چند تن از انبياء الهي در ايران مدفون شدهاند؟ نام انبياء , محل دفن آنها کجاست؟
چند تن از انبياء الهي در ايران مدفون شدهاند؟ نام انبياء , محل دفن آنها کجاست؟
پرسش
پاسخ
با توجه به منابع و آثار و بناهاي موجود، تعداد پيامبراني كه در ايران دفن شدهاند، بيش از ده پيامبر ميباشند كه به نام و محل دفن آنها ذيلاً اشاره ميشود:
1. حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ در شوش
حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ يكي از پيامبران عظيم الشأن بني اسرائيل بود كه 606 سال پيش از ميلاد حضرت مسيح ـ عليه السّلام ـ به اسارت بُخت النصر در آمد.[1] وي از نسل داوود پيامبر ـ عليه السّلام ـ بوده و در بچگي پدر و مادر خود را از دست داد و پير زني عابده، پرورش و تربيت آن حضرت را عهده دار شد، وي از همان سن كودكي توجه بزرگان و پادشاهان را به خود جلب كرده و داراي هوش و استعداد فوق العاده بود.[2] قبر شريف حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ در شوش ـ خوزستان ـ زيارتگاه خاص و عام است.[3] مورخان اتفاق نظر دارند كه جسد شريف حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ تا سده اول اسلامي، در همان نقطهاي كه اكنون مرقد مطهرش قرار دارد، در بقعهاي روي تختي قرار داشت و هر وقت در آن سامان قحطي پديد ميآمد، پيكر پاك اين پيامبر را از بقعه بيرون ميبردند و در زير آسمان قرار ميدادند، بلافاصله باران فرو ميباريد.[4] به هنگام فتح شوش توسط مسلمانان، ابو موسي اشعري وارد بقعهاي ميشود كه جسد مطهر دانيال ـ عليه السّلام ـ درآنجا بود.[5] كه به هنگام مشاهده جسد، خون تازه در رگهايش بود، ابو موسي مشروح اين داستان را به عمر بن خطاب گزارش ميكند و او دستور ميدهد كه جسد پاك آن حضرت را غسل داده، كفن كرده و دفن نمايد تا قبر شريفش مكتوم بماند.[6]
2. چهار پيغمبر در پيغمبريه قزوين
در خيابان پيغمبريه، شهر قزوين در مغرب عمارت و باغ چهل ستون، بقعهايست كه آن را «پيغمبريه» و بعضي چهار انبياء ميگويند و معروف است كه در آنجا چهار تن از پيغمبران مدفونند، با آنكه زيارتگاه عمومي است اما اكثر مردم نام آنها را نميدانند، برخي از خواص گرچه نامي براي آنها ذكر ميكنند ليكن اطلاع موثقي راجع به بقعه و سوابق صاحبان آنها ندارند. تنها نوشتهاي كه درباره اين بقعه بدست آمده، تذكره ايست كه يكي از دانشمندان به نام قزوين؛ مرحوم حاج سيد تقي راجع به پيغمبريه نگاشته است كه قسمتهايي از آن ذيلاً نقل ميگردد:
... اين تذكرهايست درباره انبياي بني اسرائيل ـ عليهم السّلام ـ، انبياي چهارگانه كه در بلده(شهر) قزوين مدفونند و مدرسه پيغمبريه در آن شهر بر آن، بر پاست و همواره بني اسرائيل به زيارت ايشان آمدهاند ... و نامهاي انبياء ـ عليهم السّلام ـ در بعضي از( نوشته های) آن بلد اين گونه است؛ 1. سلام 2. سلوم 3. سهولي 4. القيا، مشهد شريف ايشان، از وفور روح و نور و اجابت دعوات در كمال ظهور است ...[7]
3. حضرت حيقوق ـ عليه السّلام ـ در تويسركان
حضرت حيقوق ـ عليه السّلام ـ نيز يكي از پيامبران عظيم الشأن بني اسرائيل بود كه در حدود 600 سال قبل از ميلاد[8] ميزيست و به اسارت بخت النصر در آمد[9]، وي پس از رهائي يافتن از اسارت به ايران آمده، در منطقه تويسركان فعلي اقامت نموده و در همان سامان به شهادت رسيد.[10] حرم مطهر ايشان از ديرباز در خارج تويسركان، زيارتگاه خاص و عام بود و گنبد و بارگاه باشكوهي دارد كه به عهد سلجوقيان مربوط مي باشد.
