مي خواستم بدانم که اهل بيت پيامبر ـ عليهم السلام ـ با قاتل امام حسن ـ عليه السلام ـ که زن امام بود چکار کردند؟
مي خواستم بدانم که اهل بيت پيامبر ـ عليهم السلام ـ با قاتل امام حسن ـ عليه السلام ـ که زن امام بود چکار کردند؟
پرسش
پاسخ
جعده بنت اشعث، همسر امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ بود که ايشان را مسموم کرد و به شهادت رساند.
طبق نقلي که از ابوالفرج اصفهاني آمده،نام هاي سکينه، عايشه، شعثاء نيز براي او گزارش شده ولي نام صحيح او را جعده دانسته اند.[1]
در رابطه با تاريخ ولادت و وفات او مطلبي در منابع تاريخي ذکر نشده است. پدر او اشعث بن قيس کندي (متوفي 40 يا 41) از مشاهير نخستين دهه هاي صدر اسلام و مادرش ام فروه خواهر ابوبکر بود. هنگام اسارت اشعث در واقعه ردّه در سال يازدهم هجري ابوبکر او را آزاد نمود و خواهر خويش را به ازدواج او درآورد.
در رابطه با ازدواج او با امام مجتبي ـ عليه السلام ـ عده اي اين ازدواج را مانند زمان حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ازدواجي مصلحتي و سياسي جهت استفاده امام از نفوذ زياد اشعث در کوفه دانسته و گروهي هم مي گويند، جعده با نيرنگ پدرش به ازدواج امام حسن ـ عليه السلام ـ در آمد.
در گزارش ها آمده است که او زني زيبا بوده و به جهت اين که از وجود نازنين امام مجتبي ـ عليه السلام ـ داراي فرزندي نشده بود، نسبت به ايشان عقده داشت. لذا پس از وعده هاي مال بسياري که معاويه به او داد و او را با قول ازدواج با يزيد تطميع کرد، امام مجتبي ـ عليه السلام ـ را زهر داده که بر اثر آن امام ـ عليه السلام ـ به شهادت رسيدند.[2]
البته معاويه پس از شهادت حضرت، به وعده مالي خود وفا کرد ولي در رابطه با ازدواج او با يزيد رضایت نداد به اين جهت که مي ترسيد فرزندش يزيد را مانند حسن بن علي ـ عليه السلام ـ به قتل برساند.
جعده پس از امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ دو مرتبه ازدواج کرد. اولين ازدواج او با يعقوب بن طلحه بن عبيد الله بود که براي او سه فرزند پسر به نام هاي اسماعيل، اسحاق و ابوبکر به دنيا آورد، اسماعيل و اسحاق هنگام حيات پدر از دنيا رفتند.
دومين ازدواج جعده پس از کشته شدن يعقوب بن طلحه در واقعه حره با عباس بن عباس (فرزند ارشد ابن عباس مشهور) صورت گرفت. حاصل ازدواج دوم او پسري به نام محمد و دختري به نام قريبه بود، که از اين دو نيز نسلي باقي نماند در کتب تاريخي آمده است که قريشيان هنگام مشاجره با فرزندان جعده آنها را بني مسمّة الأزواج يعني فرزندان زني که همسرانش را مسموم مي کند، خطاب مي کردند.
اما نکته اصلي در رابطه با اين امام مظلوم اين مي باشد که طبق نقل قطب راوندي حضرت در گفتاري اشاره به نوع شهادت خود و قاتل خود نموده و در جواب عده اي که گفتند او را از منزل خود بيرون نمائيد، فرمودند چگونه اين عمل را انجام دهم در صورتي که هنوز کاري از او صورت نگرفته است. ( قبل از زهر دادن).
