين صورت توجيه مي كنند كه «براي ازدواج، شناخت كامل لازم است و شناخت، بدون ارتباط ممكن نيست!» در پاسخ مي گوييم: بدون ترديد، دختر و پسر بايد با ديدي باز و با شناختي كامل از استعدادها و خصوصيّات اخلاقي و فرهنگ يكديگر، زندگي مشترك را شروع نمايند تا در فراز و نشيب هاي زندگي هم راه و هم دل بكديگر باشند؛ امّا شناختي كامل و دقيق است كه با عقل و خرد و ارزيابي صحيح طرفين مقابل به دست آمده باشد. بسيار روشن است كه با دوستي هاي خياباني و تلفني و روابط ميان دختر و پسر ـ از آن جا كه زيبايي ها و جذّابيت هاي ظاهري در آنها نقش زيادي دارد و افراد در دنياي احساسات و عواطف غوطه ورند ـ شناخت كامل از خصوصيات اخلاقي و سليقه هاي فردي حاصل نمي شود؛ پس به صرف ايجاد رابطه، هرگز شناخت كاملي حاصل نخواهد شد!

البته، بعد از مطالعه و دقت هاي لازم، اگر شرايط مثبت بود و دختر و پسر واقعاً قصد ازدواج با يكديگر را داشتند، مي توانند براي اطمينان بيشتر و ايجاد هم آهنگي و آمادگي براي آغاز زندگي، با نامزدي رسمي و شرعي (به صورت عقد موقت) به خواست خويش برسند.

در پايان، اين نكته را بايد مورد توجه قرار داد كه روابط آزاد دختر و پسر، و غوطه ور شدن در اين نوع روابط، جواناني را كه بايد در بهترين مقطع از سن خود، به دنبال آموختن علم و كسب تجربه براي آينده خويش باشند، در اضطراب و هيجانات بي اساس نگه مي دارد و با ايجاد فشارهاي روحي و تشويق هاي دروني آرامش را از آنان سلب مي كند؛ و تمام وقت و انرژي نوجوان صرف ارتباط با نامحرم مي شود و در نتيجه از تحصيل علم و دانش محروم مي شود و به فرد بي ثمري بريا خود و جامعه تبديل مي شود. تجربه نشان مي دهد جواناني که در تحصيلات دانشگاهي و انتخاب شغل موفق بوده اند که در زمان نوجواني بر احساسات زودگذر و پوچ خود غلبه کرده و براي رسيدن به اهداف بلند خود يا بر روي هوي و هوس خود گذاشته اند، شما نيز اگر مايل هستيد که در آينده از تحصيلات بالا و شغل پر درآمد برخوردار باشيد، راهي جز غلبه بر احساسات زودگذر نداريد. اميدواريم که با به کارگيري اراده و همت خود بتوانيد بر اين احساسات غلبه کنيد.

در زير به برخي از عوارض و ضررهاي ارتباط با نامحرم اشاره مي شود:

1. آشفتگي فكري و عدم تمركز حواس

كسي كه با جنس مخالف ارتباط برقرار مي كند دچار تشويش خاطر شده و تمركز خود را در درس، كسب و ساير فعاليت هاي روزانه از دست مي دهد.

2. قرار گرفتن در موضع اتهام

چون بر قراري اينگونه روابط با فرهنگ ديني و اجتماعي ما تناسب ندارد، باعث مي شود تا دختر و پسر جوان ارزش و احترام خود را در جامعه از دست داده و مردم به آنان به چشم افرادي هوسران و لاابالي نگاه كرده و از آنان سلب اعتماد نمايند. گذشته از اين كه چنين روابطي، ازدواج فرد را نيز دچار مخاطره مي كند.

3. آسيب هاي روحي، رواني

اينگونه روابط در غالب موارد به ازدواج منجر نشده و باعث مي شود تا در هنگام ختم ارتباط، آسيب روحي شديدي به هر دو يا يكي از طرفين وارد آيد.

4. ازدواج ناپايدار

اينگونه روابط حتي اگر به ازدواج هم منجر شود ثمره مطلوبي نخواهد داشت چرا كه اساس يك زندگي كه بر هوس و عشق كاذب و بدون شناخت استوار شود سست بوده و پس از مدتي هر دو نفر كه جز خوبي از يكديگر سراغ نداشتند، تنها معايب را در نظر گرفته و متوجه مي شوند كه هيچ نقطه اشتراكي با هم ندارند.

5. شعله ور شدن غريزه جنسي

برخي افراد مي پندارند كه محدوديت در روابط عطش به جنس مخالف را افزايش مي دهد و بر اين اساس پيشنهاد مي دهند كه ما نيز همچون جوامع غربي به آزادي روابط ملتزم شويم. حال آنكه قضيه برعكس است و آزادي در ارتباط با جنس مخالف موجب تشديد غرايز جنسي مي شود و به قول بابا طاهر:

زدست ديده و دل هر دو فرياد               هر آنچه ديده بيند دل كند ياد

و راه كنترل غرايز نيز آن است كه با تقوي در نگاه و گفتگو و... زمينه دلبستگي هاي كاذب را از بين ببريم:

بسازم خنجري نيشش زفولاد                  زنم بر ديده تا دل گردد آزاد

ضمن آنكه وضعيت اسفبار كشورهاي غربي و افزايش روزافزون پيامدهاي منفي روابط آزاد نيز نشان گر آن است كه روابط آزاد راهي براي كنترل غرايز محسوب نمي شود.

6. ناخشنود ساختن خداوند متعال و دوري از او...

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ جوانان و روابط، ابوالقاسم مقيمي حاجي، قم، انتشارات مركز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه.

2ـ تحليلي تربيتي بر روابط دختر و پسر در ايران، علي اصغر احمدي، انتشارات انجمن اولياء و مربيان.

 


[1]. {Qقل للمؤمنين يغضوا من أبصارهم و يحفظوا فروجهم ذلك ازكي لهم. إن اللّه خبير بما يصنعون و قل للمؤمنات يغضُضْن من أبصارهنَّ و يحفظنَ فروجهنّ، و لايبدين زينتهنّ الا ما ظهر منهاQ} نور / 30 ـ 31.

[2]. «نِعمَ صارف الشهوات غضّ الابصار» محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحكمه، ج1، ص72.

[3]. {Qفلا تخضعن بالقول، فيطمع الذي في قلبه مرض و قلن قوال معروفاQ}. احزاب / 32.

[4]. مجلسي، محمد باقر، عين الحيوه، ص140.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
24 امرداد 01
بازدید
۸۴۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.