آيا حيواناتي مثل ميمون، عقرب، طاووس، لاك پشت، مارمولك و ... در ابتدا انسان بوده اند؟
آيا حيواناتي مثل ميمون، عقرب، طاووس، لاك پشت، مارمولك و ... در ابتدا انسان بوده اند؟
پرسش
پاسخ
خداوند در قرآن سورة يس مي فرمايد: «ولو نشاء لمسخناهم علي مكانتهم فما استطاعوا مضياً و لايرجعون».
اگر بخواهيم آنها را در جاي خود مسخ مي كنيم (به مجسمه هايي بي روح و فاقد حركت يا اشكال حيواني افليج تبديل مي نمائيم) به گونه اي كه نتوانند راه خود را ادامه دهند و يا به عقب باز گردند. طبق تفسير اين آیه، كه غالب مفسران آن را پذيرفته اند اين آيه مربوط به عذاب هاي دنيوي است و تهديد كفار و مجرمان به اينكه خدا مي تواند آنها را در همين جهان به سرنوشت هاي دردناكي مبتلا سازد.[1]
در كتب تفسير در ذيل آيه166 اعراف، « فقلنا لهم كونوا قردة خاسئين» هنگامى كه با شكستن مقررات روز شنبه از ترك آنچه از آن بازداشته مى شدند سرپيچى كردند ، به آنان گفتيم : بوزينگانى باشيد مطرود و رانده شده. نوشته اند: «خداوند به يهود دستور داده بود روز شنبه را تعطيل كنند و ماهيگري نكنند و اين به عنوان آزمايشي براي آنها بود ولي از آنجائيكه روز شنبه ماهي هاي زيادي بر صفحه دريا پيدا مي شد آنها به فكر حيله گري افتادند و با يك نوع كلاه شرعي نهرهايي را از دريا جدا مي كردند و ماهي ها را در آنها هدايت مي كردند و روز يك شنبه آنها را صيد مي كردند كه ثروت آنها با اين كار بسيار زياد شد، آنها بيش از هشتاد هزار نفر بودند، كه هفتاد هزار نفر آنها با حيله گري صيد مي كردند كه ده هزار نفر آنها از شهر خارج شدند كه از عقوبت ايمني يابند عقوبت الهي بر كساني كه امر الهي را اطاعت نكردند نازل شد و به حالت ميمون در آمدند و ساكنان اطراف و نواحي آمدند و آنها را به حالت مسخ شده مشاهده كردند و اين در حالي بود كه خويشان و دوستان خود را مي شناختند و به آنها مي گفتند تو فلان كس نيستي آنها سه روز به همان حال بودند كه خداوند باران بر آنها فرود آورد و همه مردند. اين سرگذشت اصحاب سبت بود كه بواسطة مداومت بر كار ناشايست و اقدام به مكر و حيله گرفتار عذاب الهي شدند و اعمال زشتشان تجسم يافت و مسخ شدند.[2]
خداوند در قرآن مي فرمايد: «و كساني از شما را كه در روز شنبه (از فرمان خدا) تجاوز كردند، نيك شناختيد، پس ايشان را گفتم بوزينگاني طرد شده باشيد. و ما آن (عقوبت) را براي حاضران و (نسل هاي) پس از آن عبرتي و براي پرهيزكاران، پندي قرار داديم.[3]
قطع نسل مسخ شدگان:
موجودات فوق الذکر از مخلوقات خداوند هستند، آنچه که درباره مسخ آمده است این است که انسانها در اثر گناهی که مرتکب مشدند مدتی به قیافه حیوانی در می آمدند(مسخ می شدند) و پس مدتی کوتاه از بین می رفتند. پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمودند: «خداي متعال براي هيچ مسخ شده اي نسلي و بازمانده اي نگذاشت (اين) بوزينه ها و خوك ها قبلاً بوده اند»[4] و در روايت ديگر از رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ كه فرمودند: «خداوند هيچ موجودي را مسخ نكرد، كه برايش دنباله و نسلي باشد.»[5]
و در تفسير مجمع البيان در تفسير آيه65 بقره «و لقد علمتم الذين اعتدو منكم في السبت» و قطعاً شما كسانى از خودتان را كه در روز شنبه به مقرّرات آن روز تجاوز كردند مى شناسيد ]و از فرجام كارشان آگاهيد[ ; كه ما به آنان گفتيم : بوزينگانى باشيد پَست و ناچيز. از قول ابن عباس آمده است كه خداوند آنها را با مسخ كردن مجازات كرد آنها بر يكديگر بانگ مي كردند و سهروز نه چيزي خوردند و نه چيزي آشاميدند و نه زاد و ولد كردند و پس از سه روز خداوند متعال آنان را هلاك كرد و بادي وزيدن گرفت و آنها را در آب انداخت. خداوند هيچ قومي را مسخ نكرد مگر اينكه نابودشان ساخت.
