فضايل و كراماتي دربارة امام باقر ازکتابهاي معتبر شيعه و... نقل كنيد؟
فضايل و كراماتي دربارة امام باقر ازکتابهاي معتبر شيعه و... نقل كنيد؟
پرسش
پاسخ
برتري علمي حضرات ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ در طول تاريخ بر هيچ كس پوشيده نيست كه اين خود بهترين فضيلت است اما فضايل و كرامات خاصي نيز از آن بزرگواران در برخي از لحظهها و موقعيتها بروز كرده كه جای بسی شگفتی است چراكه آنان همانند رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ از ولايت تكويني برخوردارند البته برخی از ياران و شاگردان آن حضرات هم به سبب ارتباطشان كرامات زيادي از خود نشان دادند مثلاً سلمان فارسي يكي از صحابي پيامبر بود كه كرامات فراوان داشته و در منابع نقل شده است.[1]
امام باقر ـ عليه السّلام ـ در سال 57 هجري در مدينه متولد و در سال 114 پس از 18 سال امامت به شهادت رسيد.به برخي از كرامات آن حضرت كه در كتابهاي معتبر شيعه آمده اشاره ميشود:
1. جابر جعفي نقل ميكند كه با امام باقر ـ عليه السّلام ـ همسفر حج بودم كه در راه پرندة قمري بر كجاوه نشست و سر و صدا ميکرد من خواستم او را بگيرم حضرت فرمود: جابر، او را نيازار به ما پناه آورده. او از ماري شكايت ميكند كه جوجههاي او را ميخورد تا من دعايش كنم از شر او ايمن شود... راه را ادامه داديم. آن حضرت از كجاوه پياده شد و به سوي ريگ زاري رفت و ريگها را كنار زد از زير سنگي چشمهاي جوشيد از آب آن سيراب شده و وضو گرفتيم... هنگام صبح به نخلستاني رسيديم نزديك نخل خشكي رفت و فرمود: اي نخل! ما را اطعام كن. دیدم نخل كج شد و ما از خرمای كه آن خورديم.[2]
2. ابوبصير روايت كرده به حضرت عرض كردم من شيعه و دوست شما هستم و نابينا و ناتوان، بهشت را براي من ضامن شويد... دست به چشم من كشيد بينا شدم و همة ائمه را در حضور آن حضرت مشاهده كردم و سپس فرمود: به دور نگاه كن. به خدا جز سگ و خوك و ميمون نديدم. دست بر چشم من كشيد دوباره به حالت اول برگشتم.[3]
3. ابوبصير نقل ميكند امام باقر ـ عليه السّلام ـبه من فرمود وقتي به كوفه برگردي، پسري براي تو متولد ميشود و او را عيسي مينامي و پسر ديگري كه او را محمد مينامي كه آنها از شيعيان ما هستند... برگشتم هر دو واقع شد.[4]
4. نقل شده امام باقر ـ عليه السّلام ـروزي وارد مسجد شد جواني با صداي بلند ميخنديد حضرت فرمود در مسجد ميخندي در صورتي كه پس از سه روز از اهل قبور خواهي شد. چون روز سوم شد مرد و آخر روز به خاك رفت.[5]
5. ابوبصير نقل ميكند با امام باقر ـ عليه السّلام ـ وارد مسجد شديم حضرت به من فرمود: از مردم بپرس كه آيا مرا را میبینند؟ پس از هر كس پرسيدمگه ابوجعفر را دیدی؟ میگفت: نه! تا آنكه ابوهارون مكفوف (نابينا) داخل شد حضرت فرمود: از او بپرس، پرسيدم. گفت: آيا آن حضرت نيست كه ايستاده است؟ گفتم: از كجا فهميدي؟ پاسخ داد: چگونه ندانم و حال آن که آن حضرت نوري است درخشنده.[6]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. شيخ حر عاملي، اثبات الهداة( ترجمه).
2. شيخ عباس قمي، منتهي الآمال.