4. بقعة منسوب به حضرت شعيب ـ عليه السّلام ـ در شوشتر
در شوشتر ـ خوزستان ـ زيارتگاهي است در محله «حسام آباد» به نام مقام حضرت شعيب، و داستان پيدايش اين مقام چنين نقل گرديده است: در محله حسام آباد بقعه ايست كه شعيب گويند در قديم آنجا تل خاكي بود،كسي خواب ديده بود كه در عالم رويا به او گفتند: «اين تل را بشكاف، حضرت شعيب و دو دخترش در آنجا هستند، آنگاه بر سر ايشان بقعهاي بساز». آن شخص خوابش را به برخي افراد گفته بود و همگي به استهزاء برخاسته بودند، لذا شخصاً به خاكبرداري آن تل پرداخته بود تا به سطح زمين رسيده بود. چون مقداري پائينتر رفته بود با جسد تر و تازهاي مصادف شده و در نهايت طول قامت و عظمت جثه،كه همه اعضاي بدنش صحيح و سالم بود ... .[11] البته مخفي نماند، مشهور اين است كه، قبر حضرت شعيب ـ عليه السّلام ـ در عراق است.
5. قيدار نبي در شهر قيدار
در جنوب زنجان در شهر قيدار ـ خدابنده ـ قبر «قيدار نبي» ـ عليه السّلام ـ فرزند اسماعيل پيغمبر است[12] كه زيارتگاه عام و خاص است. (البته اعتبار آن روشن نيست.)
6. ارمياء ـ عليه السّلام ـ در ميامي
در راه مشهد در ميامي، قبر حضرت ارميا است، وي يكي از پيغمبران بني اسرائيل بود كه نسبش به بنيامين فرزند يعقوب ميرسد.[13]
7. حضرت يوشع و شعيا در اصفهان
حضرت يوشع يكي از پيامبران الهي كه از اولاد يوسف بن يعقوب بن اسحق بن ابراهيم است كه قبر وي در اصفهان در لسان الارض كه داراي بناي تاريخي است قرار دارد. و قبر حضرت شعيا نيز در اصفهان در امامزاده اسماعيل كه از قديميترين ابنيه تاريخي آن شهر است قرار دارد.[14]
8. قبر شموئيل ـ عليه السّلام ـ در ده فرسخي ساوه[15]
9. حضرت «باقر روبن» فرزند يعقوب، قبر وي در خوزستان در شمال خرمشهر (محمره) قرار دارد.[16]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تاريخ انبياء، عماد زاده، ج 2.
2. اجساد جاويد، علي اكبر مهدي پور.
[1] . شمس الدين سامي افندي، قاموس اعلام تركي، استانبول، 1308 ق، بي جا، ج3، ص 2104.
[2] . مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، الطبعة الثانيه، دار احياء التراث العربي، بيروت، 1403 ق، ج 14، ص 375.
[3] . حرز الدين، محمد، مراقد المعارف، الطبعة الاولي، مطبعة الاداب، نجف اشرف، 1389، ج 1، ص 284.
[4] . ابن اثير، الكامل في التاريخ، بيروت دار صادر، 1385 ق، ج 2، ص 552.
[5] . خواند مير، حبيب السير، تهران، 1362 ش، ج 1، ص 135.
[6] . ابن كثير، البدايه و النهايه، الطبعة الخامسة، دار الكتب العلميه، بيروت، 1409 ه ق، ج 2، ص 37 ـ 38.
[7] . گلريز ،سيد محمد علي ، مينو دريا باب الجنه، چاپ اول، انتشارات طه، 1337 ش، ج 1، ص 674.
[8] . مستر هاكس آمريكايي، قاموس كتاب مقدس، تهران، ص 312.
[9] . شمس الدين سامي افندي، پيشين، ج 3، ص 1925.
[10] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه، چاپ دوم، دانشگاه تهران، تهران، حرف ح، ص 222.
[11] . حرز الدين، محمد، پيشين، ج 1، ص 391.
[12] . عماد زاده، قصص قرآن، تهران، انتشارات اسلام، بي تا، ج 2، ص 677.
[13] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 577 و 696.
