آيا امام حسن عسکري عليه السلام غير از امام زمان(عجل الله تعا...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا امام حسن عسکري عليه السلام غير از امام زمان(عجل الله تعالي فرجه ) فرزند ديگري داشته اند؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

امام يازدهم ما شيعيان حضرت امام حسن عسکري عليه السّلام ـدر سال 232 هـ . ق، در ماه ربيع الاول در شهر مدينه به دنيا آمد.[1] آن حضرت با چند تن از خلفاي عباسي معاصر بود از جمله مهتدي و معتمد عباسي.[2] هر چند برخي از نويسندگان نام چند فرزند براي امام حسن عسکري عليه السّلام ذکر کرده اند اما قول مشهور و درست  اين است که از ايشان تنها يک فرزند، هم نام و هم کنيه با رسول خدا صلّي الله عليه و آله متولد شده است.
گفته شد برخي از نويسندگان چند فرزند براي امام حسن عسکري عليه السّلام ذکر کرده اند از جمله اين فرزندان «محمد، موسي، فاطمه، عايشه، حسين و...»[3] اما به يقين اين اقوال صحيح نباشد.
دلايلي که  ابت مي کند امام حسن عسکري عليه السلامفرزندي غير از بقيه الله الاعظم ارواحنافداه نداشت
1 - اتفاق علماي شيعه  : علماي شيعه تنها فرزند امام حسن عسکري عليه السّلام را حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) مي دانند و فرزندديگري را ذکر نکرده اند. در اين رابطه شيخ مفيد که کتابش از اعتبار خاصي برخوردار است، مي نويسد:  امام بعد از امام حسن عسکري  عليه السّلام  فرزندش بود که هم نام و هم کنيه رسول خدا  صلّي الله عليه و آله بود و امام حسن  عليه السّلام به جز او فرزندي نداشت نه ظاهراً و نه باطناً ؛ مادر اين فرزند کنيزي به نام نرجس بوده است.[4]
کليني در کافي مي نويسد: فرزندي براي امام حسن عسکري   عليه السّلام  به دنيا آمد و او را محمد نام نهادند. [5]
طبرسي در اعلام الوري همين قول را ذکر کرده است ومي نويسد:  فردي از امام حسن عسگري ـ عليه السّلام ـ سؤال کرد: آقاي من آيا براي شما فرزندي هست؟ حضرت فرمود: بله. سؤال کرد، اگر امري اتفاق بيفتد در کجا از او مي توانم سؤال کنم؟ حضرت فرمود: در مدينه.[6]
علامه مجلسي در بحارالانوار مي نويسد: اينکه حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) برادري به نام موسي داشته باشد. اين خبر غريب است.[7]
2 – اعتراف علماي اهل سنت : قندوزي که از علماي اهل سنت مي باشد در باره امام زمان علي السلام مي نويسد که امام حسن عسکري عليه السلام  يازدهمين امام شيعيان فقط يک پسر از خود به جاي گذاشت که به حجت ، قائم ، مهدي و صاحب الزمان معروف است . وي در نيمه شعبان 255 هجري قمري به دنيا آمد و وقتي پدرش از دنيا رفت وي پنج سال داشتند و اصحاب خاص و ثقات از به دنيا آمدن وي با خبر بودند . [8]
 3  - دليل تاريخي  : يک دليل تاريخي هم وجود دارد که قول مشهور را تأييد مي کند. کليني مي نويسد: معتمد عباسي چون شنيده بود که از حضرت عسکري عليه السّلام فرزندي باقي مانده درصدد يافتن او برآمد و دستور داد عدّه اي از قابله ها، زنان و کنيزان آن حضرت را معاينه نمايند و اگر آثار حمل در آنها مشاهده شد گزارش کنند. نقل شده است که يکي از قابله ها به کنيزي شک کرد، از طرف خليفه دستور داده شد که آن کنيز را در محلي تحت نظر قرار بدهند... سرانجام چون اثري از حمل ظاهر نشد آن کنيز آزاد گرديد.[9] معتمد براي آنکه وانمود کند که از امام حسن عسکري عليه السّلام فرزندي باقي نمانده و شيعيان از وجود امام بعدي نوميد گردند، دستور داد، ميراث آن حضرت ميان مادر و برادر امام حسن عسکري عليه السّلام تقسيم شود: اين تقسيم ارث دلالت بر اين دارد که امام حسن عسکري عليه السّلام فرزند ديگري نداشته اند و با توجه به اينکه خليفه نتوانسته بود امام مهدي ـ عليه السّلام ـ را پيدا کند بنابراين دستور مي دهد که ارث امام تقسيم شود. علي بن عيسي اربلي مي نويسد: شيعيان عقيده داشتند که از امام فرزندي باقي مانده است که امامت را بر عهده دارد.[10] زيرا تعدادي از آنان فرزند خردسال امام را قبلاً ديده بودند.

نتيجه
عقيدة علماي شيعه بر اين است که تنها فرزند امام حسن عسکري  عليه السّلام  حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه) مي باشد، که در سال 255 هـ، متولد شده است و هم اکنون غايب هستند و به امر الهي ظهور مي کند وجهان را پر از عدل و داد خواهند کرد. اقوال ديگري که در اين رابطه هست مبني بر داشتن فرزنداني ديگر، مورد قبول علماي شيعه و تاريخ و حتي علماي اهل سنت هم نمي باشد و اين مي رساند که اقوال ديگر را عده اي به پندار خود براي ضربه زدن به مکتب اصيل شيعه درست کرد اند که در مقابل اين همه دلايل تاريخي بر اينکه امام حسن عسکري عليه السلام فقط يک فرزند داشت و آن حجت حق بقيه اللله الاعظم ارواحنا فداه مي باشد ، چنين فرافکني ها نتوانست پابر جا بماند و از سوي علماي شيعه و سني رد گرديد  .

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. ارث، نويسنده:شيخ مفيد، ج 2.
2. اعلام الوري، نويسنده:طبرسي، ج 2.

پي نوشت ها:
[1] . شيخ مفيد، الارشاد، قم، مؤسسه آل البيت(ع)، 1413ق، ج 2، ص 313.
[2] . طبرسي، اعلام الوري، قم، مؤسسه آل البيت(ع)، 1417ق، ج 2، ص 131.
[3] . حسيني، سيد محمد رضا، تاريخ اهل البيت(ع)، قم، مؤسسه آل البيت(ع)، 1410ق، ص112 به نقل از هداية المخطوطه.
[4] . شيخ مفيد، پيشين، ص 339.
[5] . کليني، کافي، تهران، مکتبه الصدوق، 1381، ج 1، ص 264.
[6] . طبرسي، پيشين، ص 251.
[7] . سيد محمد رضا حسيني، همان، ص 112 به نقل از بحارالانوار، ج 13، ص 116.
[8]  . « ينابيع الموده لذوي القربي » ، ج 3 ، ص 171 .
[9] . کليني، پيشين، ج 1، ص 505.
[10] . علي بن عيسي اربلي، کشف الغمه، مکتبه بني هاشمي، 1381ق، ج 3، ص 199.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
3 شهریور 93
بازدید
۱٬۹۱۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.