امام ـ عليه السلام ـ پس از نوشيدن زهر کلمه استرجاع را بر زبان جاري کرده و رو به جعده نمودند و فرمودند: اي دشمن خدا مرا کشتي، خدا تو را بکشد به خدا سوگند خلفي بعد از من نمي يابي و پس از ورود برادرشان امام حسين ـ عليه السلام ـ و ديدن طشت پر از خون پرسيدند: چه شخصي اين کار را با تو کرده امام فرمودند: با او چه مي کني: فرمود: به خدا سوگند او را خواهم کشت، امام حسن ـ عليه السلام ـ فرمود پس نام او را نمي گويم تا آن که جدم رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را ملاقات نمايم.[3]
در نتيجه چون امام حسن مانع برخورد با جعده شد هيچ کس متعرض او نگرديد و او رها شد اما سرانجامش شوم گرديد و زندگيش بسيار تلخ بود به نحوي که اگر مي مرد راحت تر بود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، چاپ محمد ابوالفضل ابراهيم، قاهره، 1385ـ 1387.
2ـ احمد بن علي طبرسي، الاحتجاج، چاپ محمد باقر موسوي خرسان، نجف، 1386ش، 1966م.
[1]. اصفهاني، ابوالفرج ، مقاتل الطالبين، تحقيق کاظم مظفر، نجف، 1385ش، 1965م، چاپ افست قم، 1405ق، ص31.
[2]. محمد بن محمد مفيد، الارشاد في معرفة حجج الله علي العباد، قم، آل البيت، 1413ق، ج2، ص16؛ کليني، کافي، ج1، ص462؛ ابن عساکر، تاريخ مدينه دمشق، تحقيق علي شيري، بيروت، 1415 ـ 1421 ـ 1995 ـ 2001، ج9، ص139؛ قاضي نعمان المغربي، شرح الاخبار في فضائل الائمه الاطهار، تحقيق سيد محمد حسيني جلالي، قم، جامعه مدرسين، بي تا، ج3، ص128؛ علامه اميني الغدير، ج11، ص8.
[3]. اصفهاني، ابوالفرج ، مقاتل الطالبين، تحقيق کاظم مظفر، نجف، 1385ش، 1965م، چاپ افست، قم، 1405، ص31؛ شيخ عباس قمي، منتهي الامال، قم، انتشارات هجرت، مکرر، 1377ش، ص433 ـ 442.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 امرداد 01
- بازدید
- ۷۶
مي خواستم بدانم که اهل بيت پيامبر ـ عليهم السلام ـ با قاتل امام حسن ـ عليه السلام ـ که زن امام بود چکار کردند؟
- نشان کردن
پرسش
مي خواستم بدانم که اهل بيت پيامبر ـ عليهم السلام ـ با قاتل امام حسن ـ عليه السلام ـ که زن امام بود چکار کردند؟
پاسخ
جعده بنت اشعث، همسر امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ بود که ايشان را مسموم کرد و به شهادت رساند.
طبق نقلي که از ابوالفرج اصفهاني آمده،نام هاي سکينه، عايشه، شعثاء نيز براي او گزارش شده ولي نام صحيح او را جعده دانسته اند.[1]
در رابطه با تاريخ ولادت و وفات او مطلبي در منابع تاريخي ذکر نشده است. پدر او اشعث بن قيس کندي (متوفي 40 يا 41) از مشاهير نخستين دهه هاي صدر اسلام و مادرش ام فروه خواهر ابوبکر بود. هنگام اسارت اشعث در واقعه ردّه در سال يازدهم هجري ابوبکر او را آزاد نمود و خواهر خويش را به ازدواج او درآورد.
در رابطه با ازدواج او با امام مجتبي ـ عليه السلام ـ عده اي اين ازدواج را مانند زمان حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ازدواجي مصلحتي و سياسي جهت استفاده امام از نفوذ زياد اشعث در کوفه دانسته و گروهي هم مي گويند، جعده با نيرنگ پدرش به ازدواج امام حسن ـ عليه السلام ـ در آمد.
در گزارش ها آمده است که او زني زيبا بوده و به جهت اين که از وجود نازنين امام مجتبي ـ عليه السلام ـ داراي فرزندي نشده بود، نسبت به ايشان عقده داشت. لذا پس از وعده هاي مال بسياري که معاويه به او داد و او را با قول ازدواج با يزيد تطميع کرد، امام مجتبي ـ عليه السلام ـ را زهر داده که بر اثر آن امام ـ عليه السلام ـ به شهادت رسيدند.[2]
البته معاويه پس از شهادت حضرت، به وعده مالي خود وفا کرد ولي در رابطه با ازدواج او با يزيد رضایت نداد به اين جهت که مي ترسيد فرزندش يزيد را مانند حسن بن علي ـ عليه السلام ـ به قتل برساند.
