اهداف و پيام هاي حضرت ولي عصر ـ عليه السلام ـ در جمله جانسوز "ولأبکين عليک بدل الدموع...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اهداف و پيام هاي حضرت ولي عصر ـ عليه السلام ـ در جمله جانسوز "ولأبکين عليک بدل الدموع دما يا حسين"، که در زيارت ناحيه مقدسه خطاب به امام حسين ـ عليه السلام ـ فرموده اند چيست؟ و آن گريه از چه نوع گريه است و پيام آن به مسلمانان و شيعيان چيست؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

در اهميت واقعه عاشورا همين بس که اين نهضت، به خاطر امر به معروف و اصلاح امت رسول الله ـ صلي الله عليه و آله ـ انجام گرفت.[1] بزرگي اين مصيبت و اهميت واقعه و از  سویی قرباني شدن شخصيت هايي که دنيا نظير آنها را به خود نديده و نخواهد ديد.[2] بزرگاني همچون عباس بن علي ـ  علیهما السلام ـ و علي اکبر از بني هاشم و شخصيت هايي چون مسلم بن عوسجه و حبيب بن مظاهر و... عظمت مصيبت را دو چندان نموده است[3] در اين ميان بازماندگان، هم در رساندن پيام شهيد نقش اساسي دارند و هم بيشتر از همه سوز و گداز دارند و عمق فاجعه را درک مي کنند. در اين واقعه وجود مقدس امام زمان ـ عليه السلام ـ که ارتباط و پيوند تنگاتنگي با ابي عبدالله الحسين ـ عليه السلام ـ دارد نيز بر مصيبت جدّ غريبش ناله و اشک و آه دارد، زيرا مصيبت حضرت تمام سکان و عرش الهي و آسمان و زمين را به گريه درآورده است[4] و مصيبت به اندازه اي سخت بوده که زمين و آسمان تا چهل روز گريه کرده اند.[5]

مطلب دوّم؛ اگر چه از جهت روان شناسي گريه نوعي تخليه هيجانات و ابراز عواطف و احساسات است امّا همين گريه گاهي ممکن است جنبه سياسي و يا سياسي عاطفي داشته باشد.[6] مثلا امام باقر ـ عليه السلام ـ قبل از رحلت و شهادت به نزديکان سفارش کردند که تا  به مدت ده سال در منا برايش روضه و عزا بر پا کنند تا ماهيت پليد امويان هر چه بيشتر آشکار شود.[7] يا اينکه امام رضا ـ عليه السلام ـ قبل از حرکت به مرو خودشان گريه کرده و بستگان را نيز امر به گريه کردند که جنبه سياسي عاطفي داشته است.[8]

در مورد ابي عبدالله ـ عليه السلام ـ امام زمان- علیه السلام - در زيارت ناحيه که در کتاب بحارالأنوار[9] نقل شده است فرموده اند: «اي جد بزرگوار در مصائب تو صبح و شام گريه مي کنم و اگر اشکم تمام شود خون مي گريم».[10]/[11] اين جمله از سويي بيان گر رابطه عاطفه عميقي بين حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ و امام حسين ـ عليه السلام ـ و از سويي ممکن است اغراض سياسي نيز و حتي پيام هايي براي تشيع و مسلمين داشته باشد.[12]

