چرا بايد سرگذشت گذشتگان را بخوانيم؟ به نظر مي رسد، تاريخ، غيبت پشت سر مردگان است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا بايد سرگذشت گذشتگان را بخوانيم؟ به نظر مي رسد، تاريخ، غيبت پشت سر مردگان است؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

قرآن کريم، بارها انسان را به تفکر، درباره ي گذشتگان دعوت کرده است. از جمله در آيه 11 سوره ي مبارکه ي انعام مي فرمايد: سيروا في الارض ثم انظروا کيف کان عاقبه المکذبين. در زمين گردش کنيد (و از حال امت هاي گذشته جويا شويد) تا عاقبت بد گناهکاران و تکذيب کنندگان انبياء الهي را مشاهده کنيد.

بنابر اين قرآن مجيد، عميق ترين تأثير را در توجه مسملانان به تاريخ از خود به جاي گذاشته است. قرآن نه تنها خود بخشي از مواد تاريخي را عرضه کرده  بلکه مسلمانان را تشويق به فراگيري تاريخ نموده تا در راه يابي به سوي هدايت و دينداري از آن بهره جويند و اين هر دو در ايجاد انگيزه ي ديني در وجود انسان ها براي توجه به تاريخ موثر است.[1]

حضرت علي ـ عليه السلام ـ نيز از ميان حاکمان دوره ي اسلامي، نخستين شخصيتي است که توجه جدي به تاريخ را مطرح کرده است. زاويه ي ديد امام، بهره گيري از گذشته براي حرکت درست در آينده در چهار چوب عبرت آموزي است.[2]

رهبر کبير انقلاب اسلامي ايران حضرت امام خميني (ره) نيز تاريخ را معلم انسان ها مي دانست.

ما در تاريخ با زندگاني مردماني آشنا مي شويم که در دوران هاي مختلف با عقايد و آداب و رسوم گوناگون، زندگي مي کرده اند و هر کدام يادگار هايي از خوبي و بدي و آباداني و ويراني باقي گذاشته اند.

مطالعه تاريخ ما را به گذشته باز مي گرداند تا کارهاي مردمي را که از جهان رفته اند، ببينيم و سخن کساني را که امروز خاموشند، بشنويم و از آن ها درس عبرت بياموزيم، زيرا در هر حادثه ي تاريخي، پند هايي ارزشمند نهفته است که فهم آن ها مهم ترين فايده ي مطالعه ي  تاريخ است. هم چنين با مطالعه ي تاريخ، مي توانيم علت هاي پيشرفت و سعادت مردان و زنان بزرگ، نظير دانشمندان و هنرمندان را دريابيم.

با مطالعه ي زندگاني ملت هاي گذشته، در مي يابيم که هيچ گاه مردمي شکست نمي خورند و ذليل و ناتوان نمي شوند مگر زماني که تفرقه، گناه و فساد در ميان آن ها رواج مي يابد. هيچ ظالمي بر مردم مسلط  نمي شود مگر آن که مردم از تشويق يکديگر به خوبي و منع يک ديگر ازبدي دست بر مي دارند ودر مي يابيم که هيچ فرد و جامعه اي به سعادت و رستگاري نمي رسد مگر با کار و کوشش و ايمان به خدا و ايثار و گذشت.

بنابراين مطالعه ي تاريخ فقط مطالعه ي سرنوشت انسان هاي گناهکار، نيست. که غيبت پشت سر مرده محسوب شود. البته مطالعه زندگی گنه کاران تاریخ هم غیبت آنان نیست. چرا که قرآن کریم نیز سرنوشت انسان های گنه کار و عاقبت آنان را ذکر کرده است.در تاریخ  زندگاني انبياء، ائمه ـ عليهم السلام ـ ، اولياء الهي و ... نيز مورد مطالعه قرار مي گيرد. و می تواند بسیار مفید باشد.

 


[1]. جعفريان، رسول، تاريخ سياسي اسلام، انتشارات دليل ما، چاپ اول، 1380 هـ . ش، ص 17.

[2]. فيض الاسلام، ترجمه و شرح نهج البلاغه، چاپخانه ي آفتاب تهران، بي تا، ج 1، خطبه ي 82، ص 190.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
1 امرداد 01
بازدید
۶۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.