آيا درست است امام جواد ـ عليه السلام ـ هنگامي که با دختر مأمون ازدواج کرده اند، صد هزار سکه (به عنوان هديه و جدای از مهريه) به او هديه داده اند؟
آيا درست است امام جواد ـ عليه السلام ـ هنگامي که با دختر مأمون ازدواج کرده اند، صد هزار سکه (به عنوان هديه و جدای از مهريه) به او هديه داده اند؟
پرسش
پاسخ
امام محمد تقي نهمين پيشواي شيعيان همچون اجداد طاهرينش آنچه در توان داشتند در مساعدت مردم دريغ نمي کردند و صاحب جود و سخاوت بودند و به همين سبب يکي از القاب آن حضرت، «جواد»( بسيار بخشنده) است . اين امام همام بعد از شهادت پدر بزرگوارش، امام رضا ـ عليه السلام ـ در حالي که کمتر از نه سال داشتند، امامت و رهبري شيعيان را بر عهده گرفتند.
يکي از مسائلي که در زندگي امام جواد ـ عليه السلام ـ مطرح است ازدواج آن حضرت با دختر مأمون (ام الفضل) مي باشد. دختري که به اعتقاد شيعيان، پدرش قاتل امام رضا ـ عليه السلام ـ بود.
لذا وقتي مأمون دريافت که اگر اين عمل وي آشکار شود براي حکومتش گران تمام مي شود ، از اين روي طرحي ريخت که بر اساس آن، امام جواد ـ عليه السلام ـ را از مدينه به بغداد احضار نمود و با تظاهر به مهرباني و دوستي نسبت به آن حضرت، تصميم گرفت دختر خود را به نکاح امام جواد ـ عليه السلام ـ در آورد، البته مأمون با اين ازدواج اهداف زير را دنبال مي کرد:
1. زير نظر داشتن امام با فرستادن دخترش به منزل آن حضرت
2. سرپوش گذاشتن به فسق و فجور خود و لطمه زدن به مقام ارجمند عصمت و امامت.
3. جلوگيري از اعتراض علويان بر ضد حکومت عباسي.[1]
4. عوام فريبي، به اين اميد که دخترش از امام جواد ـ عليه السلام ـ صاحب فرزندي شود و به آن مباهات کند.[2] ولی از دخترش فرزندي به دنیا نيامد.
منابعي که به ازدواج آن حضرت با ام الفضل اشاره کرده اند، برخي جزئيات را نقل کرده اند و اشاره اي هم به اين که امام مبلغ صد هزار درهم به ام الفضل بخشيده باشد نموده اند، ولي برخي فقط ازدواج اشاره نموده اند. ابن جوزي مي نويسد: وقتي که مأمون امام جواد ـ عليه السلام ـ را به بغداد دعوت کرد و مقام علمي او را مشاهده کرد دخترش را به ازدواج وي در آورد و مال زيادي به او بخشيد.[3]
فتال نيشابوري، هم مي نويسد: بعد از اين که امام جواد ـ عليه السلام ـ در مجلس مناظره مأمون بر رقباي خويش غلبه کرد و مأمون موقعيت علمي آن حضرت را ديد دخترش ام الفضل را به نکاح آن حضرت درآورد؛ حضرت نيز قبول کرده و همچون مهريه مادرش حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ پانصد درهم مهريه قرار داد.[4] و اشاره اي براي هديه دادن حضرت نمي کند.
طبري شيعي هم مي نويسد: بعد از جريان مباحثه و مناظره امام با يحيي بن اکثم، مأمون گفت خطبه عقد دخترم را براي خود بخوان، حضرت خطبه خواستگاري را قرائت نمود و فرمود: همچنان که پيامبر خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ براي زنانش پانصد درهم مهريه معين کردند، من هم پانصد درهم معين مي کنم و نيز از مال خودم صد هزار درهم به او مي بخشم.[5]
شبيه همين مطلب را «عيون المعجزات» نقل کرده است.[6] و هم چنين در برخي منابع ديگر به مسئله اشاره شده است.[7] که نشان از جود و سخاوت امام ـ عليه السلام ـ حتي به کسي که بعدا دشمن او مي شود و او را به شهادت مي رساند، دارد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ «بحار الأنوار» جلد100، نوشته:علامه مجلسي.
2ـ «سيره پيشوايان» نوشته: مهدي پيشوايي.
3ـ »حيات فکري و سياسي امامان شيعه» نوشته: رسول جعفريان.
[1]. پيشوائي، مهدي، سيره پيشوايان، قم، موسسه امام صادق ـ عليه السلام ـ ، 1380ش، ص558.
[2]. يعقوبي، احمد بن واضح، تاريخ يعقوبي، نجف، مطبعه حيدري، 1384ش، ج3، ص189.
[3]. ابن جوزي، ابوالفرج، المنتظم، بيروت، دارالکتب العلميه، 1412ق، ج11، ص62.
[4]. فتال نيشابوري، محمد، روضة الواظين، قم، منشورات رضي، بي تا، ص239.
[5]. طبري، محمد بن جرير، دلائل الامامه، قم، موسسه بعثت، 1413ق، ص392.
[6]. حسين بن عبدالوهاب، عيون المعجزات، نجف، مکتبة حيدري، 1369ش، ص111.