مهم ترين چيزي که به نظر مي رسد مي توان گفت، اين است که يکي از مهم ترين پيام هاي اين جمله مي تواند تقريب اذهان و سوق دادن افکار به سمت و سوي نهضت عاشورا و اهداف آن و شخصيت عظيم القدر امام حسين ـ عليه السلام ـ باشد تا افراد با الگو گيري راه او را تبعيت کنند و از دين خدا حمايت کنند. هم چنين شخص را وادار به مطالعه پيرامون اين حادثه و شناخت آن و شناسايي اهداف و شخصيت قهرمان حادثه مي کند و با اين طريق افراد با درس هاي عاشورا آشنا شده و با شرکت در مجالس و گريه بر اين حادثه، احياي امر اهل بيت عصمت ـ عليهم السلام ـ شود و البته از همين طريق مراحل سلوک و سير الي الله را طي کند و معراج يابد.[13] و البته اگر به طور طبيعي و ظاهري نيز اين جمله واقعيت داشته باشد که دارد ـ جا دارد در فقدان همچون شخصيتي مانند ابي عبدالله ـ عليه السلام ـ به جاي اشک، خون گريه کنيم چنانکه گفته شده در روز عاشورا اين اتفاق افتاد و پس از شهادت امام تمام کائنات گريستند و برخي از جمادات خون گريستند که در کتب معتبر آمده است.[14]

در نتيجه اين اعلام جانسوزي عميق مي تواند دلها را به سوي نهضت عاشورا سوق داده و آن را در ميان شيعه همواره زنده نگه دارد، زنده بودن نهضت به معناي زنده بودن اسلام اصيل است و امام زمان- علیه السلام - براي عملي کردن همين اهداف است که سالهاست در غيبت است.

در پايان بايد گفت اگر چه خون گريه کردن حضرت، که امري محتمل است، واقعا رخ مي دهد، براي ما يقين به آن، ممکن نيست و راهي براي اثبات آن نداريم پس ممکن است معناي حقيقي مراد باشد و ممکن است اشاره به کثرت گريه باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ اشک روان بر امير کاروان، ترجمه الخصائص الحسينيه، جعفر شوشتري،.

2ـ حماسه حسيني، شهيد مطهري،  جلد 2.

3ـ عاشورا، انگيزه ها، رويدادها و پيام ها، سعيد داوودي و مهدي رستمي، زير نظر آيت الله ناصر مکارم شيرازي.

 


[1]. مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، حماسه حسيني، قم،  انتشارات صدرا، چاپ سوم، 1378ش، ص189.

[2]. همان.

[3]. سيد بن طاووس، سید علی بن موسی، اللهوف في قتل الطفوف، قم، دارالاسلام، چاپ سوم، 1380ش.

[4]. قمي، عباس، نفس المهموم، ، چاپ اول، 1374ش.

[5]. ابن قولويه قمی، جعفر بن محمد، کامل الزيارات، نشر صدوق، چاپ اول، 1385ش، باب 9، ص199.

[6].  مطهری، پیشین، ص478.

[7]. همان؛ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، انتشارات ذوي القربي، چاپ اول، 1421ق.

[8]. قمي، عباس، منتهي  الآمال، قم، موسسه انتشارات هجرت، چاپ سيزدهم، 1378ش، ج2، ص26ـ52.

[9]. همان، ص499.

[10]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء، چاپ دوم، 1403ق، ج54.

[11]. همان؛ ر.ک: داوودي، سعيد و رستمي مهدي، عاشورا، ريشه ها، انگيزه ها و...، زير نظر آيت الله مکارم شيرازي، قم،  انتشاراتمدرسه امير المؤمنين- علیه السلام-، چاپ سوم، 1385ش، ص61؛ حر عاملي،  محمد بن حسن،، وسائل الشيعه، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ چهارم، 1391ش، ج10، ص2 ـ 3191، ج2.

[12]. صدوق،  محمد بن علی، الامالی،، تهران، انتشارات اسلاميه، 1362ش؛  مجلسی، پیشین،، ج3، ص287.

[13]. شوشتري، جعفر،  الخصائص الحسينيه( اشک روان بر امير کاروان)، ترجمه شهرستاني، سيد محمد حسين، قم، دارالکتاب جزائري، چاپ هفتم، 1379ش، ص356.

[14]. قمی، عباس، ترجمه محمد باقر کمره ای، قم، انتشارات مسجد  مقدس جمکران، چاپ بيست و يکم، 1384ش، ص433.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
26 تیر 01
بازدید
۵۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.