در مورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و جريانهاي اجتماعي معاصر آن حضرت توضيح دهيد؟
در مورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و جريانهاي اجتماعي معاصر آن حضرت توضيح دهيد؟
پرسش
پاسخ
پنجمين ستارة پرفروغ ولايت و امامت ، حضرت باقر ـ عليه السّلام ـ در سال 57 هجري[1] در شهر مدينه چشم به جهان گشود. او هنگام وفات پدر بزرگوار خود امام زين العابدين ـ عليه السّلام ـ كه در سال 94 هـ رخ داد، 39 سال داشتند. نام او «محمد»، كنيهاش «ابوجعفر» است و «باقر» و «باقرالعلوم» لقب او ميباشد.
مادر حضرت «ام عبدالله» دختر امام حسن مجتبي ـ عليه السّلام ـ ايشان نخستين كسي بود كه از طرف پدر و مادر فاطمي و علوي بودند. امام باقر در سال 114 هجري در مدينه درگذشت و در قبرستان بقيع، كنار قبر پدر و جدش، به خاك سپرده شد. دوران امامت آن حضرت 18 سال بود. دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ در دو مرحله قابل بررسی است:
1. مرحلة ماقبل از تصدي امامت، مقابله و مجادله با افكار انحرافيه و هدايت طريق مستقيم شيعيان.
2. مرحلة بعد از شهادت امام زين العابدين سنة 95 هـ (شامل رهبری فكري - سياسي ، بيان احكام ، ادارة امور شيعيان و مبارزة مخفي با دستگاه خلافت عباسي. [2]
ويژگيهاي دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ تا شهادت پدر بزرگوارشان امام سجاد ـ عليه السّلام ـ :
1. از زمان تولد تا چهار سالگي تحت ساية جدش امام حسين ـ عليه السّلام ـ ميباشد، كه از اوضاع اجتماعي و وقايع سياسي آن عصر مطلع و آگاه بودند، در اين مدت واقعه جانسوز كربلا را از نزديك ديدند، كه طاغوت كوفه و شام را بخوبي شناختند ( و به نوعي پيام آور كربلا بودند كه در زنده نگه داشتن اين واقع فعال بودند).
2. واقعة حره، سال 63 هـ را بخوبي و از نزديك درك كردند، عدّهاي از بزرگان و مردم مدينه بعد از واقعة كربلا در سال 61 هـ ، هنوز يزيد و دستگاه خلافت وي را نامشروع ميدانستند، يزيد لشكري از شام فرستاد و واقعه تلخ و دردناك قتل عام مردم مدينه را به وجود آورد كه به جنگ حره معروف ميباشد،
3. امويان در اين عصر از زندگاني امام باقر ـ عليه السّلام ـ براي استمرار خلافت خود و مشروع جلوه دادن آن افكار و فرقههاي انحرافي ايجاد كردند، مانند فرقه مرجئه، جبريه، مفوضه كه امام باقر ـ عليه السّلام ـ با همة آنها به نوعي مخالفت و هويت خرافي و زشت آنها را بيان ميفرمودند، بنظر ميرسد، مهمترين و سختترين دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ مبارزه با اين افكار پليد ميباشد.
4. ادامه سیاست به انزوا کشاندن اهل بیت پیامبر –علیهم السلام- توسط امویان که با سبّ و ناسزا گفتن به امام علي ـ عليه السّلام ـ در اين دوره رواج و شدت داشت و براي امام باقر ـ عليه السّلام ـ تحملش بسيار سخت و جانكاه بود.
5. وقوع قيامهايي بر ضد امويان در عصر امام باقر ـ عليه السّلام ـ كه اوضاع اجتماعي را سختتر و دهشتناك ميكند، كه اين قيامها بعد از واقعة عاشورا بوده است مانند؛ قيام توابين در سال 65 ،
قيام مختار در سال 66 و قيام مطرف بن مغيرة بن شعبه در سال 77 ، كه نوع برخورد و مواضع عالمانه امام باقر ـ عليه السّلام ـ و نسپردن خود و شيعيان به اين جريانات قابل توجه ميباشد.
