علامه محمد تقي دزفولي که بود؟ و آيا به محضر امام عصر (عج) رسيده بودند؟
علامه محمد تقي دزفولي که بود؟ و آيا به محضر امام عصر (عج) رسيده بودند؟
پرسش
پاسخ
با توجه به اينکه نام چند تن از علماي دزفول، محمد تقي است و نيز با عنايت به اينکه سئوال کننده محترم، مشخص نکرده اند که منظور شان، کدام محمد تقي مي باشد، لذا به شرح حال چند نفر از علماي ذزفول که نامشان محمد تقي مي باشد مي پردازيم:
1. شيخ محمد تقي زاهد
پدرش شيخ محمد مهدي است و تولدش در سال 1264 هجري قمري بوده است. وي از علماي دزفول بوده و در محضر اساتيد و بزرگان دزفول کسب فيض کرده است.[1]
علامه سيد محسن امين در مورد ايشان مي نويسد:
«وي فقيه و اصولي و اديب و در عين حال، زاهد بوده است. او در بلاد خوزستان، مرجع مردم بوده و داراي دو فرزند بنامهاي ميرزا هادي (که از مشاهير علماي دزفول بوده) و شيخ مهدي مي باشد وفاتش در رمضان 1303ق بوده».[2] و در دزفول به خاک سپرده شده است.
ایشان از سجاياي اخلاقي عالي برخوردار و زهد و ترک دنيا، سجيه و شيوه ايشان بوده است.[3]
2. شيخ محمد تقي دزفولي ملا باشي
وي فرزند شيخ علي دزفولي است و تولدش در سال 1223ق بوده است. ايشان پس از تحصيلات مقدماتي در دزفول، براي تحصيلات عاليه، راهي نجف اشرف شد و از محضر علماي آن ديار، کسب فيض نمود و سپس به دزفول بازگشت و در سال 1283ق دزفول را به مقصد تهران ترک کرد و در آن جا رحل اقامت افکند.[4]
برخي از منابع درباره اش نوشته اند «شيخ محمد تقي فرزند شيخ علي دزفولي، ساکن تهران و ملقّب به ملا باشي، از دانشمندان برجسته شيعه به شمار مي آمده است. وي نزد سلطان ناصر الدين شاه قاجار، جايگاه خاصي داشته و ناصر الدين شاه به او لقب ملا باشي را عطاء کرده و وي را مأمور به ترجمه کتاب غاية المرام (سيد هاشم بحراني) مي نمايد. شيخ محمد تقي نيز اين کتاب را ترجمه کرده و آن را «کفاية الخصام» ناميده است... وي دانشمندي ماهر درمنقول و معقول بوده و آثار ديگري نيز دارد که از آن جمله:
«السهابة في غزوات الصحابة» مي باشد که ترجمه تاريخ واقدي است.[5]يخ محمد تقي، خطي زيبا داشته و در ادبيات فارسي استاد و داراي طبع شعري روان نيز بوده است.[6]وفات ايشان در سال 1295ق اتفاق افتاده و در کربلاي معلي مدفون شده است.[7]
3. شيخ محمد تقي انصاري دزفولي (معروف به امام)
وي فرزند شيخ هادي است و از فقها و علماي مذهب شيعه بوده است. ايشان فردي زاهد و متقي بوده و ازجمله اساتيد ايشان، شيخ اعظم مرتضي انصاري و شيخ محمد حسن انصاري (داماد شيخ اعظم) بوده اند.
شيخ محمد تقي چون از نجف اشرف به دزفول بازگشت، به تدريس علوم و معارف اسلامي مشغول شد و براي نشر فرهنگ تشيع اقدام نمود.
او در دزفول، محبوبيتي خاص پيدا کرد، تا آنکه بعد از سال 1320ق در حدود 90 سالگي وفات نمود و آثاری در زمینه فقه و اصول، از خود به يادگار گذاشت.[8]
4. ملا محمد تقي ناهيدي دزفولي فرزند ملاحسينعلي
در سال 1306ق، در دزفول متولد شد.
در سن هفت سالگي روانه مکتب شد و قرآن مجيد و نصاب الصبيان و آموزش هاي اوليه را فرا گرفت.
بعد از يادگيري خواندن و نوشتن، شعر گفتن را شروع کرد. مدتي نزد مرحوم ملاحسين خليفه متخلص به حقير، تمرين شعر گفتن نمود و با دوستان، مسابقه قافيه سازي مي گذاشت و طبعي روان و قريحه اي بسيار خوش و مطبوع در شعر داشت.و با مرحوم ملا حسناک در شوشتر نيز ارتباط داشت.
پس از آن مدتي در بازار به کسب، اشتغال پيدا کرد ولی با توجه به عشقي که به منبر و خاندان رسالت داشت، به روضه خواني رو ی آورد
مرحوم ملا محمد تقي ناهيدي دزفولي، مسافرت هاي زيادي کرده، چهارده بار به سفر عتبات عاليات رفته که در يکي از سفرها چهارده ماه در نجف مانده و از بزرگان و رجال علمي کسب فيض نمود.
