چرا ايرانيان بعد از زرتشت دو دين بين المللي يهود و مسيحيت را قبول نکردند ولي اسلام را که با حمله اعراب بود (عمربن عبدالخطاب) پذیرفتند؟
چرا ايرانيان بعد از زرتشت دو دين بين المللي يهود و مسيحيت را قبول نکردند ولي اسلام را که با حمله اعراب بود (عمربن عبدالخطاب) پذیرفتند؟
پرسش
پاسخ
بدون مردم ايران مردمي متمدن و مردمي دانش دوست و فرهيخته بودند، اگر دينرينه تاريخي مردم ايران مورد بررسي قرار گيرد اين مساله روشن خواهد شد. از طرفي آنان قرنها بود که در مجاورت يهوديان و مسيحيان زندگي کرده و با اين دو مذهب آشنا بودند از اين روي اگر فتواي اين دو دين را در حدي که بتواند روح آنان را به خود جذب کند، دريافته بودند. بي ترديد قبل از طلوع اسلام، يکي از اين اديان را پذيرفته بودند. اگر چه در ميان مردم ايران اقليتي يهودي و مسيحي بودند، اما شايد يهوديان ايران اصالت ايراني نداشتند، و از بقاياي اسرايي باشند که کورش پادشاه ايران از يوغ بخت النصر آنان را رهانيد.
مسيحيان نيز اين گونه در اطراف ايران حضور داشتند. از اين روي اين دو دين براي ايرانيان کاملاً شناخته شده بود. اما ايرانيان از اين اديان استقبال چنداني نداشتند، بلکه آموزه هاي زرتشت را با وجود تحريفات به وجود آمده در آن و عوامل ديگر ترجيح مي دادند که به آن پايبندي نشان دهند؛ اما با شنيدن خبر ظهور پيامبر و تحقيق پيرامون آن با شناخت اوليه که به دست آوردند، گروهي از آنان به مدينه شتافته و اسلام آوردند؛ اگرچه اين روند به تدريج در حال افزايش بود، نامه اي که پيامبر به پادشاه ايران نوشت او را به اسلام دعوت کرد، اما روح استبدادي شاه ايران مانع از پذيرش دين شد. لذا شناخت مردم ايران از اسلام با اين رفتار مستبدانه شاه ايران بسته شد، و حکومت ايران جهت مقابله با آن خود را آماده نمود، لذا پيامبر نيز نيروهاي گشتي و امنيتي جهت شناسايي تحريکات به مرزهاي ايران و روم گسيل فرمود.
با رحلت پيامبر اکرم کار پيشرفت اسلام آنگونه که پيامبر تدبير فرموده بود، انجام نشد. از اين رو کار به فتوحات کشيده شد و در زمان حکومت ابوبکر، اين کار آغاز شد و نهايتاً در زمان حکومت عمر يورش و فتح ايران به صورت جدي آغاز گرديد و تا اواخر حکومت عثمان بسياري از مناطق ايران فتح شد و مردم ايران با نوع رفتار فاتحان ثبت به اسلام علاقه مندي يا بي ميلي مي کردند. اگر رفتار فاتحان مناسب بود و سازگار با شعارهاي قرآني و اسلام که شنيده بودند، اسلام را پذيرفتند وگرنه به دين خود باقي مانده و مقاومت مي کردند. لذا روند توسعه و پذيرش فرهنگ اسلامي در مناطق مختلف ايران يک دست نبود، بلکه داراي متغير خاص بود. وقتي علاقمندي ايرانيان به اسلام زياد شده که مردم ايران با اهلبيت پيامبر آشنا شدند، در دوره خلافت اميرمؤمنان ـ عليه السلام ـ شعارهاي عدالت محور حضرت و رفتار عدالت گرايانه بي مانند آن امام همام، دل بسياري از ايرانيان ساکن حجاز را به خود شيفته کرد، و همين نقطه آغازين شروع رسوخ فرهنگ اسلام در ايران بوده که هنوز نيز اين روند استمرار دارد.
بنابراين ما اسلامي تحميل شده نداريم که ايرانيان بر خلاف علاقه باطني به آن گرايش داشته باشند، بلکه اسلام، ديني است که قلوب ايرانيان را پس از قرن ها و طي دوره طولاني شناخت متقابل فتح کرده است؛ شاهد و گواه روشن بر اين مدعا وجود زرتشتيان و اقليت هاي مذهبي است که از ديرباز در ايران ساکن بودند و به تدريج به اسلام گرويده اند، به عقيده برخي اگر رفتار شيعه مطابق با رفتار اميرمؤمنان و ائمه باشد بدون ترديد همه انسان ها در پذيرش فرهنگ اسلام و اهل بيت لحظه اي تعلل و درنگ نخواهند کرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مقاله اسلام در ايران، سايت انديشه قم، اميرعلي حسنلو.
2ـ نرم افزار پاسخ، توليد مرکز مطالعات.
