اگر فردي کسي را دوست داشته باشد، بايد چه کار کند؟ در ضمن اگر خانواده¬اش راضي نباشند بايد چه کار کند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر فردي کسي را دوست داشته باشد، بايد چه کار کند؟ در ضمن اگر خانواده­اش راضي نباشند بايد چه کار کند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

جواني دوره­اي پرتحول از زندگي مي­باشد، دوره­اي که نيروهاي جسمي و رواني با سرعت و قدرت زياد بروز پيدا مي کنند و درون جوان را پر از هيجان و آشوب مي­نمايند. در اين دوره بحراني، اين شخصيت جوان است که آگاه يا ناخودآگاه در حال شکل­گيري است و چه خوب است جوان با نيروي اراده و آگاهي جهت شکل دهي به شخصيتش پاي به ميدان گذارده و به آن رنگ و شکل خدايي، انساني و منطقي دهد. يکي از مهمترين خصيصه­هاي اين دوره بيداري عاطفي است، او مي­خواهد به ديگران عشق ورزد و آنان نيز به او محبّت کنند؛ امّا اگر اين عشق پاک به صورت صحيح جهت دهي نشود، آسيب­هاي جبران ناپذيري را به جوان وارد مي­سازد. بنابراين با بالا بردن سطح آگاهي و با به کارگيري عقل و تجربه بزرگترها مي­توان راه صحيح را پيمود و به قله­هاي سعادت و خوشبختي دست يافت.

خواهرم سؤال شما کلي و مبهم است، کاش مقداري توضيح مي­داديد که طرفين مورد علاقه چه شرايطي دارند آيا هر دو هم جنس هستند يا نه؟ و... هر چند در دين مقدس اسلام به دوستي و محبت کردن به ديگران تأکيد شده اما براي دوستي کردن شرايطي وجود دارد و با هر کسي نمي­شود، دوستي کرد و به آنها محبت ورزيد. دوستي با همجنسان در صورت دارا بودن شرايط دوستي بسيار خوب است و بايد محبت قلبي را به چنين افرادي اظهار کرد؛ اما دوستي با جنس مخالف و تنها در قالب ازدواج صحيح مي­باشد و ارتباط دختر و پسر قبل از ازدواج جايز نيست و آسيب­هاي زيادي را به آنها وارد مي­کند.

دوستي دختر و پسر

دوستي و ارتباط دختر و پسر مانند در کنار هم بودن پنبه و آتش است، که با کوچکترين لغزشي آتش گرفته و به خاکستر تبديل مي­شود. از اين رو، بايد از بروز چنين روش­هايي پيشگيري کرد، پس توصيه مي­شود دختران جوان به توصيه­هاي زير عمل کنند:

1. سعي کنيد واقعيت جنس مخالف را بشناسيد و از خوش باوري ساده لوحانه پرهيز کنيد. بسياري از دختران تصوراتي بسيار ايده­آل و تخيلي از پسران در ذهن خود مي­پرورانند. آنان با فطرت پاک خود، با صداقت، احساس محبّت مي­کنند و به خاطر عشق به فردي که فکر مي­کنند شايد در آينده با او ازدواج کنند، دست به دوستي و ارتباط با جنس مخالف مي زنند؛ اما اين خوش باوري و زودباوري ساده لوحانه­اي بيش نيست، چرا که اکثر اظهار علاقه و محبت­هايي که از طرف پسران به دختران مي­شود، جنبه فريب و سودجويي دارد و با صداقت و خيرخواهي نيست.[1]

2. پرهيز از تحريک و جلوه­گري و امتناع از خلوت کردن با فرد نامحرم: حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي­فرمايد: زنان و دختران مؤمن بايد سه صفت را که براي مردان بد است داشته باشند: «تکبر، ترس و بخل». تکبر يعني در مقابل نامحرم با قاطعيت و وقار صحبت کنند و به نحوي رفتار کنند که بيانگر کوچک شمردن طرف مقابل (نامحرم) باشد و از حرف زدن با عشوه و تبسم که ديگران را تحريک مي­کند، بپرهيزند، ترس يعني بترسد از تنها بودن و خلوت کردن با شخص نامحرم. بخل يعني در حفاظت مال خود و شوهر، کمال دقت و وسواس را به خرج دهند و امانت­دار اموال همسر و خانه، و پيام­آور قناعت و صرف­جويي باشند.[2]

3. حفظ عفت و حيا: عفت و حيا از خصوصيات روحي دختران و سرمايه سلامتي اخلاقي و رواني آنان و بزرگترين مانع براي فريب و لغزش و انحراف آنان است. حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي­فرمايد: «حيا ميوه پاکدامني است».[3] هنگامي که به هر علتي پاکدامني فرد کم شود، شرم و حياي او نيز کاسته مي­شود. بنابراين زنان و دختران بايد در جامعه و بيرون از منزل، با وقار و عفاف و متانت ظاهر شوند و خود را از نگاه­هاي آلوده دور سازند، تا از آسيب­هاي جدي دور شوند.

