اگر خانه پيامبر (ص) و حضرت علي (ع) رو به مسجد باز مي شده است،آيا در حال جنابت مي توانستند از مسجد عبور کنند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر خانه پيامبر (ص) و حضرت علي (ع) رو به مسجد باز مي شده است،آيا در حال جنابت مي توانستند از مسجد عبور کنند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

علاوه بر اين که علماي شيعه درباره فضايل و برتري علي ـ عليه السلام ـ در پيش پروردگار مطالب زيادي نقل کرده اند، علماي اهل سنت نيز با همه سانسور نگاري که در تاريخ روا داشته اند نتوانستند فضايل امير مؤمنان ـ عليه السلام ـ را کتمان کنند؛ پس از ساخته شدن مسجد النبي در مدينه خانه پيامبر و برخي از اصحاب در اطراف مسجد به ويژه سمت شرقي و طرف بقيع ساخته شد و در همه آنها به مسجد باز مي شد، از طرف خداوند دستور رسيد همه درها به جز در نبي و وصي (علي) بسته شود، سيوطي در الآلي و جويني در فرائد السمطين اين روايت را به راه هاي معتبر نقل کرده اند؛ همه درها بسته شد جز در علي که پيامبر آن را نسبت و علي در هر حال از آن در وارد و خارج مي شد.[1]

چنانکه امير مؤمنان خود در شوري که عمر آن را تأسيس کرد براي انتخاب خليفه پس از خود تقدم و برتري هاي خود را مي شمرد به اين مسئله اشاره دارد: آيا مي دانيد هيچ کس جز من اجازه نداشت به مسجد در حال جنابت وارد شود پيامبر خود به صراحت در اين باره فرمود: غير از من و زنانم و علي و فاطمه هيچ کس حق ورود به مسجد را در حال جنابت ندارد.[2]

جمعي از علماي اهل سنت مانند سيوطي و ابن حجر عسقلاني در الاصابه، ج4، ص467 به اين مسئله تصريح کرده که علي به جهت شايستگي و مقامي که عندالله داشت، از حرمت ورود مستثني شده بود و مي توانست در حال جنابت از مسجد رفت آمد کند بلاذري در انساب الاشراف به اين مسئله تصريح کرده، ج3، ص232، برخي اعتراض کردند، رسول خدا در جواب فرمود من در علي را باز نگذاشتم خداوند اين اجازه را به او داده است.[3]

بنابراين حکم حرمت ورود جنب به مسجد از سوي خداوند و صاحب شريعت پيامبر بوده همين حکم به خاطر شأنيت امام اميرالمؤمنين که مقام او را انکار کردند، از سوي خدا در حق ايشان  صادر شد و اين از اختصاصات حکم خداوند متعال است؛ تا جايگاه علي به همه شناسانده شود.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

  1. کشف الیقین ،علامه حلی (ترجمه فارسی)
  2. مناقب علی بن ابیطالب،خوارزمی

سیری در صحیحین ،نجمی

 


[1]. بلاغي، محمد جواد ، آلاء الرحمن، ج2، ص124.

[2]. همان، ج2، ص124، حسکاني شواهد التنزيل، ج1، ص337.

[3]. ابن کثير، البدايه و النهايه، ج7، ص342.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
29 تیر 01
بازدید
۱۰۷
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.