3. مهدي پيشوايي، سيرة پيشوايان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 29 تیر 01
- بازدید
- ۶۲
فضايل و كراماتي دربارة امام باقر ازکتابهاي معتبر شيعه و... نقل كنيد؟
- نشان کردن
پرسش
فضايل و كراماتي دربارة امام باقر ازکتابهاي معتبر شيعه و... نقل كنيد؟
پاسخ
برتري علمي حضرات ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ در طول تاريخ بر هيچ كس پوشيده نيست كه اين خود بهترين فضيلت است اما فضايل و كرامات خاصي نيز از آن بزرگواران در برخي از لحظهها و موقعيتها بروز كرده كه جای بسی شگفتی است چراكه آنان همانند رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ از ولايت تكويني برخوردارند البته برخی از ياران و شاگردان آن حضرات هم به سبب ارتباطشان كرامات زيادي از خود نشان دادند مثلاً سلمان فارسي يكي از صحابي پيامبر بود كه كرامات فراوان داشته و در منابع نقل شده است.[1]
امام باقر ـ عليه السّلام ـ در سال 57 هجري در مدينه متولد و در سال 114 پس از 18 سال امامت به شهادت رسيد.به برخي از كرامات آن حضرت كه در كتابهاي معتبر شيعه آمده اشاره ميشود:
1. جابر جعفي نقل ميكند كه با امام باقر ـ عليه السّلام ـ همسفر حج بودم كه در راه پرندة قمري بر كجاوه نشست و سر و صدا ميکرد من خواستم او را بگيرم حضرت فرمود: جابر، او را نيازار به ما پناه آورده. او از ماري شكايت ميكند كه جوجههاي او را ميخورد تا من دعايش كنم از شر او ايمن شود... راه را ادامه داديم. آن حضرت از كجاوه پياده شد و به سوي ريگ زاري رفت و ريگها را كنار زد از زير سنگي چشمهاي جوشيد از آب آن سيراب شده و وضو گرفتيم... هنگام صبح به نخلستاني رسيديم نزديك نخل خشكي رفت و فرمود: اي نخل! ما را اطعام كن. دیدم نخل كج شد و ما از خرمای كه آن خورديم.[2]
2. ابوبصير روايت كرده به حضرت عرض كردم من شيعه و دوست شما هستم و نابينا و ناتوان، بهشت را براي من ضامن شويد... دست به چشم من كشيد بينا شدم و همة ائمه را در حضور آن حضرت مشاهده كردم و سپس فرمود: به دور نگاه كن. به خدا جز سگ و خوك و ميمون نديدم. دست بر چشم من كشيد دوباره به حالت اول برگشتم.[3]
3. ابوبصير نقل ميكند امام باقر ـ عليه السّلام ـبه من فرمود وقتي به كوفه برگردي، پسري براي تو متولد ميشود و او را عيسي مينامي و پسر ديگري كه او را محمد مينامي كه آنها از شيعيان ما هستند... برگشتم هر دو واقع شد.[4]
4. نقل شده امام باقر ـ عليه السّلام ـروزي وارد مسجد شد جواني با صداي بلند ميخنديد حضرت فرمود در مسجد ميخندي در صورتي كه پس از سه روز از اهل قبور خواهي شد. چون روز سوم شد مرد و آخر روز به خاك رفت.[5]
5. ابوبصير نقل ميكند با امام باقر ـ عليه السّلام ـ وارد مسجد شديم حضرت به من فرمود: از مردم بپرس كه آيا مرا را میبینند؟ پس از هر كس پرسيدمگه ابوجعفر را دیدی؟ میگفت: نه! تا آنكه ابوهارون مكفوف (نابينا) داخل شد حضرت فرمود: از او بپرس، پرسيدم. گفت: آيا آن حضرت نيست كه ايستاده است؟ گفتم: از كجا فهميدي؟ پاسخ داد: چگونه ندانم و حال آن که آن حضرت نوري است درخشنده.[6]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. شيخ حر عاملي، اثبات الهداة( ترجمه).
2. شيخ عباس قمي، منتهي الآمال.
3. مهدي پيشوايي، سيرة پيشوايان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 29 تیر 01
- بازدید
- ۶۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.