ايشان در سرودن شعر، خصوصا اشعار محلي، شاعري توانا خوش قريحه و باذوق و در نوع خود بي نظير بود.
وفات ايشان در دهم ذيقعده سال 1372ق مطابق با 30 تير 1332 بوده است..[9]
5. شيخ محمد تقي معزي دزفولي فرزند شيخ حسن
در سال 1252ق در کاظمين متولد شد.
پس از گذراندن مقدمات علوم، در مجلس درس شيخ اعظم مرتضي انصاري حاضر شد و از درياي فقه و اصول و معارف شيخ بهره گرفت. پس از وفات شيخ به سامرا رفت و از درس ميرزاي شيرازي استفاده نمود.
ايشان نوه فقيه اهل بيت عليهم السلام علامه شيخ اسدالله صاحب مقابيس بود. وي دراواخر عمر به کاظمين رفته و در آنجا وفات کرد. وفاتش در رجب سال 1327ق بوده است.[10]
تا آنجا که نويسنده تحقيق نمود به گزارشی دال بر ملاقات شخصی به نام محمد تقی دزفولی با امام عصر(عج) دست نیافت. والله اعلم.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاريخ علما و روحانيت دزفول، تأليف علي راجي.
2ـ تاريخ دزفول، تأليف احمد لطيف پور.
[1]. راجي، علي، تاريخ علما و روحانيت دزفول، قم، انتشارات زائر، چاپ اول، 1382ش، ج2، ص751.
[2]. علامه سيد محسن امين، اعيان الشيعه، به تحقيق سيد حسن امين، بيروت دارالتعارف للمطبوعات، چاپ اول، 1403ق، ج9، ص196.
[3]. تاريخ علما و روحانيت دزفول، همان، ص752.
[4]. همان، ص773.
[5]. آقا بزرگ تهراني، الکرام البررة، مشهد، دارالمرتضي للنشر، چاپ دوم، 1404ق، ج1، ص222.
[6]. تاريخ علماء و روحانيت دزفول، همان، ص776.
[7]. لطيف پور، احمد، تاريخ دزفول، تهران، انتشارات فرهنگ مکتوب، چاپ دوم، 1386ش، ص142.
[8]. تاريخ علما و روحانيت دزفول، همان، ج1، ص244.
[9]. همان، ج2، ص956 ـ 958.
[10]. همان، ص769؛ اعيان الشيعه، همان، ج9، ص194.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 امرداد 01
- بازدید
- ۱۴۱
علامه محمد تقي دزفولي که بود؟ و آيا به محضر امام عصر (عج) رسيده بودند؟
- نشان کردن
پرسش
علامه محمد تقي دزفولي که بود؟ و آيا به محضر امام عصر (عج) رسيده بودند؟
پاسخ
با توجه به اينکه نام چند تن از علماي دزفول، محمد تقي است و نيز با عنايت به اينکه سئوال کننده محترم، مشخص نکرده اند که منظور شان، کدام محمد تقي مي باشد، لذا به شرح حال چند نفر از علماي ذزفول که نامشان محمد تقي مي باشد مي پردازيم:
1. شيخ محمد تقي زاهد
پدرش شيخ محمد مهدي است و تولدش در سال 1264 هجري قمري بوده است. وي از علماي دزفول بوده و در محضر اساتيد و بزرگان دزفول کسب فيض کرده است.[1]
علامه سيد محسن امين در مورد ايشان مي نويسد:
«وي فقيه و اصولي و اديب و در عين حال، زاهد بوده است. او در بلاد خوزستان، مرجع مردم بوده و داراي دو فرزند بنامهاي ميرزا هادي (که از مشاهير علماي دزفول بوده) و شيخ مهدي مي باشد وفاتش در رمضان 1303ق بوده».[2] و در دزفول به خاک سپرده شده است.
ایشان از سجاياي اخلاقي عالي برخوردار و زهد و ترک دنيا، سجيه و شيوه ايشان بوده است.[3]
2. شيخ محمد تقي دزفولي ملا باشي
وي فرزند شيخ علي دزفولي است و تولدش در سال 1223ق بوده است. ايشان پس از تحصيلات مقدماتي در دزفول، براي تحصيلات عاليه، راهي نجف اشرف شد و از محضر علماي آن ديار، کسب فيض نمود و سپس به دزفول بازگشت و در سال 1283ق دزفول را به مقصد تهران ترک کرد و در آن جا رحل اقامت افکند.[4]
برخي از منابع درباره اش نوشته اند «شيخ محمد تقي فرزند شيخ علي دزفولي، ساکن تهران و ملقّب به ملا باشي، از دانشمندان برجسته شيعه به شمار مي آمده است. وي نزد سلطان ناصر الدين شاه قاجار، جايگاه خاصي داشته و ناصر الدين شاه به او لقب ملا باشي را عطاء کرده و وي را مأمور به ترجمه کتاب غاية المرام (سيد هاشم بحراني) مي نمايد. شيخ محمد تقي نيز اين کتاب را ترجمه کرده و آن را «کفاية الخصام» ناميده است... وي دانشمندي ماهر درمنقول و معقول بوده و آثار ديگري نيز دارد که از آن جمله:
«السهابة في غزوات الصحابة» مي باشد که ترجمه تاريخ واقدي است.[5]يخ محمد تقي، خطي زيبا داشته و در ادبيات فارسي استاد و داراي طبع شعري روان نيز بوده است.[6]وفات ايشان در سال 1295ق اتفاق افتاده و در کربلاي معلي مدفون شده است.[7]
3. شيخ محمد تقي انصاري دزفولي (معروف به امام)
وي فرزند شيخ هادي است و از فقها و علماي مذهب شيعه بوده است. ايشان فردي زاهد و متقي بوده و ازجمله اساتيد ايشان، شيخ اعظم مرتضي انصاري و شيخ محمد حسن انصاري (داماد شيخ اعظم) بوده اند.