[14] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
[15] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
[16] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 20 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۲
چند تن از انبياء الهي در ايران مدفون شدهاند؟ نام انبياء , محل دفن آنها کجاست؟
- نشان کردن
پرسش
چند تن از انبياء الهي در ايران مدفون شدهاند؟ نام انبياء , محل دفن آنها کجاست؟
پاسخ
با توجه به منابع و آثار و بناهاي موجود، تعداد پيامبراني كه در ايران دفن شدهاند، بيش از ده پيامبر ميباشند كه به نام و محل دفن آنها ذيلاً اشاره ميشود:
1. حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ در شوش
حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ يكي از پيامبران عظيم الشأن بني اسرائيل بود كه 606 سال پيش از ميلاد حضرت مسيح ـ عليه السّلام ـ به اسارت بُخت النصر در آمد.[1] وي از نسل داوود پيامبر ـ عليه السّلام ـ بوده و در بچگي پدر و مادر خود را از دست داد و پير زني عابده، پرورش و تربيت آن حضرت را عهده دار شد، وي از همان سن كودكي توجه بزرگان و پادشاهان را به خود جلب كرده و داراي هوش و استعداد فوق العاده بود.[2] قبر شريف حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ در شوش ـ خوزستان ـ زيارتگاه خاص و عام است.[3] مورخان اتفاق نظر دارند كه جسد شريف حضرت دانيال ـ عليه السّلام ـ تا سده اول اسلامي، در همان نقطهاي كه اكنون مرقد مطهرش قرار دارد، در بقعهاي روي تختي قرار داشت و هر وقت در آن سامان قحطي پديد ميآمد، پيكر پاك اين پيامبر را از بقعه بيرون ميبردند و در زير آسمان قرار ميدادند، بلافاصله باران فرو ميباريد.[4] به هنگام فتح شوش توسط مسلمانان، ابو موسي اشعري وارد بقعهاي ميشود كه جسد مطهر دانيال ـ عليه السّلام ـ درآنجا بود.[5] كه به هنگام مشاهده جسد، خون تازه در رگهايش بود، ابو موسي مشروح اين داستان را به عمر بن خطاب گزارش ميكند و او دستور ميدهد كه جسد پاك آن حضرت را غسل داده، كفن كرده و دفن نمايد تا قبر شريفش مكتوم بماند.[6]
2. چهار پيغمبر در پيغمبريه قزوين
در خيابان پيغمبريه، شهر قزوين در مغرب عمارت و باغ چهل ستون، بقعهايست كه آن را «پيغمبريه» و بعضي چهار انبياء ميگويند و معروف است كه در آنجا چهار تن از پيغمبران مدفونند، با آنكه زيارتگاه عمومي است اما اكثر مردم نام آنها را نميدانند، برخي از خواص گرچه نامي براي آنها ذكر ميكنند ليكن اطلاع موثقي راجع به بقعه و سوابق صاحبان آنها ندارند. تنها نوشتهاي كه درباره اين بقعه بدست آمده، تذكره ايست كه يكي از دانشمندان به نام قزوين؛ مرحوم حاج سيد تقي راجع به پيغمبريه نگاشته است كه قسمتهايي از آن ذيلاً نقل ميگردد:
... اين تذكرهايست درباره انبياي بني اسرائيل ـ عليهم السّلام ـ، انبياي چهارگانه كه در بلده(شهر) قزوين مدفونند و مدرسه پيغمبريه در آن شهر بر آن، بر پاست و همواره بني اسرائيل به زيارت ايشان آمدهاند ... و نامهاي انبياء ـ عليهم السّلام ـ در بعضي از( نوشته های) آن بلد اين گونه است؛ 1. سلام 2. سلوم 3. سهولي 4. القيا، مشهد شريف ايشان، از وفور روح و نور و اجابت دعوات در كمال ظهور است ...[7]
3. حضرت حيقوق ـ عليه السّلام ـ در تويسركان
حضرت حيقوق ـ عليه السّلام ـ نيز يكي از پيامبران عظيم الشأن بني اسرائيل بود كه در حدود 600 سال قبل از ميلاد[8] ميزيست و به اسارت بخت النصر در آمد[9]، وي پس از رهائي يافتن از اسارت به ايران آمده، در منطقه تويسركان فعلي اقامت نموده و در همان سامان به شهادت رسيد.[10] حرم مطهر ايشان از ديرباز در خارج تويسركان، زيارتگاه خاص و عام بود و گنبد و بارگاه باشكوهي دارد كه به عهد سلجوقيان مربوط مي باشد.
