اختلاف وضو از چه زمانی بين شيعه و سني ايجاد شد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اختلاف وضو از چه زمانی بين شيعه و سني ايجاد شد؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

جاي هيچ گونه ترديدي نيست که مسلمانان در آغازين دوره اسلامي درست همانند پيامبر خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ وضو مي گرفتند و در اين زمينه هيچ اختلافی در ميان آنان رخ نداده است. چرا که اگر چنين اختلافي اتفاق مي افتاد، دلايل حاکي از آن نيز به ما مي رسيد و در حديث و تاريخ نقل مي شد.

در دوران خلافت ابوبکر، تاريخ پديد آمدن اختلافي را در مسئله وضو نقل نکرده. از آن روي که مردم هنوز با دوران پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فاصله اي نگرفته بودند و افزون بر اين اگر اختلافي وجود داشت، نقل مي شد.

زمان خليفه دوم، نيز اختلافي درباره وضو در کتب متقدم ذکر نشده، مگر در يک مسئله، در حالتي از حالت هاي وضوء يعني جايز بودن يا جايز نبودن مسح بر پا افزار(از روی کفش و جوراب و...) که در تفسير عياشي نقل شده[1] اين که تبيين کامل وضوء درباره همه جزئيات و چگونگي وضوء از خليفه دوم حديثي نرسيده. و اين که او هيچ تأکيدي بر لزوم آموختن وضو به مسلمانان نداشته، خود دليلي است بر اين که، در دوران او اختلاف مسلمانان در اين باره اندک بوده، و هنوز به آن پايه نرسيده بودکه دو شيوه جدا از هم را ـ آن طور که امروز ديده مي شود ـ تشکيل دهد. اگر چنين دوگانگي اي وجود داشت، خليفه براي راهنمايي مردم و فرا خواندن مردم به وضوي پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي کوشيد، به ويژه آن که در کتب سيره و تاريخ نقل شده است که او در دوران خلافت خود به جزئيات شريعت اهتمام داشت.[2]

تا اين دوره مسلمانان درباره وضوء مشکل نداشتند و مسئله روشن بود و هيچ شک و ترديدي و ابهامي در اين باره در ميان نبود. از ميان خلفا تنها عثمان بود که شيوه جديد وضوء را مطرح کرد و در طول دوران حکومتش بر آن تأکيد مي ورزيد. و بدين سال اختلاف در وضوع مسلمانان از زمان خلیفه سوم شروع شد.[3]

ناگفته نماند که او از هر فرصتي که پيش مي آمد براي نشان دادن وضوء خود به مردم بهره مي جست و مي کوشيد از هر راه ممکن بر اين گونه از وضوء تأکيد کند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ اضواء علي السنة المحمدية او دفاع عن الحديث، بيروت، منشورات اعلمي.

2ـ اثر الاختلاف في القواعد الاصولية في اختلاف الفقهاء، بيروت، مؤسسه الرسالة، 1402ق.

3ـ الوضوء في الکتاب و السنة، نجم الدين عسکري، قاهره، مطبعة النجاح.

4ـ رسالة المسح علي الرجلين، شيخ مفيد، کنگره شيخ مفيد، 1413ق.

5ـ کلمه الارجل في الوضوء، سيد علي ميلاني، قم، مؤسسة العقائد.

6ـ وضوي پيامبر، علي شهرستاني، مترجم حسين صابري، چاپ اول، عروج انديشه، مشهد، 1382.

 


[1] . وضوي پيامبر، شهرستاني، علي، ترجمه صابري، حسين، مشهد، مروج انديشه، چاپ اول، 1382، ص55.

[2] . همان، ص57.

[3] . همان، ص62. به نقل از: کنز العمال، ج1، ص443.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
19 امرداد 01
بازدید
۵۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.