و اين ميمون ها و خوك ها از نسل آن عده نيستند بلكه آنان به صورت اين حيوانات مسخ شدند. به اتفاق آراء مسلمانان در ميان ميمونها و خوك ها از فرزندان آدم وجود ندارد.[6]
با توجه به مطالبي كه بيان شد روشن گرديد كه در امت هاي گذشته (مثل قوم سبت كه از يهود بودند) عذاب دنيوي مسخ وجود داشته و برخي انسان ها به واسطة اصرار بر گناه و صفات رذيله حتي از نظر ظاهري به شكل برخي حيوانات در مي آمدند و بعد از سه روز هلاك مي شدند و پس از نبوت رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ مسخ ظاهري برداشته شد. اما مسخ باطني وجود دارد، يعني انسان هايي كه رذائل، تمام وجود آنها را مي گيرد و در گناه و فساد غوطه ور مي شوند از نظر باطني رفتار و حالات حيواني در آنها تجلي مي يابد. اگر چه ظاهر آنها شبيه انسان است و هيچ شباهتي به چهارپايان ندارد و بر طبق روايتي از پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ نقل شد اين ميمونها و خوكهايي كه وجود دارد از نسل مسخ شدگان نيستند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تفسير سورة يس نوشتة آيت الله مظاهري،ذيل آيه لمسخنا... و تفسير الميزان، علامه.ه طباطبايي (ره)، ذيل آية كونوا قردة خاسئين، ج 1، و 17.
2. ميزان الحكمه نوشتة محمد محمدي ري شهري، ج يازدهم، ترجمه حميد رضا شيخي، ص 5556 و 5566.
[1] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، چاپ شانزدهم، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، سال 1378، ج 18، ص 434.
[2] . همان، ج 1، ص 297، و سيد محمد الحسيني الهمداني، انوار درخشان، ج 1، تهران، بي چا، كتابفروشي لطفي، سال 1370، صص 198 و 199.
[3] . بقره، آية 65 ـ 66.
[4] . علاء الدين المتقي حسام الدين الهندي، كنزالعمال، ج 15، بي چا، بيروت، مؤسسه رسالة سال 1409 هـ ، 1989 م، ص 46.
[5] . همان، ص 34.
[6] . طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، موسسه اعلمی للمطبوعات، 1415ه، ج1 ،ص 248. محمدي ري شهري، محمد، ميران الحكمة، ج 11، ترجمه شيخي، حميد رضا، چاپ اول، بي جا، انتشارات دارالحديث، سال 1377، ص 5566.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 20 امرداد 01
- بازدید
- ۱٬۴۲۷
آيا حيواناتي مثل ميمون، عقرب، طاووس، لاك پشت، مارمولك و ... در ابتدا انسان بوده اند؟
- نشان کردن
پرسش
آيا حيواناتي مثل ميمون، عقرب، طاووس، لاك پشت، مارمولك و ... در ابتدا انسان بوده اند؟
پاسخ
خداوند در قرآن سورة يس مي فرمايد: «ولو نشاء لمسخناهم علي مكانتهم فما استطاعوا مضياً و لايرجعون».
اگر بخواهيم آنها را در جاي خود مسخ مي كنيم (به مجسمه هايي بي روح و فاقد حركت يا اشكال حيواني افليج تبديل مي نمائيم) به گونه اي كه نتوانند راه خود را ادامه دهند و يا به عقب باز گردند. طبق تفسير اين آیه، كه غالب مفسران آن را پذيرفته اند اين آيه مربوط به عذاب هاي دنيوي است و تهديد كفار و مجرمان به اينكه خدا مي تواند آنها را در همين جهان به سرنوشت هاي دردناكي مبتلا سازد.[1]
در كتب تفسير در ذيل آيه166 اعراف، « فقلنا لهم كونوا قردة خاسئين» هنگامى كه با شكستن مقررات روز شنبه از ترك آنچه از آن بازداشته مى شدند سرپيچى كردند ، به آنان گفتيم : بوزينگانى باشيد مطرود و رانده شده. نوشته اند: «خداوند به يهود دستور داده بود روز شنبه را تعطيل كنند و ماهيگري نكنند و اين به عنوان آزمايشي براي آنها بود ولي از آنجائيكه روز شنبه ماهي هاي زيادي بر صفحه دريا پيدا مي شد آنها به فكر حيله گري افتادند و با يك نوع كلاه شرعي نهرهايي را از دريا جدا مي كردند و ماهي ها را در آنها هدايت مي كردند و روز يك شنبه آنها را صيد مي كردند كه ثروت آنها با اين كار بسيار زياد شد، آنها بيش از هشتاد هزار نفر بودند، كه هفتاد هزار نفر آنها با حيله گري صيد مي كردند كه ده هزار نفر آنها از شهر خارج شدند كه از عقوبت ايمني يابند عقوبت الهي بر كساني كه امر الهي را اطاعت نكردند نازل شد و به حالت ميمون در آمدند و ساكنان اطراف و نواحي آمدند و آنها را به حالت مسخ شده مشاهده كردند و اين در حالي بود كه خويشان و دوستان خود را مي شناختند و به آنها مي گفتند تو فلان كس نيستي آنها سه روز به همان حال بودند كه خداوند باران بر آنها فرود آورد و همه مردند. اين سرگذشت اصحاب سبت بود كه بواسطة مداومت بر كار ناشايست و اقدام به مكر و حيله گرفتار عذاب الهي شدند و اعمال زشتشان تجسم يافت و مسخ شدند.[2]
