آيا يکي از دلايل انتخاب امامان اين بود که از نسل پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بودند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا يکي از دلايل انتخاب امامان اين بود که از نسل پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بودند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

چند نکته بعنوان مقدمه

الف) ترديدي نيست که امامان معصوم ـ عليهم السلام ـ بعد از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ دوازده نفراند و يازده نفرشان از نسل پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هستند و روايات فراواني بر آن دلالت روشن دارند. پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ به امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ فرمود: «امامان بعد از من دوازده نفراند، اول آنها تويي يا علي، و آخر آنها قائم است، کسي که خداوند متعال به دست او شرق و غرب عالم را خواهد گشود.»[1]

فاطمه زهرا ـ عليها السلام ـ فرمود: «هنگام ولادت (فرزندم) حسين ـ عليه السلام ـ رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بر من وارد شد و سپس فرمود: فاطمه (جان) حسين را بگير (بردار) به درستي که او امام و فرزند امام و پدر امامان نه گانه است، امامان بزرگوار (که) نهمين نفر آنها قائم شان است».[2]

ب) فرزندان امام حسن و امام حسين ـ عليهم السلام ـ همه شان سادات بزرگوار و از نسل پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هستند و به غير از يازده امام معصوم شخصيت هاي بزرگواري ديگر در ميان شان فراوان بوده و هستند که هيچ کدام امام به معناي مصطلح و مورد نظر نبوده اند. بلکه خود مثل بقيه افراد مؤمن و مسلمان از پيروان و شيفته گان ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ بوده اند.

ج) امامت و مقام والاي آن و امام داراي شرايطي خاص است که خداوند متعال بر اساس علم ازلي به آن شرايط و تحقق آن در افراد خاص که امامان دوازده گانه معصوم ـ عليهم السلام ـ هستند، آن بزرگواران را برگزيده است. وقتي حضرت ابراهيم ـ عليه السلام ـ را خداوند به امامت برگزيد، آن حضرت عرض کرد: «آيا اين مقام و منصب الهي به فرزندان من (از نسل هاي بعدي) هم مي رسد».[3] خداوند فرمود: «عهد من به ستمگران نمي رسد.»[4] و اين پاسخ خداوند اشاره به اين دارد، که امامت و مقام خليفة الهي شرايطي دارد، که يکي از شرايط آن همان عصمت از گناه و ستم مي باشد، يعني از نسل ابراهيم بودن معيار امامت نيست و اين که خداوند نبوت و امامت را در فرزندان و نسل ابراهيم قرار داده به خاطر شايستگي هاي خود آن بزرگوار و لياقت عده اي از فرزندان او مي باشد، که واجد شرايط نبوت و امامت بوده و لذا صرفاً از نسل ابراهيم بودن دليل بر نبوت و يا امامت نخواهد بود و در خصوص امامان دوازده گانه معصوم ـ عليهم السلام ـ نيز چنين است يعني با قطع نظر از وجود شرايط امامت و خلافت صرفاً از نسل پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بودن دليل بر امامت نمي تواند باشد. چنان چه در سادات عظام غير از امامان معصوم ـ عليهم السلام ـ مشاهده مي کنيم، البته اين هيچ منافاتي ندارد با اين که امامان از نسل پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هستند زيرا شرايط امامت و خلافت همان گونه که پيش از اين به آن اشاره شد در فرزندان از نسل آن حضرت موجود بوده و خداوند متعال به علم ازلي خود به آن آگاهي داشته است و وجود مقدس امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ و امامت آن بزرگوار که خود با اين که از اهلبيت است اما از نسل رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نيست شاهدي بر اين مدعا است.

پس با توجه به آن چه توضيح داده شد، روشن گرديد که با قطع نظر از وجود شرايط و ادله امامت که در کتب مربوط به آن مساله توضيح داده شده است، از نسل پيامبر بودن دليلي بر امامت امامان معصوم ـ عليهم السلام ـ ما نيست و لو اين که خداي متعال بر اساس علم و حکمت خود امامت و خلافت را بعد از اميرالمؤمنين ـ عليه السلام ـ در نسل پيغمبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ قرار داد فضيلت آشکار براي آن حضرت محسوب شده و دليل بر عظمت آن بزرگوار و اهل بيت او مي باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ کمال الدين و تمام النعمه، شيخ صدوق، ترجمه منصور پهلوان.

2ـ امامت پژوهي، نوشته جمعي از نويسندگان.

3ـ امامت و رهبري، شهيد مطهري.

 


[1] . ابن بابويه قمي، الامامة و التبصرة، ص39.

[2] . همان، ص39.

[3] . بقره / 125.

[4] . بقره / 125.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
19 امرداد 01
بازدید
۱۰۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.