جعده پس از امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ دو مرتبه ازدواج کرد. اولين ازدواج او با يعقوب بن طلحه بن عبيد الله بود که براي او سه فرزند پسر به نام هاي اسماعيل، اسحاق و ابوبکر به دنيا آورد، اسماعيل و اسحاق هنگام حيات پدر از دنيا رفتند.
دومين ازدواج جعده پس از کشته شدن يعقوب بن طلحه در واقعه حره با عباس بن عباس (فرزند ارشد ابن عباس مشهور) صورت گرفت. حاصل ازدواج دوم او پسري به نام محمد و دختري به نام قريبه بود، که از اين دو نيز نسلي باقي نماند در کتب تاريخي آمده است که قريشيان هنگام مشاجره با فرزندان جعده آنها را بني مسمّة الأزواج يعني فرزندان زني که همسرانش را مسموم مي کند، خطاب مي کردند.
اما نکته اصلي در رابطه با اين امام مظلوم اين مي باشد که طبق نقل قطب راوندي حضرت در گفتاري اشاره به نوع شهادت خود و قاتل خود نموده و در جواب عده اي که گفتند او را از منزل خود بيرون نمائيد، فرمودند چگونه اين عمل را انجام دهم در صورتي که هنوز کاري از او صورت نگرفته است. ( قبل از زهر دادن).
امام ـ عليه السلام ـ پس از نوشيدن زهر کلمه استرجاع را بر زبان جاري کرده و رو به جعده نمودند و فرمودند: اي دشمن خدا مرا کشتي، خدا تو را بکشد به خدا سوگند خلفي بعد از من نمي يابي و پس از ورود برادرشان امام حسين ـ عليه السلام ـ و ديدن طشت پر از خون پرسيدند: چه شخصي اين کار را با تو کرده امام فرمودند: با او چه مي کني: فرمود: به خدا سوگند او را خواهم کشت، امام حسن ـ عليه السلام ـ فرمود پس نام او را نمي گويم تا آن که جدم رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را ملاقات نمايم.[3]
در نتيجه چون امام حسن مانع برخورد با جعده شد هيچ کس متعرض او نگرديد و او رها شد اما سرانجامش شوم گرديد و زندگيش بسيار تلخ بود به نحوي که اگر مي مرد راحت تر بود.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، چاپ محمد ابوالفضل ابراهيم، قاهره، 1385ـ 1387.
2ـ احمد بن علي طبرسي، الاحتجاج، چاپ محمد باقر موسوي خرسان، نجف، 1386ش، 1966م.
[1]. اصفهاني، ابوالفرج ، مقاتل الطالبين، تحقيق کاظم مظفر، نجف، 1385ش، 1965م، چاپ افست قم، 1405ق، ص31.
[2]. محمد بن محمد مفيد، الارشاد في معرفة حجج الله علي العباد، قم، آل البيت، 1413ق، ج2، ص16؛ کليني، کافي، ج1، ص462؛ ابن عساکر، تاريخ مدينه دمشق، تحقيق علي شيري، بيروت، 1415 ـ 1421 ـ 1995 ـ 2001، ج9، ص139؛ قاضي نعمان المغربي، شرح الاخبار في فضائل الائمه الاطهار، تحقيق سيد محمد حسيني جلالي، قم، جامعه مدرسين، بي تا، ج3، ص128؛ علامه اميني الغدير، ج11، ص8.
[3]. اصفهاني، ابوالفرج ، مقاتل الطالبين، تحقيق کاظم مظفر، نجف، 1385ش، 1965م، چاپ افست، قم، 1405، ص31؛ شيخ عباس قمي، منتهي الامال، قم، انتشارات هجرت، مکرر، 1377ش، ص433 ـ 442.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 امرداد 01
- بازدید
- ۷۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.