بعد از شهادت امام سجاد ـ عليه السّلام ـ
1. در اين مرحله، امام باقر ـ عليه السّلام ـ بجاي پدر بزرگوار خود ايستاد و نظام فاسد اموي را براي اسقاط آن، به صورت غير مستقيم هدف گرفت. در اين مرحله، مقام امامت به امام باقر ـ عليه السّلام ـ ميرسد با تنصيص امام سجاد ـ عليه السّلام ـ از پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ ، و هدايت جامعة اسلامي را در بعد دنيوي و معيشت و بعد اخروي و سعادت را بر عهده ميگيرد.
2. انحراف اخلاقي سلاطین اموی، و رواج مفاسد به جامعة اسلامي، و برخورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و نگه داشتن شيعيان از اين انحرافات قابل توجه است.
3. بيان و انتشار احاديث جعلي توسط دستگاه خلافت اموي، در اين عصر، اوضاع اجتماعي امام باقر ـ عليه السّلام ـ را سختتر مينمود. امام باقر ـ عليه السّلام ـ با بیان معارف اسلام ناب محمدی ضمن آگاه کردن مردم با دین اسلام به مبارزه با وسوسههای شیطنی دستگاه حاکمه میپرداختند.
4. جریانات فکری منحرف وغیر اسلامی در جامعه واحتجاج وگفتگوی امام باقر با آنان[3]
[1] . مهدي پيشوايي، سيرة پيشوايان، قم، مؤسسة تحقيقاتي و تعليماتي امام صادق ـ عليه السّلام ـ ، 1375ش، چاپ سوم، ص 305.
[2] . گروه مولفین، اعلام الهداية، الامام الباقر ـ عليه السّلام ـ ، المجمع العالمي لاهل البيت ـ عليهم السّلام ـ ، ج 7، 1422 هـ ،چاپ اول.
[3] . سيد محسن امين، سيرة المعصومين ـ عليهم السّلام ـ ، ترجمه حجتي كرماني، علي، تهران، سروش، 1374، چاپ اول.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 29 تیر 01
- بازدید
- ۵۴
در مورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و جريانهاي اجتماعي معاصر آن حضرت توضيح دهيد؟
- نشان کردن
پرسش
در مورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و جريانهاي اجتماعي معاصر آن حضرت توضيح دهيد؟
پاسخ
پنجمين ستارة پرفروغ ولايت و امامت ، حضرت باقر ـ عليه السّلام ـ در سال 57 هجري[1] در شهر مدينه چشم به جهان گشود. او هنگام وفات پدر بزرگوار خود امام زين العابدين ـ عليه السّلام ـ كه در سال 94 هـ رخ داد، 39 سال داشتند. نام او «محمد»، كنيهاش «ابوجعفر» است و «باقر» و «باقرالعلوم» لقب او ميباشد.
مادر حضرت «ام عبدالله» دختر امام حسن مجتبي ـ عليه السّلام ـ ايشان نخستين كسي بود كه از طرف پدر و مادر فاطمي و علوي بودند. امام باقر در سال 114 هجري در مدينه درگذشت و در قبرستان بقيع، كنار قبر پدر و جدش، به خاك سپرده شد. دوران امامت آن حضرت 18 سال بود. دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ در دو مرحله قابل بررسی است:
1. مرحلة ماقبل از تصدي امامت، مقابله و مجادله با افكار انحرافيه و هدايت طريق مستقيم شيعيان.
2. مرحلة بعد از شهادت امام زين العابدين سنة 95 هـ (شامل رهبری فكري - سياسي ، بيان احكام ، ادارة امور شيعيان و مبارزة مخفي با دستگاه خلافت عباسي. [2]
ويژگيهاي دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ تا شهادت پدر بزرگوارشان امام سجاد ـ عليه السّلام ـ :
1. از زمان تولد تا چهار سالگي تحت ساية جدش امام حسين ـ عليه السّلام ـ ميباشد، كه از اوضاع اجتماعي و وقايع سياسي آن عصر مطلع و آگاه بودند، در اين مدت واقعه جانسوز كربلا را از نزديك ديدند، كه طاغوت كوفه و شام را بخوبي شناختند ( و به نوعي پيام آور كربلا بودند كه در زنده نگه داشتن اين واقع فعال بودند).