4. بقعة منسوب به حضرت شعيب ـ عليه السّلام ـ در شوشتر
در شوشتر ـ خوزستان ـ زيارتگاهي است در محله «حسام آباد» به نام مقام حضرت شعيب، و داستان پيدايش اين مقام چنين نقل گرديده است: در محله حسام آباد بقعه ايست كه شعيب گويند در قديم آنجا تل خاكي بود،كسي خواب ديده بود كه در عالم رويا به او گفتند: «اين تل را بشكاف، حضرت شعيب و دو دخترش در آنجا هستند، آنگاه بر سر ايشان بقعهاي بساز». آن شخص خوابش را به برخي افراد گفته بود و همگي به استهزاء برخاسته بودند، لذا شخصاً به خاكبرداري آن تل پرداخته بود تا به سطح زمين رسيده بود. چون مقداري پائينتر رفته بود با جسد تر و تازهاي مصادف شده و در نهايت طول قامت و عظمت جثه،كه همه اعضاي بدنش صحيح و سالم بود ... .[11] البته مخفي نماند، مشهور اين است كه، قبر حضرت شعيب ـ عليه السّلام ـ در عراق است.
5. قيدار نبي در شهر قيدار
در جنوب زنجان در شهر قيدار ـ خدابنده ـ قبر «قيدار نبي» ـ عليه السّلام ـ فرزند اسماعيل پيغمبر است[12] كه زيارتگاه عام و خاص است. (البته اعتبار آن روشن نيست.)
6. ارمياء ـ عليه السّلام ـ در ميامي
در راه مشهد در ميامي، قبر حضرت ارميا است، وي يكي از پيغمبران بني اسرائيل بود كه نسبش به بنيامين فرزند يعقوب ميرسد.[13]
7. حضرت يوشع و شعيا در اصفهان
حضرت يوشع يكي از پيامبران الهي كه از اولاد يوسف بن يعقوب بن اسحق بن ابراهيم است كه قبر وي در اصفهان در لسان الارض كه داراي بناي تاريخي است قرار دارد. و قبر حضرت شعيا نيز در اصفهان در امامزاده اسماعيل كه از قديميترين ابنيه تاريخي آن شهر است قرار دارد.[14]
8. قبر شموئيل ـ عليه السّلام ـ در ده فرسخي ساوه[15]
9. حضرت «باقر روبن» فرزند يعقوب، قبر وي در خوزستان در شمال خرمشهر (محمره) قرار دارد.[16]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تاريخ انبياء، عماد زاده، ج 2.
2. اجساد جاويد، علي اكبر مهدي پور.
[1] . شمس الدين سامي افندي، قاموس اعلام تركي، استانبول، 1308 ق، بي جا، ج3، ص 2104.
[2] . مجلسي، محمد باقر، بحار الانوار، الطبعة الثانيه، دار احياء التراث العربي، بيروت، 1403 ق، ج 14، ص 375.
[3] . حرز الدين، محمد، مراقد المعارف، الطبعة الاولي، مطبعة الاداب، نجف اشرف، 1389، ج 1، ص 284.
[4] . ابن اثير، الكامل في التاريخ، بيروت دار صادر، 1385 ق، ج 2، ص 552.
[5] . خواند مير، حبيب السير، تهران، 1362 ش، ج 1، ص 135.
[6] . ابن كثير، البدايه و النهايه، الطبعة الخامسة، دار الكتب العلميه، بيروت، 1409 ه ق، ج 2، ص 37 ـ 38.
[7] . گلريز ،سيد محمد علي ، مينو دريا باب الجنه، چاپ اول، انتشارات طه، 1337 ش، ج 1، ص 674.
[8] . مستر هاكس آمريكايي، قاموس كتاب مقدس، تهران، ص 312.
[9] . شمس الدين سامي افندي، پيشين، ج 3، ص 1925.
[10] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه، چاپ دوم، دانشگاه تهران، تهران، حرف ح، ص 222.
[11] . حرز الدين، محمد، پيشين، ج 1، ص 391.
[12] . عماد زاده، قصص قرآن، تهران، انتشارات اسلام، بي تا، ج 2، ص 677.
[13] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 577 و 696.
[14] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
[15] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
[16] . عماد زاده، پيشين، ج 2، ص 677.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 20 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.