دوستي با همجنسان

بي­ترديد دوستي يکي از نيازهاي انسان به خصوص در سن جواني است و معاشرت با دوستان شايسته و با ايمان، موجب رشد شخصيت اجتماعي و تقويت ارزش­هاي اخلاقي و معنوي نوجوان مي­گردد؛ اما بايد توجه داشت که هم در اصل انتخاب دوست و هم در حدود آن نهايت دقت را داشته باشيد. پس اگر محبتي را نسبت به کسي در دل احساس کرديد، قبل از هر کاري بايد ببينيد او معيارها و ملاک­هاي يک دوست خوب را دارد يا نه؟ برخي از اين معيارها عبارتند از: 1- عقل و هوش 2- ايمان و تقوي 3- بزرگواري و نجابت 4- صداقت و رازداري 5- وفاداري و پايداري در سختي­ها 6- سرّ نگهدار و عيب پوش 7-مساعدت و ياري در حل مشکلات 8- خوش اخلاق و پاک سرشت 9- اهل خير و دعوت کننده به نيکي­ها و بندگي خدا 10- دور کننده از گناه و لغزش 11- صبور و با گذشت 12- خوش نامي خود و خانواده و با تربيت صحيح و...[4]

بنابراين، اگر ديديد فرد مورد علاقه­تان داراي ويژگي­هاي فوق مي­باشد، مي­توانيد دوستي کنيد. حال سئوال اينجا است که چگونه با چنين فردي دوستي را آغاز کرد؟ امام صادق ـ عليه السلام ـ مي­فرمايد: «هر گاه کسي را دوست داشتي او را از محبت قلبي خود آگاه کن؛ زيرا اين اظهار دوستي و محبّت، دوستي را ميان شما پابرجا مي­کند.»[5] پس با يک هديه سراغ آن دوست رفته و محبّت خود را نسبت به او آشکار کنيد و اگر حدود دوستي و وظايف خود را نسبت به او رعايت کنيد، او نيز رفته رفته با شما دوستي و محبّت خواهد نمود.

اما اين که اگر خانواده فرد نسبت به چنين دوستي راضي نبود بايد ديد که دلايل آنها از اين مخالفت چيست؟ آيا آنها از روي تجربه و آگاهي چيزهايي مي­دانند که شما از آنها بي­خبريد؟ با گفتگوهاي صميمانه با والدين خيلي از مشکلات قابل حلند؛ چرا که آنها خيرخواه بچه­هايشان هستند. اگر شما به کسي که علاقه داريد، مطمئنيد که داراي معيارها و ملاک­هاي دوستي مي­باشد، خانواده را قانع کنيد که به نفعتان است که با او دوست شويد، و حد و حدود دوستي را با او رعايت خواهيد کرد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ محمد رضا شرفي، جوانان و نيروي چهارم زندگي، تهران: سروش، 1381.

2ـ ابوالقاسم مقيمي حاجي، جوانان در روابط، قم: مرکز مديريت حوزه علميه.

3ـ مهدي دانشمند، دوست کيست؟ دوستي چيست؟، نشر خادم الرضا، 1379ش.

4ـ ويل کارنگي، آيين دوست يابي، ترجمه رشيد ياسمي، تهران: اساطي 1378.

5ـ سيد محمد مقدس نيان و محمد مهدي محمدي، آداب معاشرت، مرکز نمايندگي ولي فقيه در سپاه، 1378.

6ـ علي اصغر احمدي، تحليلي تربيتي بر: روابط دختر و پسر در ايران، تهران: تربيت، 1371.

 


[1] . غلامي، يوسف، راز يک فريب، قم: لاهيجي، 1381، ص 96.

[2] . نهج البلاغه، فيض الاسلام، حکمت 226.

[3] . آمدي، غرر الحکم، ح 4612.

[4] . ر.ک: کاشفي، محمد رضا، آيين مهرورزي، قم: دفتر تبليغات اسلامي، 1376،؛ محمدي ري شهري، دوستي در قرآن و حديث، دار الحديث، 1379.

[5] . کليني، الکافي، کتاب العشره، باب اخبار الرجل اخاه بحبه، روايت 2.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
21 امرداد 01
بازدید
۸۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.