2. واقعة حره، سال 63 هـ را بخوبي و از نزديك درك كردند، عدّهاي از بزرگان و مردم مدينه بعد از واقعة كربلا در سال 61 هـ ، هنوز يزيد و دستگاه خلافت وي را نامشروع ميدانستند، يزيد لشكري از شام فرستاد و واقعه تلخ و دردناك قتل عام مردم مدينه را به وجود آورد كه به جنگ حره معروف ميباشد،
3. امويان در اين عصر از زندگاني امام باقر ـ عليه السّلام ـ براي استمرار خلافت خود و مشروع جلوه دادن آن افكار و فرقههاي انحرافي ايجاد كردند، مانند فرقه مرجئه، جبريه، مفوضه كه امام باقر ـ عليه السّلام ـ با همة آنها به نوعي مخالفت و هويت خرافي و زشت آنها را بيان ميفرمودند، بنظر ميرسد، مهمترين و سختترين دوران امام باقر ـ عليه السّلام ـ مبارزه با اين افكار پليد ميباشد.
4. ادامه سیاست به انزوا کشاندن اهل بیت پیامبر –علیهم السلام- توسط امویان که با سبّ و ناسزا گفتن به امام علي ـ عليه السّلام ـ در اين دوره رواج و شدت داشت و براي امام باقر ـ عليه السّلام ـ تحملش بسيار سخت و جانكاه بود.
5. وقوع قيامهايي بر ضد امويان در عصر امام باقر ـ عليه السّلام ـ كه اوضاع اجتماعي را سختتر و دهشتناك ميكند، كه اين قيامها بعد از واقعة عاشورا بوده است مانند؛ قيام توابين در سال 65 ،
قيام مختار در سال 66 و قيام مطرف بن مغيرة بن شعبه در سال 77 ، كه نوع برخورد و مواضع عالمانه امام باقر ـ عليه السّلام ـ و نسپردن خود و شيعيان به اين جريانات قابل توجه ميباشد.
بعد از شهادت امام سجاد ـ عليه السّلام ـ
1. در اين مرحله، امام باقر ـ عليه السّلام ـ بجاي پدر بزرگوار خود ايستاد و نظام فاسد اموي را براي اسقاط آن، به صورت غير مستقيم هدف گرفت. در اين مرحله، مقام امامت به امام باقر ـ عليه السّلام ـ ميرسد با تنصيص امام سجاد ـ عليه السّلام ـ از پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ ، و هدايت جامعة اسلامي را در بعد دنيوي و معيشت و بعد اخروي و سعادت را بر عهده ميگيرد.
2. انحراف اخلاقي سلاطین اموی، و رواج مفاسد به جامعة اسلامي، و برخورد امام باقر ـ عليه السّلام ـ و نگه داشتن شيعيان از اين انحرافات قابل توجه است.
3. بيان و انتشار احاديث جعلي توسط دستگاه خلافت اموي، در اين عصر، اوضاع اجتماعي امام باقر ـ عليه السّلام ـ را سختتر مينمود. امام باقر ـ عليه السّلام ـ با بیان معارف اسلام ناب محمدی ضمن آگاه کردن مردم با دین اسلام به مبارزه با وسوسههای شیطنی دستگاه حاکمه میپرداختند.
4. جریانات فکری منحرف وغیر اسلامی در جامعه واحتجاج وگفتگوی امام باقر با آنان[3]
[1] . مهدي پيشوايي، سيرة پيشوايان، قم، مؤسسة تحقيقاتي و تعليماتي امام صادق ـ عليه السّلام ـ ، 1375ش، چاپ سوم، ص 305.
[2] . گروه مولفین، اعلام الهداية، الامام الباقر ـ عليه السّلام ـ ، المجمع العالمي لاهل البيت ـ عليهم السّلام ـ ، ج 7، 1422 هـ ،چاپ اول.
[3] . سيد محسن امين، سيرة المعصومين ـ عليهم السّلام ـ ، ترجمه حجتي كرماني، علي، تهران، سروش، 1374، چاپ اول.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 29 تیر 01
- بازدید
- ۵۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.