3ـ خدمات متقابل اسلام و ايران، شهيد مطهري.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 5 امرداد 01
- بازدید
- ۱۲۶
چرا ايرانيان بعد از زرتشت دو دين بين المللي يهود و مسيحيت را قبول نکردند ولي اسلام را که با حمله اعراب بود (عمربن عبدالخطاب) پذیرفتند؟
- نشان کردن
پرسش
چرا ايرانيان بعد از زرتشت دو دين بين المللي يهود و مسيحيت را قبول نکردند ولي اسلام را که با حمله اعراب بود (عمربن عبدالخطاب) پذیرفتند؟
پاسخ
بدون مردم ايران مردمي متمدن و مردمي دانش دوست و فرهيخته بودند، اگر دينرينه تاريخي مردم ايران مورد بررسي قرار گيرد اين مساله روشن خواهد شد. از طرفي آنان قرنها بود که در مجاورت يهوديان و مسيحيان زندگي کرده و با اين دو مذهب آشنا بودند از اين روي اگر فتواي اين دو دين را در حدي که بتواند روح آنان را به خود جذب کند، دريافته بودند. بي ترديد قبل از طلوع اسلام، يکي از اين اديان را پذيرفته بودند. اگر چه در ميان مردم ايران اقليتي يهودي و مسيحي بودند، اما شايد يهوديان ايران اصالت ايراني نداشتند، و از بقاياي اسرايي باشند که کورش پادشاه ايران از يوغ بخت النصر آنان را رهانيد.
مسيحيان نيز اين گونه در اطراف ايران حضور داشتند. از اين روي اين دو دين براي ايرانيان کاملاً شناخته شده بود. اما ايرانيان از اين اديان استقبال چنداني نداشتند، بلکه آموزه هاي زرتشت را با وجود تحريفات به وجود آمده در آن و عوامل ديگر ترجيح مي دادند که به آن پايبندي نشان دهند؛ اما با شنيدن خبر ظهور پيامبر و تحقيق پيرامون آن با شناخت اوليه که به دست آوردند، گروهي از آنان به مدينه شتافته و اسلام آوردند؛ اگرچه اين روند به تدريج در حال افزايش بود، نامه اي که پيامبر به پادشاه ايران نوشت او را به اسلام دعوت کرد، اما روح استبدادي شاه ايران مانع از پذيرش دين شد. لذا شناخت مردم ايران از اسلام با اين رفتار مستبدانه شاه ايران بسته شد، و حکومت ايران جهت مقابله با آن خود را آماده نمود، لذا پيامبر نيز نيروهاي گشتي و امنيتي جهت شناسايي تحريکات به مرزهاي ايران و روم گسيل فرمود.
با رحلت پيامبر اکرم کار پيشرفت اسلام آنگونه که پيامبر تدبير فرموده بود، انجام نشد. از اين رو کار به فتوحات کشيده شد و در زمان حکومت ابوبکر، اين کار آغاز شد و نهايتاً در زمان حکومت عمر يورش و فتح ايران به صورت جدي آغاز گرديد و تا اواخر حکومت عثمان بسياري از مناطق ايران فتح شد و مردم ايران با نوع رفتار فاتحان ثبت به اسلام علاقه مندي يا بي ميلي مي کردند. اگر رفتار فاتحان مناسب بود و سازگار با شعارهاي قرآني و اسلام که شنيده بودند، اسلام را پذيرفتند وگرنه به دين خود باقي مانده و مقاومت مي کردند. لذا روند توسعه و پذيرش فرهنگ اسلامي در مناطق مختلف ايران يک دست نبود، بلکه داراي متغير خاص بود. وقتي علاقمندي ايرانيان به اسلام زياد شده که مردم ايران با اهلبيت پيامبر آشنا شدند، در دوره خلافت اميرمؤمنان ـ عليه السلام ـ شعارهاي عدالت محور حضرت و رفتار عدالت گرايانه بي مانند آن امام همام، دل بسياري از ايرانيان ساکن حجاز را به خود شيفته کرد، و همين نقطه آغازين شروع رسوخ فرهنگ اسلام در ايران بوده که هنوز نيز اين روند استمرار دارد.
بنابراين ما اسلامي تحميل شده نداريم که ايرانيان بر خلاف علاقه باطني به آن گرايش داشته باشند، بلکه اسلام، ديني است که قلوب ايرانيان را پس از قرن ها و طي دوره طولاني شناخت متقابل فتح کرده است؛ شاهد و گواه روشن بر اين مدعا وجود زرتشتيان و اقليت هاي مذهبي است که از ديرباز در ايران ساکن بودند و به تدريج به اسلام گرويده اند، به عقيده برخي اگر رفتار شيعه مطابق با رفتار اميرمؤمنان و ائمه باشد بدون ترديد همه انسان ها در پذيرش فرهنگ اسلام و اهل بيت لحظه اي تعلل و درنگ نخواهند کرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مقاله اسلام در ايران، سايت انديشه قم، اميرعلي حسنلو.
2ـ نرم افزار پاسخ، توليد مرکز مطالعات.
3ـ خدمات متقابل اسلام و ايران، شهيد مطهري.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 5 امرداد 01
- بازدید
- ۱۲۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.