واژه محقق به چه علمايي در حوزه شيعه اطلاق شده است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

واژه محقق به چه علمايي در حوزه شيعه اطلاق شده است؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

واژه محقق به افراد زيادي در حوزه شيعه، اطلاق شده است از جمله:

1. محقق اول: شيخ جعفر بن حسن حلّي (محقق حلّي). وي از مفاخر علمي اماميه در قرن هفتم هجري قمري است (602 ـ 676ق)

مشهورترين تأليف محقق حلي، «شرايع الاسلام في المسائل الحلال و الحرام» است. تولد و وفات او در حله بود.

2. محقق ثاني: شيخ زين الدين ابوالحسن علي بن حسين، معروف به محقق کرکي (متوفي 940ق). وي از علماي معروف معاصر شاه طهماسب صفوي است و سمت شيخ الاسلامي داشت و قاضي القضاة ايران بود. تأليفات بسيار دارد. از جمله آثارش مي توان به جامع المقاصد في شرح القواعدو حاشيه شرايع الاسلام اشاره کرد.[1]

3. محقق ثالث: محمد باقر بن محمد اکمل، معروف به . بهبهاني، استاد اکبر، سيد البشر، محقق ثالث است. وي از بزرگان علماي اماميه و از شاگردان سيد صدر الدين قمي بود و مدتي در بهبهان سکونت گزيد. . اواخر عمر را در کربلا گذرانيد. از آثار او مي توان به ابطال القياس، الاجتهاد و الاخبار (در رد اخباريان)، احکام العقود، الاستصحاب، اصالة البرائة، اصول الاسلام و الايمان، اشاره کرد.[2]

4. محقق رشتي: ميرزا حبيب الله بن محمد علي رشتي. وي از شاگردان برجسته شيخ مرتضي انصاري بود. .در سال 1312ق وفات کرده است.

. الاجارة، الاجتماع الامر و النهي، الامامة، بدايع الافکار (در اصول فقه)، تقريرات درس شيخ مرتضي انصاري، تقليد اعلم، مسأله غصب، کاشف الظلام في علم الکلام، التعادل و التراجيح از مهترین آثار برجای مانده از ایشان است.[3]

5. محقق طوسي: ابوجعفر نصيرالدين محمد بن حسن طوسي (597 ـ 672ق) از علماي بزرگ رياضي و نجوم و حکمت ايران در قرن هفتم و نيز از وزراي آن عصر است. مدتي در دستگاه اسماعيليه بود و هنگام حمله هلاکوخان مغول به ايران، براي نجات مسلمانان از خونريزي هاي آن مرد سفاک به خدمت او درآمد و با تدابير خاصي از خرابي شهرها و کشتار دسته جمعي مردم به دست هلاکوخان جلوگيري کرد. اين دانشمند در ضمن، يکي از فقهاي بزرگ مذهب تشيع است. هلاکو او را به ايجاد رصدخانه در مراغه و ترتيب زيج جديدي که بعدها به زيج ايلخاني مشهور گرديد .تشويق کرد. از آثار او مي توان به تجريد الکلام في تحرير عقايد الاسلام، اساس الاقتباس و اوصاف الاشراف، اشاره کرد.[4]

6. محقق سبزواري: محمد باقر بن محمد مؤمن خراساني (متوفي 1090ق) وي در سال 1017ق در روستاي «نامن» از توابع شهرستان سبزوار متولد شد.

پس از رحلت پدرش به اصفهان آمد و در آنجا مسکن گزيد. او در اندک زماني سرآمد علماي عصر خود شد. به گونه اي که پس از چندي به درخواست شاه عباس دوم، سمت امامت جمعه و جماعت و منصب شيخ الاسلامي را پذيرفت. از آثار او مي توان به روضة الانوار عباسي در اخلاق و شيوه کشور داري اشاره کرد.[5]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ گلشن ابرار، ج1 تا 8.

2ـ تاريخ فقه و فقها، تأليف ابوالقاسم گرجي.

3ـ ادوار اجتهاد، تأليف محمد ابراهيم جناتي.

4ـ فرهنگ فارسي (اعلام) تأليف دکتر محمد معين.

 


[1]. معين، محمد، فرهنگ فارسي (اعلام)، تهران، انتشارات امير کبير، چاپ چهارم، 1360ش، ج6، ص1911؛ گرجي، ابوالقاسم، تاريخ فقه و فقها، تهران، انتشارات سمت، چاپ اول، 1375ش، ص223 و 226؛ دهخدا، علي اکبر، دائرة المعارف، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ اول، 1345ش، ج42، ص550؛ جنّاتي، محمد ابراهيم، ادوار اجتهاد، تهران، سازمان انتشارات کيهان، چاپ اول، 1372ش، ص278.

[2]. معين، محمد، همان، ج5، ص1191؛ تاريخ فقه و فقها، همان، ص252.

[3]. معين، همان، ج5، ص592؛ ادوار اجتهاد، همان، ص397 و 398.

[4]. فرهنگ فارسي (اعلام)، همان، ج6، ص2126 و 2127.

[5]. جمعي از نويسندگان، گلشن ابرار، قم، انتشارات نور السجاد، چاپ اول، 1384ش، ج5، ص126.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
1 امرداد 01
بازدید
۶۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.