شيخ محمد تقي چون از نجف اشرف به دزفول بازگشت، به تدريس علوم و معارف اسلامي مشغول شد و براي نشر فرهنگ تشيع اقدام نمود.
او در دزفول، محبوبيتي خاص پيدا کرد، تا آنکه بعد از سال 1320ق در حدود 90 سالگي وفات نمود و آثاری در زمینه فقه و اصول، از خود به يادگار گذاشت.[8]
4. ملا محمد تقي ناهيدي دزفولي فرزند ملاحسينعلي
در سال 1306ق، در دزفول متولد شد.
در سن هفت سالگي روانه مکتب شد و قرآن مجيد و نصاب الصبيان و آموزش هاي اوليه را فرا گرفت.
بعد از يادگيري خواندن و نوشتن، شعر گفتن را شروع کرد. مدتي نزد مرحوم ملاحسين خليفه متخلص به حقير، تمرين شعر گفتن نمود و با دوستان، مسابقه قافيه سازي مي گذاشت و طبعي روان و قريحه اي بسيار خوش و مطبوع در شعر داشت.و با مرحوم ملا حسناک در شوشتر نيز ارتباط داشت.
پس از آن مدتي در بازار به کسب، اشتغال پيدا کرد ولی با توجه به عشقي که به منبر و خاندان رسالت داشت، به روضه خواني رو ی آورد
مرحوم ملا محمد تقي ناهيدي دزفولي، مسافرت هاي زيادي کرده، چهارده بار به سفر عتبات عاليات رفته که در يکي از سفرها چهارده ماه در نجف مانده و از بزرگان و رجال علمي کسب فيض نمود.
ايشان در سرودن شعر، خصوصا اشعار محلي، شاعري توانا خوش قريحه و باذوق و در نوع خود بي نظير بود.
وفات ايشان در دهم ذيقعده سال 1372ق مطابق با 30 تير 1332 بوده است..[9]
5. شيخ محمد تقي معزي دزفولي فرزند شيخ حسن
در سال 1252ق در کاظمين متولد شد.
پس از گذراندن مقدمات علوم، در مجلس درس شيخ اعظم مرتضي انصاري حاضر شد و از درياي فقه و اصول و معارف شيخ بهره گرفت. پس از وفات شيخ به سامرا رفت و از درس ميرزاي شيرازي استفاده نمود.
ايشان نوه فقيه اهل بيت عليهم السلام علامه شيخ اسدالله صاحب مقابيس بود. وي دراواخر عمر به کاظمين رفته و در آنجا وفات کرد. وفاتش در رجب سال 1327ق بوده است.[10]
تا آنجا که نويسنده تحقيق نمود به گزارشی دال بر ملاقات شخصی به نام محمد تقی دزفولی با امام عصر(عج) دست نیافت. والله اعلم.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاريخ علما و روحانيت دزفول، تأليف علي راجي.
2ـ تاريخ دزفول، تأليف احمد لطيف پور.
[1]. راجي، علي، تاريخ علما و روحانيت دزفول، قم، انتشارات زائر، چاپ اول، 1382ش، ج2، ص751.
[2]. علامه سيد محسن امين، اعيان الشيعه، به تحقيق سيد حسن امين، بيروت دارالتعارف للمطبوعات، چاپ اول، 1403ق، ج9، ص196.
[3]. تاريخ علما و روحانيت دزفول، همان، ص752.
[4]. همان، ص773.
[5]. آقا بزرگ تهراني، الکرام البررة، مشهد، دارالمرتضي للنشر، چاپ دوم، 1404ق، ج1، ص222.
[6]. تاريخ علماء و روحانيت دزفول، همان، ص776.
[7]. لطيف پور، احمد، تاريخ دزفول، تهران، انتشارات فرهنگ مکتوب، چاپ دوم، 1386ش، ص142.
[8]. تاريخ علما و روحانيت دزفول، همان، ج1، ص244.
[9]. همان، ج2، ص956 ـ 958.
[10]. همان، ص769؛ اعيان الشيعه، همان، ج9، ص194.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 امرداد 01
- بازدید
- ۱۴۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.