خداوند در قرآن مي فرمايد: «و كساني از شما را كه در روز شنبه (از فرمان خدا) تجاوز كردند، نيك شناختيد، پس ايشان را گفتم بوزينگاني طرد شده باشيد. و ما آن (عقوبت) را براي حاضران و (نسل هاي) پس از آن عبرتي و براي پرهيزكاران، پندي قرار داديم.[3]
قطع نسل مسخ شدگان:
موجودات فوق الذکر از مخلوقات خداوند هستند، آنچه که درباره مسخ آمده است این است که انسانها در اثر گناهی که مرتکب مشدند مدتی به قیافه حیوانی در می آمدند(مسخ می شدند) و پس مدتی کوتاه از بین می رفتند. پيامبر خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرمودند: «خداي متعال براي هيچ مسخ شده اي نسلي و بازمانده اي نگذاشت (اين) بوزينه ها و خوك ها قبلاً بوده اند»[4] و در روايت ديگر از رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ كه فرمودند: «خداوند هيچ موجودي را مسخ نكرد، كه برايش دنباله و نسلي باشد.»[5]
و در تفسير مجمع البيان در تفسير آيه65 بقره «و لقد علمتم الذين اعتدو منكم في السبت» و قطعاً شما كسانى از خودتان را كه در روز شنبه به مقرّرات آن روز تجاوز كردند مى شناسيد ]و از فرجام كارشان آگاهيد[ ; كه ما به آنان گفتيم : بوزينگانى باشيد پَست و ناچيز. از قول ابن عباس آمده است كه خداوند آنها را با مسخ كردن مجازات كرد آنها بر يكديگر بانگ مي كردند و سهروز نه چيزي خوردند و نه چيزي آشاميدند و نه زاد و ولد كردند و پس از سه روز خداوند متعال آنان را هلاك كرد و بادي وزيدن گرفت و آنها را در آب انداخت. خداوند هيچ قومي را مسخ نكرد مگر اينكه نابودشان ساخت.
و اين ميمون ها و خوك ها از نسل آن عده نيستند بلكه آنان به صورت اين حيوانات مسخ شدند. به اتفاق آراء مسلمانان در ميان ميمونها و خوك ها از فرزندان آدم وجود ندارد.[6]
با توجه به مطالبي كه بيان شد روشن گرديد كه در امت هاي گذشته (مثل قوم سبت كه از يهود بودند) عذاب دنيوي مسخ وجود داشته و برخي انسان ها به واسطة اصرار بر گناه و صفات رذيله حتي از نظر ظاهري به شكل برخي حيوانات در مي آمدند و بعد از سه روز هلاك مي شدند و پس از نبوت رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ مسخ ظاهري برداشته شد. اما مسخ باطني وجود دارد، يعني انسان هايي كه رذائل، تمام وجود آنها را مي گيرد و در گناه و فساد غوطه ور مي شوند از نظر باطني رفتار و حالات حيواني در آنها تجلي مي يابد. اگر چه ظاهر آنها شبيه انسان است و هيچ شباهتي به چهارپايان ندارد و بر طبق روايتي از پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ نقل شد اين ميمونها و خوكهايي كه وجود دارد از نسل مسخ شدگان نيستند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تفسير سورة يس نوشتة آيت الله مظاهري،ذيل آيه لمسخنا... و تفسير الميزان، علامه.ه طباطبايي (ره)، ذيل آية كونوا قردة خاسئين، ج 1، و 17.
2. ميزان الحكمه نوشتة محمد محمدي ري شهري، ج يازدهم، ترجمه حميد رضا شيخي، ص 5556 و 5566.
[1] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، چاپ شانزدهم، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، سال 1378، ج 18، ص 434.
[2] . همان، ج 1، ص 297، و سيد محمد الحسيني الهمداني، انوار درخشان، ج 1، تهران، بي چا، كتابفروشي لطفي، سال 1370، صص 198 و 199.
[3] . بقره، آية 65 ـ 66.
[4] . علاء الدين المتقي حسام الدين الهندي، كنزالعمال، ج 15، بي چا، بيروت، مؤسسه رسالة سال 1409 هـ ، 1989 م، ص 46.
[5] . همان، ص 34.
[6] . طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، موسسه اعلمی للمطبوعات، 1415ه، ج1 ،ص 248. محمدي ري شهري، محمد، ميران الحكمة، ج 11، ترجمه شيخي، حميد رضا، چاپ اول، بي جا، انتشارات دارالحديث، سال 1377، ص 5566.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 20 امرداد 01
- بازدید
- ۱٬۴۲۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.