[7]. ، شیخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، تحقيق : علي أكبر غفاري،قم، مؤسسة نشر اسلامي ، 1404،چاپ دوم،ج3، ص398 ؛ شيخ طبرسي،مکارم الاخلاق، منشورات الشريف الرضي، 1392 - 1972 م،چاپ ششم،ص 205.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 3 امرداد 01
- بازدید
- ۵۲
آيا درست است امام جواد ـ عليه السلام ـ هنگامي که با دختر مأمون ازدواج کرده اند، صد هزار سکه (به عنوان هديه و جدای از مهريه) به او هديه داده اند؟
- نشان کردن
پرسش
آيا درست است امام جواد ـ عليه السلام ـ هنگامي که با دختر مأمون ازدواج کرده اند، صد هزار سکه (به عنوان هديه و جدای از مهريه) به او هديه داده اند؟
پاسخ
امام محمد تقي نهمين پيشواي شيعيان همچون اجداد طاهرينش آنچه در توان داشتند در مساعدت مردم دريغ نمي کردند و صاحب جود و سخاوت بودند و به همين سبب يکي از القاب آن حضرت، «جواد»( بسيار بخشنده) است . اين امام همام بعد از شهادت پدر بزرگوارش، امام رضا ـ عليه السلام ـ در حالي که کمتر از نه سال داشتند، امامت و رهبري شيعيان را بر عهده گرفتند.
يکي از مسائلي که در زندگي امام جواد ـ عليه السلام ـ مطرح است ازدواج آن حضرت با دختر مأمون (ام الفضل) مي باشد. دختري که به اعتقاد شيعيان، پدرش قاتل امام رضا ـ عليه السلام ـ بود.
لذا وقتي مأمون دريافت که اگر اين عمل وي آشکار شود براي حکومتش گران تمام مي شود ، از اين روي طرحي ريخت که بر اساس آن، امام جواد ـ عليه السلام ـ را از مدينه به بغداد احضار نمود و با تظاهر به مهرباني و دوستي نسبت به آن حضرت، تصميم گرفت دختر خود را به نکاح امام جواد ـ عليه السلام ـ در آورد، البته مأمون با اين ازدواج اهداف زير را دنبال مي کرد:
1. زير نظر داشتن امام با فرستادن دخترش به منزل آن حضرت
2. سرپوش گذاشتن به فسق و فجور خود و لطمه زدن به مقام ارجمند عصمت و امامت.
3. جلوگيري از اعتراض علويان بر ضد حکومت عباسي.[1]
4. عوام فريبي، به اين اميد که دخترش از امام جواد ـ عليه السلام ـ صاحب فرزندي شود و به آن مباهات کند.[2] ولی از دخترش فرزندي به دنیا نيامد.
منابعي که به ازدواج آن حضرت با ام الفضل اشاره کرده اند، برخي جزئيات را نقل کرده اند و اشاره اي هم به اين که امام مبلغ صد هزار درهم به ام الفضل بخشيده باشد نموده اند، ولي برخي فقط ازدواج اشاره نموده اند. ابن جوزي مي نويسد: وقتي که مأمون امام جواد ـ عليه السلام ـ را به بغداد دعوت کرد و مقام علمي او را مشاهده کرد دخترش را به ازدواج وي در آورد و مال زيادي به او بخشيد.[3]
فتال نيشابوري، هم مي نويسد: بعد از اين که امام جواد ـ عليه السلام ـ در مجلس مناظره مأمون بر رقباي خويش غلبه کرد و مأمون موقعيت علمي آن حضرت را ديد دخترش ام الفضل را به نکاح آن حضرت درآورد؛ حضرت نيز قبول کرده و همچون مهريه مادرش حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ پانصد درهم مهريه قرار داد.[4] و اشاره اي براي هديه دادن حضرت نمي کند.
طبري شيعي هم مي نويسد: بعد از جريان مباحثه و مناظره امام با يحيي بن اکثم، مأمون گفت خطبه عقد دخترم را براي خود بخوان، حضرت خطبه خواستگاري را قرائت نمود و فرمود: همچنان که پيامبر خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ براي زنانش پانصد درهم مهريه معين کردند، من هم پانصد درهم معين مي کنم و نيز از مال خودم صد هزار درهم به او مي بخشم.[5]
شبيه همين مطلب را «عيون المعجزات» نقل کرده است.[6] و هم چنين در برخي منابع ديگر به مسئله اشاره شده است.[7] که نشان از جود و سخاوت امام ـ عليه السلام ـ حتي به کسي که بعدا دشمن او مي شود و او را به شهادت مي رساند، دارد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ «بحار الأنوار» جلد100، نوشته:علامه مجلسي.
2ـ «سيره پيشوايان» نوشته: مهدي پيشوايي.
3ـ »حيات فکري و سياسي امامان شيعه» نوشته: رسول جعفريان.
[1]. پيشوائي، مهدي، سيره پيشوايان، قم، موسسه امام صادق ـ عليه السلام ـ ، 1380ش، ص558.
[2]. يعقوبي، احمد بن واضح، تاريخ يعقوبي، نجف، مطبعه حيدري، 1384ش، ج3، ص189.
[3]. ابن جوزي، ابوالفرج، المنتظم، بيروت، دارالکتب العلميه، 1412ق، ج11، ص62.
[4]. فتال نيشابوري، محمد، روضة الواظين، قم، منشورات رضي، بي تا، ص239.
[5]. طبري، محمد بن جرير، دلائل الامامه، قم، موسسه بعثت، 1413ق، ص392.
[6]. حسين بن عبدالوهاب، عيون المعجزات، نجف، مکتبة حيدري، 1369ش، ص111.
[7]. ، شیخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، تحقيق : علي أكبر غفاري،قم، مؤسسة نشر اسلامي ، 1404،چاپ دوم،ج3، ص398 ؛ شيخ طبرسي،مکارم الاخلاق، منشورات الشريف الرضي، 1392 - 1972 م،چاپ ششم،ص 205.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 3 امرداد 01
- بازدید
- ۵۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.